Βάρβαρες και άνευ ουσίας παραδόσεις

Για άλλη μια φορά και φέτος είχαμε νεκρό στο δήθεν «Ζεϊμπέκικο της Φωτιάς» από τα «επαναστατικά» μπουλούκια, στο πάρκινγκ  - αρένα της Καλαμάτας. Ο άτυχος εικονολήπτης Κ.Θ, βιντεοσκόπησε τον θάνατό του από σαϊτα-πύραυλο  που ξέφυγε από τα χέρια σαϊτομάχου. Άφησε την τελευταία του πνοή στο βωμό της ενημέρωσης για εκδηλώσεις ενός «πολιτισμού» που δεν έχει καμία σχέση με πολιτισμό αλλά  με αγριότητα. Κι ενώ τα άλογα των Τούρκων το βάζανε στα πόδια βλέποντας τις σαϊτες των  αγωνιστών πριν 200 χρόνια χωρίς να σκοτώνεται κανένα,  σήμερα οι σαϊτες αυτές προκαλούν και θανάτους ειρηνικών θεατών. Αυτό το απαράδεκτο πλέον έθιμο, αποτελεί  ένα κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς Καλαμάτας και Μεσσήνης των τελευταίων 150 χρόνων, που ήρθε η ώρα να καταργηθεί άμεσα λόγω της επικινδυνότητάς του. Δεν προσφέρει απολύτως τίποτα –εκτός από θανάτους και τραυματισμούς- στον τουρισμό και στην εμπορική κίνηση της περιοχής. Ο κόσμος δεν έρχεται στην Καλαμάτα για να πνιγεί στον καπνό βλέποντας σεληνιασμένους να κουνάνε τα ανθρωποκτόνα πυραυλάκια τους, έρχεται για να απολαύσει τη φύση, τη θάλασσα, τις αρχαιότητες, τα θαυμάσια προϊόντα της, την φιλοξενία των ανθρώπων της. Να όμως που και ο ίδιος ο δήμαρχος και υποψήφιος περιφερειάρχης Π. Νίκας, υπερασπίζεται με ζέση το άθλιο αυτό «πολιτιστικό»  προϊόν λέγοντας ότι «είναι στο DNA των Καλαματιανών και αν το απαγορεύσουμε θα υπάρξουν αντιδράσεις».  Ε, και τι έγινε αν υπάρξουν αντιδράσεις από μερικές δεκάδες μπουλουκιών; Ας βρουν κάτι άλλο πιο ειρηνικό να ασχοληθούν. Ή ας τους προτείνει και ας βοηθήσει η δημοτική Αρχή για κάτι πιο ανθρώπινο. Αλλά εδώ πρυτανεύει η πολιτική αναλγησία. Μπροστά στις επερχόμενες εκλογικές μάχες, η απώλεια ζωών, είτε από σαϊτες είτε από μπαλωθιές σε άλλα μέρη της χώρας, είναι προτιμότερη από πιθανή απώλεια ψήφων. Κι έτσι, οι νεκροί στον βωμό ενός υποτιθέμενου πολιτισμού προερχόμενου από τα χρόνια της τουρκοκρατίας θα αυξάνονται, ενώ η απώλειά τους θα δικαιολογείται με την υποκριτική και  εύκολη μεταφυσική της «κακιάς στιγμής».

                                                  Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                           Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης       

 

 Θύμα της Λιτότητας η Παναγία των Παρισίων

Βλέπετε οι πολιτικές διαρκούς λιτότητας, που  αποτελούν καθεστώς πλέον στην Ευρωένωση, χτύπησαν και τον υπέρλαμπρο ναό της Παναγίας των Παρισίων σαν μια υπενθύμιση ότι είναι ισχυρότερες ακόμα και από τις «παντοδύναμες» χριστιανικές θεότητες. Ο Χριστιανικός Θεός πάντως,  φαίνεται πως ήταν «παντελώς απών», και όχι «πανταχού παρών», όπως λένε οι Γραφές. Η δε Παναγία που συνήθως «βάζει το χέρι της», ακόμη και για ασήμαντα πράγματα, εδώ δεν μπόρεσε να αποτρέψει την καταστροφή του καλύτερου ναού της. Ο δε «Θεός της αγάπης», δεν μπορεί να αποτρέψει ούτε  τις απάνθρωπες οικονομικές πολιτικές των ηγεσιών  ΕΕ και ΗΠΑ εναντίον του ποιμνίου του, αλλά ούτε και τους εγκληματικούς πολεμικούς και οικονομικούς σχεδιασμούς τους εναντίον των λαών του πλανήτη. Έτσι, οι δραστικές περικοπές στην χρηματοδότηση για την συντήρηση των μνημείων του πολιτισμού, έφεραν το περίτεχνο αυτό μνημείο στα όρια της κατάρρευσης. Με συνέπεια, στις τεράστιες εγκαταστάσεις που απαιτήθηκαν  για την συντήρησή του, ύστερα από πολυετή εγκατάλειψη, να συμβεί το μοιραίο, ίσως από ένα σπινθήρα. Ο γελοίος πρόεδρος Μακρόν, πρώην τραπεζίτης, υλοποιεί αταλάντευτα τις μνημονιακού τύπου πολιτικές της συμμορίας των τραπεζιτών, χρηματιστών, κερδοσκόπων και πολυεθνικών που αποτελούν τις κυρίαρχες δυνάμεις της ΕΕ, φέρνοντας σε απόγνωση εκατομμύρια Γάλλων που διαδηλώνουν καθημερινά στους δρόμους των Γαλλικών μεγαλουπόλεων για την επιβίωσή τους. Καρφί δεν του καίγεται για τις ανάγκες των απλών ανθρώπων της χώρας του, θα νοιαστεί για τα μνημεία της; Αυτός νοιάζεται μόνο για την εξασφάλιση της κερδοφορίας του μεγάλου Γαλλικού κεφαλαίου και για το πως θα αντιμετωπίσει τους  Γερμανούς και Αμερικάνους ανταγωνιστές του. Κάποτε οι Βυζαντινοί πίστευαν πως δεν είναι ανάγκη να πολεμάνε οι ίδιοι τους βαρβάρους γιατί τους προστατεύει η Παναγία  εξολοθρεύοντας τους εισβολείς μόνη της, σεργιανόντας επί και εκτός των τειχών. Και το αποτέλεσμα αυτής της πίστης το  ξέρουμε όλοι μας. Φαίνεται πως ο Μακρόν και η παρέα του θα πίστευαν ότι δεν χρειάζονται πολλά για να συντηρηθεί ο ναός, γιατί γι αυτό θα φρόντιζε η Παναγία, αφού ήταν δικός της οίκος. Κι έτσι την πάτησαν. Κι ενώ ο ναός είναι υπό την προστασία και εποπτεία της ΟΥΝΕΣΚΟ, ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, ούτε η υπηρεσία αυτή του ΟΗΕ μπόρεσε να προσφέρει πολλά πράγματα για την συντήρησή του καθώς οι βασικοί χρηματοδότες, Αμερικανοί, εγκατέλειψαν την υπηρεσία και διέκοψαν την χρηματοδότησή της αφήνοντας και ένα χρέος 550 εκατομμυρίων δολαρίων που ουδέποτε βέβαια θα πληρώσουν. Μαζί τους βέβαια και το Σιωνιστικό Ισραήλ. Ο λόγος; Η απόφαση του ΟΗΕ να δεχτεί ως ισότιμο μέλος του Οργανισμού την Παλαιστινιακή Αρχή. Αυτή ήταν η πρόφαση. Στην πραγματικότητα η απόφαση εγκατάλειψης της ΟΥΝΕΣΚΟ λήφθηκε επειδή δεν ήταν «επαρκώς φιλοαμερικανική και λόγω της προκατάληψης που δείχνει έναντι του Ισραήλ», στις ενέργειές της παγκοσμίως. Παράλληλα οι Αμερικάνοι θέσπισαν νόμους που εμποδίζουν την χρηματοδότηση κάθε χώρας ή οργανισμού που αναγνωρίζει την Παλαιστίνη.  Με λίγα λόγια. Αν είσαι μαζί με τους αμερικάνους σε κάθε τους τυχοδιωκτισμό, μπορεί να πάρεις μερικά ψίχουλα αν έχεις σημαντικά μνημεία. Αν δεν είσαι, τότε ή τα αφήνεις να καταρρεύσουν ή θα δεχτείς την «ανθρωπιστική» τους «επίσκεψη»,  όπως έγινε στο Ιράκ και στη Συρία όπου καταστράφηκαν, τεμαχίστηκαν και κλάπηκαν μνημεία, από τους Αμερικάνους, τους συμμάχους και τους μισθοφόρους τους, τριών και τεσσάρων χιλιάδων ετών, πολύ πιο σημαντικά από ένα χριστιανικό ναό 800 ετών. Βέβαια η απώλεια  των τόσο σημαντικών αυτών μνημείων, πέρασε στα ψιλά των δυτικών ενσωματωμένων στο σύστημα ΜΜΕ, σε αντίθεση με τον θόρυβο που σήκωσαν και θα σηκώνουν για πολλές μέρες σχετικά με το, αναντίρρητα, θαυμάσιο μνημείο που έχει την τύχη όμως να βρίσκεται στη Γαλλία. Ωστόσο, είναι η Γαλλία που συμμετέχει σε όλες τις εκστρατείες των αμερικανών εναντίον του Ιράκ, της Συρίας, της Λιβύης κλπ, καταστρέφοντας και λεηλατώντας τα μνημεία των χωρών αυτών. Λέτε να είναι «Θεία δίκη»; Λέτε οι Θεοί της Βαβυλώνας και των Ασυρίων να παίρνουν την εκδίκησή τους;  Δεν αποκλείεται. Ευτυχώς, στον δικό μας Παρθενώνα δεν έχει μείνει ούτε ίχνος από την περίφημη ξύλινη στέγη του, αλλιώς θα είχε κι αυτός την τύχη του Γαλλικού μνημείου με δεδομένη την  «φροντίδα» για τα μνημεία της Ανθρωπότητας που προσφέρουν η αλητεία της ΕΕ και οι  ντόπιοι υπηρέτες της.

                                                  Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                            Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

               

            Το επιθετικό ΝΑΤΟ, 70 ετών

Όταν αυτοί που είναι ψηλά μιλάνε για ειρήνη, οι λαοί πρέπει να ξέρουν ότι έρχεται πόλεμος. (Μπέρτολντ Μπρέχτ).

ΟΙ ΔΥΤΙΚΟΙ κεφαλαιοκράτες-αποικιοκράτες- ιμπεριαλιστές, από την πρώτη μέρα της Οκτωβριανής Επανάστασης, αντιμετώπιζαν την σοσιαλιστική  ΕΣΣΔ σαν τον μεγαλύτερο εχθρό τους, γιατί προσπαθούσε να εφαρμόσει ένα κοινωνικό-οικονομικό σύστημα εντελώς αντίθετο από το απάνθρωπο, ληστρικό καπιταλιστικό. Με το νέο σύστημά της, το σοσιαλιστικό, η ΕΣΣΔ, κατάφερε μέσα σε μόλις 15 χρόνια από την επικράτηση της Επανάστασης (μετά τον εμφύλιο και τις εξωτερικές επεμβάσεις), να οργανώσει μια πρωτόγνωρη παραγωγική μηχανή, να κινητοποιήσει το λαό και το στρατό της σε τέτοιο βαθμό, που μπόρεσε να συντρίψει το 1945 τη ναζιστική Γερμανία πληρώνοντας ωστόσο, ασύλληπτο κόστος σε ανθρώπινες ζωές και σε υποδομές. Η μεγαλειώδης νίκη της που συνοδεύτηκε από μια ανείπωτη ανθρωποθυσία του σοβιετικού λαού, της είχε προσδώσει τεράστια αίγλη στους λαούς της οικουμένης, που παρά την συστηματική και αδιάλειπτη αντισοβιετική προπαγάνδα που υφίσταντο, έβλεπαν στη χώρα των σοβιέτ το παράδειγμα που έπρεπε να ακολουθήσουν στη πάλη για ελευθερία,  σοσιαλισμό και απαλλαγή από τους ληστές αποικιοκράτες. Αυτές οι εξελίξεις ήταν που  κυριολεκτικά τρομοκράτησαν τις ηγεσίες των μητροπόλεων του καπιταλισμού και αποφάσισαν να τις αντιμετωπίσουν με κάθε τρόπο, οικονομικό και στρατιωτικό, προκειμένου να διασώσουν το σύστημα και τα κέρδη τους.

Η ΜΟΝΗ κερδισμένη - στρατιωτικά και κυρίως οικονομικά   - από τους δύο παγκόσμιους πολέμους  χώρα,  ήταν οι ΗΠΑ. Στρατιωτικά γιατί ανέπτυξε την μεγαλύτερη πολεμική βιομηχανία του πλανήτη, που πούλαγε όπλα σε όλους  και οικονομικά γιατί μετά τον Α’ Π.Π έγινε και ο μεγαλύτερος δανειστής του κόσμου. Με το τέλος του Β’ ΠΠ, έριξε τις δύο ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι (Αυγ. 1945), χωρίς να υπάρχει κανένας στρατιωτικός λόγος, αλλά για να δείξει σε όλους και κυρίως στην ΕΣΣΔ, ότι μόνο η Αμερική διαθέτει το υπερόπλο της αποκάλυψης  και άρα, από δω και πέρα, θα έχει το πάνω χέρι στις διεθνείς μεταπολεμικές εξελίξεις. Όπως κι έγινε, μέχρι το 1949 που κατασκεύασε και η ΕΣΣΔ τη δική της βόμβα. Έτσι, τον Ιούνιο του 1946 ο πρόεδρος Τρούμαν εξαγγέλλει το αντικομμουνιστικό του δόγμα, όπου οι ΗΠΑ αυτοδιορίζονται ως ο χωροφύλακας του πλανήτη εναντίον της ΕΣΣΔ και κάθε προοδευτικού κινήματος (πρώτη του κίνηση, η πρόκληση εμφυλίου και άμεση επέμβαση στην Ελλάδα), και τον επόμενο χρόνο εξαγγέλλει το Σχέδιο Μάρσαλ, ένα τεράστιο σχέδιο δανεισμού των χωρών της Ευρώπης προκειμένου να επουλώσουν τις πληγές του πολέμου αγοράζοντας όμως αποκλειστικά Αμερικανικά προϊόντα. Αφού λοιπόν έδεσαν οικονομικά, με τα δεσμά του χρέους, την Δ. Ευρώπη, σκέφτηκαν ότι  το δέσιμο και η εξάρτησή της θα ήταν πλήρη μόνο αν της πρόσθεταν  και στρατιωτικά   δεσμά. Κι αυτό έγινε  στις 4  Απριλίου του 1949 όπου  ιδρύθηκε στην Ουάσιγκτον, με πρωτοβουλία των πιο σκοτεινών κύκλων των ΗΠΑ και της Αγγλίας, μια στρατιωτική οργάνωση-συμμαχία υπό την ηγεσία των ΗΠΑ στην οποία συμμετείχαν ο Καναδάς και 10 χώρες της Δ. Ευρώπης,  με στόχο την «αντιμετώπιση του διεθνούς κομμουνισμού» και την ανάσχεση της  Σοβιετικής Ένωσης, που κατά τον μεγάλο αντικομμουνιστή της εποχής, Ουϊνστον Τσόρτσιλ, είχε ρίξει ένα «σιδερένιο παραπέτασμα» ανάμεσα στη δυτική και Ανατολική Ευρώπη.

ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ έσπρωξαν στην εγκληματική οργάνωση του ΝΑΤΟ την ίδια μέρα με την Τουρκία τον Φεβρ. του 1952 προκειμένου να συνδράμει τους Αμερικανούς στην άγρια εκστρατεία τους εναντίον του Κορεατικού λαού (πρώτη ΝΑΤΟϊκή επέμβαση), καθώς εκεί επιδίωκαν την  εγκατάσταση στρατιωτικών βάσεων,  κοντά στα σύνορα της ΕΣΣΔ και της Κίνας. Πρώτο Γ.Γ του ΝΑΤΟ οι Αμερικανοί διόρισαν τον Λόρδο Ίσμέϊ που, χωρίς περιστροφές, δήλωσε ότι: «σκοπός του ΝΑΤΟ είναι να κρατάει τους Αμερικανούς μέσα (στην Ευρώπη), τους Ρώσους έξω και τους Γερμανούς κάτω».  Η Δ. Ευρώπη τότε μετατράπηκε σε ένα τεράστιο προτεκτοράτο των ΗΠΑ, που μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ από την κλίκα Γκορμπατσόφ, επεκτάθηκε και στην Ανατολική, παρά τις διαβεβαιώσεις των απατεώνων Ρήγκαν, Μπούς, Κλίντον στο γελοίο Γκορμπατσόφ, και στον μεθύστακα Γιέλτσιν ότι «το ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να μετακινηθεί ούτε μια ίντσα ανατολικά». Κι ενώ ο πλανήτης περίμενε να διαλυθεί το ΝΑΤΟ, αφού εξέλιπε ο «κίνδυνος» που υποτίθεται το δημιούργησε, αντίθετα άρχισε  η ραγδαία επέκτασή του προς Ανατολάς με αφορμή τον καινούργιο φόβο που δημιούργησαν οι Αμερικανοί, την «τρομοκρατία», που αντικατέστησε τον φόβο του κομμουνισμού. Ο πλανήτης πρέπει πάντα να ζει υπό την απειλή κάποιου τεχνητού εχθρού, ώστε να έχει πάντα την ανάγκη των Αμερικανών «σωτήρων». Έτσι, όλες οι χώρες του πρώην σοβιετικού συνασπισμού μαντρώθηκαν στην ένοπλη οργάνωση των Αμερικανών και για όσες δεν μπόρεσαν να εντάξουν, λόγω της Ρωσικής αντίδρασης, επινόησαν έναν ύπουλο μηχανισμό εγκλωβισμού τους, μέσω του λεγόμενου «Συνεταιρισμού για την Ειρήνη», όπου παρέσυραν πολλές χώρες της Ασίας-πρώην σοβιετικές δημοκρατίες κυρίως. Μετά και την τρομοκρατία, βρήκαν νέους εχθρούς, την  Ρωσία  και την Κίνα, που λόγω της οικονομικής και στρατιωτικής ισχύος τους, αμφισβητούν έμπρακτα πλέον την παγκόσμια ηγεμονία των ΗΠΑ και της Δύσης  που απεργάζονται την περιθωριοποίηση και τον οικονομικό στραγγαλισμό τους, υπό το πρόσχημα της «ενεργειακής ασφάλειας», της «ασφάλειας του διαδικτύου» και του «αθέμιτου ανταγωνισμού». Συνεπώς η ενίσχυση και επέκταση του ΝΑΤΟ είναι, για το κακοποιό καθεστώς των ΗΠΑ, πρώτιστο καθήκον. Το ΝΑΤΟ από την ίδρυσή του έδρασε και δρα ως διεθνής εκβιαστικός ή και κατασταλτικός μηχανισμός  και στο εσωτερικό των κρατών-μελών του και διεθνώς, με στόχο  την προώθηση και προστασία  των συμφερόντων κυρίως των αμερικανικών πολυεθνικών.  Η 70χρονη παρουσία του ΝΑΤΟ, της μεγαλύτερης και ισχυρότερης εγκληματικής οργάνωσης στην ιστορία της ανθρωπότητας, είναι μια ιστορία διαρκών πολέμων, σφαγών, καταστροφών και λεηλασιών ολόκληρων χωρών, καλυμμένων κάτω από μανδύες υπεράσπισης της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών. 20 εκατομμύρια είναι οι νεκροί που προκάλεσαν οι «ανθρωπιστικοί του»  πόλεμοι μετά το τέλος του Β’ ΠΠ και δεκάδες εκατομμύρια οι πρόσφυγες και μετανάστες. Σε αυτό το απεχθές ΝΑΤΟ, που ουσιαστικά δρα ανεξέλεγκτα, χωρίς την έγκριση των κυβερνήσεων, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο πρωτοστατεί σε όλους τους δολοφονικούς σχεδιασμούς του, μαζί βέβαια με τον μνημονιακό αστικό συρφετό, αλλά έχει μετατρέψει όλη τη χώρα σε ένα απέραντο ΝΑΤΟϊκό στρατόπεδο-εφαλτήριο  για επιθέσεις εναντίον χωρών της ευρύτερης περιοχής και κυρίως κατά της Ρωσίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ύπαρξη της ίδιας μας της χώρας. Σε όλες λοιπόν τις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, η ενισχυμένη, καθαρή ταξική ψήφος θα είναι σοβαρό εμπόδιο για την υλοποίηση αυτών των επικίνδυνων σχεδιασμών.

                                                 Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                         Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης   

         

          Δανειστές και  κοτζαμπάσηδες

Η ΠΟΛΥΠΑΘΗ χώρα μας κινείται για διακόσια σχεδόν χρόνια στον αστερισμό του χρέους.  Ζει πνιγμένη στα χρέη που τις φορτώνουν ξένοι κερδοσκόποι και πλιατσικολόγοι σε συνεργασία με εγχώριους αστούς πολιτικούς απατεώνες, τραπεζίτες και μεγαλοεπιχειρηματίες.  Τους δύο τελευταίους αιώνες οι Έλληνες πληρώνουν «αέρα» στους Άγγλους, Γάλλους, Γερμανούς και Αμερικάνους τοκογλύφους τραπεζίτες, καθώς, ενώ έχουμε πληρώσει  αστρονομικά ποσά  για την αποπληρωμή των υπέρογκων δανείων που μας επέβαλαν, λιγότερο από το 10% αυτών έχει φθάσει τελικά στη χώρα μας. Τα υπόλοιπα τα έφαγαν οι ίδιοι οι δανειστές, τζογάροντας στα χρηματιστήρια, καθώς και τα διεθνή και ντόπια αρπακτικά του μεγάλου κεφαλαίου, που διέλυσαν κυριολεκτικά την πατρίδα μας, φτωχοποιώντας τον λαό της. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι η ιστορία της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας είναι κυρίως η ιστορία του χρέους της.

 ΑΠΟ ΤΟΝ τρίτο χρόνο (1824) της Επανάστασης του 1821 οι εκπρόσωποι των κοτζαμπάσηδων, των εφοπλιστών και των δεσποτάδων, βγήκαν στη γύρα για δάνεια με δικαιολογία τις ανάγκες χρηματοδότησης του αγώνα εναντίον του Τούρκου κατακτητή. Πήγαν στην Αγγλία,  τη χώρα με την μεγαλύτερη δυνατότητα δανεισμού τότε.  Η αυτοκρατορία, έχοντας υπό την κατοχή της το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, καταλήστευε τις αποικίες της εξασφαλίζοντας  τεράστιο πλούτο και για τους τραπεζίτες, τους χρηματιστές, τους  βιομήχανους και εφοπλιστές της, αλλά, και τεράστια κονδύλια για την συντήρηση ενός πανίσχυρου πολεμικού  στόλου που δρώντας πειρατικά διασφάλιζε την παντοκρατορία της. Οι Κουντουριώτης, Κωλέττης, Μαυροκορδάτος - δηλαδή οι Τσίπρας, Μητσοτάκης, Παπανδρέου της εποχής, έστειλαν στους τοκογλύφους τραπεζίτες του Σίτι δυο «διαπραγματευτές»  αρχιλαμόγια, τον Ι. Ορλάνδο - γαμπρό του Κουντουριώτη και πλοιοκτήτη – και τον Ανδ. Λουριώτη, ένα γιαννιώτη πολιτικάντη,  να συνάψουν δάνειο 800.000 λιρών.  Τελικά το έκλεισαν με ληστρικούς όρους αφού οι τραπεζίτες  κατακράτησαν το 41% της ονομαστικής του αξίας για «επισφάλειες» και με περίοδο αποπληρωμής 36 χρόνια. Όμως, με τις διάφορες κρατήσεις, προκαταβολές τόκων, προμήθειες, φακέλους  κλπ, έμειναν τελικά μόνο 298.000 λίρες που έφθασαν στην Ελλάδα. Την επόμενη χρονιά, τα ίδια λαμόγια, συνομολόγησαν μεγαλύτερο δάνειο 2.000.000 λιρών με τους τραπεζίτες να κατακρατούν το 45% της ονομαστικής του αξίας (δηλαδή 900.000). Οι εγγυήσεις  που δόθηκαν για την αποπληρωμή τους ήταν ίδιες με αυτές που δόθηκαν για τα σύγχρονα μνημόνια: Υποθήκευση όλης της δημόσιας περιουσίας, και όλων των δημοσίων εσόδων. Στη συνέχεια, για διάφορες κρατήσεις, πληρωμή μεσαζόντων, εξαγορά ομολόγων του προηγούμενου δανείου κλπ, ξοδεύτηκαν άλλες 300.000. Ενώ παραγγέλθηκαν στις ΗΠΑ δύο φρεγάτες,  και άλλες 6 στην Αγγλία, από τις οποίες, μόνο 4 άχρηστες έφτασαν, κατόπιν εορτής, στην Ελλάδα.  Αγοράστηκαν επίσης σκάρτα πολεμοφόδια και πληρώθηκαν διάφοροι απατεώνες για να «βοηθήσουν», με συνέπεια να φτάσει στην Ελλάδα ένα ασήμαντο ποσό 190.000 λιρών. Και οι δύο «διαπραγματευτές», για τις υπηρεσίες που προσέφεραν στους δανειστές και όχι στην πατρίδα τους, αμείφθηκαν πλουσιοπάροχα με πολλές χιλιάδες λίρες από τα δανεικά, όπως συμβαίνει άλλωστε και με τους σύγχρονους «διαπραγματευτές». Το εξοργιστικό όμως είναι, ότι τα δύο ποσά που έφτασαν τελικά στη Ελλάδα, χρησιμοποιήθηκαν από τη φιλοαγγλική συμμορία Κουντουριώτη-Κωλέττη-Μαυροκορδάτου, για την επικράτησή τους στον εμφύλιο Ρουμελιωτών- Πελοποννησίων που μαινόταν τότε στην Πελοπόννησο και όχι για την αντιμετώπιση των Τούρκων και τις  ανάγκες των εξαθλιωμένων Ελλήνων.   Έτσι οι Άγγλοι εξασφάλισαν από τότε την επιρροή τους στην Ελλάδα, ενισχύοντας ταυτόχρονα και τον πολιτικό τους ρόλο στη Μ. Ανατολή, με βάση την Ελλαδική αποικία τους. Τα δύο δάνεια που συνάφθηκαν για να κάνουν υποτίθεται  ανεξάρτητο κράτος την Ελλάδα (γι αυτό ονομάστηκαν δάνεια Ανεξαρτησίας), τελικά αποτέλεσαν δάνεια στενής εξάρτησης  από τον ξένο παράγοντα, χάλκευσαν δεσμά για μόνιμη υποθήκευση  του μέλλοντος της χώρας μας κι  εξοφλήθηκαν  στα μέσα της δεκαετία του 1970, ύστερα από 150 χρόνια κι όχι 36 όπως είχε συμφωνηθεί. Από τότε μέχρι σήμερα, ακολούθησαν δεκάδες δανεισμοί σε λίρες, φράγκα, δολάρια και ευρώ, με όλο και πιο σκληρούς όρους μέχρι που μας έφτασαν στα μνημόνια, την κορυφαία ληστρική δανειακή σύμβαση στην ιστορία της πατρίδας μας από την οποία είναι άγνωστο πως και πότε θα απαλλαγούμε.  Όμως, η τοξική επίδραση των δύο δανείων της «Ανεξαρτησίας»  στο δημόσιο χρέος της Ελλάδας, που ας σημειωθεί αποτέλεσαν έκτοτε διεθνές πρότυπο δανεισμού σε βάρος αδύναμων χωρών, υπήρξε διαχρονικά καταστροφική και με σωρευτικότητα που οδήγησε στη χρεοκοπία και στην επιβολή Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου το 1898.  Ήταν πρώτη  Τρόϊκα για τη χώρα μας, με την δεύτερη να έρχεται το 2010 που έδωσε και το τελικό χτύπημα στη δύσμοιρη χώρα μας.

ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ  των μνημονίων τα υπέρογκα δάνεια που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα, δεν δόθηκαν για να σωθεί από την χρεοκοπία, όπως διατυμπανίζει η συμμορία των δανειστών και οι εγχώριοι εγκάθετοί της, αλλά για να σωθούν οι τράπεζες του ευρωσυστήματος και το ευρώ. Λιγότερο από 5% (χαμηλότερο ποσοστό κι από τα δάνεια της Ανεξαρτησίας)  των κεφαλαίων «διάσωσης»  πήγαν στην Ελληνική οικονομία, που όπως ήταν φυσικό κατέρρευσε, χωρίς μάλιστα εμφύλιο. Η ΕΚΤ, χρησιμοποίησε την νομισματική της πολιτική σαν όπλο κατά της χώρας μας, συμμετέχοντας απροκάλυπτα στη μεταβίβαση κολοσσιαίων ζημιών των Γερμανικών και Γαλλικών τραπεζών στους Έλληνες φορολογούμενους.   Με μυστικές, αδιαφανείς διαδικασίες προέβη, ουσιαστικά, σε σειρά εγκληματικών ενεργειών - με την ανοχή και συνέργεια του αστικού πολιτικού προσωπικού και της εγχώριας ολιγαρχίας - κατά της χώρας μας, απορυθμίζοντας πλήρως την οικονομία της.  Μέσω των δανείων από τον δήθεν «Μηχανισμό Στήριξης», οι ζημίες των τραπεζών πέρασαν κατ’ ευθείαν στον Ελληνικό λαό που πληρώνει ακατάπαυστα για τις βρωμιές των διεθνών απατεώνων του καπιταλισμού. Η ΕΚΤ, ελέγχοντας το τραπεζικό σύστημα μιας χώρας, μπορεί εύκολα να της προκαλέσει οικονομική ασφυξία αν δεν πειθαρχήσει στις εντολές της. Γι αυτό σήμερα δεν χρησιμοποιούν όπλα και σφαίρες  εξ αρχής εναντίον των λαών. Καταστρέφουν την οικονομία μειώνοντας την πίστωση του τραπεζικού τομέα, κλείνοντας τις τράπεζες, υποτιμώντας τις τιμές των ακινήτων, εξαναγκάζοντας σε ανεργία μεγάλο αριθμό εργαζομένων, μειώνοντας μισθούς και συντάξεις, ωθώντας σε μετανάστευση κλπ. Έτσι δημιουργούν τις προϋποθέσεις παράδοσης και υποταγής στις ορέξεις τους. Στη νεότερη και σύγχρονη ελληνική ιστορία, οι δανειστές - ληστές, κυριολεκτικά λεηλάτησαν τη χώρα μας, της συμπεριφέρθηκαν πάντα σαν κλέφτες και τοκογλύφοι και ουδέποτε ενδιαφέρθηκαν για τις τραγικές συνθήκες που δημιουργούσαν στο λαό της . Η Ελλάδα, και όχι μόνο, ήταν για τους δανειστές μια ευκαιρία εύκολου πλουτισμού, ενώ το χρέος της  ήταν πάντα μια θηλιά περασμένη στο λαιμό του λαού της. Οι σύγχρονοι Μαυροκορδάτοι του αστικού πολιτικού προσωπικού, (Τσίπρας, Μητσοτάκης, Παπανδρέου, Φώφη, Θοδωράκης κλπ), μαζί με τους σύγχρονους κοτζαμπάσηδες των επιχειρηματικών ομίλων, συμμετέχουν ενεργά στο σφίξιμο αυτής της θηλιάς και συνεπώς εναπόκειται στις λαϊκές δυνάμεις του τόπου να σπάσουν τη θηλιά για να γλυτώσουμε από την ασφυξία που μας καταδίκασαν οι μνημονιακές και φιλοΝΑΤΟϊκές δυνάμεις, ψηφίζοντας ταξικά σε όλες τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις.

                                                       Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                        Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης      

Υβριδικός πόλεμος: Επιχείρηση Βενεζουέλα

Η ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο που υφίσταται τέτοιας έκτασης και έντασης κυβερνοεπίθεση από την αμερικανική αυτοκρατορία του κακού. Γίνεται  μια πρωτοφανής επίθεση ενάντια στην ενεργειακή υποδομή της χώρας που διεξάγεται με τη βοήθεια ειδικών πρακτόρων των μυστικών υπηρεσιών ΗΠΑ – Ισραήλ και ντόπιων αργυρώνητων ανθρώπων τους, που τοποθέτησαν τους κατάλληλους καταστροφικούς ιούς στο λογισμικό του ηλεκτρονικού συστήματος διαχείρισης και ελέγχου, σε θέσεις- κλειδιά, του ενεργειακού συστήματος της χώρας.  Παράλληλα, άλλος ιός καταστρέφει τα πληροφοριακά συστήματα των δικτύων κλάδων της βιομηχανίας και της χρηματοπίστωσης, ενώ όπλα Ηλεκτρομαγνητικού Παλμού τοποθετημένα πιθανώς σε Drones εξουδετέρωσαν πολλά μοτέρ και γεννήτριες σε όλη τη χώρα (νοσοκομεία, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, δημόσιες επιχειρήσεις, ύδρευση κλπ). Πρόκειται για τεράστια καταστροφή που μπορεί να υποστεί μια χώρα, χωρίς να πέσει ούτε μια σφαίρα  στο έδαφός της, αν δεν έχει πάρει τα κατάλληλα μέτρα θωράκισης των δικτύων της από τέτοιου είδους επιθέσεις και δεν έχει εκπαιδεύσει το απαιτούμενο προσωπικό για την υπεράσπισή τους. Είναι η καινούργια μορφή πολέμου (υβριδικός ή 4^ης γενιάς  πόλεμος) που έχει ήδη εφαρμοστεί στο ναζιστικό πραξικόπημα στην Ουκρανία, στη Λιβύη και στη Συρία αλλά όχι σε τέτοια πληρότητα και έκταση όσο τώρα στη Βενεζουέλα.  Συνδυάζεται δε με βαρύτατες οικονομικές, χρηματοπιστωτικές, διπλωματικές  κυρώσεις, αποκλεισμούς και - πρωτοφανή στα χρονικά - κλοπή 31 δισεκατομμυρίων δολαρίων, από λογαριασμούς σε ξένες τράπεζες, του Μπολιβαριανού κράτους. Εκεί, πραγματικά γίνεται γενική πρόβα για εφαρμογή  μεθόδων και πρακτικών της σύγχρονης κυβερνοτεχνολογίας αιχμής, όχι μόνο  σε άλλες «απείθαρχες» χώρες  που έχουν σειρά ( Νικαράγουα – Κούβα) αλλά και στους κύριους αντιπάλους των παρανοϊκών τεράτων της Ουάσιγκτον, που είναι η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν. Και προς τις ηγεσίες των δύο πρώτων χωρών απευθύνθηκε ο πρόεδρος Μαδούρο δηλώνοντας: «Ο δρόμος για την επίλυση της τρέχουσας σύγκρουσης στη Βενεζουέλα θα είναι ο τρόπος επίλυσης όλων των συγκρούσεων στον κόσμο από δω και πέρα. Παραμένει να δούμε αν οι εμπλεκόμενες δυνάμεις θα ανεχτούν την χαοποίηση της διεθνούς τάξης, ακριβώς όταν είναι καιρός να αναλάβουν ηγετικό ρόλο».  Ευτυχώς ομάδες ειδικών από Ρωσία και Κίνα είναι ήδη στη χώρα προκειμένου να αντιμετωπιστεί η εξελισσόμενη καταστροφή.

 ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ λοιπόν της κατασκευής χάους στη Βενεζουέλα,   βύθισαν μεγάλο μέρος της στο σκοτάδι, με εγκληματικές ενέργειες εκείνων που διόρισαν τον καραγκιόζης πρακτορίσκο Γκουαϊδό ως «μεταβατικό πρόεδρο». Τώρα, αυτός τους καλεί να επέμβουν για να σώσουν τη χώρα από τον «τύραννο Μαδούρο». Αυτές οι ξεδιάντροπες δηλώσεις είναι που έπεισαν και τον τελευταίο κάτοικο της πολύπαθης χώρας να μην πιστεύει και να μην συμμετέχει σε κινητοποιήσεις  που συνεχώς αναγγέλλει αυτός ο αδίστακτος απατεώνας και  εγκληματίας. Μόνο μερικές εκατοντάδες μισθοφόροι  «διαδηλωτές» συμμετέχουν πλέον στα καλέσματα αυτής της γλοιώδους αμερικάνικης μαριονέτας, κάνοντας τα αφεντικά του να αφρίζουν από το κακό τους, για την αποτυχία τους. Κι ενώ ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ, Ντε Ζάγιας, υπέβαλε έκθεση (Μάρτιος του 2018) στον διεθνή αυτόν Οργανισμό, όπου η Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ,  δεν διαπιστώνει καμία ανθρωπιστική κρίση στη Βενεζουέλα, οι πάντες τον αγνοούν, προωθώντας την ακριβώς αντίθετη άποψη της μαφίας του Λευκού Οίκου. Αυτή η έκθεση αποσιωπήθηκε από τα κατευθυνόμενα δυτικά ΜΜΕ, ώστε να δυσφημιστεί η εκλεγμένη κυβέρνηση και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για βίαιη ανατροπή της. Έτσι άρχισαν κλιμακωτές κυρώσεις και κάθε είδους αποκλεισμοί ώστε να την εξαναγκάσουν σε παράδοση. Κυρώσεις που συνοδεύονται από μια γιγαντιαία εκστρατεία εξαπάτησης της διεθνούς κοινής γνώμης με ψευδείς ειδήσεις και μονταρισμένο οπτικό υλικό, επιθετική προπαγάνδα και ψευτο-ανθρωπιστική ρητορική, προκειμένου να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι ο «ανθρωπιστικός» σκοπός αγιάζει τα εγκληματικά μέσα. Δυστυχώς, ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ καταπατάται με τον πιο βάναυσο τρόπο από ΗΠΑ και τα τσιράκια της με συνέπεια το γεωπολιτικό σύστημα που στηρίζουν, να γεννά τα στυγνότερα γεωπολιτικά εγκλήματα χωρίς καμία τιμωρία μέχρι σήμερα. Δεν θέλουν μια πολιτική λύση ούτε στη Βενεζουέλα, ούτε στη Συρία, ούτε στην Ουκρανία ούτε πουθενά. Επιδιώκουν την εξαθλίωση των λαών, την πρόκληση πραγματικής ανθρωπιστικής κρίσης ώστε να την χρησιμοποιήσουν σαν πρόσχημα για στρατιωτική επέμβαση που θα επιφέρει την διάλυση και λεηλασία της χώρας –στόχου από τις αμερικανικές πολυεθνικές.  

      

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ καθόλου τυχαίο λοιπόν που Ρωσία, Κίνα και Ιράν έχουν ουσιαστικά αποσυνδεθεί από το δυτικό αμερικανοκρατούμενο Ιντερνέτ, με την Ρωσία και την Κίνα να έχουν κατασκευάσει δικά τους εσωτερικά διαδίκτυα (Intranet) και μηχανές αναζήτησης. Στη Ρωσία, τις ROSKOMNAZOR, RUNET, YANTEX, Vkontakte κλπ.  Και στην Κίνα, τις ΒAIDU, TENCENT, WEIBO, Alibaba κλπ. Σκοπός τους είναι να διασφαλίσουν την κυβερνοάμυνα των χωρών τους από κυβερνοεπιθέσεις του τύπου που βλέπουμε π.χ στη Βενεζουέλα, με ένα  ισχυρό σύστημα διαδικτυακών φίλτρων. Είναι πλήρη συστήματα από πλατφόρμες και υπηρεσίες εντελώς ανεξάρτητες από αμερικανικής προέλευσης υλικά και λογισμικά, κατασκευασμένα από εγχώριες εταιρίες, που  συνεισφέρουν δραστικά στην απόκτηση τεχνολογικής εθνικής αυτάρκειας, υπεροχής και ανεξαρτησίας. Έτσι συνδυάζοντας ένα πλέγμα εγχώριων περιοριστικών κανονισμών με τεχνολογικές καινοτομίες, δημιούργησαν ένα αδιαπέραστο σύστημα κυβερνοπροστασίας από τον διεθνή   «ωτακουστή» NSA, των ΗΠΑ, προκειμένου να μην έχει δυνατότητα πρόσβασης σε θέματα κυρίως Εθνικής Ασφάλειας, αλλά και στα παντοειδή δίκτυά τους. Με αυτόν τον τρόπο, τα δεδομένα των χρηστών τους (Ρώσων και  Κινέζων), δρομολογούνται μέσω κόμβων και δικτύων εντός των χωρών τους, άρα μένουν στις χώρες  και δεν μεταφέρονται σε σέρβερ που βρίσκονται στο εξωτερικό, συνήθως επί αμερικανικού εδάφους,   από τους οποίους, εκτός από συλλογή χρήσιμων πληροφοριών, μπορεί και να παρεμποδιστεί η ροή τους προς τον τελικό αποδέκτη, προκαλώντας  χάος και τεράστιες ζημίες σε υποδομές και υπηρεσίες  των δύο χωρών, όπως έγινε στη Βενεζουέλα.  Με λίγα λόγια, οι δυο χώρες δεν θέλουν ένα αποκεντρωμένο και χαοτικό διαδίκτυο που θα κυριαρχούν οι δυνάμεις της αγοράς και η online ροή πληροφοριών θα γίνεται χωρίς να λογαριάζονται τα εθνικά σύνορα. Καθώς αυτό βολεύει μόνο τις εταιρίες και τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, που έτσι διευκολύνονται εξαιρετικά οι υποκλοπές τους.  Η χώρα μας βρίσκεται ήδη, με ευθύνη της Τσιπραϊκής  κλίκας, στη δίνη ενός υβριδικού πολέμου που έχουν εξαπολύσει ΗΠΑ-ΝΑΤΟ –ΕΕ-Ισραήλ, εναντίον κυρίως της Ρωσίας αλλά και της Κίνας. Ένα πόλεμο που δεν έχουν καμία ελπίδα να κερδίσουν, αλλά που συντηρεί ένα κλίμα έντασης ανασφάλειας και φόβου, ικανού να ξεγελά μεγάλο μέρος του κόσμου που αναζητά λύσεις από τους ντόπιους Γκουαϊδό. Η ατολμία Τσάβες και Μαδούρο για σοσιαλιστικό μετασχηματισμό, επέτρεψε στην ολιγαρχία της Βενεζουέλας να διατηρήσει την πραγματική οικονομική εξουσία στη χώρα και να απαιτεί τώρα και την πολιτική. Αυτό ας γίνει μάθημα σε όσους, εντός κι εκτός Ελλάδας,  επιμένουν στη συνύπαρξη με το μεγάλο κεφάλαιο των χωρών τους.

                                                 Κ.Α. Αποστολόπουλος

                                    Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης          

            

               Τα αργύρια της υποτέλειας

ΠΕΡΑ  από τα κρυφά αργύρια, τις υποσχέσεις κι  εξυπηρετήσεις κάθε είδους, που παρέχουν τα αφεντικά στους υποτελείς τους, υπάρχουν και τα πομπώδη φανερά αργύρια, που τυγχάνουν μεγάλης δημοσιότητας από τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ των ΗΠΑ - ΕΕ. Και τέτοια είναι τα Βραβεία διεθνούς αποδοχής και απήχησης όπως το Νόμπελ. Το άλλο του φον Κλάϊστ (Γερμανός υπολοχαγός, που συμμετείχε στην γνωστή απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ το 1944), κανείς δεν ήξερε την ύπαρξή του, μέχρι που απονεμήθηκε με σκόπιμες τυμπανοκρουσίες στα δίδυμα πιόνια της Αμερικανίλας,  Τσίπρα – Ζάεφ, για την συμβολή τους  στην επέκταση του ΝΑΤΟ, στον αμερικανικό έλεγχο των αγωγών αερίου προς την Ευρώπη, στον αποκλεισμό της Ρωσίας και Κίνας από την περιοχή, και στην απρόσκοπτη λεηλασία του γειτονικού κρατιδίου κυρίως από Γερμανικές και Αμερικανικές   πολυεθνικές.  Πρόκειται για ένα  σχετικά νέο βραβείο (το 2009 δόθηκε για πρώτη φορά) που φτιάχτηκε για να ανταμείβει  ανθρώπους –στυλοβάτες του καπιταλιστικού συστήματος και μάλιστα στα πλαίσια της Διάσκεψης του Μονάχου. Μιας  διάσκεψης που διεξάγεται κάθε χρόνο,  εδώ και 55 χρόνια, και  υποτίθεται ότι γίνεται για την Ασφάλεια και την Ειρήνη στην Ευρώπη και στον κόσμο, χωρίς βέβαια να καταφέρει τίποτα από τα δύο. Το αντίθετο μάλιστα, κάθε χρόνο η Ειρήνη απομακρύνεται όλο και περισσότερο, με συνέπεια  η Ανασφάλεια και το χάος στον πλανήτη να γενικεύονται. Διότι  στην ουσία στοχεύει στην διασφάλιση μόνο των δυτικών συμφερόντων, στην επέκταση του ΝΑΤΟ, στην ενίσχυση  των προνομίων των δυτικών πολυεθνικών και άρα στην Ανασφάλεια όλων των άλλων. 

 ΔΕΝ ΤΟΥΣ έφτανε όμως το ένα βραβείο, θέλησαν να τα σαρώσουν όλα, κάτι σαν Όσκαρ να πούμε, και  προτάθηκαν και για ΝΟΜΠΕΛ Ειρήνης από μια παντελώς άγνωστη Τυνήσια, που και αυτής της είχαν δώσει το Νόμπελ, για κάτι παρόμοιο που έκανε σε βάρος του λαού της, όπως και ο Τσίπρας σε βάρος του Ελληνικού λαού. Πρόκειται για την Γουϊντέτ Μπουσαμάουϊ, το μεγαλύτερο λαμόγιο - βιομήχανος της Τυνησίας και πρόεδρος του Συνδέσμου βιομηχάνων Τυνησίας (παιδί του λαού η κυρία), που κατά τη διάρκεια της λεγόμενης «Αραβικής Άνοιξης»  τόπαιξε  «αριστερή» και με τη βοήθεια της CIA έφτιαξε κόμμα  που εξαπάτησε μεγάλα τμήματα του Τυνησιακού λαού,  παραδίδοντας τελικά τη χώρα  της στον «Αμερικανικό χειμώνα». Δηλαδή, βίοι παράλληλοι με τους βαλκάνιους «αριστερούς» Τσίπρα και Ζάεφ, που βλέπουν πια έμπρακτα την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων της μεγάλης σκοτεινής υπερατλαντικής υπηρεσίας.  Ωστόσο, επειδή η πρόταση μόνο από την Γουϊντέτ  δεν αρκούσε,  ενεργοποιήθηκαν και άλλοι «αριστεροί» τύπου Τσίπρα στην Ευρώπη ενισχύοντας  έτσι σοβαρά η υποψηφιότητα του δίδυμου της υποτέλειας. Μπήκαν λοιπόν στο χορό οι «Σοσιαλιστές και Δημοκράτες», οι «Πράσινοι» και η «Αριστερά» του Ευρωκοινοβουλίου. Όλοι, με το ψευδεπίγραφο σκεπτικό ότι η συμφωνία των Πρεσπών «αποτελεί πρότυπο για την ειρηνική επίλυση των διεθνών προβλημάτων μέσω διαλόγου και αμοιβαίων συμβιβασμών».  Δηλαδή δίνουν σήμα για μίμηση της Τσιπραϊκής συμπεριφοράς και από άλλους ηγέτες, προκειμένου να έχουν και οικονομικά οφέλη και ευρύτατη  αναγνώριση από την παρακμιακή, διεφθαρμένη Δύση.

ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ δεκαετίες, τα Νόμπελ Ειρήνης υποβαθμίστηκαν και έχασαν την αίγλη τους καθώς εκείνοι που τα πήραν δεν είχαν συμβάλλει στο παραμικρό στην εδραίωση της παγκόσμιας Ειρήνης, ή για να είμαι πιο σαφής, είχαν παλέψει για την εγκαθίδρυση μιας Pax Americana, επιβραβεύοντας ή ανεχόμενοι τις στρατιωτικές επεμβάσεις των Αμερικανών, ανά την υφήλιο. Κι αυτό συνέβη γιατί στην επιτροπή απονομής συμμετέχουν άτομα της απολύτου εμπιστοσύνης της CIA, που τελικά επιλέγουν ή αμερικανούς ή υποχείριά τους, προκειμένου να ακούγεται μόνο το όνομα της Αμερικής και να παράγονται μιμητές των υποτελών της. Ειδικά το Νόμπελ Ειρήνης είναι αδύνατο να πάει σε χέρια έντιμων ανθρώπων, πραγματικών αγωνιστών για την μεγάλη υπόθεση της Ειρήνης, γιατί η Ειρήνη βλάπτει σοβαρά τα συμφέροντα της Γουόλ Σρίτ και των γιγάντιων  πολυεθνικών. Και για του λόγου  το αληθές, ας δούμε σε ποιους  «ειρηνιστές» πολεμοκάπηλους απονεμήθηκαν τα Νόμπελ Ειρήνης τις τελευταίες δεκαετίες: Στον πλανητικής εμβέλειας πρύτανη της ίντριγκας και των πολέμων, Χ. Κίσινγκερ, στα φιλαράκια του Ράμπιν και Πέρες προέδρους του σιωνιστικού, τρομοκρατικού  Ισραήλ. Σε δύο σκοταδιστές Πάπες, στον μεγάλο προδότη και καταστροφέα της ΕΣΣΔ Μ. Γκορμπατσόφ, στον παραλίγο διχοτομιστή της Κύπρου ΓΓ του ΟΗΕ και άνθρωπο των Αμερικανών, Κόφι Ανάν, στο χαμογελαστό πρόεδρο των πολέμων Μπ. Ομπάμα, και βέβαια στην ΕΕ για το «φιλόστοργο» πρόσωπο που δείχνει στους λαούς της και τη διαρκή σύμπραξη με τις ΗΠΑ σε όλους τους πολέμους, στις κυρώσεις, στα εμπάργκο, σε κάθε λογής αποκλεισμούς και ανατροπές μη «αρεστών» κυβερνήσεων ανά την υφήλιο.  Έτσι, στο βωμό της εξυπηρέτησης κυρίως του αμερικανικού, αλλά και του Ευρωπαϊκού μεγάλου κεφαλαίου, ακόμη και ένα τόσο σπουδαίο βραβείο όπως το Νόμπελ, απαξιώθηκε, εκφυλίστηκε, έχασε τη λάμψη του και την γενική αποδοχή, ενισχύοντας την γενικότερη πεποίθηση στον κόσμο, ότι όλα είναι στημένα. Πράγματι,  επιβραβεύονται δύο κατηγορίες ανθρώπων: Εκείνοι που διαμορφώνουν την εγκληματική πολιτική των ΗΠΑ, και οι οσφυοκάμπτες  πρόθυμοι να υπηρετήσουν  κάθε βρώμικο σχεδιασμό που εντέλλεται η υπερατλαντική μαφία της Ουάσιγκτον. Πάντως οι επιδοκιμασίες και οι βραβεύσεις για το δίδυμο της ευκαμψίας δεν τέλειωσαν. Μέχρι τις πολλαπλές Ελληνικές εκλογές του Μαϊου, θα τους φορτώσουν και άλλα εύσημα, προκειμένου η αποκρουστική κλίκα ΣΥΡΙΖΟΠΑΣΟΚ να αποτελέσει αδιαμφισβήτητο πυλώνα του νέου δικομματισμού  με την εξίσου διεφθαρμένη και υποτελή ΝΔ.

                                                       Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                         Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης    

     

   Η ενίσχυση του ΝΑΤΟ οδηγεί σε πόλεμο

ΤΟ ΝΑΤΟ  είναι μια πολιτικο-στρατιωτική συμμαχία που κατασκεύασαν οι πιο σκοτεινοί κύκλοι των ΗΠΑ το 1949, εναντίον της τότε Σοβιετικής Ένωσης και στόχος του ήταν διττός: Από τη μια, να προκαλέσει φόβο και απέχθεια στους λαούς των δυτικών χωρών, έναντι του διαφορετικού οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου που εκπροσωπούσε εκείνη την εποχή η μεγάλη χώρα των Σοβιέτ.  Κι από την άλλη να εγκλωβίσει δεκάδες χώρες σε μια στρατιωτική οργάνωση, υπό την ηγεσία και τον απόλυτο έλεγχο των ΗΠΑ, που θα απειλούσε διαρκώς την ΕΣΣΔ  με ισοπέδωση. Η περικύκλωση της ΕΣΣΔ με εκατοντάδες βάσεις επίθεσης, εξανάγκασε τις ηγεσίες της χώρας να ξοδεύουν τεράστια ποσά για την ασφάλειά της με άμεσο αρνητικό αντίκτυπο στην ευημερία των ανθρώπων της. Πράγμα, που εκμεταλλευόταν συστηματικά η δυτική ΝΑΤΟϊκή προπαγάνδα επιρρίπτοντας τις ευθύνες στο «αυταρχικό  δικτατορικό κομμουνιστικό σύστημα που καταδυναστεύει τον ρωσικό λαό». Δυστυχώς, οι άθλιες μετασταλινικές ηγεσίες νόθευσαν τον σοσιαλισμό με καπιταλιστικές «μεταρρυθμίσεις», οδηγώντας τη μεγάλη χώρα στην διάλυση και παλινόρθωση του καπιταλισμού. Ωστόσο, παρά την δεκαετή (1990-2000) λεηλασία που υπέστη η χώρα από ντόπια και κυρίως τα ξένα δυτικά αρπακτικά, βρέθηκε μια ομάδα πατριωτών υπό τον Πούτιν, που έσωσε τη χώρα από τον περαιτέρω διαμελισμό  και την ληστρική της εκμετάλλευση από τους δυτικούς «δημοκράτες» και «ανθρωπιστές». Δεν επανέφεραν βέβαια τον σοσιαλισμό, αλλά σταμάτησαν το ξεπούλημα και τη διαρπαγή του αμύθητου πλούτου της χώρας στις ξένες πολυεθνικές. Κι αυτό δεν μπορούν με τίποτα να χωνέψουν τα αδηφάγα αμερικανικά και ευρωπαϊκά επιχειρηματικά συμφέροντα. Έτσι, παρά τις ρητές διαβεβαιώσεις Ρήγκαν – Μπούς για μη επέκταση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς, με κατάλληλες προβοκατόρικες ενέργειες από τα ναζιστοειδή ανδρείκελα που τοποθέτησαν στις κυβερνήσεις των χωρών -  πρώην συμμάχων της ΕΣΣΔ , που φαίνονταν σαν  «απειλή από την Ρωσία», ενέταξαν όλες αυτές τις χώρες στην συγκεκριμένη εγκληματική οργάνωση που ακουμπά πλέον στα σύνορα της Ρωσίας. Κι εκεί που νόμιζαν όλοι, ότι αφού ο «κομμουνιστικός κίνδυνος» εξέλιπε, δεν υπάρχει ανάγκη για ΝΑΤΟ έγινε ακριβώς το αντίθετο. Η δολοφονική συμμορία των κακοποιών ΗΠΑ-ΕΕ, με απειλές, εκβιασμούς, χρηματισμούς, επεκτείνει  συνεχώς την ληστρική  συμμαχία και απειλεί με εξόντωση όποιον ηγέτη δεν υποτάσσεται και δεν ενσωματώνει τη χώρα του στις δυτικές χρηματοπιστωτικές και στρατιωτικές δομές.

ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ είναι το τελευταίο θύμα αυτής της λυσσώδους προσπάθειας του βαθέος κράτους των ΗΠΑ, να μαντρώσουν όλα τα Βαλκάνια  στην προγραμματισμένη, εδώ και είκοσι χρόνια, ΝΑΤΟϊκή  ολοκλήρωση εναντίον της Ρωσίας κυρίως αλλά και της Κίνας.  Η ταχύτατη ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ – και με τον μαφιόζικο τρόπο που έγινε – δείχνει και κάτι άλλο. Τον μεγάλο φόβο που διακατέχει πλέον τα αμερικανικά επιτελεία για την επερχόμενη απώλεια της παγκόσμιας οικονομικής κυριαρχίας των ΗΠΑ, για το επικείμενο τέλος του αμερικάνικου νομισματικού ιμπεριαλισμού. Η επεκτεινόμενη χρήση των εθνικών νομισμάτων, και όχι του δολαρίου, στις διεθνείς συναλλαγές, ακόμη και της ΕΕ με το Ιράν,  της Ρωσίας, της  Κίνας, της Ινδίας, της Τουρκίας, της Ιαπωνίας, της Βενεζουέλας, της Συρίας και άλλων μικροτέρων, έχει σημάνει συναγερμό στην Ουάσιγκτον. Διότι η Ουάσιγκτον το δολάριο το χρησιμοποιεί σαν πρώτο όπλο πριν κάνει χρήση στρατιωτικής βίας και δεν συγχωρεί την παράκαμψη του αμερικανικού συστήματος δολαρίου. Η τελευταία έκρηξη στις διεθνείς σχέσεις, με την Ουάσιγκτον να επιχειρεί βίαιη αλλαγή καθεστώτος  στην Βενεζουέλα, με πρωτόγνωρους γκανγκστερικούς τρόπους, ώστε να της αρπάξει το πετρέλαιο και το χρυσό, είναι η τελευταία μιας σειράς διεθνών εξελίξεων, εντάσεων και συγκρούσεων, που παράγονται από την αγωνιώδη προσπάθεια της υπερδύναμης να διατηρήσει την παγκόσμια ηγεμονία της. Η τρομακτική και γενικευμένη χρήση των κυρώσεων που εφαρμόζει η μαφιόζικη κλίκα της Ουάσιγκτον εναντίον κάθε μη αρεστής κυβέρνησης, καθώς και ο έλεγχος που ασκεί επί του διεθνούς συστήματος πληρωμών, οδηγεί αναπόφευκτα πολλά κράτη στην καθιέρωση εναλλακτικών μηχανισμών εμπορίου, εκτός δολαρίου, προκειμένου να εξασφαλίσουν τα ζωτικά τους συμφέροντα και την αυτόνομη ύπαρξή τους.

ΟΙ ΦΟΒΟΙ για επερχόμενη νέα μεγαλύτερη οικονομική κρίση,  η μη ανασχέσιμη στρατιωτική ισχύς της Ρωσίας και η ραγδαία οικονομική και τεχνολογική άνοδος της Κίνας, σε αντίθεση με την παρακμιακή πορεία των ΗΠΑ, οδηγούν σε μία έξαρση της επιθετικότητας των ΗΠΑ, σε μία απέλπιδα προσπάθεια να διατηρήσουν την ηγεμονική τους θέση στον πλανήτη.  Έτσι, προχωρούν και σε ριψοκίνδυνα βήματα στρατιωτικής κλιμάκωσης, αποχωρώντας από την ΙΝF (Συνθήκη Απαγόρευσης των Πυραύλων Μέσου Βεληνεκούς, από 500 - 5000 Km) με την Ρωσία. Συνθήκη που προστάτευε την Ευρώπη από τα πλήγματα τέτοιων ρωσικών πυραύλων και τη Ρωσία από αντίστοιχα πλήγματα αμερικανικών εγκατεστημένων στην Ευρώπη. Το «μη κράτος» των Σκοπίων  αποτελεί  ιδανικό,  γεωγραφικά, οικόπεδο για στήσιμο πυραύλων τέτοιου είδους (μέσου βεληνεκούς)  που θα στοχεύουν την Ρωσία από τόσο μικρή απόσταση, ώστε να μην υπάρχει ο απαιτούμενος  χρόνος στην αεράμυνά της να εξακριβώσει το είδος του επερχόμενου όπλου, να το αναχαιτίσει  και να ανταποδώσει το πλήγμα. Συνεπώς η μόνη επιλογή που μένει στη Ρωσία τώρα, είναι το δόγμα του προληπτικού πλήγματος. Που σημαίνει ότι θα πλήξει τον αντίπαλο πρώτη με την παραμικρή ένδειξη ότι μπορεί να επέρχεται σύρραξη. Κανένα κράτος της ΕΕ, ακόμα και τα πιο φιλονατοϊκά δεν δέχτηκαν την εγκατάσταση τέτοιων πυραύλων στο έδαφός τους, γιατί γνωρίζουν ότι θα κονιορτοποιηθούν από τα πρώτα λεπτά ενδεχόμενης σύγκρουσης με την Ρωσία. Αντίθετα, η συμμορία Ζάεφ-Ντιμητρόφ με την συνέργεια της επικίνδυνα απερίσκεφτης Τσιπραϊκής κλίκας, έδωσαν την πολυπόθητη λύση στους Αμερικανούς να φέρουν τα άκρως επικίνδυνα όπλα τους στη γειτονιά μας και να γεμίσουν με αποθήκες εγκατάστασης πυρηνικών βομβών την Ελλάδα και τα Σκόπια.   Αυτός είναι και ο μοναδικός λόγος της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών κι όχι η «λύση εκκρεμοτήτων δεκαετιών» για την ονοματοδοσία του κρατιδίου, όπως ξελαρυγγιάζονται να μας πείσουν η αμερικανόδουλη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τα παπαγαλάκια της στα ΜΜΕ. Η Ελλάδα κάθεται σε μια πυρηνική μπαρουταποθήκη και έχοντας μετατραπεί σε μια απέραντη ΝΑΤΟϊκή βάση και ορμητήριο, έχει ήδη στοχοποιηθεί από τους ρωσικούς πυραύλους. Έτσι αφού επί τέσσερα χρόνια το αστικό πολιτικό σύστημα, με επικεφαλής τον ξενόδουλο Τσίπρα, επιτέλεσε το τεράστιο «κοινωνικό έργο» της φτωχοποίησης ολόκληρου λαού  εκποιώντας και  τη χώρα που τώρα την προσφέρει θυσία στους εγκληματικούς σχεδιασμούς των παρανοϊκών αφεντικών του. Οι εκλογές έρχονται, η μνημονιακή σαβούρα πρέπει να καταποντιστεί.

                                                 Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                      Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης