Οι συνέπειες από πλεόνασμα

       θράσους και ψεύδους

Ειπώθηκαν ψέματα που ντράπηκαν και τα ίδια. Μιας και δεν ντράπηκαν τα στόματα που τα είπαν. (Μεν. Λουντέμης)

ΟΠΟΙΟΣ παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Ελλάδα, ιδιαίτερα την τελευταία οκταετία των μνημονίων έχει μείνει άλαλος από το πλήθος, το μέγεθος αλλά και την προφάνεια των ψευδών που ειπώθηκαν από το σύνολο του αστικού πολιτικού προσωπικού, με αποκορύφωμα τον μαίτρ του είδους των ψευδολόγων, Αλέξη Τσίπρα, που ξεπέρασε κατά πολύ τους Πασοκικούς του μέντορες.  Και οι άλλοι έλεγαν ψέματα και μάλιστα χοντρά, αλλά ο τρόπος με τον οποίο ψευδολογεί ο Τσίπρας υπερβαίνει κάθε τι προηγούμενο. Διότι το να λες ακριβώς τα αντίθετα απ’ αυτά που έλεγες χθές και να ισχυρίζεσαι ότι έχεις και τις δυο φορές δίκιο, αν δεν είναι σχιζοφρένεια είναι απύθμενο, απερίγραπτο θράσος που δείχνει ότι έχεις γραμμένο έναν ολόκληρο λαό στα παλαιότερα των υποδημάτων σου.

ΩΣΤΟΣΟ, με τα ελεγχόμενα, ενσωματωμένα κανάλια και τις παντοειδείς φυλλάδες υπάρχει η δυνατότητα το εμπόριο της γενικότερης διαστροφής και απάτης να διαχυθεί παντού, αποφέροντας πολλαπλά πολιτικά και οικονομικά κέρδη σε όσους τα κατέχουν. Η σήψη ανακυκλώνεται και αναπαράγεται σπέρνοντας τα εμέσματα του «πολιτισμού» της «ελεύθερης αγοράς», που γεννάει το τέρας της παραπληροφόρησης και της υποκουλτούρας. Τα πάντα πουλιούνται και αγοράζονται. Η πληροφορία είναι εμπόρευμα, η είδηση συσκευάζεται, λουστράρεται και πλαστικοποιείται προς πώληση κυρίως για εντυπωσιασμό.  Ενημέρωση σήμερα δεν υπάρχει, δεν επιτρέπεται να υπάρχει, έχει αντικατασταθεί από την παραπληροφόρηση που την παράγουν εδικοί επικοινωνιακοί μηχανισμοί στα χέρια μυστικών υπηρεσιών και ειδικών κυβερνητικών γραφείων. Τα μεγάλα μονοπωλιακά κέντρα του καπιταλισμού, συγκεντρώνουν, φιλτράρουν και μονοπωλούν τα πάντα: Ειδήσεις, ανθρώπους, πράγματα, ιδέες, συναισθήματα. Τίποτα ελεύθερο δεν μπορεί να υπάρξει στο καπιταλιστικό καθεστώς. Τα πάντα υπαγορεύονται από τη βιομηχανία του τηλεοπτικού θεάματος, την αέναη επιδίωξη του κέρδους και εντάσσονται στην εξυπηρέτηση των ιδεολογικοπολιτικών  αναγκών του συστήματος. Σε ένα τέτοιο παρακμιακό σύστημα, προϋπόθεση για τη διατήρησή του είναι το «τάϊσμα» του κοινού με τηλεοπτικά σκουπίδια κάθε κατηγορίας που τα περισσότερα παράγονται από τους πολιτικούς ποιμένες του συστήματος. Σχεδόν παντού αντιγράφουν το αμερικανικό πρότυπο – τον ακραίο, χυδαίο καπιταλισμό. Δηλαδή την  απανθρωπιά ως τρόπο ζωής, που εξαπλώθηκε στις κοινωνίες του πλανήτη, παράγεται από το διαιτολόγιο διατροφής με «σκουπίδια» και έχει διαδοθεί παντού με τη βοήθεια του Χόλυγουντ και του διαδικτύου. Σκουπιδομίντια, σκουπιδοεπιστήμη, σκουπιδοκουλτούρα, σκουπιδοοικονομία και άνθρωποι που μεταχειρίζονται συνανθρώπους τους και κοινωνία σαν σωρούς σκουπιδιών.

ΟΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ πολιτικές είναι αμερικανική εφεύρεση (Σχολή του Σικάγου) που εφαρμόστηκαν πρώτα στη Χιλή μετά το αιματηρό πραξικόπημα (1973) της CIA από τον  φασίστα Πινοτσέτ, μετά στην ίδια την Αμερική, στη συνέχεια στη Γερμανία για να ανταγωνιστεί την Αμερική και μετά σε ολόκληρη την Ευρώπη (Συνθήκες Μάαστριχτ, Λισαβόνας, Νίκαιας)  με τις πιο ακραίες εκδοχές στις χώρες της Ν. Ευρώπης, όπως η Ελλάδα. Βασικό τους γνώρισμα το συντριπτικό χτύπημα της εργασίας (συμπίεση μισθών, πλήρη διάλυση των σχέσεων  εργασίας) προς όφελος του κεφαλαίου, οι άκρατες ιδιωτικοποιήσεις (ξεπούλημα) κρατικής περιουσίας και επιχειρήσεων και ο ασύστολος δανεισμός δημοσίου και ιδιωτών. Πράγματα που οδήγησαν σε τραγική συρρίκνωση των εισοδημάτων των εργαζομένων, σε εκτίναξη των ανισοτήτων, σε κατάρρευση του κοινωνικού κράτους, σε υπολειτουργία των συστημάτων Δημόσιας Υγείας και Παιδείας, με συνέπεια την απέραντη απελπισία, την οργή, την ανασφάλεια  που σου γεννάει μια κοινωνία που διαλύεται. Τα επακόλουθα ήταν, η έξαρση της παραβατικότητας κι εγκληματικότητας, η τεράστια εξάπλωση των ναρκωτικών για προσωρινή διαφυγή από την οδυνηρή, τραυματική πραγματικότητα, η παθητικότητα, η σωματική και πνευματική εξαθλίωση. Το τελευταίο στήριγμα της οικογένειας, οι συνταξιούχοι, αρχίζουν πια στη πλειοψηφία τους να μην μπορούν να  συνεισφέρουν, αφού και οι ίδιοι με τις συνεχείς περικοπές, αδυνατούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια. Σταδιακά αλλά σταθερά τους την κλέβουν κι αυτήν πριν τελειώσουν το βίο τους. Η συστηματική διάλυση των κοινωνικών δεσμών  που κρατούσαν σε σχετική ισορροπία την κοινωνία, είναι πια γεγονός Αυτή η γενικευμένη κατάπτωση, που έχει αφετηρία την καταλήστευση του εισοδήματος του κοσμάκη από τις τεράστιες κλεπτοκρατικές δομές (τράπεζες, χρηματιστήρια, οίκους αξιολόγησης, hedge funds, πολυεθνικές, κλπ) των καπιταλιστών, συντέλεσε στην φτωχοποίηση και εξαθλίωσή του.  Συνοδευόμενη δε από άγρια καταστολή στο εσωτερικό και απειλή επέμβασης (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ) από το εξωτερικό, οδήγησε  μεγάλα τμήματα των λαϊκών στρωμάτων σε παραίτηση από την διεκδίκηση, στην αποστασιοποίησή τους από ταξικούς μαζικούς αγώνες, στην αποδοχή  ως φυσιολογικού  αυτού το οποίο κάποτε ήταν απαράδεκτο και απορριπτέο. Έτσι, με την τρομοκράτηση του λαού, την διάδοση του «όλοι ίδιοι είναι» άρα δεν υπάρχει εναλλακτική, η κατάσταση αυτή αντιμετωπίζεται κι εκλαμβάνεται σαν περίπου κανονική, σαν τίποτα ιδιαίτερο κι ανησυχητικό. Με λίγα λόγια, επέτυχαν κάτι χειρότερο με τη συνεχή εξαπάτηση, τον φόβο και την επανάληψη των ψευδών: Να τα συνηθίσουμε. Να περιμένουμε στωϊκά το χειρότερο και να μην αντιδρούμε. Να τους ανεχόμαστε, να μη μας κάνει εντύπωση τίποτα, να μην περιμένουμε από πουθενά το καλύτερο. Έτσι, ο λαός ενώ γνωρίζει ότι και ο επόμενος (ο Κούλης της ΝΔ) είναι εξίσου ψεύτης με τον ανεκδιήγητο Αλέξη, είναι πολύ πιθανό -αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις- να τον στηρίξει και να τον αποδεχτεί, πιστεύοντας το αφήγημά του περί καλύτερης διαχείρισης.  

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ λαός και οι λαοί της υδρογείου, είναι τα θύματα της ακόρεστης δίψας, κυρίως του Αμερικανικού  αδηφάγου Κεφαλαίου, για παγκόσμια επικράτηση και κυριαρχία. Καταληστεύοντας με οικονομικές (δάνεια, παράγωγα, κυρώσεις, δασμοί κλπ) και στρατιωτικές επεμβάσεις τον πλούτο των χωρών του πλανήτη, αποκομίζουν τεράστια κέρδη συντηρώντας και ενισχύοντας έτσι, μια τεράστιου μεγέθους οικονομική και στρατιωτική υποδομή, που τους διασφαλίζει, προς το παρόν, την παγκόσμια λεηλασία και πρωτοκαθεδρία. Για παράδειγμα, υποχρέωσαν τους Έλληνες Ναιναίκους των ΠΑΣΟΚ- ΝΔ- ΣΥΡΙΖΑ  να υπερδανειστούν (σχέδιο διάσωσης, το ονόμασαν) ώστε να μην εξυπηρετούν μόνο το (παράνομο) χρέος της χώρας, αλλά κυρίως  να διασώσουν την συμμορία των πιστωτών της.  Έτσι, η Γουόλ Στρίτ  ενθάρρυνε αυτήν την υπερχρέωση για να μην κηρύξει χρεοκοπία η Ελλάδα και υποχρεωθούν οι αμερικανικές τράπεζες να πληρώσουν τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) των ελληνικών ομολόγων. Με τη μεθόδευση αυτή, γλύτωσαν  ασφάλιστρα δεκάδων δις, που τα πρόσθεσαν στο χρέος ώστε να τα πληρώνουν τα λαϊκά στρώματα για δεκαετίες. Κι αυτό δεν συνέβη μόνο με την Ελλάδα. Και οι απατεώνες πολιτικοί άλλων χωρών υπερχρέωσαν τις χώρες τους για τη διάσωση της τραπεζικής αλητείας, πράγμα που δημιούργησε μια παγκόσμια φούσκα χρέους που τώρα καλούνται οι κεντρικές τράπεζες να διαχειριστούν. Οι πάντες σήμερα είναι υπερχρεωμένοι (κυρίως οι ΗΠΑ) με συνέπεια να μαίνονται - πρωτοστατούντων των ΗΠΑ - οικονομικοί, ενεργειακοί, χρηματοπιστωτικοί και νομισματικοί πόλεμοι, που ανέκαθεν αποτελούσαν την αφετηρία στρατιωτικών. Ο κίνδυνος μιας παγκόσμιας σύρραξης τώρα είναι πολύ μεγάλος. Γιατί ο πόλεμος που προκάλεσαν στη Συρία είναι πιθανόν να εξελιχθεί σε μια μεγάλη σύγκρουση καθώς, παρά τη σύνεση και αυτοσυγκράτηση που δείχνει η Ρωσική πλευρά, το παρανοϊκό επιτελείο γύρω από τον Τράμπ, μπορεί, υποεκτιμώντας τις πολεμικές δυνατότητες της Ρωσίας, να κάνει την  λάθος κίνηση, με τη χώρα μας να είναι - ως ΝΑΤΟϊκο προγεφύρωμα - ανάμεσα στα πρώτα θύματα. Η επαγρύπνηση του λαού, η ετοιμότητα και η αποφασιστικότητά του να παρεμποδίσει με κάθε τρόπο, ειρηνικό ή βίαιο, τη συμμετοχή της χώρας μας στους  τυχοδιωκτισμούς ΗΠΑ –ΝΑΤΟ – σιωνιστικού Ισραήλ, είναι περισσότερο από αναγκαία.

                                                 Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                     Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης          

  Ελλάδα:  Μεταμνημονιακό  πτωχοκομείο

«Η Ελλάδα είναι μια κολοσσιαία αποτυχία. Πρόκειται για μια ιστορία ανικανότητας, ψεύδους, άσκοπης καθυστέρησης και συμφερόντων των τραπεζών, τα οποία τέθηκαν πάνω από τις ανάγκες των ανθρώπων.» (Εφημερίδα «Γκάρντιαν» του Λονδίνου) 

ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ μόνο ο Αγγλικός  τύπος. Και ο Γερμανικός  διαπιστώνει ότι η Ελλάδα, μετά το τυπικό τέλος των μνημονίων, παραμένει ένα απέραντο πτωχοκομείο και ότι κάθεται πάνω σε μια κοινωνική ωρολογιακή βόμβα. Ναι, αλλά πρίν μερικά χρόνια όταν η Γερμανία κυρίως μας επέβαλε τα μνημονιακά δεσμά, ο ίδιος αυτός τύπος μιλούσε για απαραίτητα μέτρα διάσωσης, που πρέπει να εφαρμοστούν στους «διεφθαρμένους Έλληνες» για να σωθεί υποτίθεται η χώρα. Δεν  τολμούσαν βέβαια να παραδεχτούν ότι επρόκειτο για εγκληματική μεθόδευση διάσωσης των Γερμανικών και Γαλλικών τραπεζών από την χρεοκοπία, με την καταλήστευση των εισοδημάτων του ελληνικού λαού και την υφαρπαγή όλης της  περιουσίας του Δημοσίου, από  ξένους και ντόπιους «επενδυτές» της αρπαχτής. Διότι κανείς σοβαρός επενδυτής δεν έρχεται σε μια χώρα που δεν έχει υγιή οικονομικά μεγέθη και την πιστοληπτική της ικανότητα την έκαναν «σκουπίδια». Άλλωστε το δημόσιο χρέος, ύστερα από 8 χρόνια «διάσωσης», πλησιάζει τα 360 δις ευρώ, δηλαδή σχεδόν το 200% του ΑΕΠ, ενώ η «διάσωση» επεβλήθη όταν το χρέος ήταν στα 120% του ΑΕΠ. Έτσι, μέχρι το 2022 πρέπει να πληρώνουμε 16 δις το χρόνο για εξυπηρέτησή του, ενώ το 2023 θα εκτοξευτεί στα 33 δίς ευρώ. Με τέτοιες υποχρεώσεις στη συμμορία των δανειστών, είναι φανερό ότι οι κτηνώδεις ληστρικές αγορές στις οποίες θα απευθυνθούν τώρα τα μνημονιακά ανδρείκελα ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ θα απαιτήσουν πολύ υψηλά επιτόκια με συνέπεια το χρέος  να σκαρφαλώνει αντί να πέφτει. Όλα αυτά λοιπόν περί βιωσιμότητας του χρέους σε μια χώρα που έχουν καταστρέψει την παραγωγική της βάση και την δυνατότητα για ανάπτυξη, είναι παραμύθια και επικοινωνιακά τεχνάσματα που εντελώς αδιάντροπα τα λένε οι ίδιοι που πριν λίγους μήνες μιλούσαν για «εξαιρετικά μη βιώσιμο χρέος»(ΔΝΤ).  Από την άλλη, οι ασταμάτητες ιδιωτικοποιήσεις- ξεπουλήματα  δημόσιων επιχειρήσεων δεν μπορούν να χαρακτηριστούν σαν επενδύσεις, αφού το μόνο που γίνεται είναι η  αλλαγή ιδιοκτήτη (από το κράτος σε ιδιώτη) υπάρχουσας εταιρίας κι όχι δημιουργία νέας. Κατά κανόνα δε, οι νέοι ιδιοκτήτες απολύουν τους παλιούς εργαζόμενους και προσλαμβάνουν νέους με συμβάσεις λάστιχο και μισθούς πείνας, προσφέροντας υπηρεσίες και προϊόντα σε πολύ υψηλότερες τιμές, ώστε να εκτοξευτεί η κερδοφορία τους. Ωστόσο, οι δανειστές επειδή θέλουν να διασφαλίσουν την συνέχιση της ακώλυτης ροής  των  δεκάδων δισεκατομμυρίων το χρόνο προς τα  ταμεία τους, σχεδίασαν ειδικούς ληστρικούς μηχανισμούς για τη χώρα μας, ώστε να την κρατούν υπο πλήρη έλεγχο και να την λεηλατούν συστηματικά, τουλάχιστον για 99 χρόνια, μετά το τέλος υποτίθεται της μνημονιακής επιτροπείας. Και η ανεκδιήγητη Συριζοκυβέρνηση τους διευκόλυνε αφάνταστα στην επιτέλεση κι αυτού του σχεδιασμού. Λέτε γι αυτό να πανηγυρίζει όλο το μνημονιακό (υπηρετικό) πολιτικό προσωπικό; Σαφώς ναι, διότι η μόνιμη παρουσία των ευρωατλαντιστών στη χώρα εξασφαλίζει και τη δική τους παρουσία και επιβίωση. Έτσι συγκρότησαν τρείς μεγάλες «Ανεξάρτητες Αρχές», με την πεποίθηση ότι μέσω αυτών η Ελλάδα και οι Έλληνες θα παραμείνουν υπό την κυριαρχία κι εκμετάλλευση των δανειστών τους στο διηνεκές. 

ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ με την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), που εισπράττει τα πάντα (φορολογικά, τελωνειακά, ακόμη και κλήσεις τροχαίας) και τα καταθέτει σε ειδικό λογαριασμό που λέγεται «Ενιαίος Λογαριασμός Θησαυροφυλακίου», τον οποίο διαχειρίζονται αποκλειστικά οι δανειστές. Η ΑΑΔΕ δεν ελέγχεται από την κυβέρνηση, ούτε από την Βουλή, ούτε από τη Δικαιοσύνη, αλλά ελέγχεται απ’ ευθείας από τους δανειστές και αναφέρεται «αδιαμεσολάβητα» σ’ αυτούς. Ο ΥΠ.ΟΙΚ δεν έχει κανένα δικαίωμα πρόσβασης στα αρχεία και στοιχεία της. Αντίθετα είναι υποχρεωμένος να  γνωστοποιεί στην «Αρχή», 30 μέρες νωρίτερα από την κατάθεση στη Βουλή, κάθε ζητήματος φορολογικής πολιτικής, προκειμένου να του επιτραπεί να το καταθέσει. Αν δε διαφωνήσει με την διοίκηση της ΑΑΔΕ, το θέμα παραπέμπεται στο… ΔΣ της ΑΑΔΕ που όμως είναι διορισμένο από την Κομισιόν και τον ΕΜΣ. Άρα τζίφος. Μόνο οι εμπειρογνώμονες των δανειστών έχουν πρόσβαση στην «Αρχή», και είναι κυρίως Γάλλοι και Γερμανοί, οι οποίοι βέβαια διοχετεύουν τις απαραίτητες πληροφορίες προς τα επιχειρηματικά συμφέροντα των χωρών τους για ανάληψη δράσεων στη χώρα μας, ώστε να μην τα τρώει «το διεφθαρμένο ελληνικό κράτος», αλλά οι δικοί τους αετονύχηδες.  Στη συνέχεια συγκρότησαν την «Ελληνική Εταιρία Συμμετοχών και Περιουσίας», το γνωστό Υπερταμείο, με τον Γάλλο Ζακ λε Πάπ επικεφαλής. Στην εταιρία αυτή εκχώρησαν σαν άμεσες θυγατρικές: α) το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), β) το ΤΑΙΠΕΔ, γ) την Εταιρία Ακινήτων του Δημοσίου (ΕΤΑΔ), δ) την Εταιρία Δημοσίων Συμμετοχών (ΕΔΗΣ). Δηλαδή της εκχωρήθηκε η κυριότητα όλης της χώρας. Με λίγα λόγια, έκαναν την Ελλάδα περιουσιακό στοιχείο μιας εταιρίας που και αυτής ο πρόεδρος και το ΔΣ διορίζονται από την Κομισιόν και ΕΜΣ. Με την εξής όμως απίθανη πρωτοτυπία: Παρά το ότι αποκλειστικός μέτοχος ειναι το Ελληνικό δημόσιο, αφού αυτό κατέβαλε το σύνολο των 40 εκατ. του μετοχικού της κεφαλαίου, δεν έχει κανένα δικαίωμα ούτε στην επιλογή των μελών του ΔΣ ούτε βέβαια και στη λήψη αποφάσεων. Σκοπός της Υπερ-Εταιρίας, της οποίας η διάρκεια ζωής ορίστηκε στα 99 χρόνια, είναι να ξεπουλήσει και το παραμικρό περιουσιακό στοιχείο του ελληνικού κράτους, ερχόμενο σε απ’ ευθείας συναλλαγή με τους ενδιαφερόμενους ιδιώτες, χωρίς καμία κρατική παρέμβαση. Κι αυτό υποτίθεται για συλλογή (ασήμαντων, λόγω σκόπιμης υποτίμησης των αξιών) πόρων για εξυπηρέτηση του χρέους. Σαν τρίτη «Ανεξάρτητη Αρχή» έφτιαξαν, κατ’ απαίτηση των Γερμανών κυρίως, την «Ελληνικό Κτηματολόγιο» (Ε.Κ), βάζοντας σαν σύμβουλο το άλλο μεγάλο αρπακτικό, την Παγκόσμια Τράπεζα. Με αυτήν, σκοπεύουν να κάνουν την ιδιοκτησία τόσο ανασφαλή ώστε να χρειάζεται να την ασφαλίσεις για να αποζημιωθείς αν αποδειχθεί ότι δεν είναι δική σου. Άρα άνοιγμα τεράστιας μπίζνας για τις ασφαλιστικές. Με την ηλεκτρονικοποίηση δε των συστημάτων καταχώρησης ακινήτων θα μπορούν με συνοπτικές διαδικασίες να αρπάξουν τη γη «αγνώστων ιδιοκτητών», σε πρώτη φάση, κάτι που ενδιαφέρει άμεσα τους Γερμανούς αεριτζήδες, καθώς αυτοί οι «άγνωστοι» είναι πάρα πολλοί. Παράλληλα με την συγχώνευση των υποθηκοφυλακείων σε ενιαίο φορέα (Ε. Κ), θα καταργηθούν τα ¾ αυτών, με συνέπεια τεράστια αναστάτωση στις συναλλαγές των πολιτών και των δικηγόρων τους. 

ΕΤΣΙ,  κυρίως με τη δράση αυτών των τριών ανεξέλεγκτων εταιριών-νεκροθαπτών της Ελλάδας, που τα μέλη των ΔΣ τους απολαμβάνουν πλήρους ασυλίας, η Ελλάδα ουσιαστικά παύει να υφίσταται σαν κυρίαρχο κράτος, αφού η γη της, οι βασικές παραγωγικές δομές και γενικά η οικονομία της περνάνε στα χέρια ξένων απατεώνων. Η επενδυτική και η αναπτυξιακή πολιτική της χώρας δεν χαράσσεται πλέον από τις Ελληνικές κυβερνήσεις, αλλά από τις «Εταιρίες» που για να διασφαλίσουν την εσαεί παρουσία τους εδώ, επέτυχαν ψήφιση  νόμου στην Ελληνική Βουλή, που απαγορεύει κατάθεση νόμου που να τις καταργεί. Συνεπώς, για τα επόμενα 99 χρόνια οι κυβερνήσεις που θα εκλέγει ο ελληνικός λαός θα έχουν καθαρά διακοσμητικό χαρακτήρα, αφού η οικονομική ζωή του τόπου θα καθορίζεται από τις «Εταιρίες» των δανειστών, με τις κυβερνήσεις σε ρόλο απλού θεατή. Αυτό βέβαια θα εξαρτηθεί άμεσα από τις διαθέσεις του ελληνικού λαού. Θα επιτρέψουμε στον εαυτό μας τον ρόλο του απλού θεατή στην πλήρη διάλυση της πατρίδας μας, ή θα ξεσηκωθούμε και θα συντρίψουμε αυτούς και το σύστημά τους;

                                                  Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                          Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης    

          

        Η ευθύνη του ΝΑΤΟ στην τραγωδία

ΚΑΘΕ μέρα που περνάει και νέα επιβαρυντικά στοιχεία μαζεύονται για τις ενέργειες του κυβερνητικού θιάσου σχετικά με το προαναγγελθέν έγκλημα του ολοκαυτώματος στο Μάτι.  Έχοντας καλομάθει και συνηθίσει στην εκτέλεση υποδείξεων των Βρυξελλών για οικονομικά θέματα, δεν μπόρεσε να κάνει την παραμικρή κίνηση για κάτι διαφορετικό, όπως η αντιμετώπιση μιας ταχύτατα εξελισσόμενης πυρκαγιάς. Αποδείχτηκε έτσι για άλλη μια φορά,  ότι οι νατοϊκοί περιορισμοί για χρησιμοποίηση στρατιωτικών τμημάτων και οι ευρωπαϊκές πολιτικές συνεχών περικοπών για την δασοπροστασία και δασοπυρόσβεση, που ακολουθούν κατά γράμμα τα ελληνικά αστικά κόμματα (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ),  είναι απόλυτα εμπρηστικές, και στις προτεραιότητές τους δεν περιλαμβάνεται η ανθρώπινη ζωή.

ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 23 Ιουλίου, τα ταχυφλεγή πευκοδάση μας στη περιφέρεια Αττικής έγιναν παρανάλωμα του πυρός, παρασύροντας στο ολοκαύτωμα ανθρώπους, ζώα και περιουσίες. Ισχυροί άνεμοι, υψηλές θερμοκρασίες, πολλές εστίες φωτιάς, κατέκαψαν τις καταπράσινες βουνοπλαγιές και κατέβηκαν, ανεμπόδιστες από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, σε κατοικημένες περιοχές όπου σε συνδυασμό με την άμετρη αυθαιρεσία δεκαετιών στη δόμηση εντός  πευκοδάσους – πυροπαγίδας, παίχτηκε η τελευταία πράξη του δράματος. Η εκατόμβη νεκρών και οι δεκάδες αγνοούμενοι, κατά πάσα πιθανότητα νεκροί. Ωστόσο, γι αυτήν την άναρχη δόμηση, οι Συριζαίοι παρά τις προεκλογικές τους εξαγγελίες, δεν τόλμησαν να πάρουν ούτε ένα μέτρο. Έχοντας διατηρήσει όλους τους δασοκτόνους νόμους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, νομιμοποίησαν τα πιο πολλά αυθαίρετα και έγιναν οι καλύτεροι διεκπεραιωτές της αυθαιρεσίας. Ενώ, θα έπρεπε να έχουν στήσει μηχανισμούς πυρόσβεσης προσαρμοσμένους σ’ αυτό που υπάρχει και όχι σ’ αυτό που θάπρεπε να υπάρχει. Κι ενώ εξελισσόταν η ανείπωτη τραγωδία, οι υπεύθυνοι της υποτιθέμενης Πολιτικής Προστασίας ήταν όλοι άφαντοι. Κάποια στιγμή ειδοποίησαν τον πρωθυπουργό που ήρθε αλαφιασμένος από την Βοσνία, όπου βραβεύτηκε από το ομοειδές ΝΑΤΟϊκό ανδρείκελο, για την μεγάλη του συνεισφορά στη ΝΑΤΟϊκή ολοκλήρωση των Βαλκανίων, ενάντια στη Ρωσία. Υποτίθεται ότι θα συντόνιζε τους (ανύπαρκτους) κρατικούς μηχανισμούς και θα έδινε κατευθύνσεις για την αντιμετώπιση και διαχείριση της εξελισσόμενης καταστροφής. Με ένα τεφτέρι στο χέρι, κρατούσε δήθεν σημειώσεις από τις απαντήσεις των ανευθυνο-υπεύθυνων, φοβισμένων και ασυντόνιστων στρατηγών και υπουργών του, στις αφελείς ερωτήσεις που τους έκανε. Διάχυτες η αμηχανία, η ασχετοσύνη και η σοβαροφάνεια στην ομήγυρη, καθώς ελλείψει σχεδιασμού, και κυρίως ενός πληροφοριακού –δικτυοκεντρικού μηχανισμού συντονισμού και ελέγχου επιχειρήσεων, κυριαρχούσε το βλέποντας και κάνοντας.  Η  εικόνα που παρουσίαζε αυτό το τσούρμο των παρακεντέδων στους δέκτες μας ήταν παραπάνω από θλιβερή, ήταν ντροπιαστική για τους ίδιους και αποκαρδιωτική για το λαό που έβλεπε ότι οι ηγέτες του είναι μια χούφτα νάνοι, ανίκανοι να τον προστατέψουν  ακόμα και από μια φωτιά. 

ΤΟ 17% ΤΩΝ ελληνικών δασών είναι η χαλέπιος πεύκη (το κοινό πεύκο). Ένα  δέντρο-πυρσός, ένας εμπρηστικός μηχανισμός μέσα στα δάση μας. Όμως έχει το πλεονέκτημα της μηδενικής φροντίδας άρα του μηδενικού κόστους και γι αυτό είναι το μοναδικό φυτό που προτιμάται στις αναδασώσεις, με συνέπεια μετά από κάθε αναδάσωση να στρώνεται ο δρόμος για μια νέα πυρκαγιά. Κι όλα αυτά με τη συνέργεια αμαθών δημάρχων, υπουργών,  βουλευτών, διαφόρων συλλογικοτήτων, καναλιών ( ΣΚΑΪ - «Όλοι μαζί μπορούμε») που νομίζουν ότι σώζουν έτσι το περιβάλλον, ενώ στην ουσία μεταθέτουν την ημερομηνία αποτέφρωσής του. Γεωπόνοι και Δασολόγοι, που γνωρίζουν πώς να φροντίζουν ένα δάσος, προειδοποιούν ή για αραίωση στα υπάρχοντα δάση κωνοφόρων, ή για  δημιουργία μεικτών δασών με δέντρα ανθεκτικά στη φωτιά, που εμποδίζουν την γρήγορη διάδοσή της, όπως: φλαμουριές, πασχαλιές, φτελιές, βαλανιδιές, Δρύς, ιτιές, κουτσουπιές,  χαρουπιές , κυπαρίσσια κ.ά Επίσης με θαμνώδη βλάστηση όπως: πουρνάρια, σχίνα, κουμαριές, ρείκια, λιγούστρα κ.ά. Τέτοια δέντρα όμως, που όχι μόνο θα ομορφήνουν και θα  διασώσουν τα δάση μας, αλλά θα επαναφέρουν και την ποικιλότητα της πανίδας τους, απαιτούν  αρκετά μεγαλύτερο κόστος δημιουργίας και συντήρησης, πράγμα που δεν είναι διατεθειμένοι να αποδεχτούν οι ευρωπαίοι και οι εδώ υποτακτικοί τους που έχουν πετσοκόψει σε επικίνδυνο βαθμό τις χρηματοδοτήσεις για δασοπροστασία, και προωθούν  την πυρόσβεση, εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα. Αντί λοιπόν να διαμορφώνουν τις προϋποθέσεις για την πρόληψη των πυρκαγιών, προτιμούν την (ανεπιτυχή) καταστολή τους με αεροσκάφη και ελικόπτερα που η χρήση τους κοστίζει πολύ περισσότερο από μία επιστημονικά ορθή διαδικασία δασοπροστασίας. Το γιατί, σχετίζεται με την καθοριστική εμπλοκή του ΝΑΤΟ που διαπίστωσε ότι μπορεί να έχει μεγάλα κέρδη, αναλαμβάνοντας μισθώσεις, πωλήσεις και συντηρήσεις εναερίων μέσων δασοπυρόσβεσης και διάσωσης. Επακόλουθο είναι η επιλογή των ιπτάμενων μέσων να μην  γίνεται με γνώμονα το καλύτερο, φθηνότερο κι αυτό που ταιριάζει στις ιδιομορφίες του ελληνικού αναγλύφου, αλλά με γνώμονα την ικανοποίηση ιδιωτικών συμφερόντων ευνοουμένων μιας κλίκας ΝΑΤΟϊκών αξιωματούχων.

ΠΡΑΓΜΑΤΙ από το 2012 η ενοικίαση, η αγορά και η συντήρηση αεροσκαφών κι ελικοπτέρων πυρόσβεσης, γίνεται αποκλειστικά μέσω της ΝΑΤΟικής στρατιωτικής υπηρεσίας ΝSΡΑ (NATO Support Agency), που συναλλάσσεται μόνο με εταιρίες της δικής του επιλογής, όπως η αμερικανική ERICSON ή η καναδική CANADAIR, αποτρέποντας την ενοικίαση των πολύ μεγαλύτερων δυνατοτήτων πυρόσβεσης Ρωσικών ελικοπτέρων ή αεροσκαφών. Η NSPA παρέχει «ολοκληρωμένη επιμελητεία» στα κράτη-μέλη, έχει έδρα το Λουξεμβούργο και στελεχώνεται από απόστρατους νατοϊκούς αξιωματικούς.  Λειτουργεί εντελώς ασύδοτα και δεν υπόκειται σε κανέναν έλεγχο από τα κράτη –μέλη. Οι συμβάσεις που κάνει καλύπτονται από διαβάθμιση απορρήτου έτσι ώστε να είναι αδύνατη η διενέργεια ελέγχου και ως προς τα οικονομικά στοιχεία, και ως προς τις προδιαγραφές των μέσων που προωθεί καθώς και τις επιχειρησιακές απαιτήσεις των ενδιαφερομένων χωρών. Αναθέτει απ’ ευθείας συμβόλαια, χωρίς διαγωνισμούς, σε εταιρίες της επιλογής της και με τιμές της επιλογής της. Γίνεται κυριολεκτικά πάρτι με τις προμήθειες για μίσθωση εναέριων μέσων από την  ΝSΡΑ, που  έχει επιβάλλει το μοντέλο της καταστολής κι όχι της πρόληψης καθώς η μίσθωση και η συντήρηση εναέριων μέσων της αποφέρουν τεράστια κέρδη. Όποιος αντιδρά στην εγκληματική πολιτική της νατοϊκής υπηρεσίας καρατομείται. Ο προηγούμενος αρχηγός της Πυροσβεστικής, Καρατζιάς, αναγκάστηκε να παραιτηθεί μην αντέχοντας στον αυταρχισμό, στο όργιο διασπάθισης του δημόσιου χρήματος και στην ακαταλληλότητα των μέσων που επέβαλε η NSPA.   Οι μνημονιακές περικοπές και  η κωλυσιεργία της ΝSPΑ για έγκαιρη προμήθεια ανταλλακτικών , είναι υπεύθυνες για την επιχειρησιακή ετοιμότητα μόνο 7 εκ των 17 αεροσκαφών  της Πυροσβεστικής με τις τραγικές συνέπειες που ακολούθησαν. Το ΝΑΤΟ αποδεικνύει συνεχώς την φονική του ιδιότητα ακόμη και σε μη στρατιωτικές δραστηριότητες. Βλάπτει παντοιοτρόπως τη χώρα μας, έχοντας αφαιρέσει κάθε ίχνος εθνικής κυριαρχίας και αξιοπρέπειας, με την συνέργεια του  ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων μνημονιακών κομμάτων. Ο αγώνας για την έξοδο από την εγκληματική αυτή οργάνωση και για την διάλυσή της, με τη σύμπραξη όλων των ευρωπαϊκών λαών,  είναι όσο ποτέ άλλοτε αναγκαίος.

                                                      Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                       Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης                     

«Κλεισθένης»: Επικαιροποίηση του

                                             «Καλλικράτη»

 Ο ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ, σε αντίθεση με τον Καλλικράτη που ήταν αρχιτέκτων κι όχι πολιτικός, ήταν ο άνθρωπος που πράγματι έθεσε τις βάσεις για τη δημοκρατική μεταρρύθμιση της Αθήνας του 6^ου π.Χ αιώνα, ύστερα από την τυραννία των Πεισιστρατίδων. Συνεπώς το έργο του αποτέλεσε όντως μια ριζοσπαστική μεταρρύθμιση για την εποχή.  Με τα σημερινά δεδομένα θα μπορούσαμε να πούμε ότι εισήγαγε την απλή αναλογική αντιπροσώπευση στην «εκκλησία του Δήμου», ήδη πριν 2500 χρόνια. Οι Συριζαίοι, θέλοντας να προσδώσουν ανάλογες διαστάσεις στο νομοθετικό τους έργο για την ΤΑ, βάφτισαν το σχετικό ν/σ «Κλεισθένη», θεωρώντας ότι με το βαρύ ιστορικό όνομα  καλύπτουν τον μνημονιακό χαρακτήρα κι αυτού του ν/σ. Όμως το νέο ν/σ που κατέθεσαν δεν είναι ούτε «νέο» ούτε «μεταρρυθμιστικό», καθώς στα περισσότερα σημεία του είναι ακριβής αντιγραφή του «Καλλικράτη». Η δε φιλοσοφία του είναι στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των μνημονιακών δεσμεύσεων, και αλλαγών που ξεκίνησαν πολύ πριν την καπιταλιστική κρίση και στοχεύουν στην προσαρμογή κρατικής και δημοτικής πολιτικής, στις ανάγκες κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου.  Με λίγα λόγια, είναι βαθιά αντιλαϊκή. Γι αυτό και μεγάλος αποπροσανατολιστικός ντόρος ανάμεσα σε κυβέρνηση και ΚΕΔΕ – ΕΝΠΕ - ΝΔ, γίνεται μόνο για το εκλογικό σύστημα - την απλή  αναλογική - που υποτίθεται είναι το κύριο μέρος του ν/σ κι όχι για την  ουσία του, καθώς εκεί όλες οι μνημονιακές παρατάξεις (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, ΕΚ) συμφωνούν. Διότι, αν εφαρμοστεί ως έχει, ΝΔ - ΠΑΣΟΚ θα χάσουν σημαντικό μέρος της δύναμής τους στους δήμους και στις περιφέρειες ενώ θα ενισχυθούν ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλες μικρότερες δυνάμεις. Ωστόσο, αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει την γενικότερη πολιτική των μνημονιακών «προσαρμογών» που ακολουθούν δήμοι και περιφέρειες καθώς όλες οι δυνάμεις, εκτός του ΚΚΕ, εντός των Δ.Σ των Δήμων είναι Ευρώδουλοι και ΝΑΤΟδουλοι. Αν  πραγματικά στόχευαν σε απλή αναλογική, τότε οι δημοτικές εκλογές θα έπρεπε να πραγματοποιούνται  σε ένα γύρο και ο δήμαρχος να εκλεγόταν από το Δ.Σ που θα προέκυπτε, με απλή πλειοψηφία. Με αυτόν τον τρόπο θα υπήρχε συνειδητή, ενεργή συμμετοχή των πολιτών και θα αναδεικνύονταν, σε μεγάλο βαθμό, άτομα που νοιάζονταν και γνώριζαν  περισσότερα για τους δήμους, κι όχι άτομα και παρατάξεις που αντιμετωπίζουν τους δήμους σαν λάφυρα. Ο δήμαρχος δεν θα ήταν ο απόλυτος άρχων, αλλά ο συντονιστής κι εμπνευστής της δημοτικής αρχής. Τώρα με τον «Κλεισθένη», ο δήμαρχος εκλέγεται τη δεύτερη Κυριακή μεταξύ μόνο των δύο πρώτων συνδυασμών, οπότε, πάει μεν περίπατο η απλή αναλογική, αλλά διασφαλίζεται το κύριο: Ότι ο δήμαρχος θα  πειθαρχεί στη μνημονιακή πολιτική και θα προωθεί τις ευρωπαϊκές εντολές στην κατεύθυνση της «Ευρώπης των Περιφερειών», όπου, διαχειριζόμενος εθνικούς κι ευρωπαϊκούς πόρους θα ενεργεί, αν χρειαστεί, ακόμα κι ανεξάρτητα από την κεντρική κυβέρνηση. Και μάλιστα, ελλείψει οποιουδήποτε ουσιαστικού εθνικού Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, οι Περιφέρειες θα υλοποιούν στρατηγικές που δεν έχουν σχέση με τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, ούτε και με τις ανάγκες της χώρας. Ήδη οι Γερμανοί γκαουλάϊτερ (Φούχτελ και λοιποί) έχουν κάνει σημαντική δουλειά σ’ αυτόν τον τομέα με συνεχείς επισκέψεις σε δήμους και περιφέρειες και σύναψη σχετικών συμφωνιών. Κι επειδή  στον «Καλλικράτη δεν είχαν προβλέψει όλες τις εξελίξεις που συνέβησαν στην οκταετία, στον «Κλεισθένη» περιλαμβάνονται όλες οι κατευθύνσεις του 3^ου μνημονίου περί «Τριετούς Στρατηγικής Μεταρρυθμίσεων», προκειμένου να εγκολπωθούν οι  δήμοι την «επιχειρηματικότητα». Υποχρεώνουν δηλαδή τους δήμους να κάνουν επιχειρήσεις (με ΣΔΙΤ), παραγωγής και πώλησης π.χ, ηλεκτρικής ενέργειας,  να εκμισθώνουν δημοτικούς χώρους και εκτάσεις σε ιδιώτες με ληστρικούς όρους και να προβαίνουν σε προκλητικές παραχωρήσεις και  διευκολύνσεις σε επιχειρηματικούς ομίλους.  Αλλά και στα ανταποδοτικά τέλη ακολουθούν πιστά τις ντιρεκτίβες των Ευρωληστών για επέκτασή τους, καθώς απαιτούν τα ανταποδοτικά να φτάσουν στο 70% των εσόδων των δήμων. Πολύ πιθανόν λοιπόν να δούμε  ανταποδοτικά και σε άλλες δημοτικές υπηρεσίες. Στόχος τελικά είναι οι δήμοι να μετατραπούν σε  κερδοφόρες επιχειρήσεις, να συνδεθεί η λειτουργία τους με τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και να διακοπεί εντελώς η ήδη πετσοκομμένη κρατική χρηματοδότηση σε βάρος βέβαια των δημοτών, που θα δουν τα ανταποδοτικά να απογειώνονται.

ΚΑΙ ΓΙΑ να μην αμφισβητήσει κανείς την μνημονιακή πορεία της ΤΑ και της χώρας, υπάρχουν στο σχετικό ν/σ δεκάδες σελίδες –αυτούσια αντιγραμμένες από τις ρυθμίσεις και τα μεσοπρόθεσμα που περιέχονται στους αντιλαϊκούς νόμους  των τελευταίων οκτώ  ετών για την ΤΑ. Για παράδειγμα, το Παρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας - που ελέγχεται από κλιμάκιο της συμμορίας των δανειστών - ισχυροποιείται περαιτέρω και λειτουργεί σαν δαμόκλεια σπάθη πάνω από δήμους και περιφέρειες μη τυχόν και ξεφύγουν από τα μνημονιακά πλαίσια, καθώς θα μεριμνά για την κατάρτιση «ρεαλιστικών και ισοσκελισμένων προϋπολογισμών σύμφωνα με τους στόχους και τα όρια πιστώσεων του κρατικού προϋπολογισμού και του εκάστοτε ισχύοντος Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ)». Που σημαίνει ότι και μετά την «ηρωϊκή έξοδο» του Αυγούστου, θα πορευόμαστε με «Μεσοπρόθεσμα». Επιπρόσθετα, ο «Κλεισθένης», προβλέπει και άλλα δύο όργανα που θα εντείνουν τον έλεγχο  σκοπιμότητας των αποφάσεων των Δ.Σ και Π.Σ: Την Αυτοτελή Υπηρεσία Εποπτείας ΟΤΑ και τον Επόπτη ΟΤΑ. Θεσπίζονται δε και μια σειρά από άλλα διαχειριστικά όργανα ελέγχου και διαμεσολάβησης που στόχο έχουν την ακύρωση αποφάσεων των ΔΣ, που δεν θα συνάδουν με τη  γενικότερη μνημονιακή πολιτική εξυπηρέτησης του κεφαλαίου, που ακολουθούν οι αστικές κυβερνήσεις. Όλα, στο  πλαίσιο της «διαρκούς αναβάθμισης της αποτελεσματικότητας της κρατικής (διάβαζε των Θεσμών) εποπτείας». Αλλά και στο φλέγον θέμα της διαχείρισης των αποβλήτων δεν αποτολμά η Συρζαϊκή κυβέρνηση – ούτε στο παρόν ν/σ - να δώσει φιλολαϊκή λύση (με Ενιαίο Δημόσιο Φορέα Διαχείρισης Αποβλήτων) καθώς ήδη έχουν εμπλακεί τεράστια αλληλοσυγκρουόμενα ιδιωτικά συμφέροντα στον τομέα αυτόν με συνέπεια να σέρνεται για χρόνια η λύση ενός ζητήματος που δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στο περιβάλλον, στην υγεία και στην τσέπη μας.  Ωστόσο, το αστικό πολιτικό προσωπικό, έχοντας αντιληφθεί τον καίριο ρόλο των Δήμων στην εξειδίκευση και προώθηση της αντιλαϊκής ευρωπαϊκής πολιτικής των μνημονίων στις ευρύτερες λαϊκές μάζες, αναγάγει σε Αρχές στο νέο ν/σ,  την «εγγύτητα» και «επικουρικότητα», ώστε να προσεγγίσει, να χειραγωγήσει και να εγκλωβίσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερες λαϊκές μάζες μέσω προγραμμάτων ολιγόμηνης, κακοπληρωμένης απασχόλησης των δήμων και περιφερειών. Αν εξαιρέσουμε λοιπόν την αναλογική συγκρότηση των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων, ο «Κλεισθένης» που προωθεί η Συριζοκυβέρνηση, βαδίζει στις ράγες του «Καλλικράτη» και ουσιαστικά τον επικαιροποιεί ώστε να είναι συμβατός με το καθεστώς της  μεταμνημονιακής επιτροπείας που σχεδιάζει η ευρωατλαντική συμμορία για τη χώρα μας. 

  

                                                         Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                          Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

          

     Προδότες, πατριώτες και προδομένοι

ΤΙ ΖΟΥΜΕ αυτές τις μέρες, τι βλέπουμε τι ακούμε, με αφορμή τις «διαπραγματεύσεις» μεταξύ δύο ζευγών ΝΑΤΟϊκών ζηλωτών. Των Α. Τσίπρα, Ν. Κοτζιά  από την Ελληνική και των Ζ. Ζάεφ, Ι. Δημητρόφ από τη Σκοπιανή πλευρά, με στόχο την άρον-άρον ένταξη του γειτονικού τεχνητού κρατιδίου που πρόκυψε από την διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, στη δολοφονική συμμορία του ΝΑΤΟ και στο πολιτικό του σκέλος, την ένωση της τραπεζικής μαφίας (ΕΕ). Εν μέσω λοιπόν των καταγγελιών για προδοσία, των διαγκωνισμών περί πατριωτισμού,  του πεζοδρομιακού υβρεολογίου, των απειλών, την δημιουργία εμφυλιοπολεμιού κλίματος που μόνο τους (εχθρούς)   ευρωατλαντικούς «συμμάχους» μας εξυπηρετεί, ας δούμε μήπως δεν υπάρχει πια τίποτα να «προδοθεί» και να παραδοθεί από τη μεριά της Ελλάδας. Κι όλες οι κινητοποιήσεις, τα συλλαλητήρια, γίνονται μάταια, από ήδη προδομένους για κάτι που έχει, εδώ και  πολλές δεκαετίες, συντελεστεί και παγιωθεί. Διότι, υπάρχει πολύς κόσμος στην Ελλάδα και αλλού που δεν έχει καταλάβει τι σημαίνει ένταξη μιας χώρας στην εγκληματική οργάνωση του ΝΑΤΟ, που έστησαν οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές σχεδόν αμέσως μετά το τέλος του Β’ ΠΠ, για να περικυκλώσουν ασφυκτικά την τότε ΕΣΣΔ.  Η ένταξη μια χώρας στο  ΝΑΤΟ έχει δραματικές και καθοριστικά αρνητικές συνέπειες για την υπόσταση και το μέλλον της, καθώς ο στρατός, τα σώματα ασφαλείας και οι μυστικές της υπηρεσίες περνούν στον απόλυτο έλεγχο της Αμερικανικής υπερδύναμης, με συνέπεια να χάνει την ανεξαρτησία, την αυτονομία και την ελευθερία της. Ο στρατός της παύει να είναι εθνικός και καθίσταται παράρτημα του Αμερικανικού υπό τις διαταγές αμερικανών στρατηγών μέσω των δεκάδων στρατηγείων που έχουν στήσει σε όλη την Ευρώπη. Σε καμία νατοϊκή χώρα, ο στρατός της, η διάταξη των στρατιωτικών της εγκαταστάσεων, τα οπλικά της συστήματα, δεν προορίζονται για την άμυνα του πατρίου εδάφους, αλλά εντάσσονται στον γενικότερο σχεδιασμό του αμερικανικού Πενταγώνου για  την επίθεση –παλιότερα κατά της ΕΣΣΔ – και τώρα κατά της Ρωσίας. Η Ελλάδα, όντας το ισχυρότερο προγεφύρωμα του ΝΑΤΟ στη Ν.Α Ευρώπη, έχει παραχωρήσει τα πάντα στη δικαιοδοσία των ΝΑΤΟϊκών στρατηγών. Με απλά λόγια, οι κυβερνήσεις της Δεξιάς του ΠΑΣΟΚ και τώρα του Σύριζα, έχουν   παραδώσει ολόκληρη τη χώρα σε ξένα στρατιωτικά και οικονομικά συμφέροντα και συνεπώς η προδοσία δεν έγινε τώρα.  Έχει ήδη  συντελεστεί προδοσία κλίμακας  από το 1949, τη χρονιά που εντάξανε τη χώρα στο ΝΑΤΟ.  

ΤΟ ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίζει σύνορα μεταξύ των κρατών–μελών του, αφού θεωρεί τα εδάφη τους σαν ενιαίο επιχειρησιακό χώρο. Σε περίπτωση διένεξης μεταξύ δυο κρατών – μελών, όπως π,χ Ελλάδας- Τουρκίας,  οι πολεμικές του βιομηχανίες πουλάνε συνεχώς όπλα και στα δύο μέρη, ενώ οι στρατηγοί του θεωρούν ότι οι στρατιωτικές κινήσεις των δύο χωρών συμβάλλουν στην εκγύμναση των στρατών τους και δεν αποτελούν κίνδυνο για τη «συμμαχία», εξ ού και η συνεχής προτροπή τους, «βρείτε τα».  Στους σχεδιασμούς τους βέβαια περιλαμβάνεται και η καταστολή, από νατοϊκά στρατεύματα, τυχόν λαϊκής εξέγερσης  σε  χώρα – μέλος του ΝΑΤΟ, που θα αποσκοπούσε σε ανατροπή του νατοϊκού καθεστώτος. Πάντως, βασικοί στόχοι της ΝΑΤΟϊκής συμμορίας είναι η συνεχής προσθήκη νέων χωρών στη «συμμαχία» για την πλήρη περικύκλωση της Ρωσίας, η προστασία και προώθηση με κάθε τρόπο των συμφερόντων και των κερδών των αμερικανικών πολεμικών βιομηχανιών, του τραπεζικού κεφαλαίου και των γιγάντιων πολυεθνικών, σε βάρος όχι μόνο των εχθρών (Ρωσίας και Κίνας), αλλά ακόμη και των ίδιων των συμμάχων τους (βλέπε εμπορικός πόλεμος ΗΠΑ εναντίον Καναδά, Μεξικού και ΕΕ). Κι επειδή αυτή η κολοσσιαία στρατιωτική οργάνωση χρειάζεται εξίσου κολοσσιαία οικονομική στήριξη, όλες οι χώρες του ΝΑΤΟ ένωσαν, με εντολή των αμερικανών, τις οικονομίες τους συγκροτώντας το οικονομικό ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση, που ασκεί ασφυκτική οικονομική εποπτεία και έλεγχο σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη – μέλη της. Ιδιαίτερα σ’ εκείνα της Ευρωζώνης που εξαναγκάζονται,  χρησιμοποιώντας το ενιαίο νόμισμα, να προβαίνουν σε υπέρογκους καταστροφικούς δανεισμούς προς όφελος των τραπεζών και των διαφόρων οίκων κερδοσκοπίας.  Στα χρόνια της μεγάλης καπιταλιστικής κρίσης – από το 2008 και μετά -  η Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες πέρασαν από την εποπτεία στην σκληρή επιτροπεία των διαφόρων ληστρικών θεσμών ( ΕΚΤ, Κομισιόν, ΕΜΣ και ΔΝΤ) που έχει  στήσει  η ευρωατλαντική ολιγαρχία, για την πλήρη εκμετάλλευση, εξάρτηση και υποδούλωση των ευρωπαϊκών λαών. Έτσι  με την παράδοση και της οικονομίας μας στο Ευρωπαϊκό διευθυντήριο, ολοκληρώθηκε η προδοσία της πατρίδας μας, αφού στρατιωτικά και οικονομικά είμαστε δεμένοι χειροπόδαρα. Με όπλο το υπέρογκο χρέος, και την απειλή διακοπής του δανεισμού οι ευρωατλαντικοί ληστές, κυριολεκτικά διαλύουν τις κρατικές υποστάσεις εκποιώντας τη δημόσια περιουσία τους ή  ενεχυριάζοντάς την σε δανειστές για πολλές-πολλές  δεκαετίες.  Στην Ελλάδα, αλλά και στα Σκόπια δεν έχει μείνει τίποτα στη κατοχή των δύο κρατών. Όλες οι υποδομές της Ελληνικής Μακεδονίας, ορυχεία, δρόμοι, αεροδρόμια, λιμάνια, τραίνα, δάση, παραλίες, νερά, έχουν πουληθεί σε ξένους και ντόπιους αεριτζήδες «επενδυτές». Το μόνο ελληνικό που έχει απομείνει ακόμη στη Μακεδονία είναι οι άνθρωποί της, που σιγά - σιγά κι αυτοί μεταναστεύουν για να επιβιώσουν. Τα κομμάτια της Μακεδονίας είτε στην Ελλάδα, είτε στα Σκόπια ειναι αδειανά πουκάμισα, δεν ανήκουν στα δύο κράτη αλλά σε μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Ο παρασιτικός χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός του ευρωατλαντισμού, διαλύει τα  κράτη με οικονομικούς και στρατιωτικούς εκβιασμούς ή πολέμους, και παραδίδει τα κομμάτια τους στις τράπεζες και στις πολυεθνικές σαν φέουδα προς εκμετάλλευση. Εγκαθιστούν παντού νατοϊκές βάσεις, υποδαυλίζουν τις θρησκευτικές ή εθνοτικές διαφορές σπέρνοντας την διχόνοια κι εξαθλιώνοντας τους λαούς με την αδιάκοπη οικονομική λεηλασία.  Δημιουργούν μόνιμη αστάθεια, ανασφάλεια και κινδύνους συρράξεων στην περιοχή, ώστε να επικαλούνται στη συνέχεια το απαραίτητο της παρουσίας του ΝΑΤΟ, για τη «διασφάλιση της σταθερότητας».

 ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ λοιπόν το «όνομα» του γειτονικού κρατιδίου που θάπρεπε να μας απασχολεί τόσο σοβαρά, όσο το τι κρύβεται πίσω από το «όνομα», το πώς και το γιατί φτάσαμε στην  τραγική κατάσταση που έχει περιέλθει η χώρα και με τι τρόπο αυτή η κατάσταση θα μπορούσε να αναστραφεί. Ο χρόνος των «διαπραγματεύσεων» δεν επιλέχτηκε τυχαία. Εξυπηρετούσε από τη μια,  στην εκτροπή της προσοχής και αποτροπή αντίδρασης του ελληνικού λαού για τα καινούργια δεινά που τον περιμένουν  με την δήθεν έξοδο από τα μνημόνια, και από την άλλη, τα σχέδια των αμερικανών για την ολοκλήρωση της επιθετικής τους διάταξης στα Βαλκάνια εναντίον της Ρωσίας.  Εχθροί μας λοιπόν, δεν είναι οι γειτονικοί λαοί, αλλά οι πολεμοκάπηλοι ιμπεριαλιστές ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ που φροντίζουν για δημιουργία εχθρότητας μεταξύ των λαών, και για εθνικά αποδυναμωμένες κοινωνίες με ισχυρά διχαστικά ανακλαστικά, εντελώς ανίκανες και για στοιχειώδη αντίσταση. Ο λαός μας πρέπει να πάρει το μέλλον του τόπου στα χέρια του, εντασσόμενος σε ταξικά πολιτικά σχήματα και συμμετέχοντας σε κινητοποιήσεις με πραγματικά πατριωτικό περιεχόμενο, πριν εμπλακούμε στο διαφαινόμενο πόλεμο και η χώρα μας  οδηγηθεί σε ολοκληρωτική καταστροφή.

                                              Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                        Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

                

         Ιταλία και ο οικονομικός πόλεμος

ΔΕΚΑ χρόνια από την αρχή της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και το σύστημα όχι μόνο δεν βρήκε την ισορροπία του, αλλά βαδίζει σταθερά προς μια άλλη βαθύτερη και πιο επικίνδυνη, που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε παγκόσμιο πόλεμο. Πριν λίγες μέρες, ο Πούτιν, στα πλαίσια του Διεθνούς οικονομικού φόρουμ στην Αγ.  Πετρούπολη (Λένινγκραντ), προειδοποίησε για επερχόμενη «κρίση που ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί, καθώς η παραβίαση τωνκανόνων της πολυμερούς συνεργασίας γίνεται πλέον ο νέος κανόνας». Αναφερόμενος στις πρόσφατες Τραμπούκικες ενέργειες προστατευτισμού  των Αμερικανών, αλλά και στις διαρκείς κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας και άλλων χωρών,  είπε (πολύ ευγενικά προς το παρόν) ότι «δεν χρειαζόμαστε σήμερα εμπορικούς πολέμους, χρειαζόμαστε μια ολοκληρωμένη εμπορική ειρήνη». Ρώσοι και Κινέζοι ηγέτες ακολουθούν μια πολύ ανεκτική και προσεγμένη τακτική απέναντι στους δυτικούς τραμπούκους – κύρια τους Αμερικανούς -  μη τυχόν  καταφέρουν και τους εξημερώσουν  ώστε να αποφύγει η ανθρωπότητα την τελική ολοκληρωτική σύγκρουση. Οι πιθανότητες να το επιτύχουν δεν είναι πολλές καθώς τα οικονομικά συμφέροντα που διακυβεύονται είναι κολοσσιαία και οι Αμερικανοί με την διαπραγμάτευση εννοούν, κατά κανόνα, την συνθηκολόγηση του συνομιλητή τους. Το μόνο θετικό στη προκειμένη περίπτωση είναι ότι τώρα τάβαλαν και με τους πιο πιστούς συμμάχους και φίλους τους (Καναδά, Μεξικό, ΕΕ), οπότε  η διάθεση των «προθύμων» για σύγκρουση με την σώφρονα Ρωσία έχει αμβλυνθεί σημαντικά.

ΓΙΑ ΤΗΝ επικίνδυνη κατάσταση και την επερχόμενη κρίση στην παγκόσμια οικονομία μιλούν βέβαια και οι διευθύνοντες το ΔΝΤ, την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, τους Οίκους Αξιολόγησης, και πολλοί οικονομικοί αναλυτές. Αυτό έχει θορυβήσει τα πολιτικά και οικονομικά επιτελεία στις δύο όχθες του Ατλαντικού που για να επιβραδύνουν την κατάρρευση καταφεύγουν πάντα σε σκληρά αντιλαϊκά, αντιδημοκρατικά μέτρα. Η περίπτωση της Ιταλίας, όπως της Ελλάδας και άλλων χωρών της ΕΕ νωρίτερα, εντάσσεται μέσα στα  πλαίσια αυτών των προσπαθειών διάσωσης του καπιταλιστικού συστήματος, έναντι οιουδήποτε τιμήματος σε βάρος των λαών.  Σ’ αυτήν την πλανητικής εμβέλειας προσπάθεια διάσωσης, το σύστημα είχε έναν ανέλπιστο αρωγό. Την κάποτε φανατική του αντίπαλο Αριστερά, με τις διάφορες εκφάνσεις της Σοσιαλδημοκρατίας.  Μετά την γκορμπατσοφική προδοσία και διάλυση της ΕΣΣΔ, οι απανταχού «Αριστεροί», εκφυλίστηκαν κι ενσωματώθηκαν μαζικά στο σύστημα παρασύροντας μαζί τους και τεράστιες λαϊκές μάζες που πιστεύοντας  στις παραδοσιακές φιλολαϊκές τους θέσεις, τους έδωσαν την δύναμη να κυβερνήσουν. Τα τελευταία 30 χρόνια, οι «αριστεροί» απατεώνες, ενώ ενεργούσαν σαν υποτακτικοί των αγορών και των πολυεθνικών, κατόρθωσαν να ξεγελάσουν και να αδρανοποιήσουν μεγάλα τμήματα λαϊκών στρωμάτων-και το χειρότερο- να αμβλύνουν και να διαστρέψουν την ταξική τους συνείδηση. Όλα όμως έχουν τα όρια τους, και η κατακλυσμική οικονομική κρίση του συστήματος που με τόση προσήλωση οι αριστεροί ψευδολόγοι υπηρετούσαν, κατεδάφισε όλο τη σαθρή ιδεολογική τους ατζέντα που πασχίζει να μας πείσει ότι η ιστορία δεν γράφεται με αγώνες , αντίσταση και ανυπακοή αλλά με παράδοση, υπακοή και υποταγή. Ο κόσμος απογοητευμένος, αηδιασμένος, εξαπατημένος, οργισμένος από την κοροϊδία και τον εμπαιγμό εκείνων που θεωρούσε «δικούς» του, στράφηκε - σε όλη την Ευρώπη - προς  τα Δεξιά και ακροδεξιά(φασιστικά) πολιτικά σχήματα, για ένα και μόνο λόγο: ότι μιλούν εναντίον των ευρωπαϊκών πολιτικών που έχουν καταστρέψει τη ζωή τους κι έχουν θάψει τα όνειρά τους. Αυτό έγινε και στην   Ιταλία όπου το πολιτικό χάος κυριαρχεί και γι αυτό τα (πολιτικά) πραξικοπήματα, όπως το πρόσφατο του, έμπιστου των Βρυξελλών, προέδρου Ματαρέλα,  ευημερούν. Η Λέγκα του Βορρά είναι ένα ακροδεξιό μόρφωμα με ισχυρές διασυνδέσεις με το χρηματιστικό και βιομηχανικό κατεστημένο της Β. Ιταλίας που εκμεταλλεύτηκε το σοβαρό πρόβλημα του προσφυγικού στην Ιταλία και αύξησε τα ποσοστά της. Το Κίνημα των Πέντε Αστέρων (M5S), που έλαβε τις περισσότερες ψήφους στις τελευταίες εκλογές, είναι ένα συνονθύλευμα διαμαρτυρίας (ευρωσκεπτικιστών) χωρίς αρχές και δομή, η ηγεσία του οποίου όμως, με το δέλεαρ της κυβερνητικής εξουσίας είναι ικανή να ξεχάσει όλα όσα υποσχόταν προεκλογικά και να πειθαρχίσει  στα κελεύσματα των Βρυξελλών. Και τα δύο κόμματα χαρακτηρίζονται με τη λέξη του συρμού, «λαϊκιστές», που αποδίδεται σε  οποιονδήποτε αμφισβητεί τα κυρίαρχα πολιτικά και οικονομικά δόγματα της ΕΕ, με στόχο την  απαξίωσή τους. Τα άλλα κόμματα με πολύ μικρότερη δύναμη αποτελούν χώρους ακίνδυνης για το σύστημα εκτόνωσης. Συνεπώς δεν υπάρχει στη χώρα κάποιος πολιτικός φορέας που θα μπορούσε να την οδηγήσει σε ρήξη με το σύστημα των Ευρωληστών. Παρ’ όλα αυτά, η σχετική διαφοροποίηση του προοριζόμενου για ΥΠΟΙΚ, Σαβόνα, ως προς την αρχιτεκτονική του ευρώ και τον βρώμικο ρόλο της Γερμανίας, κυριολεκτικά τους πανικόβαλε και με αστραπιαίες κινήσεις τον έβαλαν στο γύψο.  Βρυξέλλες και Βερολίνο γνωρίζουν πολύ καλά ότι μια Ιταλία με 10πλάσιο ΑΕΠ και 7πλάσιο χρέος από ότι η Ελλάδα, αν θα τραβήξει δική της πορεία σε σχέση με εκείνη που έχουν επιβάλει στην ΕΕ, θα ισοδυναμούσε με την αρχή του τέλους τους. Η Ιταλία δεν μπορεί, λόγω των μεγεθών της, να μπεί σε καθεστώς «διάσωσης» παρόμοιο με της Ελλάδας. Συνεπώς, κάνουν τα αδύνατα δυνατά να την εμποδίσουν (οικονομική τρομοκρατία, εκβιασμοί, άνοδο σπρέντς) να εφαρμόσει μια διαφορετική γραμμή, χωρίς όμως πολιτικές εξόντωσης τύπου Ελλάδας.

 ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΕΡΟ πια, ότι μια κλίκα καλοζωϊσμένων καθαρμάτων, διεφθαρμένων ως το μεδούλι, μπλεγμένων σε κάθε είδους παρανομία, εκπροσωπώντας το χρηματιστικό και πολυεθνικό κεφάλαιο, αποφασίζει για τις ζωές όλων μας. Είναι το ιερατείο των Βρυξελλών, το Διευθυντήριο της «δημοκρατικής» Ευρώπης με την πιο άγρια μορφή καπιταλισμού που έχει υπάρξει ποτέ.  Έχουν κηρύξει τον πόλεμο κατά των λαών της Ευρώπης προσπαθώντας να τους  εμφυτέψουν αγελαία συμπεριφορά ώστε να οδηγούνται αδιαμαρτύρητα προς την οικονομική εξαθλίωση, την κοινωνική αποσάθρωση και τον πολιτειακό και πολιτικό εκφυλισμό. Πολιτικό προσωπικό που αρνείται να υπηρετήσει τις πολυεθνικές και τις τράπεζες, εξοβελίζεται ή περιθωριοποιείται. Ενώ, οι πρόθυμοι γλοιώδεις υπηρέτες τους, μοιράζονται σε συστημικούς και αντισυστημικούς,  (Δεξιά- Κεντροδεξιά, Κεντροαριστερά, και εκφυλισμένη Αριστερά), έτσι ώστε, όποτε «μπουκώνουν» οι συστημικοί, ο λαός σπρώχνεται  στους  «αντί» και αντίστροφα. Συνεπώς για τα λαϊκά στρώματα το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Σύστημα και αντισύστημα τα έχουν βάλει στη μέση, τους αλέθουν το μυαλό και το σώμα αδειάζοντάς τους διαρκώς την τσέπη. Μόνο αν αφυπνιστούν, αποκτήσουν ταξική συνείδηση, και οργανωθούν σε ταξικά σχήματα θα τους συντρίψουν.

                                                        Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                           Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

         

         Ισραήλ, το κράτος-τρομοκράτης

ΜΕΤΑ την απόφαση της συμμορίας Τράμπ για μεταφορά της πρεσβείας των γιάνκηδων από το Τέλ Αβίβ στην «ιερή» - για Μουσουλμάνους, Εβραίους και Χριστιανούς – πόλη της Ιερουσαλήμ, τα πράγματα αγρίεψαν στη Μ. Ανατολή.  Ειδικά, στα ελάχιστα παλαιστινιακά εδάφη που έχουν απομείνει μετά τον συνεχή εποικισμό που κάνει, από την ίδρυσή του το 1948, το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ, οι εξαθλιωμένοι από τον διαρκή αποκλεισμό Παλαιστίνιοι, αντιδρούν με όποιο τρόπο μπορούν. Οι αμερικανοί και οι συνένοχοί τους σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, ισραηλινοί, προχώρησαν στα εγκαίνια της πρεσβείας της αυτοκρατορίας του κακού, αγνοώντας επιδεικτικά τη διεθνή αντίδραση και κατακραυγή για την προκλητική αυτή πράξη που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο και τη διεθνή συμφωνία για το καθεστώς της Ιερουσαλήμ. Ως εκ τούτου, νέα ήθη και έθιμα εισάγει η Τραμπ(ούκικη) διακυβέρνηση των ΗΠΑ στη διεθνή σκηνή, που θα έχει σοβαρότατες επιπτώσεις στο διεθνές γίγνεσθαι, καθώς η ασέβεια προς το Διεθνές Δίκαιο και η αθέτηση συμφωνιών μπορεί να γενικευτεί με απρόβλεπτες συνέπειες για το μέλλον της ανθρωπότητας. Κι ενώ αμερικανοί και ισραηλινοί αξιωματούχοι χαριεντίζονταν και αντάλλασσαν υποσχέσεις αιώνιας φιλίας μέσα στην πρεσβεία, έξω στα τσιμεντένια τείχη που έχουν ορθώσει οι σιωνιστές για να εμποδίζουν τους δυστυχείς Παλαιστίνιους να βγαίνουν από την «ανοιχτή φυλακή» που τους έχουν κλείσει, γινόταν μια άνευ προηγουμένου επίθεση του στρατού εναντίον άοπλων ανθρώπων που διαμαρτύρονταν για την κατάφορη προσβολή που υπέστησαν, και την καταπάτηση κάθε ίχνους Διεθνούς Δικαίου για την υπόθεσή τους. 60 νεκρούς και 2700 τραυματίες  Παλαιστίνιους κόστισε, μέχρι στιγμής, «το δικαίωμα στην αυτοάμυνα του Ισραήλ» όπως, περιπαικτικά, μας λέει η σιωνιστική ηγεσία. Ένα πρωτοφανούς αγριότητας μαζικό έγκλημα για το οποίο, η λαλίστατη σε μικρότερης σοβαρότητας γεγονότα Ευρωπαϊκή Ένωση, πρότεινε και στα δύο μέρη «αυτοσυγκράτηση», εξισώνοντας θύτη και θύμα. Αν τέτοιου μεγέθους σφαγή διέπραττε άλλο κράτος, εκτός της αγέλης των υποτελών της Ουάσιγκτον, ήδη θα ειχε εκστρατεύσει ολόκληρο το ΝΑΤΟ εναντίον του ενώ θα υφίστατο και πλήρες οικονομικό και εμπορικό εμπάργκο. Όμως εδώ, πρόκειται για το κράτος χωροφύλακα των πετρελαίων της Μ. Ανατολής, το κράτος που μαζί με τους ΝΑΤΟϊκούς δολοφόνους οργάνωσαν τις «χρωματιστές επαναστάσεις» σε Α. Ευρώπη και Ουκρανία, καθώς και την «Αραβική άνοιξη». Το κράτος που εξοπλίζει, εκπαιδεύει και χρηματοδοτεί μεγάλες ομάδες τζιχαντιστών για την επίθεση εναντίον της Συρίας. Το κράτος που οι άνθρωποί του σε ΗΠΑ και ΕΕ, έχουν ουσιαστικά στα χέρια τους το χρηματοπιστωτικό σύστημα του πλανήτη. Αυτό το κράτος όμως, έχει ένα βασικό ατού στα χέρια του. Είναι ο βασικός συνεργός των ΗΠΑ στην παγκόσμια οικονομική και στρατιωτική τρομοκρατία. Ποιος τολμάει λοιπόν να τα βάλει  μαζί του; Ε, αυτό το κράτος-τρομοκράτη, που συντηρεί αμείωτη την ένταση καλλιεργώντας το χάος στη Μ. Ανατολή, και που οι τυχοδιωκτικές του ενέργειες μπορεί να προκαλέσουν έναν παγκόσμιο πόλεμο, διάλεξαν οι ΤσιπροΚαμένοι, με την σύμφωνη γνώμη της ΝΔ και των άλλων μνημονιακών αποφύσεων, για  στρατηγικό εταίρο  της Ελλάδας. Έτσι, κάνουν συνεχή στρατιωτικά γυμνάσια με  Ισραήλ και ΗΠΑ, με στόχο την ενσωμάτωση του Ισραήλ στις ΝΑΤΟϊκές δομές για την αντιμετώπιση της δήθεν ρωσικής απειλής στην ευρύτερη περιοχή. Υπέγραψαν δε και μια μυστική συμφωνία (SOFA) για μόνιμη εγκατάσταση και παντοειδείς διευκολύνσεις των στρατιωτικών δυνάμεων του Ισραήλ στη χώρα μας, όπως έκανε και η Κύπρος, πιστεύοντας ανοήτως ότι θα μας προστατέψει από την Τουρκία και θα εγγυηθεί τα υποθαλάσσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων των δύο χωρών. Έτσι, οι πράκτορες της Μοσάντ αλωνίζουν τη χώρα, και καλυπτόμενοι με διάφορες ιδιότητες, έχουν διεισδύσει παντού. Ειδικά η Κρήτη είναι το φέουδό τους και με τα κοινά αεροπορικά γυμνάσια έγιναν κοινωνοί των δυνατοτήτων και τρόπων διαφυγής από τους  S-300 που διαθέτει η Ελλάδα.

ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ είναι το μόνο κράτος που θεμελιώνει το δικαίωμά του να υφίσταται, όχι σε υπαρκτές εθνικές καταβολές αλλά σε θρησκευτικούς μύθους του 1000 π.Χ που περιγράφονται στη μυθολογική Γένεση της Παλαιάς Διαθήκης. Η επίσημη κρατική ιδεολογία του είναι ο σιωνισμός, μια καθαρά φυλετική ιδεολογία,  που εδράζεται σε θρησκευτικές δοξασίες περί «περιούσιου λαού», ο οποίος έχει το δικαίωμα να εγκατασταθεί στη «γη της Επαγγελίας», εξοντώνοντας κι  εκδιώκοντας  κάθε άλλο λαό της γης αυτής. Οι Παλαιστίνιοι (οι Βιβλικοί Φιλισταίοι), αντιμετωπίζονται  όπως οι ινδιάνοι της Αμερικής: Εξοντώνονται συστηματικά ή αναγκάζονται σε φυγή από τους εποίκους σιωνιστές με όρους αληθινής γενοκτονίας. Θεωρούνται από τους εβραίους εισβολείς, ως υπάνθρωποι, όπως ακριβώς θεωρούσαν τους εβραίους οι ναζί. Για τα δύο σχεδόν εκατομμύρια παλαιστινίων που έχουν απομείνει στην περιοχή, το Ισραήλ έχει δημιουργήσει  συνθήκες πραγματικού στρατοπέδου συγκέντρωσης, του μεγαλύτερου στρατοπέδου συστηματικής εξόντωσης  στον πλανήτη. Νερό με το σταγονόμετρο, ρεύμα 6 ώρες την ημέρα, υποδομές υγείας, παιδείας και ασφάλειας, ανύπαρκτες. 50% ανεργία και όσοι εργάζονται πάνε στο Ισραήλ με μισθούς πείνας. Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι, που  δικαιολογημένα διαμαρτύρονται αφού ζουν σε τόσο άθλιες συνθήκες, χαρακτηρίζονται μαζικά ως τρομοκράτες από το ισραηλινό κράτος, ώστε να δικαιολογεί  απάνθρωπες μεθόδους, βασανιστήρια, δολοφονίες, απαγωγές και συνεχή αντίποινα εναντίον τους. Το κράτος αυτό, που υποβάλλει τους άτυχους παλαιστίνιους σε τέτοια «περιποίηση», που στηρίζει τους τζιχαντιστές μισθοφόρους εναντίον της Συρίας, που απειλεί με ολική καταστροφή την Συρία και το Ιράν, καθώς διαθέτει και μεγάλο πυρηνικό οπλοστάσιο, ο ΥΠΕΞ Κοτζιάς χαρακτήρισε ως «θύλακα δημοκρατίας» στη Μέση Ανατολή. Όντως, μια περίεργη «δημοκρατία», που εφαρμόζεται από ανθρώπους, των οποίων οι πρόγονοι στο πρόσφατο παρελθόν, υπέστησαν τα ίδια ακριβώς βασανιστήρια και απάνθρωπη συμπεριφορά  από τους ναζί, όπως αυτά που διαπράττουν τώρα οι ίδιοι εναντίον των γειτόνων τους. Δεν σεβάστηκαν τίποτα. Καταχράστηκαν την εμπιστοσύνη της διεθνούς κοινότητας που τους τίμησε για το μαρτυρικό ολοκαύτωμα, δίνοντάς τους τη γη της Παλαιστίνης για να φτιάσουν κράτος. Μια γη που την είχαν εγκαταλείψει για δύο χιλιάδες χρόνια ( από το 70 μ.Χ) και γυρνώντας τους απασχόλησε μόνον η εθνοκάθαρση, η εκδίωξη των ιθαγενών παλαιστινίων.

                                                         Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                            Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης