Η ευθύνη του ΝΑΤΟ στην τραγωδία

ΚΑΘΕ μέρα που περνάει και νέα επιβαρυντικά στοιχεία μαζεύονται για τις ενέργειες του κυβερνητικού θιάσου σχετικά με το προαναγγελθέν έγκλημα του ολοκαυτώματος στο Μάτι.  Έχοντας καλομάθει και συνηθίσει στην εκτέλεση υποδείξεων των Βρυξελλών για οικονομικά θέματα, δεν μπόρεσε να κάνει την παραμικρή κίνηση για κάτι διαφορετικό, όπως η αντιμετώπιση μιας ταχύτατα εξελισσόμενης πυρκαγιάς. Αποδείχτηκε έτσι για άλλη μια φορά,  ότι οι νατοϊκοί περιορισμοί για χρησιμοποίηση στρατιωτικών τμημάτων και οι ευρωπαϊκές πολιτικές συνεχών περικοπών για την δασοπροστασία και δασοπυρόσβεση, που ακολουθούν κατά γράμμα τα ελληνικά αστικά κόμματα (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ),  είναι απόλυτα εμπρηστικές, και στις προτεραιότητές τους δεν περιλαμβάνεται η ανθρώπινη ζωή.

ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 23 Ιουλίου, τα ταχυφλεγή πευκοδάση μας στη περιφέρεια Αττικής έγιναν παρανάλωμα του πυρός, παρασύροντας στο ολοκαύτωμα ανθρώπους, ζώα και περιουσίες. Ισχυροί άνεμοι, υψηλές θερμοκρασίες, πολλές εστίες φωτιάς, κατέκαψαν τις καταπράσινες βουνοπλαγιές και κατέβηκαν, ανεμπόδιστες από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, σε κατοικημένες περιοχές όπου σε συνδυασμό με την άμετρη αυθαιρεσία δεκαετιών στη δόμηση εντός  πευκοδάσους – πυροπαγίδας, παίχτηκε η τελευταία πράξη του δράματος. Η εκατόμβη νεκρών και οι δεκάδες αγνοούμενοι, κατά πάσα πιθανότητα νεκροί. Ωστόσο, γι αυτήν την άναρχη δόμηση, οι Συριζαίοι παρά τις προεκλογικές τους εξαγγελίες, δεν τόλμησαν να πάρουν ούτε ένα μέτρο. Έχοντας διατηρήσει όλους τους δασοκτόνους νόμους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, νομιμοποίησαν τα πιο πολλά αυθαίρετα και έγιναν οι καλύτεροι διεκπεραιωτές της αυθαιρεσίας. Ενώ, θα έπρεπε να έχουν στήσει μηχανισμούς πυρόσβεσης προσαρμοσμένους σ’ αυτό που υπάρχει και όχι σ’ αυτό που θάπρεπε να υπάρχει. Κι ενώ εξελισσόταν η ανείπωτη τραγωδία, οι υπεύθυνοι της υποτιθέμενης Πολιτικής Προστασίας ήταν όλοι άφαντοι. Κάποια στιγμή ειδοποίησαν τον πρωθυπουργό που ήρθε αλαφιασμένος από την Βοσνία, όπου βραβεύτηκε από το ομοειδές ΝΑΤΟϊκό ανδρείκελο, για την μεγάλη του συνεισφορά στη ΝΑΤΟϊκή ολοκλήρωση των Βαλκανίων, ενάντια στη Ρωσία. Υποτίθεται ότι θα συντόνιζε τους (ανύπαρκτους) κρατικούς μηχανισμούς και θα έδινε κατευθύνσεις για την αντιμετώπιση και διαχείριση της εξελισσόμενης καταστροφής. Με ένα τεφτέρι στο χέρι, κρατούσε δήθεν σημειώσεις από τις απαντήσεις των ανευθυνο-υπεύθυνων, φοβισμένων και ασυντόνιστων στρατηγών και υπουργών του, στις αφελείς ερωτήσεις που τους έκανε. Διάχυτες η αμηχανία, η ασχετοσύνη και η σοβαροφάνεια στην ομήγυρη, καθώς ελλείψει σχεδιασμού, και κυρίως ενός πληροφοριακού –δικτυοκεντρικού μηχανισμού συντονισμού και ελέγχου επιχειρήσεων, κυριαρχούσε το βλέποντας και κάνοντας.  Η  εικόνα που παρουσίαζε αυτό το τσούρμο των παρακεντέδων στους δέκτες μας ήταν παραπάνω από θλιβερή, ήταν ντροπιαστική για τους ίδιους και αποκαρδιωτική για το λαό που έβλεπε ότι οι ηγέτες του είναι μια χούφτα νάνοι, ανίκανοι να τον προστατέψουν  ακόμα και από μια φωτιά. 

ΤΟ 17% ΤΩΝ ελληνικών δασών είναι η χαλέπιος πεύκη (το κοινό πεύκο). Ένα  δέντρο-πυρσός, ένας εμπρηστικός μηχανισμός μέσα στα δάση μας. Όμως έχει το πλεονέκτημα της μηδενικής φροντίδας άρα του μηδενικού κόστους και γι αυτό είναι το μοναδικό φυτό που προτιμάται στις αναδασώσεις, με συνέπεια μετά από κάθε αναδάσωση να στρώνεται ο δρόμος για μια νέα πυρκαγιά. Κι όλα αυτά με τη συνέργεια αμαθών δημάρχων, υπουργών,  βουλευτών, διαφόρων συλλογικοτήτων, καναλιών ( ΣΚΑΪ - «Όλοι μαζί μπορούμε») που νομίζουν ότι σώζουν έτσι το περιβάλλον, ενώ στην ουσία μεταθέτουν την ημερομηνία αποτέφρωσής του. Γεωπόνοι και Δασολόγοι, που γνωρίζουν πώς να φροντίζουν ένα δάσος, προειδοποιούν ή για αραίωση στα υπάρχοντα δάση κωνοφόρων, ή για  δημιουργία μεικτών δασών με δέντρα ανθεκτικά στη φωτιά, που εμποδίζουν την γρήγορη διάδοσή της, όπως: φλαμουριές, πασχαλιές, φτελιές, βαλανιδιές, Δρύς, ιτιές, κουτσουπιές,  χαρουπιές , κυπαρίσσια κ.ά Επίσης με θαμνώδη βλάστηση όπως: πουρνάρια, σχίνα, κουμαριές, ρείκια, λιγούστρα κ.ά. Τέτοια δέντρα όμως, που όχι μόνο θα ομορφήνουν και θα  διασώσουν τα δάση μας, αλλά θα επαναφέρουν και την ποικιλότητα της πανίδας τους, απαιτούν  αρκετά μεγαλύτερο κόστος δημιουργίας και συντήρησης, πράγμα που δεν είναι διατεθειμένοι να αποδεχτούν οι ευρωπαίοι και οι εδώ υποτακτικοί τους που έχουν πετσοκόψει σε επικίνδυνο βαθμό τις χρηματοδοτήσεις για δασοπροστασία, και προωθούν  την πυρόσβεση, εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα. Αντί λοιπόν να διαμορφώνουν τις προϋποθέσεις για την πρόληψη των πυρκαγιών, προτιμούν την (ανεπιτυχή) καταστολή τους με αεροσκάφη και ελικόπτερα που η χρήση τους κοστίζει πολύ περισσότερο από μία επιστημονικά ορθή διαδικασία δασοπροστασίας. Το γιατί, σχετίζεται με την καθοριστική εμπλοκή του ΝΑΤΟ που διαπίστωσε ότι μπορεί να έχει μεγάλα κέρδη, αναλαμβάνοντας μισθώσεις, πωλήσεις και συντηρήσεις εναερίων μέσων δασοπυρόσβεσης και διάσωσης. Επακόλουθο είναι η επιλογή των ιπτάμενων μέσων να μην  γίνεται με γνώμονα το καλύτερο, φθηνότερο κι αυτό που ταιριάζει στις ιδιομορφίες του ελληνικού αναγλύφου, αλλά με γνώμονα την ικανοποίηση ιδιωτικών συμφερόντων ευνοουμένων μιας κλίκας ΝΑΤΟϊκών αξιωματούχων.

ΠΡΑΓΜΑΤΙ από το 2012 η ενοικίαση, η αγορά και η συντήρηση αεροσκαφών κι ελικοπτέρων πυρόσβεσης, γίνεται αποκλειστικά μέσω της ΝΑΤΟικής στρατιωτικής υπηρεσίας ΝSΡΑ (NATO Support Agency), που συναλλάσσεται μόνο με εταιρίες της δικής του επιλογής, όπως η αμερικανική ERICSON ή η καναδική CANADAIR, αποτρέποντας την ενοικίαση των πολύ μεγαλύτερων δυνατοτήτων πυρόσβεσης Ρωσικών ελικοπτέρων ή αεροσκαφών. Η NSPA παρέχει «ολοκληρωμένη επιμελητεία» στα κράτη-μέλη, έχει έδρα το Λουξεμβούργο και στελεχώνεται από απόστρατους νατοϊκούς αξιωματικούς.  Λειτουργεί εντελώς ασύδοτα και δεν υπόκειται σε κανέναν έλεγχο από τα κράτη –μέλη. Οι συμβάσεις που κάνει καλύπτονται από διαβάθμιση απορρήτου έτσι ώστε να είναι αδύνατη η διενέργεια ελέγχου και ως προς τα οικονομικά στοιχεία, και ως προς τις προδιαγραφές των μέσων που προωθεί καθώς και τις επιχειρησιακές απαιτήσεις των ενδιαφερομένων χωρών. Αναθέτει απ’ ευθείας συμβόλαια, χωρίς διαγωνισμούς, σε εταιρίες της επιλογής της και με τιμές της επιλογής της. Γίνεται κυριολεκτικά πάρτι με τις προμήθειες για μίσθωση εναέριων μέσων από την  ΝSΡΑ, που  έχει επιβάλλει το μοντέλο της καταστολής κι όχι της πρόληψης καθώς η μίσθωση και η συντήρηση εναέριων μέσων της αποφέρουν τεράστια κέρδη. Όποιος αντιδρά στην εγκληματική πολιτική της νατοϊκής υπηρεσίας καρατομείται. Ο προηγούμενος αρχηγός της Πυροσβεστικής, Καρατζιάς, αναγκάστηκε να παραιτηθεί μην αντέχοντας στον αυταρχισμό, στο όργιο διασπάθισης του δημόσιου χρήματος και στην ακαταλληλότητα των μέσων που επέβαλε η NSPA.   Οι μνημονιακές περικοπές και  η κωλυσιεργία της ΝSPΑ για έγκαιρη προμήθεια ανταλλακτικών , είναι υπεύθυνες για την επιχειρησιακή ετοιμότητα μόνο 7 εκ των 17 αεροσκαφών  της Πυροσβεστικής με τις τραγικές συνέπειες που ακολούθησαν. Το ΝΑΤΟ αποδεικνύει συνεχώς την φονική του ιδιότητα ακόμη και σε μη στρατιωτικές δραστηριότητες. Βλάπτει παντοιοτρόπως τη χώρα μας, έχοντας αφαιρέσει κάθε ίχνος εθνικής κυριαρχίας και αξιοπρέπειας, με την συνέργεια του  ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων μνημονιακών κομμάτων. Ο αγώνας για την έξοδο από την εγκληματική αυτή οργάνωση και για την διάλυσή της, με τη σύμπραξη όλων των ευρωπαϊκών λαών,  είναι όσο ποτέ άλλοτε αναγκαίος.

                                                      Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                       Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης                     

«Κλεισθένης»: Επικαιροποίηση του

                                             «Καλλικράτη»

 Ο ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ, σε αντίθεση με τον Καλλικράτη που ήταν αρχιτέκτων κι όχι πολιτικός, ήταν ο άνθρωπος που πράγματι έθεσε τις βάσεις για τη δημοκρατική μεταρρύθμιση της Αθήνας του 6^ου π.Χ αιώνα, ύστερα από την τυραννία των Πεισιστρατίδων. Συνεπώς το έργο του αποτέλεσε όντως μια ριζοσπαστική μεταρρύθμιση για την εποχή.  Με τα σημερινά δεδομένα θα μπορούσαμε να πούμε ότι εισήγαγε την απλή αναλογική αντιπροσώπευση στην «εκκλησία του Δήμου», ήδη πριν 2500 χρόνια. Οι Συριζαίοι, θέλοντας να προσδώσουν ανάλογες διαστάσεις στο νομοθετικό τους έργο για την ΤΑ, βάφτισαν το σχετικό ν/σ «Κλεισθένη», θεωρώντας ότι με το βαρύ ιστορικό όνομα  καλύπτουν τον μνημονιακό χαρακτήρα κι αυτού του ν/σ. Όμως το νέο ν/σ που κατέθεσαν δεν είναι ούτε «νέο» ούτε «μεταρρυθμιστικό», καθώς στα περισσότερα σημεία του είναι ακριβής αντιγραφή του «Καλλικράτη». Η δε φιλοσοφία του είναι στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των μνημονιακών δεσμεύσεων, και αλλαγών που ξεκίνησαν πολύ πριν την καπιταλιστική κρίση και στοχεύουν στην προσαρμογή κρατικής και δημοτικής πολιτικής, στις ανάγκες κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου.  Με λίγα λόγια, είναι βαθιά αντιλαϊκή. Γι αυτό και μεγάλος αποπροσανατολιστικός ντόρος ανάμεσα σε κυβέρνηση και ΚΕΔΕ – ΕΝΠΕ - ΝΔ, γίνεται μόνο για το εκλογικό σύστημα - την απλή  αναλογική - που υποτίθεται είναι το κύριο μέρος του ν/σ κι όχι για την  ουσία του, καθώς εκεί όλες οι μνημονιακές παρατάξεις (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, ΕΚ) συμφωνούν. Διότι, αν εφαρμοστεί ως έχει, ΝΔ - ΠΑΣΟΚ θα χάσουν σημαντικό μέρος της δύναμής τους στους δήμους και στις περιφέρειες ενώ θα ενισχυθούν ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλες μικρότερες δυνάμεις. Ωστόσο, αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει την γενικότερη πολιτική των μνημονιακών «προσαρμογών» που ακολουθούν δήμοι και περιφέρειες καθώς όλες οι δυνάμεις, εκτός του ΚΚΕ, εντός των Δ.Σ των Δήμων είναι Ευρώδουλοι και ΝΑΤΟδουλοι. Αν  πραγματικά στόχευαν σε απλή αναλογική, τότε οι δημοτικές εκλογές θα έπρεπε να πραγματοποιούνται  σε ένα γύρο και ο δήμαρχος να εκλεγόταν από το Δ.Σ που θα προέκυπτε, με απλή πλειοψηφία. Με αυτόν τον τρόπο θα υπήρχε συνειδητή, ενεργή συμμετοχή των πολιτών και θα αναδεικνύονταν, σε μεγάλο βαθμό, άτομα που νοιάζονταν και γνώριζαν  περισσότερα για τους δήμους, κι όχι άτομα και παρατάξεις που αντιμετωπίζουν τους δήμους σαν λάφυρα. Ο δήμαρχος δεν θα ήταν ο απόλυτος άρχων, αλλά ο συντονιστής κι εμπνευστής της δημοτικής αρχής. Τώρα με τον «Κλεισθένη», ο δήμαρχος εκλέγεται τη δεύτερη Κυριακή μεταξύ μόνο των δύο πρώτων συνδυασμών, οπότε, πάει μεν περίπατο η απλή αναλογική, αλλά διασφαλίζεται το κύριο: Ότι ο δήμαρχος θα  πειθαρχεί στη μνημονιακή πολιτική και θα προωθεί τις ευρωπαϊκές εντολές στην κατεύθυνση της «Ευρώπης των Περιφερειών», όπου, διαχειριζόμενος εθνικούς κι ευρωπαϊκούς πόρους θα ενεργεί, αν χρειαστεί, ακόμα κι ανεξάρτητα από την κεντρική κυβέρνηση. Και μάλιστα, ελλείψει οποιουδήποτε ουσιαστικού εθνικού Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, οι Περιφέρειες θα υλοποιούν στρατηγικές που δεν έχουν σχέση με τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, ούτε και με τις ανάγκες της χώρας. Ήδη οι Γερμανοί γκαουλάϊτερ (Φούχτελ και λοιποί) έχουν κάνει σημαντική δουλειά σ’ αυτόν τον τομέα με συνεχείς επισκέψεις σε δήμους και περιφέρειες και σύναψη σχετικών συμφωνιών. Κι επειδή  στον «Καλλικράτη δεν είχαν προβλέψει όλες τις εξελίξεις που συνέβησαν στην οκταετία, στον «Κλεισθένη» περιλαμβάνονται όλες οι κατευθύνσεις του 3^ου μνημονίου περί «Τριετούς Στρατηγικής Μεταρρυθμίσεων», προκειμένου να εγκολπωθούν οι  δήμοι την «επιχειρηματικότητα». Υποχρεώνουν δηλαδή τους δήμους να κάνουν επιχειρήσεις (με ΣΔΙΤ), παραγωγής και πώλησης π.χ, ηλεκτρικής ενέργειας,  να εκμισθώνουν δημοτικούς χώρους και εκτάσεις σε ιδιώτες με ληστρικούς όρους και να προβαίνουν σε προκλητικές παραχωρήσεις και  διευκολύνσεις σε επιχειρηματικούς ομίλους.  Αλλά και στα ανταποδοτικά τέλη ακολουθούν πιστά τις ντιρεκτίβες των Ευρωληστών για επέκτασή τους, καθώς απαιτούν τα ανταποδοτικά να φτάσουν στο 70% των εσόδων των δήμων. Πολύ πιθανόν λοιπόν να δούμε  ανταποδοτικά και σε άλλες δημοτικές υπηρεσίες. Στόχος τελικά είναι οι δήμοι να μετατραπούν σε  κερδοφόρες επιχειρήσεις, να συνδεθεί η λειτουργία τους με τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και να διακοπεί εντελώς η ήδη πετσοκομμένη κρατική χρηματοδότηση σε βάρος βέβαια των δημοτών, που θα δουν τα ανταποδοτικά να απογειώνονται.

ΚΑΙ ΓΙΑ να μην αμφισβητήσει κανείς την μνημονιακή πορεία της ΤΑ και της χώρας, υπάρχουν στο σχετικό ν/σ δεκάδες σελίδες –αυτούσια αντιγραμμένες από τις ρυθμίσεις και τα μεσοπρόθεσμα που περιέχονται στους αντιλαϊκούς νόμους  των τελευταίων οκτώ  ετών για την ΤΑ. Για παράδειγμα, το Παρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας - που ελέγχεται από κλιμάκιο της συμμορίας των δανειστών - ισχυροποιείται περαιτέρω και λειτουργεί σαν δαμόκλεια σπάθη πάνω από δήμους και περιφέρειες μη τυχόν και ξεφύγουν από τα μνημονιακά πλαίσια, καθώς θα μεριμνά για την κατάρτιση «ρεαλιστικών και ισοσκελισμένων προϋπολογισμών σύμφωνα με τους στόχους και τα όρια πιστώσεων του κρατικού προϋπολογισμού και του εκάστοτε ισχύοντος Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ)». Που σημαίνει ότι και μετά την «ηρωϊκή έξοδο» του Αυγούστου, θα πορευόμαστε με «Μεσοπρόθεσμα». Επιπρόσθετα, ο «Κλεισθένης», προβλέπει και άλλα δύο όργανα που θα εντείνουν τον έλεγχο  σκοπιμότητας των αποφάσεων των Δ.Σ και Π.Σ: Την Αυτοτελή Υπηρεσία Εποπτείας ΟΤΑ και τον Επόπτη ΟΤΑ. Θεσπίζονται δε και μια σειρά από άλλα διαχειριστικά όργανα ελέγχου και διαμεσολάβησης που στόχο έχουν την ακύρωση αποφάσεων των ΔΣ, που δεν θα συνάδουν με τη  γενικότερη μνημονιακή πολιτική εξυπηρέτησης του κεφαλαίου, που ακολουθούν οι αστικές κυβερνήσεις. Όλα, στο  πλαίσιο της «διαρκούς αναβάθμισης της αποτελεσματικότητας της κρατικής (διάβαζε των Θεσμών) εποπτείας». Αλλά και στο φλέγον θέμα της διαχείρισης των αποβλήτων δεν αποτολμά η Συρζαϊκή κυβέρνηση – ούτε στο παρόν ν/σ - να δώσει φιλολαϊκή λύση (με Ενιαίο Δημόσιο Φορέα Διαχείρισης Αποβλήτων) καθώς ήδη έχουν εμπλακεί τεράστια αλληλοσυγκρουόμενα ιδιωτικά συμφέροντα στον τομέα αυτόν με συνέπεια να σέρνεται για χρόνια η λύση ενός ζητήματος που δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στο περιβάλλον, στην υγεία και στην τσέπη μας.  Ωστόσο, το αστικό πολιτικό προσωπικό, έχοντας αντιληφθεί τον καίριο ρόλο των Δήμων στην εξειδίκευση και προώθηση της αντιλαϊκής ευρωπαϊκής πολιτικής των μνημονίων στις ευρύτερες λαϊκές μάζες, αναγάγει σε Αρχές στο νέο ν/σ,  την «εγγύτητα» και «επικουρικότητα», ώστε να προσεγγίσει, να χειραγωγήσει και να εγκλωβίσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερες λαϊκές μάζες μέσω προγραμμάτων ολιγόμηνης, κακοπληρωμένης απασχόλησης των δήμων και περιφερειών. Αν εξαιρέσουμε λοιπόν την αναλογική συγκρότηση των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων, ο «Κλεισθένης» που προωθεί η Συριζοκυβέρνηση, βαδίζει στις ράγες του «Καλλικράτη» και ουσιαστικά τον επικαιροποιεί ώστε να είναι συμβατός με το καθεστώς της  μεταμνημονιακής επιτροπείας που σχεδιάζει η ευρωατλαντική συμμορία για τη χώρα μας. 

  

                                                         Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                          Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

          

     Προδότες, πατριώτες και προδομένοι

ΤΙ ΖΟΥΜΕ αυτές τις μέρες, τι βλέπουμε τι ακούμε, με αφορμή τις «διαπραγματεύσεις» μεταξύ δύο ζευγών ΝΑΤΟϊκών ζηλωτών. Των Α. Τσίπρα, Ν. Κοτζιά  από την Ελληνική και των Ζ. Ζάεφ, Ι. Δημητρόφ από τη Σκοπιανή πλευρά, με στόχο την άρον-άρον ένταξη του γειτονικού τεχνητού κρατιδίου που πρόκυψε από την διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, στη δολοφονική συμμορία του ΝΑΤΟ και στο πολιτικό του σκέλος, την ένωση της τραπεζικής μαφίας (ΕΕ). Εν μέσω λοιπόν των καταγγελιών για προδοσία, των διαγκωνισμών περί πατριωτισμού,  του πεζοδρομιακού υβρεολογίου, των απειλών, την δημιουργία εμφυλιοπολεμιού κλίματος που μόνο τους (εχθρούς)   ευρωατλαντικούς «συμμάχους» μας εξυπηρετεί, ας δούμε μήπως δεν υπάρχει πια τίποτα να «προδοθεί» και να παραδοθεί από τη μεριά της Ελλάδας. Κι όλες οι κινητοποιήσεις, τα συλλαλητήρια, γίνονται μάταια, από ήδη προδομένους για κάτι που έχει, εδώ και  πολλές δεκαετίες, συντελεστεί και παγιωθεί. Διότι, υπάρχει πολύς κόσμος στην Ελλάδα και αλλού που δεν έχει καταλάβει τι σημαίνει ένταξη μιας χώρας στην εγκληματική οργάνωση του ΝΑΤΟ, που έστησαν οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές σχεδόν αμέσως μετά το τέλος του Β’ ΠΠ, για να περικυκλώσουν ασφυκτικά την τότε ΕΣΣΔ.  Η ένταξη μια χώρας στο  ΝΑΤΟ έχει δραματικές και καθοριστικά αρνητικές συνέπειες για την υπόσταση και το μέλλον της, καθώς ο στρατός, τα σώματα ασφαλείας και οι μυστικές της υπηρεσίες περνούν στον απόλυτο έλεγχο της Αμερικανικής υπερδύναμης, με συνέπεια να χάνει την ανεξαρτησία, την αυτονομία και την ελευθερία της. Ο στρατός της παύει να είναι εθνικός και καθίσταται παράρτημα του Αμερικανικού υπό τις διαταγές αμερικανών στρατηγών μέσω των δεκάδων στρατηγείων που έχουν στήσει σε όλη την Ευρώπη. Σε καμία νατοϊκή χώρα, ο στρατός της, η διάταξη των στρατιωτικών της εγκαταστάσεων, τα οπλικά της συστήματα, δεν προορίζονται για την άμυνα του πατρίου εδάφους, αλλά εντάσσονται στον γενικότερο σχεδιασμό του αμερικανικού Πενταγώνου για  την επίθεση –παλιότερα κατά της ΕΣΣΔ – και τώρα κατά της Ρωσίας. Η Ελλάδα, όντας το ισχυρότερο προγεφύρωμα του ΝΑΤΟ στη Ν.Α Ευρώπη, έχει παραχωρήσει τα πάντα στη δικαιοδοσία των ΝΑΤΟϊκών στρατηγών. Με απλά λόγια, οι κυβερνήσεις της Δεξιάς του ΠΑΣΟΚ και τώρα του Σύριζα, έχουν   παραδώσει ολόκληρη τη χώρα σε ξένα στρατιωτικά και οικονομικά συμφέροντα και συνεπώς η προδοσία δεν έγινε τώρα.  Έχει ήδη  συντελεστεί προδοσία κλίμακας  από το 1949, τη χρονιά που εντάξανε τη χώρα στο ΝΑΤΟ.  

ΤΟ ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίζει σύνορα μεταξύ των κρατών–μελών του, αφού θεωρεί τα εδάφη τους σαν ενιαίο επιχειρησιακό χώρο. Σε περίπτωση διένεξης μεταξύ δυο κρατών – μελών, όπως π,χ Ελλάδας- Τουρκίας,  οι πολεμικές του βιομηχανίες πουλάνε συνεχώς όπλα και στα δύο μέρη, ενώ οι στρατηγοί του θεωρούν ότι οι στρατιωτικές κινήσεις των δύο χωρών συμβάλλουν στην εκγύμναση των στρατών τους και δεν αποτελούν κίνδυνο για τη «συμμαχία», εξ ού και η συνεχής προτροπή τους, «βρείτε τα».  Στους σχεδιασμούς τους βέβαια περιλαμβάνεται και η καταστολή, από νατοϊκά στρατεύματα, τυχόν λαϊκής εξέγερσης  σε  χώρα – μέλος του ΝΑΤΟ, που θα αποσκοπούσε σε ανατροπή του νατοϊκού καθεστώτος. Πάντως, βασικοί στόχοι της ΝΑΤΟϊκής συμμορίας είναι η συνεχής προσθήκη νέων χωρών στη «συμμαχία» για την πλήρη περικύκλωση της Ρωσίας, η προστασία και προώθηση με κάθε τρόπο των συμφερόντων και των κερδών των αμερικανικών πολεμικών βιομηχανιών, του τραπεζικού κεφαλαίου και των γιγάντιων πολυεθνικών, σε βάρος όχι μόνο των εχθρών (Ρωσίας και Κίνας), αλλά ακόμη και των ίδιων των συμμάχων τους (βλέπε εμπορικός πόλεμος ΗΠΑ εναντίον Καναδά, Μεξικού και ΕΕ). Κι επειδή αυτή η κολοσσιαία στρατιωτική οργάνωση χρειάζεται εξίσου κολοσσιαία οικονομική στήριξη, όλες οι χώρες του ΝΑΤΟ ένωσαν, με εντολή των αμερικανών, τις οικονομίες τους συγκροτώντας το οικονομικό ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση, που ασκεί ασφυκτική οικονομική εποπτεία και έλεγχο σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη – μέλη της. Ιδιαίτερα σ’ εκείνα της Ευρωζώνης που εξαναγκάζονται,  χρησιμοποιώντας το ενιαίο νόμισμα, να προβαίνουν σε υπέρογκους καταστροφικούς δανεισμούς προς όφελος των τραπεζών και των διαφόρων οίκων κερδοσκοπίας.  Στα χρόνια της μεγάλης καπιταλιστικής κρίσης – από το 2008 και μετά -  η Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες πέρασαν από την εποπτεία στην σκληρή επιτροπεία των διαφόρων ληστρικών θεσμών ( ΕΚΤ, Κομισιόν, ΕΜΣ και ΔΝΤ) που έχει  στήσει  η ευρωατλαντική ολιγαρχία, για την πλήρη εκμετάλλευση, εξάρτηση και υποδούλωση των ευρωπαϊκών λαών. Έτσι  με την παράδοση και της οικονομίας μας στο Ευρωπαϊκό διευθυντήριο, ολοκληρώθηκε η προδοσία της πατρίδας μας, αφού στρατιωτικά και οικονομικά είμαστε δεμένοι χειροπόδαρα. Με όπλο το υπέρογκο χρέος, και την απειλή διακοπής του δανεισμού οι ευρωατλαντικοί ληστές, κυριολεκτικά διαλύουν τις κρατικές υποστάσεις εκποιώντας τη δημόσια περιουσία τους ή  ενεχυριάζοντάς την σε δανειστές για πολλές-πολλές  δεκαετίες.  Στην Ελλάδα, αλλά και στα Σκόπια δεν έχει μείνει τίποτα στη κατοχή των δύο κρατών. Όλες οι υποδομές της Ελληνικής Μακεδονίας, ορυχεία, δρόμοι, αεροδρόμια, λιμάνια, τραίνα, δάση, παραλίες, νερά, έχουν πουληθεί σε ξένους και ντόπιους αεριτζήδες «επενδυτές». Το μόνο ελληνικό που έχει απομείνει ακόμη στη Μακεδονία είναι οι άνθρωποί της, που σιγά - σιγά κι αυτοί μεταναστεύουν για να επιβιώσουν. Τα κομμάτια της Μακεδονίας είτε στην Ελλάδα, είτε στα Σκόπια ειναι αδειανά πουκάμισα, δεν ανήκουν στα δύο κράτη αλλά σε μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Ο παρασιτικός χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός του ευρωατλαντισμού, διαλύει τα  κράτη με οικονομικούς και στρατιωτικούς εκβιασμούς ή πολέμους, και παραδίδει τα κομμάτια τους στις τράπεζες και στις πολυεθνικές σαν φέουδα προς εκμετάλλευση. Εγκαθιστούν παντού νατοϊκές βάσεις, υποδαυλίζουν τις θρησκευτικές ή εθνοτικές διαφορές σπέρνοντας την διχόνοια κι εξαθλιώνοντας τους λαούς με την αδιάκοπη οικονομική λεηλασία.  Δημιουργούν μόνιμη αστάθεια, ανασφάλεια και κινδύνους συρράξεων στην περιοχή, ώστε να επικαλούνται στη συνέχεια το απαραίτητο της παρουσίας του ΝΑΤΟ, για τη «διασφάλιση της σταθερότητας».

 ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ λοιπόν το «όνομα» του γειτονικού κρατιδίου που θάπρεπε να μας απασχολεί τόσο σοβαρά, όσο το τι κρύβεται πίσω από το «όνομα», το πώς και το γιατί φτάσαμε στην  τραγική κατάσταση που έχει περιέλθει η χώρα και με τι τρόπο αυτή η κατάσταση θα μπορούσε να αναστραφεί. Ο χρόνος των «διαπραγματεύσεων» δεν επιλέχτηκε τυχαία. Εξυπηρετούσε από τη μια,  στην εκτροπή της προσοχής και αποτροπή αντίδρασης του ελληνικού λαού για τα καινούργια δεινά που τον περιμένουν  με την δήθεν έξοδο από τα μνημόνια, και από την άλλη, τα σχέδια των αμερικανών για την ολοκλήρωση της επιθετικής τους διάταξης στα Βαλκάνια εναντίον της Ρωσίας.  Εχθροί μας λοιπόν, δεν είναι οι γειτονικοί λαοί, αλλά οι πολεμοκάπηλοι ιμπεριαλιστές ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ που φροντίζουν για δημιουργία εχθρότητας μεταξύ των λαών, και για εθνικά αποδυναμωμένες κοινωνίες με ισχυρά διχαστικά ανακλαστικά, εντελώς ανίκανες και για στοιχειώδη αντίσταση. Ο λαός μας πρέπει να πάρει το μέλλον του τόπου στα χέρια του, εντασσόμενος σε ταξικά πολιτικά σχήματα και συμμετέχοντας σε κινητοποιήσεις με πραγματικά πατριωτικό περιεχόμενο, πριν εμπλακούμε στο διαφαινόμενο πόλεμο και η χώρα μας  οδηγηθεί σε ολοκληρωτική καταστροφή.

                                              Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                        Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

                

         Ιταλία και ο οικονομικός πόλεμος

ΔΕΚΑ χρόνια από την αρχή της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και το σύστημα όχι μόνο δεν βρήκε την ισορροπία του, αλλά βαδίζει σταθερά προς μια άλλη βαθύτερη και πιο επικίνδυνη, που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε παγκόσμιο πόλεμο. Πριν λίγες μέρες, ο Πούτιν, στα πλαίσια του Διεθνούς οικονομικού φόρουμ στην Αγ.  Πετρούπολη (Λένινγκραντ), προειδοποίησε για επερχόμενη «κρίση που ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί, καθώς η παραβίαση τωνκανόνων της πολυμερούς συνεργασίας γίνεται πλέον ο νέος κανόνας». Αναφερόμενος στις πρόσφατες Τραμπούκικες ενέργειες προστατευτισμού  των Αμερικανών, αλλά και στις διαρκείς κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας και άλλων χωρών,  είπε (πολύ ευγενικά προς το παρόν) ότι «δεν χρειαζόμαστε σήμερα εμπορικούς πολέμους, χρειαζόμαστε μια ολοκληρωμένη εμπορική ειρήνη». Ρώσοι και Κινέζοι ηγέτες ακολουθούν μια πολύ ανεκτική και προσεγμένη τακτική απέναντι στους δυτικούς τραμπούκους – κύρια τους Αμερικανούς -  μη τυχόν  καταφέρουν και τους εξημερώσουν  ώστε να αποφύγει η ανθρωπότητα την τελική ολοκληρωτική σύγκρουση. Οι πιθανότητες να το επιτύχουν δεν είναι πολλές καθώς τα οικονομικά συμφέροντα που διακυβεύονται είναι κολοσσιαία και οι Αμερικανοί με την διαπραγμάτευση εννοούν, κατά κανόνα, την συνθηκολόγηση του συνομιλητή τους. Το μόνο θετικό στη προκειμένη περίπτωση είναι ότι τώρα τάβαλαν και με τους πιο πιστούς συμμάχους και φίλους τους (Καναδά, Μεξικό, ΕΕ), οπότε  η διάθεση των «προθύμων» για σύγκρουση με την σώφρονα Ρωσία έχει αμβλυνθεί σημαντικά.

ΓΙΑ ΤΗΝ επικίνδυνη κατάσταση και την επερχόμενη κρίση στην παγκόσμια οικονομία μιλούν βέβαια και οι διευθύνοντες το ΔΝΤ, την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, τους Οίκους Αξιολόγησης, και πολλοί οικονομικοί αναλυτές. Αυτό έχει θορυβήσει τα πολιτικά και οικονομικά επιτελεία στις δύο όχθες του Ατλαντικού που για να επιβραδύνουν την κατάρρευση καταφεύγουν πάντα σε σκληρά αντιλαϊκά, αντιδημοκρατικά μέτρα. Η περίπτωση της Ιταλίας, όπως της Ελλάδας και άλλων χωρών της ΕΕ νωρίτερα, εντάσσεται μέσα στα  πλαίσια αυτών των προσπαθειών διάσωσης του καπιταλιστικού συστήματος, έναντι οιουδήποτε τιμήματος σε βάρος των λαών.  Σ’ αυτήν την πλανητικής εμβέλειας προσπάθεια διάσωσης, το σύστημα είχε έναν ανέλπιστο αρωγό. Την κάποτε φανατική του αντίπαλο Αριστερά, με τις διάφορες εκφάνσεις της Σοσιαλδημοκρατίας.  Μετά την γκορμπατσοφική προδοσία και διάλυση της ΕΣΣΔ, οι απανταχού «Αριστεροί», εκφυλίστηκαν κι ενσωματώθηκαν μαζικά στο σύστημα παρασύροντας μαζί τους και τεράστιες λαϊκές μάζες που πιστεύοντας  στις παραδοσιακές φιλολαϊκές τους θέσεις, τους έδωσαν την δύναμη να κυβερνήσουν. Τα τελευταία 30 χρόνια, οι «αριστεροί» απατεώνες, ενώ ενεργούσαν σαν υποτακτικοί των αγορών και των πολυεθνικών, κατόρθωσαν να ξεγελάσουν και να αδρανοποιήσουν μεγάλα τμήματα λαϊκών στρωμάτων-και το χειρότερο- να αμβλύνουν και να διαστρέψουν την ταξική τους συνείδηση. Όλα όμως έχουν τα όρια τους, και η κατακλυσμική οικονομική κρίση του συστήματος που με τόση προσήλωση οι αριστεροί ψευδολόγοι υπηρετούσαν, κατεδάφισε όλο τη σαθρή ιδεολογική τους ατζέντα που πασχίζει να μας πείσει ότι η ιστορία δεν γράφεται με αγώνες , αντίσταση και ανυπακοή αλλά με παράδοση, υπακοή και υποταγή. Ο κόσμος απογοητευμένος, αηδιασμένος, εξαπατημένος, οργισμένος από την κοροϊδία και τον εμπαιγμό εκείνων που θεωρούσε «δικούς» του, στράφηκε - σε όλη την Ευρώπη - προς  τα Δεξιά και ακροδεξιά(φασιστικά) πολιτικά σχήματα, για ένα και μόνο λόγο: ότι μιλούν εναντίον των ευρωπαϊκών πολιτικών που έχουν καταστρέψει τη ζωή τους κι έχουν θάψει τα όνειρά τους. Αυτό έγινε και στην   Ιταλία όπου το πολιτικό χάος κυριαρχεί και γι αυτό τα (πολιτικά) πραξικοπήματα, όπως το πρόσφατο του, έμπιστου των Βρυξελλών, προέδρου Ματαρέλα,  ευημερούν. Η Λέγκα του Βορρά είναι ένα ακροδεξιό μόρφωμα με ισχυρές διασυνδέσεις με το χρηματιστικό και βιομηχανικό κατεστημένο της Β. Ιταλίας που εκμεταλλεύτηκε το σοβαρό πρόβλημα του προσφυγικού στην Ιταλία και αύξησε τα ποσοστά της. Το Κίνημα των Πέντε Αστέρων (M5S), που έλαβε τις περισσότερες ψήφους στις τελευταίες εκλογές, είναι ένα συνονθύλευμα διαμαρτυρίας (ευρωσκεπτικιστών) χωρίς αρχές και δομή, η ηγεσία του οποίου όμως, με το δέλεαρ της κυβερνητικής εξουσίας είναι ικανή να ξεχάσει όλα όσα υποσχόταν προεκλογικά και να πειθαρχίσει  στα κελεύσματα των Βρυξελλών. Και τα δύο κόμματα χαρακτηρίζονται με τη λέξη του συρμού, «λαϊκιστές», που αποδίδεται σε  οποιονδήποτε αμφισβητεί τα κυρίαρχα πολιτικά και οικονομικά δόγματα της ΕΕ, με στόχο την  απαξίωσή τους. Τα άλλα κόμματα με πολύ μικρότερη δύναμη αποτελούν χώρους ακίνδυνης για το σύστημα εκτόνωσης. Συνεπώς δεν υπάρχει στη χώρα κάποιος πολιτικός φορέας που θα μπορούσε να την οδηγήσει σε ρήξη με το σύστημα των Ευρωληστών. Παρ’ όλα αυτά, η σχετική διαφοροποίηση του προοριζόμενου για ΥΠΟΙΚ, Σαβόνα, ως προς την αρχιτεκτονική του ευρώ και τον βρώμικο ρόλο της Γερμανίας, κυριολεκτικά τους πανικόβαλε και με αστραπιαίες κινήσεις τον έβαλαν στο γύψο.  Βρυξέλλες και Βερολίνο γνωρίζουν πολύ καλά ότι μια Ιταλία με 10πλάσιο ΑΕΠ και 7πλάσιο χρέος από ότι η Ελλάδα, αν θα τραβήξει δική της πορεία σε σχέση με εκείνη που έχουν επιβάλει στην ΕΕ, θα ισοδυναμούσε με την αρχή του τέλους τους. Η Ιταλία δεν μπορεί, λόγω των μεγεθών της, να μπεί σε καθεστώς «διάσωσης» παρόμοιο με της Ελλάδας. Συνεπώς, κάνουν τα αδύνατα δυνατά να την εμποδίσουν (οικονομική τρομοκρατία, εκβιασμοί, άνοδο σπρέντς) να εφαρμόσει μια διαφορετική γραμμή, χωρίς όμως πολιτικές εξόντωσης τύπου Ελλάδας.

 ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΕΡΟ πια, ότι μια κλίκα καλοζωϊσμένων καθαρμάτων, διεφθαρμένων ως το μεδούλι, μπλεγμένων σε κάθε είδους παρανομία, εκπροσωπώντας το χρηματιστικό και πολυεθνικό κεφάλαιο, αποφασίζει για τις ζωές όλων μας. Είναι το ιερατείο των Βρυξελλών, το Διευθυντήριο της «δημοκρατικής» Ευρώπης με την πιο άγρια μορφή καπιταλισμού που έχει υπάρξει ποτέ.  Έχουν κηρύξει τον πόλεμο κατά των λαών της Ευρώπης προσπαθώντας να τους  εμφυτέψουν αγελαία συμπεριφορά ώστε να οδηγούνται αδιαμαρτύρητα προς την οικονομική εξαθλίωση, την κοινωνική αποσάθρωση και τον πολιτειακό και πολιτικό εκφυλισμό. Πολιτικό προσωπικό που αρνείται να υπηρετήσει τις πολυεθνικές και τις τράπεζες, εξοβελίζεται ή περιθωριοποιείται. Ενώ, οι πρόθυμοι γλοιώδεις υπηρέτες τους, μοιράζονται σε συστημικούς και αντισυστημικούς,  (Δεξιά- Κεντροδεξιά, Κεντροαριστερά, και εκφυλισμένη Αριστερά), έτσι ώστε, όποτε «μπουκώνουν» οι συστημικοί, ο λαός σπρώχνεται  στους  «αντί» και αντίστροφα. Συνεπώς για τα λαϊκά στρώματα το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Σύστημα και αντισύστημα τα έχουν βάλει στη μέση, τους αλέθουν το μυαλό και το σώμα αδειάζοντάς τους διαρκώς την τσέπη. Μόνο αν αφυπνιστούν, αποκτήσουν ταξική συνείδηση, και οργανωθούν σε ταξικά σχήματα θα τους συντρίψουν.

                                                        Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                           Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

         

         Ισραήλ, το κράτος-τρομοκράτης

ΜΕΤΑ την απόφαση της συμμορίας Τράμπ για μεταφορά της πρεσβείας των γιάνκηδων από το Τέλ Αβίβ στην «ιερή» - για Μουσουλμάνους, Εβραίους και Χριστιανούς – πόλη της Ιερουσαλήμ, τα πράγματα αγρίεψαν στη Μ. Ανατολή.  Ειδικά, στα ελάχιστα παλαιστινιακά εδάφη που έχουν απομείνει μετά τον συνεχή εποικισμό που κάνει, από την ίδρυσή του το 1948, το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ, οι εξαθλιωμένοι από τον διαρκή αποκλεισμό Παλαιστίνιοι, αντιδρούν με όποιο τρόπο μπορούν. Οι αμερικανοί και οι συνένοχοί τους σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, ισραηλινοί, προχώρησαν στα εγκαίνια της πρεσβείας της αυτοκρατορίας του κακού, αγνοώντας επιδεικτικά τη διεθνή αντίδραση και κατακραυγή για την προκλητική αυτή πράξη που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο και τη διεθνή συμφωνία για το καθεστώς της Ιερουσαλήμ. Ως εκ τούτου, νέα ήθη και έθιμα εισάγει η Τραμπ(ούκικη) διακυβέρνηση των ΗΠΑ στη διεθνή σκηνή, που θα έχει σοβαρότατες επιπτώσεις στο διεθνές γίγνεσθαι, καθώς η ασέβεια προς το Διεθνές Δίκαιο και η αθέτηση συμφωνιών μπορεί να γενικευτεί με απρόβλεπτες συνέπειες για το μέλλον της ανθρωπότητας. Κι ενώ αμερικανοί και ισραηλινοί αξιωματούχοι χαριεντίζονταν και αντάλλασσαν υποσχέσεις αιώνιας φιλίας μέσα στην πρεσβεία, έξω στα τσιμεντένια τείχη που έχουν ορθώσει οι σιωνιστές για να εμποδίζουν τους δυστυχείς Παλαιστίνιους να βγαίνουν από την «ανοιχτή φυλακή» που τους έχουν κλείσει, γινόταν μια άνευ προηγουμένου επίθεση του στρατού εναντίον άοπλων ανθρώπων που διαμαρτύρονταν για την κατάφορη προσβολή που υπέστησαν, και την καταπάτηση κάθε ίχνους Διεθνούς Δικαίου για την υπόθεσή τους. 60 νεκρούς και 2700 τραυματίες  Παλαιστίνιους κόστισε, μέχρι στιγμής, «το δικαίωμα στην αυτοάμυνα του Ισραήλ» όπως, περιπαικτικά, μας λέει η σιωνιστική ηγεσία. Ένα πρωτοφανούς αγριότητας μαζικό έγκλημα για το οποίο, η λαλίστατη σε μικρότερης σοβαρότητας γεγονότα Ευρωπαϊκή Ένωση, πρότεινε και στα δύο μέρη «αυτοσυγκράτηση», εξισώνοντας θύτη και θύμα. Αν τέτοιου μεγέθους σφαγή διέπραττε άλλο κράτος, εκτός της αγέλης των υποτελών της Ουάσιγκτον, ήδη θα ειχε εκστρατεύσει ολόκληρο το ΝΑΤΟ εναντίον του ενώ θα υφίστατο και πλήρες οικονομικό και εμπορικό εμπάργκο. Όμως εδώ, πρόκειται για το κράτος χωροφύλακα των πετρελαίων της Μ. Ανατολής, το κράτος που μαζί με τους ΝΑΤΟϊκούς δολοφόνους οργάνωσαν τις «χρωματιστές επαναστάσεις» σε Α. Ευρώπη και Ουκρανία, καθώς και την «Αραβική άνοιξη». Το κράτος που εξοπλίζει, εκπαιδεύει και χρηματοδοτεί μεγάλες ομάδες τζιχαντιστών για την επίθεση εναντίον της Συρίας. Το κράτος που οι άνθρωποί του σε ΗΠΑ και ΕΕ, έχουν ουσιαστικά στα χέρια τους το χρηματοπιστωτικό σύστημα του πλανήτη. Αυτό το κράτος όμως, έχει ένα βασικό ατού στα χέρια του. Είναι ο βασικός συνεργός των ΗΠΑ στην παγκόσμια οικονομική και στρατιωτική τρομοκρατία. Ποιος τολμάει λοιπόν να τα βάλει  μαζί του; Ε, αυτό το κράτος-τρομοκράτη, που συντηρεί αμείωτη την ένταση καλλιεργώντας το χάος στη Μ. Ανατολή, και που οι τυχοδιωκτικές του ενέργειες μπορεί να προκαλέσουν έναν παγκόσμιο πόλεμο, διάλεξαν οι ΤσιπροΚαμένοι, με την σύμφωνη γνώμη της ΝΔ και των άλλων μνημονιακών αποφύσεων, για  στρατηγικό εταίρο  της Ελλάδας. Έτσι, κάνουν συνεχή στρατιωτικά γυμνάσια με  Ισραήλ και ΗΠΑ, με στόχο την ενσωμάτωση του Ισραήλ στις ΝΑΤΟϊκές δομές για την αντιμετώπιση της δήθεν ρωσικής απειλής στην ευρύτερη περιοχή. Υπέγραψαν δε και μια μυστική συμφωνία (SOFA) για μόνιμη εγκατάσταση και παντοειδείς διευκολύνσεις των στρατιωτικών δυνάμεων του Ισραήλ στη χώρα μας, όπως έκανε και η Κύπρος, πιστεύοντας ανοήτως ότι θα μας προστατέψει από την Τουρκία και θα εγγυηθεί τα υποθαλάσσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων των δύο χωρών. Έτσι, οι πράκτορες της Μοσάντ αλωνίζουν τη χώρα, και καλυπτόμενοι με διάφορες ιδιότητες, έχουν διεισδύσει παντού. Ειδικά η Κρήτη είναι το φέουδό τους και με τα κοινά αεροπορικά γυμνάσια έγιναν κοινωνοί των δυνατοτήτων και τρόπων διαφυγής από τους  S-300 που διαθέτει η Ελλάδα.

ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ είναι το μόνο κράτος που θεμελιώνει το δικαίωμά του να υφίσταται, όχι σε υπαρκτές εθνικές καταβολές αλλά σε θρησκευτικούς μύθους του 1000 π.Χ που περιγράφονται στη μυθολογική Γένεση της Παλαιάς Διαθήκης. Η επίσημη κρατική ιδεολογία του είναι ο σιωνισμός, μια καθαρά φυλετική ιδεολογία,  που εδράζεται σε θρησκευτικές δοξασίες περί «περιούσιου λαού», ο οποίος έχει το δικαίωμα να εγκατασταθεί στη «γη της Επαγγελίας», εξοντώνοντας κι  εκδιώκοντας  κάθε άλλο λαό της γης αυτής. Οι Παλαιστίνιοι (οι Βιβλικοί Φιλισταίοι), αντιμετωπίζονται  όπως οι ινδιάνοι της Αμερικής: Εξοντώνονται συστηματικά ή αναγκάζονται σε φυγή από τους εποίκους σιωνιστές με όρους αληθινής γενοκτονίας. Θεωρούνται από τους εβραίους εισβολείς, ως υπάνθρωποι, όπως ακριβώς θεωρούσαν τους εβραίους οι ναζί. Για τα δύο σχεδόν εκατομμύρια παλαιστινίων που έχουν απομείνει στην περιοχή, το Ισραήλ έχει δημιουργήσει  συνθήκες πραγματικού στρατοπέδου συγκέντρωσης, του μεγαλύτερου στρατοπέδου συστηματικής εξόντωσης  στον πλανήτη. Νερό με το σταγονόμετρο, ρεύμα 6 ώρες την ημέρα, υποδομές υγείας, παιδείας και ασφάλειας, ανύπαρκτες. 50% ανεργία και όσοι εργάζονται πάνε στο Ισραήλ με μισθούς πείνας. Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι, που  δικαιολογημένα διαμαρτύρονται αφού ζουν σε τόσο άθλιες συνθήκες, χαρακτηρίζονται μαζικά ως τρομοκράτες από το ισραηλινό κράτος, ώστε να δικαιολογεί  απάνθρωπες μεθόδους, βασανιστήρια, δολοφονίες, απαγωγές και συνεχή αντίποινα εναντίον τους. Το κράτος αυτό, που υποβάλλει τους άτυχους παλαιστίνιους σε τέτοια «περιποίηση», που στηρίζει τους τζιχαντιστές μισθοφόρους εναντίον της Συρίας, που απειλεί με ολική καταστροφή την Συρία και το Ιράν, καθώς διαθέτει και μεγάλο πυρηνικό οπλοστάσιο, ο ΥΠΕΞ Κοτζιάς χαρακτήρισε ως «θύλακα δημοκρατίας» στη Μέση Ανατολή. Όντως, μια περίεργη «δημοκρατία», που εφαρμόζεται από ανθρώπους, των οποίων οι πρόγονοι στο πρόσφατο παρελθόν, υπέστησαν τα ίδια ακριβώς βασανιστήρια και απάνθρωπη συμπεριφορά  από τους ναζί, όπως αυτά που διαπράττουν τώρα οι ίδιοι εναντίον των γειτόνων τους. Δεν σεβάστηκαν τίποτα. Καταχράστηκαν την εμπιστοσύνη της διεθνούς κοινότητας που τους τίμησε για το μαρτυρικό ολοκαύτωμα, δίνοντάς τους τη γη της Παλαιστίνης για να φτιάσουν κράτος. Μια γη που την είχαν εγκαταλείψει για δύο χιλιάδες χρόνια ( από το 70 μ.Χ) και γυρνώντας τους απασχόλησε μόνον η εθνοκάθαρση, η εκδίωξη των ιθαγενών παλαιστινίων.

                                                         Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                            Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

                             

           ΔΕΗ, το τελευταίο  πλιάτσικο;

Η ΔΕΗ που ιδρύθηκε το 1950, ήταν η μεγαλύτερη βιομηχανία των Βαλκανίων και μία από τις μεγαλύτερες της Ευρώπης, με 62 σταθμούς παραγωγής ηλ. Ενέργειας, 363 μονάδες ηλεκτροπαραγωγής και πάντα κερδοφόρα. Σήμερα, μετά τη συνεχή σκύλευση και τις ιδιωτικοποιήσεις, είναι μια σκιά του παλιού της εαυτού και καταχρεωμένη. Αυτή η επιχείρηση που γιγαντώθηκε με τον ιδρώτα και τις θυσίες του ελληνικού λαού για δεκαετίες, παραδίνεται εξ’ ολοκλήρου στα νύχια ντόπιων και ξένων αρπακτικών σχεδόν τζάμπα. Είναι απαίτηση των νονών της ΕΕ και  των αμερικανών γκάνγκστερ να ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα (απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, το ονομάζουν) ώστε, έστω κι αυτό το αστικό ανυπόληπτο κράτος, να χάσει κάθε έρεισμα ισχύος του, κάθε πυλώνα εξουσίας του, μέσω της αφαίρεσης όλων των μέσων παραγωγής που είχε κάποτε στα χέρια του, με συνέπεια την αδυναμία  εφαρμογής έστω και υποτυπώδους κοινωνικής πολιτικής. Το κακό ξεκίνησε το 1999 - επί πρωθυπουργού της διαφθοράς, Σημίτη - όταν χαρίστηκε ουσιαστικά το 49% σε ιδιώτες, για να ευθυγραμμιστούμε με την πολιτική των «απελευθερώσεων» της ΕΕ, οι οποίοι όμως αμέσως απαίτησαν μεγάλες αυξήσεις στα τιμολόγια του ρεύματος  για να διασφαλίσουν  την κερδοφορία τους. Στη συνέχεια κι επειδή στα σχέδια των ευρωατλαντικών νονών ήταν η πλήρης ιδιωτικοποίηση, την τεμάχισαν σε θυγατρικές (ΑΔΜΗΕ, ΔΕΔΔΗΕ, ΛΑΓΗΕ), ώστε να γίνει ευκολότερη  και πιο φτηνή η εκποίησή της. Τότε η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, που σήμερα κόπτεται για τη σωτηρία της επιχείρησης, υπερασπιζόταν την πολιτική της «απελευθέρωσης αγοράς ενέργειας», υπερασπίστηκε την «Ενεργειακή Ένωση», αποδέχτηκε τις μνημονιακές πολιτικές και σήμερα εξανίσταται για τα αποτελέσματα του «εθνικού εγκλήματος» στο οποίο συστηματικά συνέβαλε. Οι φωστήρες του κυβερνητικού κι εργοδοτικού συνδικαλισμού δεν έβλεπαν από τότε που πάει το πράγμα;  Σήμερα, μετά την πλήρη αποδυνάμωσή της ΔΕΗ, επιτίθενται και στον κορμό της δηλαδή στα εργοστάσια, στα λιγνιτικά πεδία και ορυχεία και στις υδροηλεκτρικές της  εγκαταστάσεις. Οι « (θ)Εσμοί» και μέσω αυτών οι Γερμανοί, και το ΔΝΤ (για να κλείσει δήθεν η αξιολόγηση), θέλουν να πουληθεί σε ιδιώτες το 40% των λιγνιτικών (Μελίτη - Μεγαλόπολη), αλλά  και υδροηλεκτρικών της μονάδων που, σύμφωνα με τη λογική των ληστρικών Βρυξελλών, αν χάσουν τον δημόσιο χαρακτήρα τους θα πάψουν να… ρυπαίνουν. Όσο για τις οικολογικές ΑΠΕ, ουδείς ενδιαφέρεται γιατί είναι πανάκριβες, ασύμφορες και προκαλούν αστάθειες στα δίκτυα. Έτσι προτιμάνε να αρπάξουν τον «ρυπογόνο» λιγνίτη που δίνει όμως πάμφθηνη ενέργεια, άρα μεγάλα κέρδη για τη πάρτη τους.  Με αυτόν τον τρόπο, το δημόσιο μονοπώλιο της ενέργειας γίνεται ιδιωτικό προς όφελος των μετόχων και σε βάρος των λαϊκών τάξεων που θα πληρώνουν όλο και ακριβότερα το κάποτε δημόσιο αγαθό της ενέργειας. Μυτιληναίος, Λάτσης, Μπόμπολας, η ιταλική ΤΕΡΝΑ, οι γερμανικές RWE, EON, η γαλλική EDF, θα δώσουν ψίχουλα και θα πάρουν χρυσάφι. Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι στη μνημονιακή εποχή  ουδείς «επενδυτής» βάζει δικά του κεφάλαια για φτιάξει μια νέα επιχείρηση. Αρπάζουν έτοιμες δημόσιες επιχειρήσεις, και επιστρέφουν ασήμαντα ποσά από τα κέρδη της λειτουργίας της, που τα εξασφαλίζουν με σειρά νόμων κατά των δημοσίων ομοειδών επιχειρήσεων. Παράλληλα έντεκα ομάδες αετονύχηδων, που διαφημίζονται στα Μίντια μέρα–νύχτα ως «πάροχοι ηλεκτρικής ενέργειας», υπόσχονται φθηνότερο ρεύμα από τη ΔΕΗ,  στους άφραγκους έλληνες καταναλωτές, καθώς αποσπούν απ’ αυτήν με δημοπρασίες τύπου ΝΟΜΕ, ηλεκτρική ενέργεια σε τιμές κάτω του κόστους παραγωγής. Για παράδειγμα ενώ η ΔΕΗ πουλάει την ενέργεια στους καταναλωτές 0.094 ευρώ την ΚΒΩ , αυτοί αγοράζουν από τη ΔΕΗ, με στημένες μεταξύ τους δημοπρασίες, 0.04 ευρώ την ΚΒΩ, σχεδόν 2,5 φορές λιγότερο, άρα με μεγάλα περιθώρια κέρδους, καθώς μπορούν να πωλούν στους καταναλωτές φθηνότερα από τη ΔΕΗ  και πάλι να κερδίζουν. Στόχος είναι η συνεχής αποδυνάμωση και χρεοκοπία της δημόσιας επιχείρησης, γιατί σύμφωνα με το μνημονιακό νόμο πρέπει μέχρι το τέλος του 2019, η συμμετοχή της στη λιανική αγορά να πέσει κάτω του 49%, από 95% που είναι σήμερα, με προοπτική συνεχούς συρρίκνωσης κι εκμηδένισης.

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έστρωσαν το δρόμο της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας, αλλά δεν πρόλαβαν να τελειώσουν το… θεάρεστο έργο τους. Άξιος συνεχιστής ο Τσίπρας και η παρέα του. Εκείνος, που δήλωνε σε όλους τους τόνους το 2014 στον ΑΗΣ Αμυνταίου, λίγους μήνες πριν την εκλογή του, ότι «αποτελεί εθνικό έγκλημα το ξεπούλημα στρατηγικών επιχειρήσεων όπως η ΔΕΗ και πρέπει να αποτραπεί με κάθε τρόπο». Κατηγορούσε δε το τότε κυβερνητικό μνημονιακό μπουλούκι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ σαν «μεσιτικό γραφείο κι όχι κυβέρνηση», επειδή ξεπουλούσε τα πάντα. Πολύ σύντομα βέβαια, οι ΣυριζΑνέλ, οι πλέον αναίσχυντοι πολιτικοί απατεώνες της Ευρώπης, πλειοδότησαν στα όσα προηγουμένως κατηγορούσαν τους αντιπάλους τους, με συνέπεια στη χώρα σήμερα να μην ανήκει σχεδόν τίποτα. Οι αποκρατικοποιήσεις και ιδιωτικοποιήσεις, πήραν μορφή χιονοστιβάδας και έθαψαν όλα τα δικαιώματα και οφέλη που είχαν κατακτήσει οι εργαζόμενοι με σκληρούς αγώνες τον προηγούμενο αιώνα. Σήμερα, ακόμα και το παραδοσιακό εθνικό-αστικό κράτος στέκεται εμπόδιο στον ανελέητο επεκτατισμό των πολυεθνικών και του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, της πιο επιθετικής μορφής ιμπεριαλισμού. Έτσι σταδιακά, υπεγράφησαν τεράστιες διεθνείς οικονομικές-εμπορικές συμφωνίες (NAFTA, CETA, TTIP, TPP) για μηδενισμό των δασμών και ενδυναμώθηκαν υπερκρατικοί και υπερεθνικοί οργανισμοί (ΕΕ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΔΝΤ) με αποκλειστικό σκοπό την απρόσκοπτη κίνηση κεφαλαίων, την αφαίρεση πόρων και εισοδημάτων από τα κράτη, άρα και τους λαούς, και την συγκέντρωση όλου του παγκόσμιου πλούτου με τα γνωστά τρίκ της φοροαποφυγής, φοροδιαφυγής, στα χέρια μερικών εκατοντάδων (300) πολυεθνικών. Με την επιβολή δε και των «ελαστικών μορφών εργασίας», τα κέρδη τους απογειώθηκαν και συσσωρεύτηκαν βουνά λιμνάζοντος χρήματος, που ψάχνουν αλλά δεν βρίσκουν, ευκαιρίες να επενδυθούν. Αυτά, ανάμεσα στα άλλα, οδήγησαν τελικά την παγκόσμια οικονομία σε μόνιμη κρίση και τεράστιες λαϊκές μάζες στην εξαθλίωση. Τον αμύθητο πλούτο που συγκέντρωσαν κι εξακολουθούν να συγκεντρώνουν οι πολυεθνικές και οι κάθε λογής κερδοσκόποι, τον διασφαλίζουν σε, γι αυτό το σκοπό, δημιουργημένους  φορολογικούς παραδείσους,  απ’ όπου μέρος του χρησιμοποιούν για εξαγορά ΜΜΕ, πολιτικών, εκβιασμούς κυβερνήσεων, επιτροπών σε ΕΕ και ΗΠΑ κλπ, με τα γνωστά αποτελέσματα σε βάρος των λαών. Με λίγα λόγια πρόκειται για μια παγκόσμια, τερατώδη, πραγματική δικτατορία του κεφαλαίου, όπου οι πολυεθνικές και χρηματαγορές διαμορφώνουν ένα νέο είδος ανθρώπου, παθητικού, υπάκουου, με μισθό και συντάξεις πείνας, χωρίς δικαιώματα, χωρίς παιδεία, υγεία, χωρίς εθνική ταυτότητα. Ενός ανθρώπου που αν εργάζεται, δηλαδή ψευτοαπασχολείται,  ζει για να πληρώνει τα χρέη του χωρίς διάθεση και αντοχές γι αγώνα και ανατροπές. Αυτό άλλωστε επιδιώκουν με το γκρέμισμα των δημοσίων επιχειρήσεων. Ο εργαζόμενος να αισθάνεται μόνος, ευάλωτος, στην απόλυτη διάθεση του εργοδότη και υπό την μόνιμη απειλή της απόλυσης. Εκτός δε από τις αμοιβές, γκρέμισαν και την αξιοπρέπεια των εργαζομένων και τους μετέτρεψαν σε αλληλοϋποβλεπόμενες μονάδες με απέχθεια για τον συνδικαλισμό και τη συλλογική δράση. Για την  υπεράσπιση λοιπόν  του δημόσιου χαρακτήρα της ΔΕΗ πρέπει οι εργαζόμενοι στην εταιρία να μην κάνουν πίσω. Να κηρύξουν απεργία διαρκείας κι όχι ανώδυνες 48ωρες ώστε να αναπληρώνεται η έλλειψη ενέργειας με εισαγωγές. Και όχι μόνο για τη διάσωση του υπολοίπου της εταιρίας, αλλά και για την επαναφορά του συνόλου της υπό δημόσιο έλεγχο, χωρίς αποζημίωση των αρπακτικών. Κάτι, που για να έχει αποτέλεσμα, απαιτεί  στήριξη από μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις, καθώς είναι ο μόνος τρόπος να αποφύγουμε άλλο ένα καίριο χτύπημα στην πατρίδα μας από την  ολιγαρχία του χρήματος και τα πιόνια της, που έφεραν για ψήφιση στη Βουλή  δια του υπουργού Ενέργειας Σταθάκη,  το ν/σ για το τελικό ξεδόντιασμα της κάποτε κραταιάς δημόσιας επιχείρησης.

                                                     Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                            Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης                                                

   

         Ήττα ορόσημο για το ΝΑΤΟ

Η ΠΥΡΑΥΛΙΚΗ επίθεση κατά της Συρίας, που πραγματοποίησαν οι τρείς ισχυρότερες κακοποιοί δυνάμεις της Δύσης (ΗΠΑ, Γαλλία, Αγγλία) κατά των ανύπαρκτων  εγκαταστάσεων χημικού πολέμου του Συριακού Στρατού, έληξε μόλις σε μια ώρα, ύστερα από διαταγή του αμερικανού στρατηγού-διοικητή της επιχείρησης. Κι αυτό, λόγω των τεραστίων απωλειών των πυραύλων κρούζ που εκτόξευσαν, απο  την συντονισμένη, καταιγιστική δράση της Συριακής αεράμυνας. Από τους 103 πυραύλους που εκτοξεύτηκαν από πλοία και αεροπλάνα της συμμορίας, οι 74 καταρρίφτηκαν  και οι υπόλοιποι έπεσαν σε χωράφια ή σε εγκαταλειμμένα κτίρια λόγω των παρεμβολών από τα ρωσικά συστήματα  παρεμβολών (ηλεκτρονικού πολέμου). Ήταν η πιο σοβαρή ήττα, τα τελευταία χρόνια, της παρακμάζουσας αυτοκρατορίας που γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη,  επειδή αντιλαμβάνεται ότι η παντοδυναμία της φτάνει στο τέλος της, καθώς  στο παιχνίδι της πλανητικής εξουσίας έχουν μπει πολλοί και δυνατοί παίχτες. Αν ληφθεί υπόψη ότι η Συριακή αεράμυνα χρησιμοποίησε τους σοβιετικής εποχής αντιαεροπορικούς πυραύλους που διαθέτει, δηλαδή υλικό 30 τουλάχιστον ετών,  καταλαβαίνει κανείς τον πανικό των ΝΑΤΟϊκών στρατηγών και πολιτικών από το αναπάντεχο γι αυτούς αποτέλεσμα, αφού οι ίδιοι χρησιμοποίησαν ό,τι καλύτερο διαθέτουν. Η δεύτερη σκέψη που τους έκανε  να ανατριχιάσουν ήταν, το τι θα συνέβαινε αν συμμετείχαν και οι Ρώσοι στην αναχαίτιση, ενεργοποιώντας τα άκρως αποτελεσματικά αντιπυραυλικά συστήματα S-400. Ωστόσο, το καταστροφικό εγχείρημα των ΝΑΤΟϊκών κανιβάλων έγινε για να σωθούν τα προσχήματα. Διότι ο Τραμπ(άκουλας), η υστερική Τερέζα και ο καραγκιόζης Μακρόν είχαν εκτεθεί ανεπανόρθωτα στη κοινή γνώμη των χωρών τους, υποσχόμενοι «τιμωρία του ζώου Άσσαντ που σκοτώνει τον λαό του με χημικά». Το σκότωμα με άλλου είδους όπλα δεν τους ενδιαφέρει, μόνο με τα χημικά έχουν πρόβλημα τα «ευαίσθητα» αυτά καθάρματα. Κι επειδή οι μισθοφόροι τους, στη Γκούτα της Δαμασκού, έχασαν γρήγορα τη μάχη με το Συριακό στρατό, τους έδωσαν εντολή να τραβήξουν όσο μπορούν τις διαπραγματεύσεις με Ρώσους και Σύριους ώστε να προλάβουν να  σκηνοθετήσουν τη δήθεν χημική επίθεση τα «Λευκά Κράνη», τα οποία στη συνέχεια πέταξαν τα κράνη κι εξαφανίστηκαν μέσα στο πλήθος, φορώντας πάλι τη στολή του «αντάρτη».  Δυστυχώς όμως πρόλαβαν, και το πρόσχημα που περίμεναν οι δυτικοί τρομοκράτες δόθηκε. 

 ΠΟΛΛΟΙ  στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες μιλάνε ωστόσο, για καλοστημένη παγίδα των Ρώσων που από τη μια  τεστάρισαν, σε συνθήκες πραγματικού πολέμου, τις δυνατότητες των ΝΑΤΟϊκών όπλων, κι από την άλλη άφησαν να διαφανεί στη  διεθνή κοινή γνώμη, η ανικανότητα των δυτικών συνασπισμένων  αλαζόνων, αφού τους τσάκισε  μια μικρή, καθημαγμένη αλλά αποφασισμένη χώρα, που δίνει για εφτά χρόνια τώρα, τρανταχτό παράδειγμα αντίστασης στον ισλαμικό και δυτικό φασισμό. Ήταν αυτό, που ήθελαν  να φανεί περισσότερο οι Ρώσοι,  κι αυτό που εκνεύρισε περισσότερο τους δυτικούς πειρατές. Διότι οι Ρώσοι βλέπουν, ότι η μεγάλη σύγκρουση με τους δυτικούς γκάνγκστερ έρχεται, και συνεπώς, εκτός από τη γνώση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του εχθρού τους,  πρέπει να κερδίσουν και στον ψυχολογικό πόλεμο. Έτσι, μέσω της επαφής των στρατιωτικών επιτελείων για αποφυγή λάθους, πιθανόν συμφώνησαν σε μία «αβλαβή» ρίψη  πυραύλων, που δεν θα προκαλούσε ανθρώπινα θύματα ούτε και ζημιές σε βασικές υποδομές, ώστε να  διασωθεί τουλάχιστον το γόητρο του απειλητικού γκομενιάρη αλλά γελοίου βαψομαλιά, που απειλούσε επί μέρες να τιμωρήσει- για τα δήθεν χημικά - τον «δολοφόνο του λαού του», Άσσαντ. Όμως ως γνωστόν, οι δυτικοί πάντα αθετούν τις συμφωνίες και κατηύθυναν τους πυραύλους σε σημεία εκτός της συμφωνίας, που θα προκαλούσαν και πολλά θύματα και σημαντικές υλικές ζημιές. Λογάριασαν όμως χωρίς τον ξενοδόχο κι έτσι υπέστησαν πρωτόγνωρη πανωλεθρία από την πανέτοιμη Συριακή αεράμυνα και τα ηλεκτρονικά αντίμετρα των Ρώσων. Υπέστησαν σόκ, και πιθανόν να ετοιμάζουν απάντηση, καθώς το σιωνιστικό Ισραήλ και τα λόμπι του στη Δύση έχουν κυριολεκτικά λυσσάξει από το «χάδι», όπως λένε, που δόθηκε στον Άσσαντ. Μάλιστα, μετά την επιδρομή δήλωσαν ότι, «το αποτέλεσμα της τριμερούς επίθεσης ήταν μηδενικό σε στρατιωτικό επίπεδο». Απαιτούν, την με κάθε τρόπο, εξόντωση του Άσσαντ, ώστε να μπορέσουν να επιδοθούν, μέσω της Συρίας, στην «τιμωρία» του Ιράν που είναι και ο βασικός τους στόχος στην περιοχή.   Έτσι, τρείς μέρες μετά την τριμερή επίθεση, εκτόξευσαν αρκετούς πυραύλους προς μια σημαντική Συριακή βάση, αλλά ευτυχώς όλοι τους καταρρίφθηκαν. Πιθανόν λοιπόν να βρισκόμαστε στην αρχή μιας πολύ επικίνδυνης κλιμάκωσης που τελικά θα φέρει σε ευθεία σύγκρουση ΗΠΑ-Ρωσία, καθώς μέσα στο Λευκό Οίκο , στο Πεντάγωνο και στη CIA, βρίσκεται σε εξέλιξη ένας αλληλοσπαραγμός μεταξύ των υπέρμαχων του πολέμου και των φρονίμων, με τον Τράμπα να βολοδέρνει ανάμεσά τους. Γι αυτό και παρακολουθούμε μια πραγματικά ακούραστη, επίμονη κι αξιοθαύμαστη προσπάθεια από την πλευρά της Ρωσίας, που με συνδυασμένες διπλωματικές  και στρατιωτικές κινήσεις, επιδιώκει να ενισχύσει το στρατόπεδο των φρονίμων και να αποτραπεί το ενδεχόμενο πολέμου, που θα οδηγήσει σε πλανητικό ολοκαύτωμα. Μια προσπάθεια, που πιστεύει ότι τελικά θα φρενάρει τον εκτραχηλισμό της εμπρηστικής ψευδολογίας και τον πολιτικό και στρατιωτικό τραμπουκισμό της Δύσης.  Οι καθημερινές μάχες που δίνει σε διπλωματικό επίπεδο μέσα στα υπό αμερικανική ομηρία ΟΗΕ και ΣΑ, που ουσιαστικά λειτουργούν σαν το μακρύ χέρι της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, ας ελπίσουμε ότι θα επιβραδύνουν την πορεία προς το μοιραίο. Πάντως, με το δικαίωμα Βέτο που χρησιμοποιεί η Ρωσία στο ΣΑ, έχει αποφύγει μέχρι τώρα, τη νομιμοποίηση της δυτικής επίθεσης στη Συρία με συνέπεια πολλά πιόνια των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, να δικαιολογούν έτσι τη μη συμμετοχή τους στους τυχοδιωκτισμούς της  υπερδύναμης.   

ΣΤΗ ΧΩΡΑ μας, η λογική των ίσων αποστάσεων, με βάση την άποψη πολλών αριστερών και κομμουνιστών περί «ενδο-ϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων», είναι εντελώς λαθεμένη κι έχει οδηγήσει σε  πλήρη νέκρωση του αντιπολεμικού και αντι-ιμπεριαλιστικού κινήματος εδώ και στις άλλες ΝΑΤΟϊκές χώρες. Δεν μπορούμε να εξισώνουμε τη δράση της Ρωσίας με τη δράση ΗΠΑ-ΝΑΤΟ(ΕΕ), καθώς η Ρωσία δεν εισέβαλε στη Συρία, αλλά εκλήθη από τη νόμιμη κυβέρνησή της  να σώσει τη χώρα από τα νύχια των ΝΑΤΟϊκών και των τζιχαντιστών μισθοφόρων τους. Και σαφώς, υπερασπιζόμενη τη Συρία, δεν υπερασπίζεται  μόνο τα συμφέροντά της αλλά και την ίδια της την ύπαρξη. Σε αντίθετη περίπτωση, η Συρία θα είχε τη φριχτή τύχη της Λιβύης που την διαμοίρασαν οι πολυεθνικές του πετρελαίου και – το χειρότερο - την μετέτρεψαν στο μεγαλύτερο σκλαβοπάζαρο του πλανήτη (οι εικόνες κρεμασμένων από τα πόδια σκλάβων στο διαδίκτυο είναι ανατριχιαστικές). Η εμπλοκή της Ελλάδας των ΤσιπροΚαμένων στον πόλεμο κατά της Συρίας, δυστυχώς είναι άμεση, βαθιά και απροκάλυπτη. Ο αμερικανός γκαουλαϊτερ, πρέσβης Πάϊατ, με ειδικότητα στα πραξικοπήματα και στην υπονόμευση, αλωνίζει τη χώρα και ενεργεί ως πραγματικός κυβερνήτης. Έχει εξασφαλίσει πλήρη ελευθερία κινήσεων στις αμερικανικές δυνάμεις και άρση κάθε ελέγχου στη λειτουργία των αμερικανικών βάσεων εναντίον της Συρίας και Ρωσίας. Συνεπώς η χώρα μας είναι στην πρώτη γραμμή του κινδύνου και βασικός στόχος των Ρωσικών πληγμάτων, κάτι που οι ανεγκέφαλοι Συριζαίοι προφανώς δεν έχουν συνειδητοποιήσει. Ο πόλεμος στη Συρία είναι απρόκλητος. Τον  κήρυξαν οι ιμπεριαλιστές της Δύσης, ώστε να κυριαρχήσει η παγκόσμια δικτατορία των αγορών και του χρηματοπιστωτικού τους κεφαλαίου. Οι εξελίξεις εκεί και στη γύρω περιοχή θα είναι καθοριστικές για την παγκόσμια ειρήνη κι επιβίωση της ανθρωπότητας.

                                                      Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                            Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης