H  25η Μαρτίου και η Συνθήκη της Ρώμης

Με το να κάμεις μιαν επανάσταση και ν’ αποτινάξεις το ζυγό, δεν έκαμες τίποτα. Το 1821 αυτό έκαμε. Το να μη ξαναεμπέσεις σε ζυγό – αυτό είναι επανάσταση. ( Γιάννης Σκαρίμπας )

ΚΙ ΕΧΕΙ απόλυτο δίκιο ο Σκαρίμπας στον ορισμό της επανάστασης, καθώς και στο 1821 και μεταγενέστερα στο 1941 συνέβησαν ακριβώς τα ίδια τραγικά λάθη. Την πρώτη φορά, με το τέλος της επανάστασης δεν ήρθε η ανεξαρτησία και η ελευθερία, όπως γράφουν τα επίσημα βιβλία της ιστορίας και μαθαίνουμε στα σχολεία, αλλά η αλλαγή εξωτερικού δυνάστη. Απαλλαγήκαμε από τους Τούρκους και πέσαμε κυρίως στους Άγγλους, αλλά και στους Γάλλους. Με τους εσωτερικούς δυνάστες - κοτζαμπάσηδες,  Φαναριώτες πολιτικάντηδες και ανώτερο κλήρο - να προσκυνάν τους νέους επικυρίαρχους, προκειμένου να διατηρήσουν τα προνόμιά τους και την εξουσία τους στα εξαθλιωμένα λαϊκά στρώματα.  Με αυτούς συμμάχους, μπόρεσε έκτοτε ο αγγλικός παράγοντας να δέσει την Ελλάδα χειροπόδαρα παρέχοντας δάνεια με επαχθείς όρους, προκαλώντας δύο εμφυλίους (1823-25) και διώκοντας, φυλακίζοντας και δολοφονώντας, με το τέλος της επανάστασης και σε συνεργασία με την Βαυαρική καμαρίλα του βασιλιά Όθωνα, όλους τους αγωνιστές (Θ. Κολοκοτρώνη, Πλαπούτα, Νικηταρά κ.ά) που είχαν δείξει φιλορωσικές διαθέσεις ή τάσεις πλήρους ανεξαρτησίας. Και μάλιστα τους πρωτεργάτες της επανάστασης τους έσυραν στα δικαστήρια με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, όπως ακριβώς έκαναν τη δεύτερη φορά, εκατόν είκοσι χρόνια αργότερα, οι επίγονοί τους χίτες και ταγματασφαλίτες με τους   αγωνιστές της εθνικής αντίστασης.  Όσοι πολέμησαν τους κατακτητές ήταν προδότες κι έπρεπε να εκτελεσθούν, ενώ όσοι συνεργάστηκαν μαζί τους έγιναν ήρωες και τους ταίριαζαν τιμές. Η ιστορία επανελήφθη στην πιο αποκρουστική της μορφή.  Οι Άγγλοι, ήταν  και τη δεύτερη φορά οι εξωτερικοί δυνάστες που ήρθαν πάλι με τη μάσκα των απελευθερωτών για να εξοντώσουν τους πραγματικούς απελευθερωτές του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ. Γρήγορα όμως έδωσαν τη θέση τους στην ανερχόμενη ιμπεριαλιστική δύναμη, τις ΗΠΑ, για να τελειώσουν τη «δουλειά», μετατρέποντας την Ελλάδα σε ισχυρό αντισοβιετικό προμαχώνα.

ΜΕ ΤΟΝ ΞΕΣΗΚΩΜΟ του ’21 δεν μπόρεσε να πραγματωθεί το όραμα που περιγράφει ο Ρήγας στη Χάρτα του. Την ίδρυση δηλαδή, ενός Βαλκανοασιατικού κράτους με επικρατούσα παιδεία την ελληνική, όπου όλοι οι καταπιεζόμενοι από τους Τούρκους λαοί, Έλληνες, Σέρβοι, Βούλγαροι, Αλβανοί, Βλάχοι θα είχαν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Μάλιστα,  στο νέο ελεύθερο κράτος θα συγκαταλέγονταν και όσοι τούρκοι  θα εδέχοντο να αποσχιστούν από τον Σουλτάνο. Τις  καινοτόμες κι επικίνδυνες για τους ισχυρούς της εποχής ιδέες του όμως, ο  Ρήγας δεν πρόλαβε να τις υποστηρίξει καθώς οι πράκτορες του αυστριακού Μέττερνιχ τον παρέδωσαν στους τούρκους που τον έπνιξαν στο Δούναβι. Αλλά ο μεγαλύτερος εχθρός του Ρήγα, των πανανθρώπινων ιδεών του και της επανάστασης, ήταν ο πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε΄, που με την «Πατρική Διδασκαλία» - ένα σκοταδιστικό και εμετικά τουρκόφιλο κείμενο - προειδοποιούσε για «τας νεοφανείς ελπίδας της ελευθερίας» που αποτελούν «έντεχνο παγίδα» για να παραπλανήσουν τους ευσεβείς. Και για να αποφύγουν την παγίδα, ο πατριάρχης συμβούλευε υποταγή στην «ισχυράν βασιλείαν των Οθωμανών», που ήταν δώρο του Θεού προς τους ορθόδοξους χριστιανούς  για να τους προστατεύει από τις αιρέσεις. Οι πραγματικοί ορθόδοξοι χριστιανοί, όφειλαν κατά τον πατριάρχη, να  υποταχθούν με ευγνωμοσύνη στους θεόσταλτους αφέντες και να ξεχάσουν κάθε μάταιη συζήτηση για απατηλές ελευθερίες. Το «νυν θρυλλούμενον σύστημα της ελευθερίας», που είχε εμφανιστεί στις χώρες της Δύσης εκείνη την εποχή, αντέβαινε προς «τα ρητά της θείας Γραφής και των Αγίων Αποστόλων, οπού μας προστάζουν να υποτασσόμεθα εις τας υπερεχούσας αρχάς». Και δεν έφταναν οι συνεχείς παραινέσεις του πατριάρχη προς τους Έλληνες να μην επαναστατήσουν, χρησιμοποίησε και το όπλο του αφορισμού - που για πολλούς ανθρώπους εκείνη την εποχή – ήταν χειρότερος και από τον θάνατο. Έτσι αφόρισε τον Κολοκοτρώνη και τους καπεταναίους της Πελοποννήσου, στη συνέχεια τον ηγέτη της επανάστασης Αλέξανδρο Υψηλάντη, τη Φιλική Εταιρεία, καθώς και όλους όσους συμμετείχαν στην εθνεγερσία, με συνέπεια να προκληθεί μεγάλη ζημία στην υπόθεση της επανάστασης, καθώς πολλοί φοβήθηκαν κι εγκατέλειψαν πρόωρα τον αγώνα.  Ωστόσο η επαναστατημένη Ελλάδα προκάλεσε το καίριο χτύπημα στην «Ιερά Συμμαχία», που συγκροτήθηκε το 1815 από τις: τσαρική Ρωσία, Πρωσία, Αυστρία, Αγγλία, Γαλλία. Επρόκειτο για  μια αντιδραστική, αντιλαϊκή λυκοσυμμαχία των τότε μοναρχιών της Ευρώπης, που τα συμφέροντά τους συγκρούσθηκαν τόσο πολύ στη σύνοδο της Βερόνας (1822) για την Ελλάδα, ώστε έκτοτε δεν ξανασυναντήθηκαν ποτέ. Αυτή ήταν η πιο θετική, για τους λαούς της Ευρώπης, συνεισφορά της ελληνικής επανάστασης. Η διάλυση της  συμμορίας των βασιλιάδων. Στις μέρες μας, ίδιας βαρύτητας χτύπημα θα μπορούσε να δοθεί, όχι απλά  στις αντιδραστικές, αλλά στις καθαρά εγκληματικές οργανώσεις που αποκαλούνται  Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ, αν η πλειοψηφία του λαού μας απαιτούσε την πλήρη αποδέσμευση της χώρας μας απ’ αυτές κι από το απατεωνίστικο δυτικό νομισματικό σύστημα που μας φορτώνει διαρκώς χρέη, φτώχεια, μιζέρια και βία. Προς το παρόν αυτό δυστυχώς δεν έγινε και η ηγετική μαφία της Ευρωένωσης ετοιμάζεται να γιορτάσει (στις 25 Μαρτίου) τα 60 χρόνια της συνθήκης της Ρώμης (ιδρυτική συνθήκη της ευρωσυμμορίας) δηλαδή τα 60 χρόνια συστηματικής εκμετάλλευσης και  αρπαγής πλούτου των ευρωπαϊκών λαών, και όχι μόνο, από το ληστρικό μεγάλο κεφάλαιο (τραπεζίτες, χρηματιστές, εφοπλιστές, επιχειρηματικοί όμιλοι). Κι ακριβώς για ν’ αποκρύψουν την κλεπτοκρατική διάσταση του μορφώματος που έστησαν, σκαρφίζονται μύρια όσα.  

  

ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ με κάθε τρόπο να μας αποκόψουν από τη λαϊκή μας παράδοση, την κληρονομιά, την ιστορική μας μνήμη, να ξεχάσουμε τους ήρωές μας, να εγκαταλείψουμε το σθένος μας, να χάσουμε την έμπνευσή μας,  να καταλήξουμε αιχμάλωτοι, αφοπλισμένοι, αναλώσιμοι, απασχολήσιμοι, νεοραγιάδες. Και γι αυτό χρησιμοποιούν τη γλώσσα, μέσω της καταλυτικής προπαγάνδας των ηλεκτρονικών κύρια ΜΜΕ, σαν βασικό εργαλείο της επικυριαρχίας τους. Για τα χειρότερα πράγματα  που  κάνουν ή σκοπεύουν να κάνουν σε βάρος των λαών, παραθέτουν τις ωραιότερες λέξεις  μέσα σε ακατανόητες σύνθετες εκφράσεις, ώστε  να ερμηνεύονται από τους πολλούς με την καλύτερη εκδοχή τους, στοχεύοντας έτσι στην αποδόμηση των κοινωνικών αντιδράσεων. Οι ευρώδουλοι, δεξιοί κι αριστεροί είναι οι νέοι γενίτσαροι που τρομοκρατώντας την κοινωνία, επανακατασκευάζουν τον άνθρωπο ραγιά, που θα υπομένει και δεν θα διεκδικεί τίποτα.  Καταστρέφουν τον ψυχισμό του λαού, τον κάνουν να αισθάνεται  ένοχος για την κατάντια του ίδιου και της χώρας, ενώ τον υποχρεώνουν να ακούει από το πρωϊ ως το  βράδυ τις ίδιες μπαρούφες  για Σόϊμπλε, Μέρκελ, ΔΝΤ και άλλους (θ)εσμούς.  Όμως, η ώρα της εκδίκησης ήρθε. «Μεθώντας με το αθάνατο κρασί του ΄21», ας ακολουθήσουμε το δρόμο που χάραξε ο  Ρήγας: «Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά εξήντα χρόνια σκλαβιά στην ευρωφυλακή….Ο κόσμος να γλυτώσει απ’ αύτη την πληγή κι ελεύθεροι να ζώμεν, αδέλφια εις την γη».

                                                 Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                        Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης    

        

                   

                 Μνημονιακή σαρακοστή

Το κεφάλαιο δεν είναι παρά νεκρή εργασία που, σαν βρικόλακας, ζει μόνο επειδή ρουφάει το αίμα της ζωντανής εργασίας και τόσο περισσότερο ζει,  όσο περισσότερο αίμα ρουφάει. (Κ. Μάρξ)

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ φορά στην ιστορία, το χρήμα έχει ξεφύγει εντελώς από  κρατικούς ελέγχους και βρίσκεται στη δικαιοδοσία ιδιωτικών τραπεζών και χρηματοπιστωτικών οργανισμών που, δεν αναγνωρίζουν εθνικά σύνορα, δεν συμμορφώνονται με κανένα κανονισμό, δεν δέχονται κανένα νόμο εκτός του νόμου της δύναμης του χρήματος. Επιβάλουν δε σκληρά μέτρα ενάντια σ’ εκείνους που παραβιάζουν τους νόμους των αδίστακτων αγορών. Στην Ελλάδα των δέκα εκατομμυρίων, ο κατακερματισμός της Αριστεράς και της Δεξιάς έχει λύσει τα χέρια των τροϊκανών (εκπροσώπων των αγορών), που ενεργούν πλέον στη χώρα με θράσος και πλήρη άνεση ως κατοχικοί γκαουλάϊτερ. Επισκέπτονται την Αθήνα κάθε τρεις και λίγο με μια συγκεκριμένη αποστολή: Την πίεση στο παραδομένο άθλιο Συριζαϊκό μπουλούκι, για γρήγορη ολοκλήρωση ενός αντιλαϊκού νομοθετικού οπλοστασίου και την δημιουργία αποτελεσματικών μηχανισμών, προκειμένου να  συστηματοποιηθεί και να επιταχυνθεί η κλοπή των εισοδημάτων μας και η εκποίησης της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας. Για κανέναν άλλο λόγο δεν έρχονται εδώ αυτά τα καθάρματα των (θ)εσμών (Κομισιόν, ΕΚΤ, ΔΝΤ, ΕΜΣ). Ούτε για διαδικασίες ανάπτυξης, ούτε για ελάφρυνση του χρέους, ούτε για κανένα μέτρο ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων. Απαιτούν με σκαιότητα να πληρώνουμε εγκαίρως τα δάνεια που μας επέβαλαν, να μην τους δημιουργούμε προβλήματα, να μην αντιδρούμε, να ζούμε στη μιζέρια. Να παραμείνουμε σε κατάσταση αφασίας όσο πάει. Μας έφεραν ήδη σε μια κατάσταση μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και θα μείνουμε εδώ εσαεί, αν δεν αποφασίσουμε ν’ αντιδράσουμε οργανωμένα, μαζικά, βίαια, τελειωτικά.  Αλλιώς θα βλέπουμε και θα ξαναβλέπουμε τα ίδια πράγματα να συμβαίνουν: Απανωτές και πάντα «σκληρές διαπραγματεύσεις», μετά τις οποίες όλα τα  μνημονιακά πολιτικά σκύβαλα, τα δέχονται όλα, τα υπογράφουν όλα, τα εφαρμόζουν όλα. Εκείνο που κάθε φορά αλλάζει, είναι το επικαιροποιημένο καλάθι ψεμάτων που τα καλύπτουν.   

ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ που πέρασαν είχαν την τιμητική τους οι μάσκες και η μεταμφίεση. Οι έλληνες έζησαν  στο ρυθμό της αποκριάς και του καρνάβαλου και για λίγο εκτονώθηκαν, ξεχνώντας τη ζοφερή πραγματικότητα. Λησμόνησαν την οδυνηρή πραγματικότητα που τους επέβαλαν εκείνοι που δεν βγάζουν ποτέ τις μάσκες. Που είναι μονίμως μασκαρεμένοι, και που ανάμεσά τους η «αριστερή» μασκαράτα με λάβαρο, την ψευτιά την υποκρισία, τα μεγάλα λόγια, την υποταγή, διασύρει τη χώρα και ταπεινώνει τον κάποτε υπερήφανο λαό της. Εκείνοι που, ο κάποτε γελαστός αλλά πάντα γελασμένος ελληνικός λαός, τους ψηφίζει και τους ξαναψηφίζει για να τον σώσουν. Όλος αυτός ο βρωμερός συρφετός των αστών πολιτικών απατεώνων  που η πλειοψηφία του λαού μας αρνείται να πετάξει από την πλάτη του. Τόσο αποτελεσματική είναι η πλύση εγκεφάλου που υφίσταται από τα δημόσια και ιδιωτικά κανάλια και τις καταρρέουσες ευρωφυλάδες, ώστε κάθε ψευδολογία που μεταδίδουν να θεωρείται σοβαρό επιχείρημα. Όπως για παράδειγμα, το ότι για κάθε ευρώ που θα μας περικόπτουν (δηλαδή θα μας κλέβουν) από δω και πέρα, θα μας δίνουν σαν αντιστάθμισμα ένα άλλο Είναι να βγάζεις το καπέλο στη Τσιπραϊκή κλίκα για την εφευρετικότητά της στην εξαπάτηση και στο παραμύθιασμα.  Κάθε ίχνος ντροπής και φιλότιμου έχουν εξοβελισθεί πλέον μπροστά στην λατρεία της καρέκλας.

Η ΕΛΛΑΔΑ σήμερα βιώνει την μεγαλύτερη οικονομική συντριβή και κοινωνική εξαθλίωση από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του εμφυλίου. Η γενική κρίση του καπιταλισμού και ειδικότερα το εγκληματικό «πάση θυσία στο ευρώ» και τα ασφυκτικά δεσμά της ευρωζώνης, είναι οι βασικές αιτίες κατάρρευσης της χώρας μας, όπως και της σοβαρής κρίσης που σοβεί στην ευρωζώνη και στην ΕΕ. Η συνεχιζόμενη παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ απλά εξαπλώνει τη  φτώχεια σε όλο και περισσότερους, ενώ αυγατίζει τον πλούτο όλο και λιγότερων. Η με απάτη ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη (ΟΝΕ)  το 2001 και η πρόσδεση της ήδη υπερδανεισμένης οικονομίας της με  την ευρωζωνική και το ληστρικό τραπεζικό της σύστημα, ήταν επόμενο ότι θα κατέληγε σε συμφορά. Διότι, ONE σημαίνει μεταβίβαση της νομισματικής κυριαρχίας από τα κράτη-μέλη στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) που έχει το αποκλειστικό προνόμιο έκδοσης του κοινού νομίσματος και καθορίζει (θεωρητικά) μια ενιαία νομισματική πολιτική για όλα τα κράτη της Ευρωζώνης. Έτσι, τα κράτη για να ενταχθούν στην ΟΝΕ, εκχωρούν και την εθνική τους ανεξαρτησία και το κυριαρχικό δικαίωμα της έκδοσης του νομίσματος σε μια υπερεθνική κεντρική τράπεζα, με έδρα την Φραγκφούρτη, και με μοναδική εντολή την σταθερότητα των τιμών, τίποτα άλλο. Καμία αναφορά, για παράδειγμα, στην απασχόληση. Γι  αυτό τους βλέπουμε να επιτίθενται με τέτοια σφοδρότητα στην εργασία. Τους ενδιαφέρει μόνο η σταθερότητα της κερδοφορίας τους, που την πετυχαίνουν  κάνοντας λάστιχο την εργασία με ωριαίες, δίμηνες, πεντάμηνες και οχτάμηνες (συνήθως μη αμειβόμενες) απασχολήσεις. Τις συνέπειες τις βιώνουμε στο πετσί μας με το μισό πληθυσμό της χώρας να είναι κάτω από ή στα όρια της φτώχειας.

ΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ της ευρωζώνης, όπως η Ελλάδα, δεν μπορεί να δημιουργήσει χρήμα μέσω της Κεντρικής του Τράπεζας, ακόμα και  σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Είναι υποχρεωμένο να δανείζεται με υψηλό επιτόκιο από τις ιδιωτικές τράπεζες που με τη σειρά τους δανείζονται με ασήμαντο επιτόκιο από την ΕΚΤ, κερδίζοντας τεράστια ποσά σε βάρος του λαού της χώρας κι εκτοξεύοντας  το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος στα ύψη. Με λίγα λόγια, κάθε ένας από μας είτε εργαζόμενος(απασχολούμενος), είτε συνταξιούχος, που πληρώνεται σε ευρώ, πληρώνεται με δανεικά χρήματα. Αν δε και οι τράπεζες κινδυνεύουν με χρεοκοπία λόγω των αδιάκοπων κερδοσκοπικών τους παιχνιδιών στα χρηματιστήρια, τότε η μαφιόζικη ηγετική κλίκα της Ευρωζώνης υποχρεώνει τους λαούς  να τις διασώσουν, φορτώνοντάς τους με μνημόνια. Δηλαδή με τεράστια δάνεια σε ευρώ, που δεν μπορούν να αποπληρωθούν ποτέ, ώστε να δεσμεύονται στην αέναη εξυπηρέτησή τους,  γενεές γενεών. Για όσους/ες δεν το έχουν ακόμη καταλάβει, αυτή είναι η παγίδα του μεταμφιεσμένου γερμανικού μάρκου, του ευρώ. Μπαίνεις και δεν βγαίνεις ποτέ, καθώς σε πνίγουν με τη θηλιά του χρέους που εσαεί αυξάνουν. Δηλαδή, σε μια δίχως τέλος Σαρακοστή που δεν οδηγεί  σε κανενός είδους Ανάσταση.

 ΜΑΣ ΕΦΤΑΣΑΝ σε απόλυτο αδιέξοδο. Προοπτική εντός ευρώ και ΕΕ δεν υπάρχει καμία.  Ο ελληνικός λαός να αποβάλλει το φόβο και τη μοιρολατρεία, να πετάξει στα σκουπίδια τους μασκαρεμένους σωτήρες, κι επιτέλους να βγει στο προσκήνιο. Να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων και παίρνοντας τον έλεγχο της χώρας στα χέρια του, να διαγράψει μονομερώς το χρέος  οδηγώντας την μακριά από τους δυνάστες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

                                                      Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                           Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

                  

  Οι   «έντιμοι  συμβιβασμοί»

Το παρόν που καταριέστε, ήταν το μέλλον που επιλέξατε και θα γίνει παρελθόν που δυστυχώς θα ξεχάσετε.  (ΑΡΚΑΣ)

«ΕΝΤΙΜΟΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ». Πόσες φορές έχουμε ακούσει αυτή τη φράση στα χρόνια της μνημονιακής καταχνιάς από όλες τις εθελόδουλες «κυβερνήσεις» ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και τώρα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Είναι η γνωστή δικαιολογία όταν πρόκειται να τα δώσουν όλα.  Οι πρώην αφισοκολλητές, πρώην προλετάριοι, πρώην αριστεροί, πρώην προοδευτικοί, πρώην αγωνιστές του Σύριζα, παρά τις ηρωϊκές κορώνες για Σόϊμπλε και ΔΝΤ και τις «σκληρές» διαπραγματεύσεις, έχουν συμφωνήσει και υπογράψει από τις 12/7/2015, όλα όσα καμώνονται ότι καταριούνται σήμερα και συγκεκριμένα: α) Η Ελληνική Βουλή  δεν θα νομοθετεί χωρίς την άδεια των δανειστών, β) Το πρωτογενές πλεόνασμα θα είναι 3.5% του ΑΕΠ για τουλάχιστον 10 χρόνια, γ) θα ψηφιστούν όσα μέτρα λιτότητας και διαρκούς λεηλασίας του λαού και της χώρας απαιτηθούν, προκειμένου να βγαίνει το 3,5%, δ ) Σε περίπτωση που η Ελλάδα αναγκασθεί να βγει ή  εκδιωχθεί από την ευρωζώνη, η χώρα θα υποχρεωθεί να καταβάλει ολόκληρο το χρέος σε ευρώ εγκαίρως, ε) Σε περίπτωση που το ΔΝΤ αποχωρήσει από το «πρόγραμμα», τότε ακυρώνεται το τρίτο μνημόνιο και η Ελλάδα πηγαίνει σε άτακτη χρεοκοπία. Τελικά είτε με το ΔΝΤ, είτε χωρίς αυτό, η Ελλάδα είναι καταδικασμένη σε σκληρά μέτρα και σε πλήρες αδιέξοδο. Το 3^ο μνημόνιο, άρα και τα δανεικά, λήγουν το 2018. Η έξοδος της χώρας στις διαβόητες αγορές δεν πρόκειται να συμβεί καθώς το χρέος είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο», οπότε καμιά αγορά δε δανείζει όταν ξέρει ότι δεν πρόκειται να πάρει τα λεφτά της πίσω. Για τους ίδιους λόγους, ούτε και νέα (4^η) δανειακή σύμβαση είναι διατεθειμένοι να υπογράψουν οι ευρωπαίοι «αλληλέγγυοι» καθώς το μεγαλύτερο μέρος των δανεικών το έχει δώσει ο ΕΜΣ που τα έχει δανειστεί από τράπεζες που φοβούνται μη χρεοκοπήσουν.  Επειδή όμως το θέμα είναι βαθύτατα πολιτικό και σχετίζεται με την ύπαρξη της διαλυόμενης Ευρώπης, είναι πολύ πιθανό να ανασκευάσουν τα περί μη βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους ώστε να δοθεί  ένα ποσό στην Ελλάδα από το ΔΝΤ και να διευθετηθεί προσωρινά  η κατάσταση, ώστε να σωθεί πάλι το ευρώ σε βάρος μας. Αλλά, επειδή οι  στιγμές είναι πολύ κρίσιμες, το επικοινωνιακό παιχνίδι είναι αναγκαίο. Η Συριζοπαρέα πουλάει «αντίσταση», η οποία μετά την απαραίτητη κινδυνολογία - για να μειωθούν οι κοινωνικές διαμαρτυρίες – θα έχει την γνωστή κατάληξη που είχαν τα ανάλογα τερτίπια όλων των προηγούμενων «σωτήρων»: τον «έντιμο συμβιβασμό», δηλαδή την ανέντιμη συνθηκολόγηση σε βάρος του λαού.

ΔΙΕΘΝΩΣ, μια πολιτικοοικονομική καταιγίδα βρίσκεται σε εξέλιξη. Η κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας είναι εκρηκτική. Το παγκόσμιο χρέος ξεπερνά τα 230 τρις δολάρια, όταν το παγκόσμιο ΑΕΠ είναι μόλις 75 τρις. Ποτέ άλλοτε δεν υπήρξε τόσο τεράστιος όγκος κεφαλαίων, να ξεχειλίζει την παγκόσμια οικονομία. Τα κολοσσιαία χρέη καθιστούν χώρες και επιχειρήσεις αφερέγγυες για δανεισμό και η πολυδιαφημισμένη QE (ρευστότητα) που παρέχουν οι κεντρικές τράπεζες δεν πάει στην παραγωγική διαδικασία αλλά σε τραπεζική κερδοσκοπία από την κίνηση των κεφαλαίων μέσω των χρηματιστηρίων που καταρρίπτουν το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Γι αυτό και οι οικονομολόγοι προειδοποιούν ότι αυτή την περίοδο στις αγορές επωάζεται το μεγαλύτερο κράχ της σύγχρονης ιστορίας. Έχουμε λοιπόν μια υπερσυσσώρευση κεφαλαίου, που σύμφωνα με τους νόμους του καπιταλισμού, πρέπει να καταστραφεί ένα μέρος του ώστε να επανεκκινήσει η οικονομία. Όμως το 75% αυτών των κεφαλαίων βρίσκεται στα χέρια των μεγάλων διεθνών .τραπεζών και αν καταστραφεί μεγάλο μέρος των κεφαλαίων τους θα χρεοκοπήσουν παρασύροντας μαζί τους μεγάλα κράτη και ολόκληρες οικονομίες. Αυτό όμως θέλουν με κάθε τρόπο να αποφύγουν χτυπώντας περιφερειακές χώρες, όπως η Ελλάδα, και άλλες χώρες της Νότιας Ευρώπης. Από την κρίση αυτή η χώρα μας δεν πρόκειται να ανακάμψει όσο βρίσκεται εντός ευρώ και ΕΕ. Ανήκει σ’ εκείνες τις χώρες που σχεδιάζουν να μετατρέψουν σε ερείπια στα πλαίσια της διεθνούς καταστροφής κεφαλαίου. Δεν θα διστάσουν  να ρευστοποιήσουν ολόκληρη τη χώρα προκειμένου να στηριχτούν οι διεθνείς αγορές και κυρίως το κλυδωνιζόμενο ευρώ.  Φοβούμενοι ωστόσο τις βίαιες λαϊκές αντιδράσεις που ενδεχομένως παρεμποδίσουν ή και ανατρέψουν αυτές τις πολιτικές και τους εμπνευστές τους, πασχίζουν να δημιουργήσουν εχθρούς ώστε να στρέψουν προς αυτούς την προσοχή του κόσμου. Από τη μια λοιπόν εκμεταλλεύονται την ελεγχόμενη από ΗΠΑ – ΕΕ(ΝΑΤΟ), ισλαμιστική τρομοκρατία, κι από την άλλη μια υστερική και άκρως επικίνδυνη εχθρότητα προς τη Ρωσία. Σήμερα βέβαια δεν υπάρχει το συγκρουσιακό περιβάλλον που διαμόρφωνε η αντίθεση καπιταλισμού-υπαρκτού σοσιαλισμού, γι αυτό και οργάνωσαν το ναζιστικό πραξικόπημα στην Ουκρανία ώστε να αναγκάσουν τη Ρωσία να αντιδράσει και να βρίσκουν δικαιολογία για τη δαιμονοποίησή της. Έχουν την εντύπωση ότι επειδή προκάλεσαν, με τη βοήθεια της προδοτικής κλίκας Γκορμπατσόφ, την διάλυση της ΕΣΣΔ, η Ρωσία οφείλει να συμπεριφέρεται εσαεί σαν ηττημένη που θα πρέπει να υπακούει αδιαμαρτύρητα τις προσταγές των «νικητών», ώστε να μην επανακάμψει ποτέ. Και μπορεί να παλινόστησαν τον καπιταλισμό, αλλά δεν μπόρεσαν να σκοτώσουν τον πατριωτισμό, την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια των ανθρώπων της μεγάλης αυτής χώρας. Έτσι,  η υπό τον Πούτιν ηγετική ομάδα, έδωσε στη Ρωσία τέτοια ισχύ που της επιτρέπει να μη λειτουργεί πλέον όπως ήθελαν οι Δυτικοί με συνέπεια να ενεργοποιηθεί ξανά η εχθρότητα της Δύσης.

ΤΟ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΌ παραλήρημα του Μακάρθι στη δεκαετία του ’50, έχει μετατραπεί σήμερα σε ΗΠΑ και ΕΕ, σε υστερικά αντιρωσικό και παρ’ όλο ότι ο κόσμος δεν «τσιμπάει» όπως τότε, η ελευθερία δράσης και οι πολλές αρμοδιότητες που έχουν δοθεί στους γκανγκστερικής νοοτροπίας νατοϊκούς στρατηγούς, μπορεί να οδηγήσουν την ανθρωπότητα  σε νέο πλανητικό μακελειό.  Ο Τράμπ και το επιτελείο του  «σπρώχνονται» μεθοδευμένα από το βαθύ αμερικανικό κράτος, στο δρόμο των Ομπάμα –Κλίντον. Συνεπώς μια περιφερειακή ή μεγαλύτερη σύγκρουση με τη Ρωσία είναι πλέον πολύ πιθανή. Η έξοδος λοιπόν της Ελλάδας από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, που πιθανόν να ακολουθηθεί και από άλλες χώρες, θα επιφέρει μεγάλη αναστάτωση και αποδυνάμωση στην Ευρωνατοϊκή συμμορία που  θα την αναγκάσουν να ματαιώσει τα σχέδιά της για νέο αιματοκύλισμα της Ευρώπης. Η άμεση, οργανωμένη αποδέσμευση από την ευρωκόλαση λοιπόν, είναι η μόνη λύση. Διότι, η εδώ συμμορία του ευρώ οδηγεί τη χώρα στην απόλυτη καταστροφή και το λαό της στην πλήρη εξαθλίωση.

                                               Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                        Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

.

  

                     

                   Ντροπή, Αλέξη

Το τέστ μιας πολιτικής είναι πως ολοκληρώνεται, κι όχι πως ξεκινά. Η δαιμονοποίηση του Πούτιν δεν είναι πολιτική, αλλά άλλοθι για την απουσία πολιτικής. Το τέστ στην Ουκρανία δεν είναι η απόλυτη ικανοποίηση, αλλά η ισορροπημένη δυσαρέσκεια. ( Κίσινγκερ )

ΠΡΟΣ το παρόν όμως, φαίνεται ότι επικρατεί η άποψη του άλλου καθάρματος και συμβούλου πολλών αμερικανών προέδρων, του Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, ο οποίος επιμένει ότι «για την Αμερική το κύριο γεωπολιτικό λάφυρο είναι η Ευρασία (Ουκρανία, Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν κλπ). Η Ευρώπη είναι το προγεφύρωμα της Αμερικής στην Ευρασιατική ήπειρο. Η διατήρηση αυτού του προγεφυρώματος και η επέκτασή του προς ανατολάς βρίσκονται σε άμεση συνάφεια με την ασφάλεια της Αμερικής». Φανταστείτε να έκαναν ανάλογες δηλώσεις Ρώσοι ιθύνοντες, λέγοντας ότι για τη Ρωσία το κύριο γεωπολιτικό λάφυρο είναι η Κ. Αμερική και το Μεξικό καθώς έχουν άμεση συνάφεια με την ασφάλεια της Ρωσίας. Θα είχε γίνει ήδη πόλεμος. Αλλά ευτυχώς στην άλλη πλευρά βρίσκονται νουνεχείς άνθρωποι κι όχι κανίβαλοι.  Ωστόσο, για τους θρασύτατους υπερόπτες της αυτοκρατορίας του κακού, ο μόνος  τρόπος για να επιβάλουν διεθνώς τη «δημοκρατία» τους, προκειμένου  να καταληστεύσουν τους πάντες,  είναι η βία και ο πόλεμος, οικονομικός και στρατιωτικός. Η Αμερική είναι η μόνη χώρα στον πλανήτη, που  στα 240 χρόνια της ύπαρξής της βρίσκεται σε  πόλεμο τα 223. Έχει 950 βάσεις σε 140 χώρες που στοχεύουν κυρίως τη Ρωσία αλλά και την Κίνα, και φτιάχνει συνεχώς νέες. Προσπαθεί δε να πείσει τους πάντες ότι… συνεχώς απειλείται. Γι αυτό και χώρες, όπως η Ρωσία και η Κίνα, λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπόψη τέτοιες απειλές, εξοπλιζόμενες με βαρύτατο κόστος, μέχρι τα δόντια, προκειμένου να αποτρέψουν και αν χρειαστεί να συντρίψουν τους Γιάνκηδες εισβολείς μαζί με τα Νατοϊκά ασκέρια τους.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ η άθλια Συριζαϊκή «κυβέρνηση», άθυρμα στα χέρια των αμερικανών και ευρωπαίων  οικονομικών - και όχι μόνο – δολοφόνων, τρέχει με μεγάλη προθυμία να ικανοποιήσει όλες τις βρώμικες αποστολές που της αναθέτουν, χωρίς την παραμικρή αντίρρηση. Έτσι με εντολή του αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα, του ίδιου που οργάνωσε και διηύθυνε το ναζιστικό πραξικόπημα στο Κίεβο το 2014, ο ανεκδιήγητος  πρωθυπουργός μας μαζί με τον φαιδρότατο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιά, πήγε στο Κίεβο ( 8 και 9 Φεβρ.) να νομιμοποιήσει και να αναγνωρίσει την παραπαίουσα κυβερνητική συμμορία των ταγμάτων εφόδου της Ουκρανίας. Αγκαλιές και φιλιά με ανθρώπους που διαπράττουν καθημερινά  πιο ειδεχθή εγκλήματα  από τους τζιχαντιστές στη Συρία (φρικτά βασανιστήρια, αποκεφαλισμοί, βιασμοί, εξαγωγή κι εμπορία οργάνων από αιχμαλώτους και ομήρους)  σε βάρος των ηρωϊκών πολιτοφυλάκων του Ντονμπάς της Αν. Ουκρανίας. Δηλαδή, σε βάρος των ανθρώπων που μάχονται εναντίον του ναζισμού και αρνούνται να ξεπουληθεί η χώρα τους στα δυτικά αρπακτικά των ΗΠΑ και της ΕΕ. Εγκλήματα που επιμελώς αποκρύπτονται από τα δυτικά κατευθυνόμενα ΜΜΕ καθώς τα θύματα δεν είναι «δικοί» τους αλλά ρωσόφωνοι που προφανώς δεν είναι άνθρωποι. Επισκέφθηκες ένα καθεστώς που εκθειάζει ως «ήρωες και πατριώτες», τους συνεργάτες των χιτλερικών στον Β’ Π.Πόλεμο ανεγείροντάς τους μνημεία, την ίδια στιγμή που καταστρέφει τα μνημεία όσων τους πολέμισαν. Πήγες λοιπόν, να συναντηθείς με τον ψυχοπαθή μεθύστακα Ποροσένκο, τον μεγαλοβιομήχανο πράκτορα της CIA  που τον τοποθέτησε σαν πρόεδρο της άτυχης χώρας, ώστε η Ουκρανία να αποτελέσει τον πολιορκητικό κριό εναντίον της Ρωσίας στη σύγκρουση που μεθοδευμένα ετοιμάζουν. Ενάμισυ εκατομμύριο άνθρωποι του Ντονμπάς έχουν εξαναγκαστεί να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς προς τη Ρωσία και τρία εκατομμύρια είναι οι μετανάστες από άλλες περιοχές της Ουκρανίας προς την Ευρώπη, για να σωθούν από τη φτώχεια και τις διώξεις των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου. Οι Έλληνες της Ουκρανίας, που βρίσκονται στην περιοχή της Μαριούπολης  και  γειτονεύει με το Ντονμπάς, κατηγορούνται από τα φασιστοειδή του Κιέβου ότι μιλούν «τη γλώσσα του Πούτιν», έτσι αποκαλούν τη Ρωσική γλώσσα,  και ελληνικά και όχι την ουκρανική, απειλούμενοι συνεχώς με διώξεις.  Θα το θέσεις αυτό Αλέξη στον ψυχάκια Ποροσένκο ή θα το παραβλέψεις και θα  του υποσχεθείς ότι θα κάνεις ότι μπορείς για βοήθεια και στήριξη του εγκληματικού καθεστώτος από την ΕΕ;  

   

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ   σου Αλέξη, δεν έγινε σε τυχαία χρονική στιγμή. Έγινε  σε μια περίοδο που τα φασιστοειδή του Κιέβου κλιμακώνουν επικίνδυνα τις καθημερινές επιθέσεις εναντίον των αγωνιστών του Ντονμπάς, δολοφονώντας κυρίως αμάχους, καθώς μόλις αντιμετωπίζουν τους ένοπλους μαχητές το βάζουν στα πόδια. Ενεργούν σαν διεθνείς προβοκάτορες, εξυπηρετώντας τα σχέδια του βαθέως αμερικανικού κράτους και των ομοίων του στην ΕΕ, που επιδιώκουν όχι μόνο την ένταση αλλά και την σύγκρουση με την Ρωσία. Έχουν μεταφέρει τεράστιες δυνάμεις του ΝΑΤΟ ακριβώς στα σύνορα της Ρωσίας με τις βαλτικές χώρες την Πολωνία και την Ρουμανία, για να αντιμετωπίσουν δήθεν την… «επιθετικότητα» της Ρωσίας. Τροφοδοτούν παράλληλα τον πόλεμο στη Συρία και δημιουργούν ένταση στην περιοχή μας μεταξύ Αλβανίας(Κοσόβου)-Σερβίας και Ελλάδας –Τουρκίας.  Αλέξη, σε εκθέτουν κάθε μέρα και πιο πολύ. Ακολουθείς ένα δρόμο χωρίς επιστροφή, που συνεχώς σε απομακρύνει ακόμα και από τους πιο αφελείς κι εύπιστους οπαδούς σου. Και δεν είναι τυχαίο. Οι ευρωνατοϊκές συμμορίες θέλουν να έχουν κοντά τους όσο μπορούν περισσότερους συνενόχους για να τους χρησιμοποιήσουν εναντίον των λαών στην επερχόμενη σύγκρουση, κι εσύ είσαι ένας απ’ αυτούς.  Η δήθεν πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική της «κυβέρνησής» σου, δεν είναι παρά μια εντελώς μονοδιάστατη πολιτική εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κεφαλαίου της ευρωνατοϊκής συμμορίας.

                                                      Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                          Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

                

     Ευρώ ή δραχμή και εθνική επιβίωση;

ΤΟ  ΔΝΤ σε δυο διαδοχικές Εκθέσεις του για την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και για προαπαιτούμενα προκειμένου να συμμετάσχει στο ελληνικό «πρόγραμμα», περιγράφει με τα πιο μελανά λόγια την κατάσταση της χώρας μας για την οποία βέβαια φέρει την κύρια ευθύνη. Τονίζει λοιπόν ότι το ελληνικό χρέος είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο» σε βαθμό, που το 2060 θα φθάσει στο απίθανο ύψος του 275% του ΑΕΠ. Για την δεύτερη δε αξιολόγηση (44 νέα πολύ σκληρά μέτρα  πλήρους εξαθλίωσης του λαού και ξεπουλήματος της χώρας, πρέπει να πάρει η Αθήνα για να την κλείσει), για την οποία συνεχίζονται οι υποτιθέμενες διαπραγματεύσεις, απαιτεί τέτοιες άγριες «μεταρρυθμίσεις» (δηλαδή απορυθμίσεις), που πραγματικά καθιστούν την υλοποίησή της αδύνατη. Στην ουσία δηλαδή, το ΔΝΤ μιλώντας για μη βιώσιμο χρέος προδιαγράφει πλέον την πτώχευση της χώρας, ενώ όσο σκληρά μέτρα και να ληφθούν η χώρα δεν θα μπορέσει να βγει στις περιβόητες αγορές και να αποφύγει, όπως λένε, τη χρεοκοπία - λες και τη χρεοκοπία δεν την έφεραν οι αγορές. Με λίγα λόγια, η πατρίδα μας είναι θανάσιμα εγκλωβισμένη στο τέλμα του ευρώ και των μνημονίων που της δημιούργησαν ένα τεράστιο χρέος, και οδηγείται σε άτακτη χρεοκοπία μέσα στην καπιταλιστική Ευρώπη. Οχτώ χρόνια (το 2010) μετά την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, με τη συνέργεια της συμμορίας  Σημίτη, η χώρα μας χρεοκόπησε κάτω από τα  συνδυασμένα χτυπήματα των εγχώριων πολιτικών συμμοριών ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, της χρηματοπιστωτικής μαφίας, των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, και των τριών αμερικανικών οίκων (διατεταγμένης εξοντωτικής) αξιολόγησης. Ωστόσο, λόγω των κινδύνων της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, φρόντισαν η χρεοκοπία να είναι συντεταγμένη, δηλαδή ελεγχόμενη, καθώς μόνον με αυτήν μπόρεσαν  να διατηρήσουν εκείνες τις πολιτικές και κρατικές δομές που εξασφάλιζαν τη συνέχιση της επιβίωσης  του σάπιου καθεστώτος απάτης και κερδοσκοπίας, που οδήγησε την Ελλάδα σ’ αυτή την κατάντια. Φρόντισαν λοιπόν να ενισχύσουν τις καθεστωτικές δομές επικοινωνίας-προπαγάνδας και καταστολής σε τέτοιο βαθμό, ώστε απέτρεψαν ή διέλυσαν μαζικές οργανωμένες λαϊκές αντιδράσεις που θα οδηγούσαν σε ανατροπή των κυβερνητικών εγκαθέτων του Βερολίνου, οι οποίοι έτσι επιβιώνουν μέχρι σήμερα.

 ΤΟ ΚΟΙΝΟ νόμισμα, το ευρώ, ως γνωστόν δεν εισήχθη εξ αρχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά επεβλήθη αργότερα από το γερμανικό κεφάλαιο ως το  βασικό εργαλείο της κυριαρχίας του στην Ευρώπη και διεθνώς. Γι αυτό και η μάχη που δίνει η γερμανική ολιγαρχία  για τη σωτηρία του ευρώ και των ληστρικών τραπεζών είναι τόσο πεισματώδης και ανηλεής. Το αποτέλεσμα είναι, ο ελληνικός λαός να πληρώνει πανάκριβα την διάσωση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού και του όπλου του, του ευρώ, επί εφτά συναπτά χρόνια.  Το ευρώ, είναι το ξένο νόμισμα που συνετέλεσε  καθοριστικά   στην διάλυση της ελληνικής οικονομίας και κατάρρευση της κοινωνίας, αφού  στα χρόνια που κυκλοφορεί υπερδιπλασίασαν βίαια το χρέος της χώρας,  φτάνοντάς το (επισήμως) στα 330 δις ευρώ  και με φρενήρη ανοδική πορεία. Εντός του ευρώ η χώρα, απ’ άκρου σε άκρο, ξεπουλιέται αλύπητα για ένα κομμάτι ψωμί και η καταστροφή της παραγωγικής της βάσης και των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της αγγίζουν τα όρια του μη αναστρέψιμου. «Σας πτώχευσαν δολίως κι έβγαλαν δισεκατομμύρια σεσημασμένοι διεθνείς χρηματοσυμμορίτες», λέει ο  Ελβετός καθηγητής οικονομικών Μάνφρεντ Γκέρτνερ κι έχει απόλυτα δίκιο.  Να γιατί η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ είναι θέμα ζωής ή θανάτου για τη χώρα και το λαό μας.  Κι ακριβώς, επειδή η πλειοψηφία πλέον του λαού έχει αντιληφθεί την καταστροφική δράση του ευρώ, οι ευρωλάγνοι έχουν πανικοβληθεί και ξημεροβραδιάζονται στα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης να μας τρομοκρατήσουν για το επερχόμενο τέλος του κόσμου αν φύγουμε από το ευρώ. Δημοσιογράφοι μισθοφόροι των Βρυξελλών, αργυρώνητοι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι της πεντάρας, εκπαιδευμένα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια δήθεν οικονομικοί συντάκτες, και μπουλούκια βολεμένων οικονομολογούντων, ξελαρυγγιάζονται να μας πείσουν για το πόσο κακή είναι η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα.  «Δεν θα έχουμε να φάμε», «θα πεθάνουμε από το κρύο», «θα κάνουμε πλούσιους όσους έχουν τα ευρώ τους έξω» και «θάχουμε έλλειψη βασικών φαρμάκων», επειδή δήθεν η «η Ελλάδα δεν παράγει τίποτε». Όλη αυτή η δημιουργία πανικού γύρω από το εθνικό μας νόμισμα, οφείλεται αποκλειστικά στη συνειδητή προσπάθεια των εγχώριων βολεμένων να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των δανειστών για να μη χάσουν οι ίδιοι τα  παχυλά τους προνόμια με αντάλλαγμα βέβαια την δική μας καταστροφή. Και δυστυχώς αυτή η αντεθνική προπαγάνδα βρίσκει  ανταπόκριση λόγω της απόλυτης εμπιστοσύνης που δείχνουν πολλοί έλληνες σε οτιδήποτε  ξένο και ειδικά ευρωπαϊκό, παρ’ ότι η Ευρώπη βρίσκεται από καιρό σε τροχιά παρακμής και αυτοκαταστροφής. Γιατί όμως να τους πιστέψουμε τώρα ότι θα μας σώσουν με το ευρώ, αφού είναι οι ίδιοι που μας κατέστρεψαν επίσης με το ευρώ; Άλλωστε, η διάλυση της ευρωζώνης μέρα με την ημέρα φαίνεται όλο και πιο πιθανή, συνεπώς γιατί να μένουμε σε κάτι που πολύ σύντομα δεν θα υπάρχει. Μένοντας βέβαια Ευρώπη, η πορεία μας προς την άβυσσο είναι προδιαγεγραμμένη εν μέσω  οικτρών «διαπραγματεύσεων»,  «αξιολογήσεων», συμμετοχής ή όχι του ΔΝΤ και διαρκών συνθηκολογήσεων.

Η ΕΛΛΑΔΑ πρέπει να αποχωρήσει από το ευρώ, αλλά με ταξικών προδιαγραφών GREXIT κι όχι όπως επιθυμεί ο σακάτης Σόϊμπλε και η παρέα του, που επιδιώκουν την άτακτη χρεοκοπία εντός ΕΕ, με μνημονιακή κυβέρνηση, ώστε να λεηλατηθεί πλήρως η χώρα και να μετατρέψουν το  λαό της σε δουλοπάροικους. Οι προϋποθέσεις εξόδου από το ευρώ και μετάβασης σε εθνικό νόμισμα είναι: α) Μονομερής διαγραφή του χρέους. Σταματάμε άμεσα την πληρωμή τόκων και χρεολυσίων αφού το χρέος είναι προϊόν απάτης, πλάνης κι εκβιασμού. β) Η (ιδιωτική) Τράπεζα της Ελλάδας περνάει στη πλήρη κυριότητα του Ελληνικού κράτους κι εκκαθαρίζεται από όλους τους ξένους επιτρόπους, μετόχους και φιλοευρωπαϊκά στοιχεία. Τα ίδια ακριβώς και στο υπόλοιπο τραπεζικό σύστημα, ώστε να επιβληθεί αυστηρός έλεγχος στη διακίνηση των κεφαλαίων, προκειμένου να μη φυγαδευτεί στο εξωτερικό ούτε ένα ευρώ, αλλά ούτε και «σήκωμα» των καταθέσεων στο εσωτερικό. Τα πρώτα αυτά μέτρα εξαγγέλλονται και υλοποιούνται άμεσα, ακόμη κι εντός μιας ημέρας, προκειμένου να επακολουθήσει η εξαγγελία μετάβασης στο εθνικό νόμισμα και να ξεκινήσουν όλες οι απαραίτητες δράσεις για τη συντομότερη δυνατή έναρξη κυκλοφορίας του, που θα ελέγχεται πλέον άμεσα από την 100% κρατική ΤτΕ. Ωστόσο για την προστασία του εθνικού νομίσματος από τις παντοειδείς επιθέσεις που θα δεχτεί από τους εγχώριους ευρώδουλους και τους ξένους πάτρωνές τους πρέπει να αλλάξει ουσιαστικά και το οικονομικό μοντέλο της χώρας. Δηλαδή, σε πρώτη φάση, διάλυση όλων των μνημονιακών δομών και τιμωρία των υπευθύνων.  Επαναφορά στο δημόσιο και κοινωνικοποίηση όλων των παραγωγικών μονάδων, των δομών  και υπηρεσιών που ξεπουλήθηκαν σε ιδιώτες, ώστε να στηριχθεί και ισχυροποιηθεί το εθνικό νόμισμα, προκειμένου να ασκηθεί μια πραγματικά φιλολαϊκή νομισματική (έλεγχος κυκλοφορίας, επιτόκια) και δημοσιονομική (φορολογία, δημόσιες δαπάνες, δημόσιος δανεισμός) πολιτική στη χώρα μας.  Στην πορεία βέβαια και άλλες μεγάλες ιδιωτικές παραγωγικές μονάδες θα κληθούν να ενταχθούν στη δημόσια οικονομική λειτουργία, ώστε να  υπάρξει αυτάρκης εθνική παραγωγή και να ενισχυθεί περαιτέρω το εθνικό νόμισμα, να μειωθεί δραστικά το άναρχο της καπιταλιστικής διαδικασίας προς όφελος της χώρας και των λαϊκών στρωμάτων. Με όπλο το εθνικό νόμισμα, μια λαϊκή κυβέρνηση θα μπορέσει να χρηματοδοτήσει ένα ευρύ πρόγραμμα δημόσιων και ιδιωτικών παραγωγικών επενδύσεων στον αγροτικό τομέα, τη βιοτεχνία και τη βιομηχανία, οι οποίες θα αυξάνουν τον πλούτο της χώρας, τα λαϊκά εισοδήματα και θα μειώνουν την ανεργία.

 ΣΗΜΕΡΑ και με τις δεδομένες συνθήκες  κατακερματισμού του προοδευτικού χώρου (κομμουνιστές + αριστερά, εκτός Σύριζα), καμία από τις δυνάμεις αυτές μόνη της δεν μπορεί να αναλάβει την διαχείριση μια τόσο μεγάλης προσπάθειας και τόσο ριζικών αλλαγών. Συνεπώς, το ΚΚΕ, η πιο ισχυρή, η πιο συνεκτική, η πιο συνεπής αντιμνημονιακή, αντικαπιταλιστική δύναμη του χώρου, πρέπει να αναλάβει μια σοβαρή πρωτοβουλία  συνεννόησης και κοινής δράσης των δυνάμεων αυτών πάνω σε μια μίνιμουμ πολιτική ατζέντα που να περιλαμβάνει: Αποδέσμευση από ΕΕ κι όχι μόνο από την ΕΖ. Μονομερή διαγραφή του χρέους. Εθνικό νόμισμα με τις προϋποθέσεις που αναφέρθηκαν. Έξοδος από το ΝΑΤΟ. Αν είμαστε σύμφωνοι σ’ αυτά δεν χρειάζεται ταύτιση απόψεων σε όλα τα άλλα. Και μόνο η αναγγελία μιας τέτοιας συμφωνίας θα  ενεργοποιήσει τα πατριωτικά αριστερά αντανακλαστικά μεγάλης μερίδας του προοδευτικού κόσμου που απογοητεύτηκε και αποστασιοποιήθηκε από την τραγική απάτη ΣΥΡΙΖΑ. Θα συνδράμει  και θα συσπειρωθεί  γύρω από τη νέα πολιτική σύμπραξη, εγκαταλείποντας τους μνημονιακούς χώρους κύρια του Σύριζα, του ΠΑΣΟΚ και  των άλλων μνημονιακών αποκομμάτων, δημιουργώντας ένα πλειοψηφικό ρεύμα που θα διεκδικήσει την διακυβέρνηση της χώρας με προοπτική ριζικών αλλαγών. Ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση κι αυτοκαταστρέφεται από τις αγεφύρωτες αντιθέσεις, τα συγκρουόμενα συμφέροντα, την απύθμενη διαφθορά. Εμείς δεν μπορούμε να παρακολουθούμε απλά την αποσύνθεσή του. Πρέπει, με κοινές δράσεις, να την επιταχύνουμε. Διαφορετικά, οι ραγδαίες εξελίξεις που προδιαγράφονται  θα μας προσπεράσουν. Το μνημονιακό τσουνάμι και η λαίλαπα της χρεοκοπίας θα σαρώσουν τη χώρα σε τέτοιο βαθμό που θα είναι εξαιρετικά δύσκολη αν όχι αδύνατη η όποια προσπάθεια οργάνωσης ενός λαϊκού κινήματος,  που θα απαλλάξει την πατρίδα μας από την μνημονιακή  βαρβαρότητα.

                                                   Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                          Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

             

               Οι αγρότες πάλι στους δρόμους

Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ έχει περάσει πλέον σε μια εξαιρετικά ανησυχητική επιθετική  φάση. Μια υπερεξουσία λίγων δυτικών μεγιστάνων, συγκεντρώνει κολοσσιαίο πλούτο που τους δίνει την ισχύ και δυνατότητα να καταβροχθίζουν όχι μόνο τον πλούτο των λαών αλλά και ολόκληρες τις χώρες τους. Και μάλιστα όχι μόνο τις φτωχές αλλά και τις πλούσιες. Ποτέ άλλοτε στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν παραγόταν τόσος πλούτος και ποτέ αυτός ο υπερπλούτος δεν συσσωρευόταν στα χέρια τόσο λίγων ανθρώπων-τεράτων.  Οι ΗΠΑ, είναι η χώρα που ελέγχεται ασφυκτικά και περισσότερο από κάθε άλλη στον κόσμο,  από μια ελάχιστη οικονομική ολιγαρχία, αφού 0.1 % του πληθυσμού τους (περίπου 300.000 άτομα) κατέχει το 50% του πλούτου της. Και με ορμητήριο τη γεωγραφική πλατφόρμα  των ΗΠΑ,  η ολιγαρχία αυτή επιχειρεί να εξουσιάσει ολόκληρο τον πλανήτη, ελέγχοντας τα παγκοσμιοποιημένα κεφάλαια μέσω των οικονομικών μηχανισμών που έχει δημιουργήσει (ΔΝΤ, Παγκόσμια τράπεζα κ.ά). Αυτή η ολιγαρχία, χρησιμοποιώντας την στρατιωτική ισχύ του  αμερικανικού κράτους και των υποτελών της στο ΝΑΤΟ, διαλύει και λεηλατεί ολόκληρες χώρες για να διασφαλίσει και επεκτείνει την εξουσία της και την ισχύ της.  Κερδοσκοπεί πάνω στα ερείπια που αφήνει στο πέρασμά της, και τελικά  γίνεται ιδιοκτήτης αυτών των χωρών. Σήμερα, τα συσσωρευμένα κεφάλαια της διεθνούς ολιγαρχίας είναι πολύ μεγαλύτερα από τα εθνικά αποθέματα των μεγάλων χωρών. Αυτό της δίνει την δυνατότητα (με δάνεια, παράγωγα, νομισματικές ισοδυναμίες, κ.ά) να γίνεται σταδιακά ιδιοκτήτης του παγκόσμιου πλούτου και συνεπώς ιδιοκτήτης του πλανήτη. Έτσι, οι λαοί της ανθρωπότητας μετατρέπονται σε υποτελείς αυτής της μικρής ολιγαρχίας που  χρησιμοποιεί τις δυνάμεις καταστολής των (δικών της) κρατών για την επιβολή της δικιάς της εξουσίας ώστε να διοχετεύεται ο παγκόσμιος πλούτος στα δικά της θησαυροφυλάκια.

Η ΕΛΛΑΔΑ δεν είναι το «πειραματόζωο», όπως την αποκαλούν πολλοί, αλλά μέρος της εφαρμογής αυτού του σχεδίου της αμερικανικής κι ευρωπαϊκής ολιγαρχίας, ώστε να καταστεί  ιδιοκτησία των πέραν κάθε φαντασίας κεφαλαίων που κυκλοφορούν στον πλανήτη και αλλάζουν βίαια τον χαρακτήρα των εθνών-κρατών, μετατρέποντάς τα σε παραρτήματα των απρόσωπων ιδιοκτητών τους, με υποτελείς κυβερνητικούς διαχειριστές και υπηκόους δουλοπάροικους νέου τύπου.  Για να επιταχυνθεί η διαδικασία άλωσης μιας χώρας, όπως η Ελλάδα, από τις αγέλες των «επενδυτών», υποχρεώνουν τους εγκάθετους κυβερνώντες της χώρας, να μεταβάλουν ριζικά κι αυτό το αστικό νομικό της πλαίσιο, ώστε κάθε δικλείδα ασφαλείας να καταργείται υπέρ των επενδυτών-αρπακτικών. Αυτόν ακριβώς το ρόλο παίζουν οι μνημονιακές συμβάσεις. Τα εργασιακά δικαιώματα, η παιδεία, η υγεία, οι επικοινωνίες, οι μεταφορές, η ενέργεια, οι τράπεζες, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, οι δρόμοι, το περιβάλλον, η ιδιωτική περιουσία, ο δημόσιος πλούτος, απογυμνώνονται από κάθε προστασία και παραδίδονται σχεδόν τζάμπα, βορά στο συρφετό απατεώνων επενδυτών για εκμετάλλευση. Κι αυτό το ονομάζουν αποκρατικοποίηση-ιδιωτικοποίηση που θα βοηθήσει δήθεν στην αποπληρωμή του χρέους και στην ανάπτυξη. Βέβαια ούτε το χρέος εξυπηρετούν, καθώς τα ποσά που καταβάλλονται είναι ασήμαντα λόγω της τεράστιας υποτίμησης, ούτε επενδύουν στην παραγωγική διαδικασία αφού προτιμάται η σπέκουλα στα χρηματιστήρια. Αλλά, το τελικό χτύπημα το δίνουν στον πρωτογενή τομέα, ώστε να έχουν στα χέρια τους το πιο σημαντικό παράγοντα για την ίδια τη  ζωή των ανθρώπων: Την διατροφή τους. Ελέγχοντας τρόφιμα και νερό μιας χώρας, ελέγχουν απόλυτα τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις των κατοίκων της, εκβιάζοντας με διακοπή τροφοδοσίας που οδηγεί σε πείνα, δίψα και θάνατο, αν δεν υπακούσουν στις εντολές τους. Έτσι, η ολιγαρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει με τέτοιο τρόπο διαμορφώσει την  ΚΑΠ, ώστε να καθιστά όλο και πιο ασύμφορη την αγροτική και κτηνοτροφική ενασχόληση για τους μικρομεσαίους αγρότες και κτηνοτρόφους και όλο και πιο συμφέρουσα για εγχώριους και ξένους μεγαλοτσιφλικάδες και πολυεθνικές του κλάδου. Πρώτα με τις επιδοτήσεις, όπου το 80% κατευθύνεται  στο 20% που αποτελούν οι μεγαλοαγρότες, και το υπόλοιπο 20% σε όλους τους φτωχομεσαίους που οδηγούνται έτσι σε εγκατάλειψη των παραδοσιακών καλλιεργειών τους. Στη συνέχεια με τις ποσοστώσεις, όπου απαγορεύεται παραγωγή ενός προϊόντος πέραν μιας ποσότητας που καθορίζουν τα ευρωκαθάρματα, αφαιρείται η δυνατότητα να προσθέσουν οι αγρότες μας κάτι στο εισόδημά τους, ενώ την ίδια στιγμή η χώρα εισάγει αυτά τα προϊόντα απ’ έξω. Και τα χτυπήματα συνεχίζονται  με την υπερφορολόγηση, την αύξηση του κόστους παραγωγής (κατάργηση αγροτικού πετρελαίου, αύξηση τιμής της ηλ. ενέργειας, την αύξηση του ΦΠΑ στα αγροεφόδια) και το απαράδεκτο ασφαλιστικό που λειτουργεί  ως ένα επιπλέον φορολογικό, αφαιρώντας πολύτιμους πόρους από την αγροτική οικογένεια, οδηγώντας την σε πλήρες αδιέξοδο.

ΣΤΟΧΟΣ των ευρωνονών είναι να φέρουν αγρότες και κτηνοτρόφους σε απόγνωση, ώστε να παραδώσουν τζάμπα τη γη τους  και τα ζώα τους στους μεγαλοτσιφλικάδες και στις  μεγάλες πολυεθνικές του κλάδου, που καιροφυλακτούν να αρπάξουν τεράστιες εκτάσεις εύφορης γης και κολοσσιαίες ποσότητες νερού, για μονοκαλλιέργειες μεταλλαγμένων και για μεταποίηση χαμηλής ποιότητας προϊόντων. Είναι κάτι που ήδη κάνουν στη Κεντρική Αφρική, στη Ν. Αμερική, στην ΝΑ. Ασία και σε πολλές  χώρες της ΕΕ, κύρια της Αν. Ευρώπης, παράγοντας εκατομμύρια τόνους μεταλλαγμένα τρόφιμα, που τα παίζουν στα χρηματιστήρια αισχροκερδώντας σε βάρος του περιβάλλοντος  και της υγείας των λαών του πλανήτη που τα καταναλώνουν. Οι εταιρείες αυτές αποσπούν μεγάλες φορολογικές ελαφρύνσεις στις χώρες που δραστηριοποιούνται, ενώ με τις οικονομίες κλίμακας που δημιουργούν, εξαφανίζουν όποιους αγρότες τολμούν να παραμείνουν στα χωράφια τους, καθώς με το ολιγοπωλιακό καθεστώς που επιβάλλουν, καθορίζουν ανεξέλεγκτα μη ανταγωνιστικές προς τα προϊόντα τους τιμές. Τα ίδια παθαίνουν ήδη και οι κτηνοτρόφοι παραγωγοί γάλακτος, όπου με την επιμήκυνση της διάρκειας του «φρέσκου», βγαίνουν εκτός αγοράς καθώς το εισαγόμενο είναι πιο φθηνό.  Μ’ αυτές τις πολιτικές της ΕΕ, δεν είναι μόνο οι εργάτες του πρωτογενούς τομέα που οδηγούνται στην ανεργία, είναι κι ένας εξίσου μεγάλος αριθμός εργαζομένων στο δευτερογενή τομέα της μεταποίησης αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, που θα έχουν την ίδια τύχη. Ταυτόχρονα, η παντοειδής ενίσχυση και προστασία των αγροδιατροφικών πολυεθνικών κολοσσών με κοινοτικούς κι εθνικούς πόρους, τις καθιστά ικανές να αλλάξουν συνολικά τον διατροφικό χάρτη της χώρας μας και να καταστρέψουν την βιοποικιλότητα, με τραγικές συνέπειες όχι μόνο για τους αγρότες αλλά για το σύνολο του πληθυσμού της χώρας.

ΣΥΝΕΠΩΣ, ο αγώνας των αγροτών – κτηνοτρόφων δεν είναι συντεχνιακός, όπως θέλουν να τον παρουσιάσουν τα παπαγαλάκια του συστήματος. Αφορά όλους μας, και πρέπει να στηρίξουμε τον αγώνα τους όχι μέσα στα στενά πλαίσια   ικανοποίησης των βασικών αιτημάτων τους, αλλά στην ευρύτερη προοπτική της πλήρους αποδέσμευσης της πατρίδας μας από τα δεσμά της παραπαίουσας ευρωαλητείας. Καμία λύση στο αγροτικό, όπως και σε κάθε πρόβλημα της χώρας, δεν μπορεί να υπάρξει εντός ευρώ και ΕΕ.

                                                     Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                           Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

              

             Η διαχρονική απάτη  ΠΑΣΟΚ

Το μόνο που χρειάζεται το κακό για να θριαμβεύσει είναι να μην κάνουν τίποτα οι καλοί. 

 

(Έντμουντ  Μπέρκ, ιρλανδός στοχαστής και πολιτικός,  1729- 1797)

Η ΑΚΟΥΡΑΣΤΗ και πολυμήχανη ηγετική κλίκα του ΠΑΣΟΚ δεν το βάζει κάτω. Τα σκουπίδια της ιστορίας, τα πολιτικά πτώματα, βγήκαν από τον σκουπιδοτενεκέ που τους πέταξε ο λαός και συνενώθηκαν στη προσπάθειά τους να εξαπατήσουν πάλι όσους αφελείς έχουν απομείνει σ’ αυτή τη χώρα. Ο ΓΑΠ, θρασύς, αηδιαστικά γελοίος, ψεύτης, πιόνι των αμερικανών και βασικός πρωτεργάτης της εθνικής μας καταστροφής, έτρεξε να χωθεί στη «Δημοκρατική Συμπαράταξη» της Φώφης για να σωθεί και να μας «ξανασώσει». Μαζί του κι όλο το κοπάδι των γερασμένων πασοκικών αποβρασμάτων που κυριολεκτικά ρήμαξαν για 25 χρόνια τη χώρα, με τα άπειρα ψεύδη, τις αμέτρητες κλεψιές, τα κολοσσιαία σκάνδαλα και τις θεσμοποιημένες λαμογιές τους. Η πιο απεχθής όμως έκφραση του νεοφιλελευθερισμού και της εθελοδουλείας, τα «ορφανά» - Διαμαντοπούλου, Ραγκούσης, Φλωρίδης - του αρχιερέα της διαπλοκής και «εκσυγχρονιστή» Σημίτη, προτίμησαν να στήσουν δικό τους μαγαζάκι στη Θεσ/νίκη καθώς πιστεύουν ότι μόνον μ’ αυτούς η χώρα δεν θα ξεφύγει ούτε πόντο από την ολέθρια ευρωπαϊκή  της πορεία. 

   

ΤΑ ΣΑΠΙΑ υποπροϊόντα του κόμματος της εθνικής παρακμής, προσπαθούν εναγωνίως να συγκροτήσουν δύο νεφελώδη πολιτικά μορφώματα: ένα της «κεντροαριστεράς» με Φώφη-ΓΑΠ κι ένα της «κεντροδεξιάς» με τα προαναφερθέντα απομεινάρια του σημιτισμού που πιθανόν να συμμετέχει κι ο χοντρο-Μπένυ. «Κεντροδεξιά» και «Κεντροαριστερά» είναι  σχήματα απάτης που δεν διαφέρουν σε τίποτα, αφού μαζί με τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, ορκίζονται στη καπιταλιστική Ευρώπη, στο ΝΑΤΟ και στην τήρηση των μνημονίων που ρήμαξαν κυριολεκτικά τη χώρα μας. Η πρώτη κλίκα, κοιτάζει προς τα «αριστερά» ανδρείκελα του Σύριζα που έσπευσαν, βλέποντας την ραγδαία τους κατάρρευση, να δηλώσουν ότι «κεντροαριστερά χωρίς Αριστερά δεν υπάρχει», συμφωνώντας απόλυτα με τον ΓΑΠ. Η άλλη, της κεντροδεξιάς, αλλοιθωρίζει προς τους υποταγμένους του γερμανόδουλου κεντροδεξιού (κατά δήλωσή του) Κούλη Μιζοτάκη. Έτσι η κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ έγινε αφορμή για την επανεμφάνιση και συγκόλληση των πασοκικών ζόμπι, που μυρίστηκαν εκλογές και πιστεύουν ότι μ’ αυτές τις αγυρτίες θα επανεγκλωβίσουν τα κοπάδια των απερίσκεπτων πασόκων που πριν δυο χρόνια έδωσαν τη νίκη στον γητευτή Τσίπρα, πετώντας τους ίδιους στα σκουπίδια. Βέβαια, μέσα στη σύγχυση που προκαλεί το σημερινό παγκόσμιο οικονομικό-πολιτικό χάος, τα αμερικανικά κι ευρωπαϊκά επιτελεία ενδιαφέρονται πρωτίστως να μην μετατοπιστούν λαϊκές μάζες προς ριζοσπαστικές ταξικές κατευθύνσεις. Γι αυτό, δημιουργούν διαρκώς «κινήματα» (εφεδρείες) και (απο)κόμματα τύπου ΓΑΠ, Θεοδωράκη, Λεβέντη κλπ,  πετυχαίνοντας την πολυδιάσπαση του εκλογικού σώματος και την γέννηση  πολιτικών καραγκιόζηδων, που αν χρειασθεί, είναι πρόθυμοι σε συνεργασίες με τα κυρίαρχα πολιτικά σχήματα συμβάλλοντας στην ισχυροποίησή τους για την διαιώνιση του συστήματος. Εξασφαλίζουν έτσι την πολιτική τους επιβίωση, ισχυριζόμενοι ξεδιάντροπα ότι «θυσιάζονται για την πατρίδα». Στην πραγματικότητα όμως, θα αποτελέσουν σωσίβια κυρίως για τον Σύριζα αλλά και για τη ΝΔ, εν όψει της νέας «αριστερής» περιόδου που προαλείφεται με τον Σύριζα. Ο Σύριζα φούσκωσε αγκαλιάζοντας τους αρουραίους του ΠΑΣΟΚ. Τώρα, όσα έμειναν έξω είναι πρόθυμα να συνεργαστούν μαζί του, ώστε να επανέλθουν από το παράθυρο στην εξουσία κραυγάζοντας, οι αναίσχυντοι, ότι «με τη Δεξιά μας χωρίζει άβυσσος». Φαίνεται πάντως, ότι δεν έχουν αντιληφθεί ότι με υλικά κατεδάφισης δεν χτίζεις τίποτα, παρά μόνο μπαζώνεις. Δεν έχουν αντιληφθεί ότι η πολιτική τους διαδρομή στη λαμογιά,  στην απάτη και στην υπηρέτηση των ευρωμνημονίων, δεν μπορεί διαγραφεί από τη συλλογική λαϊκή μνήμη.   Έχουν χάσει πλέον την ικανότητα να αρθρώνουν και την  παραμικρή διαφορετική πολιτική πρόταση, πέραν εκείνης που επιβάλει η συμμόρφωση με τα μνημόνια που οι ίδιοι  ψήφισαν με χέρια και με πόδια. Δεν έχουν αντιληφθεί ότι τα μνημόνια επανακαθόρισαν πολλές αν όχι όλες τις παραμέτρους της ελληνικής κοινωνίας. Αυτά, διέστρεψαν και αλλοίωσαν συνειδήσεις, επέφεραν πολλές πολιτικές μετατοπίσεις και ενίσχυσαν τάσεις πολιτικού αναχωρητισμού. Όσοι δεν τα βλέπουν αυτά και ονειρεύονται την προτεραία κατάσταση, που ενδεχομένως θα συμβεί κατά τρόπο μαγικό, είναι εκτός τόπου και χρόνου. Επικοινωνία με μια κοινωνία που τιμωρείται ανελέητα από τις πολιτικές επιλογές τους, δεν μπορεί να συμβεί με παλιά ξεθωριασμένα συνθήματα, με προτάσεις μνημονιακών «μεταρρυθμίσεων»  και με αναπαλαιωμένα υλικά. Η Φώφη ονειρεύεται να γίνουν το τρίτο κόμμα στη Βουλή, αλλά ευτυχώς η παρουσία του άθλιου κι επικίνδυνου ΓΑΠ, ίσως της στερήσει ακόμη και την πέμπτη θέση.

 ΜΕ ΤΕΤΟΙΕΣ απατεωνιές, τέτοιον εμπαιγμό, ευελπιστούν να διασωθεί το όλον ΠΑΣΟΚ  και πιθανόν να επιστρέψει ως εφιάλτης στο πολιτικό σκηνικό της χώρας για να συνεχίσει το καταστρεπτικό του έργο. Θυμόμαστε όλοι τι συνέβαινε επί ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Η ψήφος μαζί με την αξιοπρέπεια, ανταλλασσόταν ή πουλιόταν για κανένα διορισμό, καμιά νομιμοποίηση αυθαιρέτου, κανένα θαλασσοδάνειο, καμιά κομπίνα κλπ. Έτσι, έμαθαν τον κόσμο να ψηφίζει στα τυφλά, έναντι των παραπάνω ανταλλαγμάτων-παροχών, ευνούχισαν την αγωνιστική του διάθεση και τον έστειλαν στον καναπέ.  Στο ΠΑΣΟΚ, από τη γέννησή του, βρήκαν καταφύγιο οι πιο άρρωστες, οι πιο βρώμικες, οι πιο επικίνδυνες, οι πιο αμοράλ δυνάμεις αυτής της χώρας. Δεν τόχουν σε τίποτα να μεταμορφώνονται σε οτιδήποτε, προκειμένου να παραμένουν στην πολιτική σκηνή του τόπου. Στις τελευταίες ευρωεκλογές είχαν μεταμορφωθεί σε «Ελιά». Τώρα σε «Δημοκρατική Συμπαράταξη». Το μεγαλύτερο έγκλημα όμως που έχουν διαπράξει είναι ότι διέστρεψαν πλήρως τις έννοιες του σοσιαλισμού και γενικότερα της αριστεράς. Έτσι, το έργο της τελικής συντριβής αυτών εννοιών, που ανέλαβε το μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν πιο εύκολο και δεν συνέβαλε μόνο στη νεκρανάσταση της Δεξιάς, αλλά καταρρέοντας, απετέλεσε και το όχημα της αναβίωσης των μπάζων του ΠΑΣΟΚ. Είναι φανερό λοιπόν, ότι χωρίς  οργανωμένο, γενικό ξεσηκωμό για την ανατροπή όλης της πολιτικοοικονομικής σαπίλας  που λεηλατεί τη χώρα, είμαστε καταδικασμένοι να μην έχουμε κανένα απολύτως αύριο.  

                                                 Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                      Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης