Το φιάσκο και το χάλι της ΕΕ με τα εμβόλια

ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ φαρμακοβιομηχανίες διεθνώς, είναι μεταξύ των πλέον κρατικοδίαιτων τομέων της παγκόσμιας οικονομίας, καθώς η εξαιρετικά δαπανηρή έρευνα και ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων στηρίζεται, στο μεγαλύτερο μέρος της, στις πολυετείς επενδύσεις του δημόσιου  τομέα. Με την επέλαση του κορονοϊού μάλιστα, οι μεγάλες και γνωστές φαρμακοβιομηχανίες (Big Pharma) σε ΗΠΑ, Αγγλία, Γερμανία, έλαβαν πολλά δις δολαρίων και ευρώ σε άμεσες και έμμεσες επιχορηγήσεις, ενώ τα κράτη πλήρωσαν προκαταβολικά τεράστια ποσά για την αγορά εμβολίων, απαλλάσσοντας τις εταιρίες από το επιχειρηματικό ρίσκο. Δηλαδή, η παραγωγή έγινε με όρους «σοσιαλιστικούς» για τις εταιρίες, ενώ η διάθεση προς τους πολίτες γίνεται, όπως βλέπουμε, με όρους άγριου καπιταλισμού. Η χαζοχαρούμενη και διαπλεκόμενη πρόεδρος της Κομισιόν, φον Ούρσουλα, μαζί με τα περί αυτήν τρωκτικά του ευρωπαϊκού κορβανά, δέχτηκαν να υπογράψουν συμβόλαια αγοράς εμβολίων από τις Big Pharma με όρους απόλυτης μυστικότητας - λες και αγόραζαν υπερόπλα - με παράλληλη απαγόρευση αγοράς εμβολίων από Ρωσία, Κίνα ή Κούβα. Αλλά οι εταιρίες και ειδικά η ΑstraΖeneca, αποκάλυψαν ότι έχουν υπογράψει τη λεγόμενη σύμβαση “Best effort agreement”, δηλαδή μια συμφωνία στην οποία «υπόσχονται» να κάνουν ό,τι μπορούν, χωρίς καμία δέσμευση όμως για συγκεκριμένες ημερομηνίες παράδοσης. Ουσιαστικά, η  άθλια ηγεσία της ΕΕ, αγόρασε «γουρούνι στο σακί», αφού προπλήρωσε για κάτι που δεν είχε ακόμα παρασκευασθεί και χωρίς εγγυήσεις ότι θα το παραλάμβανε εγκαίρως.

 ΟΙ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ όμως των διοικήσεων των εταιριών, καραδοκούσαν, και βλέποντας την ραγδαία εξάπλωση του ιού και την αγωνία του κοσμάκη να προστατευτεί από τη νόσο, εφάρμοσαν τον γνωστό καπιταλιστικό  νόμο της προσφοράς και ζήτησης. Προτίμησαν να τα πουλήσουν όλα στους Αμερικάνους, Βρετανούς και Ισραηλινούς που τους έδωσαν διπλάσιες σχεδόν τιμές ανά δόση από ότι η ΕΕ, με συνέπεια οι ευρωπαϊκοί λαοί  να μείνουν με ασήμαντες ποσότητες εμβολίων, απροστάτευτοι μπροστά σε μια νόσο που τους οδηγεί στην αρρώστια, σε όλο και περισσότερους θανάτους, με τα νοσοκομεία γεμάτα και τα αποδυναμωμένα συστήματα υγείας πολύ κοντά στο κρασάρισμα. Το πρόβλημα αποκτά μεγαλύτερες διαστάσεις επικινδυνότητας καθώς όσο καθυστερεί ο εμβολιασμός των πληθυσμών, καθυστερεί και η ανοσοποίηση τους, με συνέπεια να δίνεται η ευκαιρία στον κορονοϊό να μεταλλάσσεται σε νέες πιο μεταδοτικές άρα και θανατηφόρες μορφές που θα απαιτήσουν νέες μορφές εμβολίων ή επιπλέον δόσεις των υπαρχόντων για να αντιμετωπιστούν. Σκεφτείτε τώρα τι έχει να γίνει με τις άλλες τις φτωχότερες χώρες του κόσμου που δεν έχουν να διαθέσουν τα τεράστια κονδύλια που απαιτούνται για την αγορά των εμβολίων. Και όσο υπάρχουν χώρες με πληθυσμούς απροστάτευτους άρα ευάλωτους, τόσο ο ιός θα κυκλοφορεί ανενόχλητος στον πλανήτη και θα δημιουργεί τεράστια προβλήματα, πέραν της υγείας, στην οικονομία και στην ψυχολογία των  ανθρώπων που ήδη άρχισαν να αντιδρούν βίαια στο συνεχή εγκλεισμό και στις απαγορεύσεις σε πολλές χώρες του κόσμου.   Αλλά για τίποτα απ’ αυτά   δεν ιδρώνει το αυτί των Big Pharma, παρά τις προειδοποιήσεις και εκκλήσεις του ΠΟΥ που μιλάει για δίκαιη διανομή των εμβολίων και στις φτωχές χώρες. Και ούτε σκέψη βέβαια για απελευθέρωση των πατεντών κατασκευής τους, αφού αυτό θα σήμαινε απώλεια δισεκατομμυρίων για τα ταμεία τους. Ακολουθούνε την αλαζονική τους πορεία, αφού όλες ανεξαιρέτως οι δυτικές κυβερνήσεις είναι διαπλεκόμενες, χρηματιζόμενες και τελικά όμηροι των πολυεθνικών του φαρμάκου, που ευνοημένες από δεκαετίες νεοφιλελέ πολιτικών που συρρίκνωσαν τον δημόσιο τομέα υγείας, γιγαντώθηκαν υπερβολικά,  εκμεταλλευόμενες τη δημόσια έρευνα και λεηλατώντας τους πακτωλούς των  κρατικών κονδυλίων.  Φτάσανε στο σημείο, η Γαλλία πατρίδα του Παστέρ και η Γερμανία πατρίδα του Κόχ,  πρωτοποριακές για δεκαετίες στον τομέα των εμβολίων, να μην έχουν πλέον καμία δυνατότητα παρασκευής νέων εμβολίων.

ΕΚΕΙΝΟ ωστόσο, το οποίο διαφαίνεται από την αισχρή συμπεριφορά των μεγάλων αυτών εταιριών, και ενισχύεται βέβαια από τις ακραία αντιλαϊκές και φιλοεπιχειρηματικές πολιτικές της ΕΕ και των ΗΠΑ,  είναι ότι αυτή τη φορά, περισσότερο από κάθε άλλη, άδραξαν την ευκαιρία να θέσουν υπό ομηρία, μέσω της ελεγχόμενης ροής εμβολίων, όλο τον πληθυσμό του πλανήτη.  Πώς; Θα κανονίζουν με τέτοιο βραδύ ρυθμό την διανομή τους, επικαλούμενες οικονομικά ή τεχνικά θέματα, ώστε ο ιός να προλαβαίνει να μεταλλάσσεται και να χρειάζεται συνεχώς μια νέα δόση ή μια νέα τροποποιημένη μορφή εμβολίου για να καταπολεμηθεί. Πράγμα που μεταφράζεται σε αδιάκοπες παραγγελίες εμβολίων  και σε αμύθητα κέρδη των Big Pharma. Είναι μια χρυσοφόρα τακτική εξάρτησης, που ήδη εφαρμόζουν και με άλλες νόσους όχι μόνο σε ανθρώπους αλλά και στα ζώα και στα φυτά. Η ανθρωπότητα έχει μπλέξει πολύ άσχημα με τον καπιταλισμό και τα παιδιά του: Τις γιγάντιες πολυεθνικές τις τεχνολογίας, του φαρμάκου, της ενέργειας και των εξοπλισμών. Με την Τεχνολογία ελέγχουν το μυαλό μας και μας επιτηρούν, με τα Φάρμακα την υγεία μας, με την Ενέργεια μας επιτρέπουν να ζούμε για να μας εκμεταλλεύονται και με τους Εξοπλισμούς μας σκοτώνουν όταν δεν μας χρειάζονται. Ελπίζω οι λαοί της Ευρώπης και Αμερικής που τώρα ξεσηκώνονται για τον διαρκή εγκλεισμό λόγω της πανδημίας, να καταλάβουν ότι για την πανδημία βασικός υπεύθυνος είναι το καπιταλιστικό σύστημα στο οποίο ζουν, και τους άφησε απροστάτευτους, καταστρέφοντας τους υπερασπιστές τους: Τα Δημόσια Συστήματα Υγείας. Εναντίον αυτού του υπεύθυνου λοιπόν πρέπει να στραφούμε οργανωμένα με όλες μας τις δυνάμεις και να τον ανατρέψουμε.

                                                             Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                                 Φυσικός συν/χος εκπαιδευτικός       

 

            

Ο πόλεμος των εμβολίων

ΖΟΥΜΕ στη «γενετική εποχή», δηλαδή σε μια εποχή που οι επιστήμονες της υγείας και της Βιολογίας σε όλο τον κόσμο, δούλεψαν και  δουλεύουν σε ένα από τα πιο φιλόδοξα εγχειρήματα που έχει σκεφτεί και έχει βαλθεί να φέρει σε πέρας ο άνθρωπος. Το «ανθρώπινο γονιδίωμα»: Αυτό δηλαδή, που είναι κρυμμένο στον πυρήνα των κυττάρων μας και περιέχει το σύνολο των γενετικών οδηγιών που απαιτούνται για την κατασκευή του ανθρώπινου όντος.  Από τη στιγμή λοιπόν που μάθαμε πως είναι δομημένο, ποια στοιχεία το αποτελούν και πως λειτουργεί το κύτταρο, άλλαξε ριζικά η ιατρική πράξη κι έγινε επανάσταση στην αντιμετώπιση σοβαρών ασθενειών, όπως π.χ ο καρκίνος. Οι αμερικανικές εταιρίες Moderna και Pfizer στηριζόμενες σε μελέτες και έρευνες για παρασκευή εμβολίων που έγιναν πριν 50 χρόνια από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ (ΝΙΗ), αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν την πρωτοποριακή ιδέα εκείνων των ερευνητών  και πέτυχαν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, λόγω και της τεράστιας χρηματοδότησης από την Αμερικανική κυβέρνηση, να κατασκευάσουν «εμβόλια» που δεν βασίζονται σε παραδοσιακές μεθόδους παρασκευής (π.χ με χρήση αδενοϊών), αλλά στην εντελώς νέα μέθοδο χρήσης του αγγελιοφόρoυ RNA (m RNA).  Μιας ουσίας που προκύπτει από το DNA του πυρήνα του κυττάρου και  μεταφέρει τις οδηγίες για την παραγωγή πρωτεϊνών (της βασικότερης ουσίας για τη ζωή των κυττάρων και του οργανισμού) στα  ριβοσώματα, τα «εργοστάσια» παραγωγής τους μέσα στο κύτταρο. Συνεπώς το προϊόν των Pfizer-BionTech και Moderna δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ακριβώς σαν εμβόλιο, αλλά σαν συνθετικό, τεχνητό RNA, το οποίο αν εισέλθει (με ένεση) στον οργανισμό, θα ενσωματωθεί στα δικά μας κύτταρα και θα κάνει σύνθεση πρωτεϊνών που περιέχει ο covid-19 (ειδικά την πρωτεϊνη ακίδας με την οποία διεισδύει στο κύτταρο), προκαλώντας έτσι την παραγωγή αντισωμάτων που θα τον καταστρέφουν αν εισέλθει στον οργανισμό μας. Κι ενώ όλα αυτά ακούγονται πολύ καλά, πολλοί ειδικοί της διεθνούς ιατρικής και φαρμακευτικής κοινότητας εκφράζουν τις επιφυλάξεις τους για τα νέα  και αδοκίμαστα αυτά «εμβόλια», διότι οι αμερικανικές και Γερμανικές εταιρίες, π.χ, «δεν μας έχουν δώσει τις πληροφορίες για το πώς βάζουν  τον κλώνο RNA στο κύτταρο χωρίς φορέα. Ή, γιατί δεν του επιτίθενται τα λευκά αιμοσφαίρια αφού είναι κάτι ξένο; Ή, πως διαπερνάει την μεμβράνη του κυττάρου; Ή, πως μπαίνει στα συγκεκριμένα κύτταρα και όχι σε όποια βρίσκει μπροστά του; Αυτά είναι τα σοβαρά ερωτήματα που οι εταιρίες λένε ότι τα ξεπέρασαν, χωρίς να μας λένε πως, υπογραμμίζει ο κ. Κούβελας –καθηγητής Κλινικής Φαρμακολογίας του ΑΠΘ.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ, για το Ρωσικό εμβόλιο Σπούτνικ – V ξέρουμε ότι είναι ένα «παραδοσιακό» εμβόλιο, απ’ αυτά που κάναμε πάντα και το οποίο δεν δημιουργεί σοβαρές παρενέργειες και είναι ασφαλές. Χρησιμοποιεί δύο διαφορετικούς τύπους ακίνδυνων αδενοϊών και σ’ αυτό – σύμφωνα με τον γνωστό καθηγητή του LSE, Μόσιαλο - έγκειται η πρωτοτυπία του. «Στην ουσία είναι δύο εμβόλια σε ένα, και σ’ αυτό διαφέρει ως προς τα δυτικά εμβόλια. Τα δυτικά π.χ της Astra Zeneca και  της Οξφόρδης, χρησιμοποιούν τον ίδιο ιικό φορέα (αδενοϊό) και στις δύο δόσεις. Στο Ρωσικό η χρήση δύο ιικών φορέων στοχεύει στην ανάπτυξη ισχυρότερης και πιο μακροπρόθεσμης ανοσοαπόκρισης». Ακριβώς αυτή η ασφάλεια, η αποτελεσματικότητα κατά 95%, η διάρκεια της ανοσοαπόκρισης, και η «φυσιολογική» θερμοκρασία (2 έως 8 βαθμοί Κελσίου) αποθήκευσης του Ρωσικού εμβολίου, είναι που  θορύβησαν τις δυτικές εταιρίες και κυβερνήσεις και διέθεσαν πολλά δισεκατομμύρια για την έγκαιρη δημιουργία δικών τους εμβολίων, παράλληλα με μια εκστρατεία δυσφήμισης του Ρωσικού εμβολίου που κατασκευάζεται από κρατική εταιρία. Ήταν θέμα και γοήτρου για τους Αμερικάνους να μην επιτρέψουν στη Ρωσία να διοχετεύσει το εμβόλιό της σε όλον τον κόσμο. Έτσι έδωσαν εντολή στην Κομισιόν να μην επιτρέψει την εισαγωγή και του Ρωσικού εμβολίου στην ΕΕ. Διότι πέραν του γοήτρου και ενίσχυσης της επιρροής, υπάρχει και το βασικότερο, που είναι το οικονομικό θέμα. Τα λεφτά είναι πολλά, πάρα πολλά και πρέπει να μοιραστούν αποκλειστικά μεταξύ των επιχειρηματιών και πολιτικών μεγαλοαπατεώνων της Δύσης. Έτσι άρχισαν την καθημερινή διαφήμιση από τα ενσωματωμένα κανάλια - όχι όλων των δυτικών εμβολίων – αλλά εμβολίων συγκεκριμένων γιγάντων του φαρμάκου, της διαπλοκής  και   της μίζας. Των Αμερικανικών  Moderna, Pfizer – BioN Tech(γερμανικής),  και της Αγγλικής Astra Ζeneca. Αυτό πυροδότησε μια έκρηξη ενδιαφέροντος από «επενδυτές» της αρπαχτής που άρχισαν να αγοράζουν μανιωδώς μετοχές των εν λόγω εταιριών, προβλέποντας ότι οι μετοχές τους θα εκτιναχθούν στα ύψη αφού η πανδημία έχει κατακλύσει τον πλανήτη οπότε οι πωλήσεις εμβολίων θα ανέλθουν σε δισεκατομμύρια δόσεων, με συνέπεια  κέρδη με ουρά. Άλλωστε αυτός είναι ο τρόπος που καταλαβαίνουν την ανάπτυξη τα αρπακτικά του καπιταλισμού. Για παράδειγμα, η αξία των μετοχών της  Μοderna επταπλασιάστηκε μέσα σε λίγους μήνες από 18 δολ./ μετοχή σε 128 δολ./μετοχή. Τράμπ και Μπάϊντεν έσπευσαν από τους πρώτους να κερδοσκοπήσουν με τις μετοχές της, ενώ μεγαλομέτοχος της εταιρίας (θεσμικός επενδυτής) μεταξύ των διαφόρων μεγαθηρίων hedge funds είναι και η γνωστή μας Black Rock, μέτοχοι της οποίας είναι βουλευτές και υπουργοί  της ΝΔ του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν με τι κριτήρια προαγοράστηκαν ήδη δεκάδες εκατομμύρια εμβόλια από το ελληνικό κράτος. Κι αυτό είναι κάτι που συμβαίνει πρώτη φορά. Να προαγοράζεται ακόμα και για θέμα υγείας, «γουρούνι στο σακί», όπως είναι τα εμβόλια mRNA. Αλλά και η Ούρσουλα, η χαζοχαρούμενη πρόεδρος της Κομισιόν, δεν χάνει ευκαιρία να διαφημίζει τα εμβόλια της Pfizer και της Moderna, καθώς αυτή και το ληστρικό επιτελείο της ΕΕ, συμμετέχουν στο γιγάντιο κερδοσκοπικό χρηματιστικό παιχνίδι, σε βάρος της τσέπης κι ενδεχομένως και της υγείας των Ευρωπαϊκών λαών.

ΠΑΡΑ τις εκκλήσεις του ΠΟΥ για την κατάργηση της πατέντας στις τεχνολογίες κατασκευής των εμβολίων ώστε οι φτωχές και αδύναμες χώρες να μπορέσουν να προμηθευτούν φτηνά τις απαραίτητες δόσεις, κανένα σημάδι προς την κατεύθυνση αυτή από τις φαρμακευτικές πολυεθνικές δεν έχει υπάρξει. Οι αδύναμες χώρες θα είναι στο έλεος των ισχυρών συμμάχων τους και οι φτωχότερες θα συντριβούν. Οι ισχυρές, πλούσιες και ανθρωπιστικά «ευαίσθητες» χώρες της Δύσης φρόντισαν ήδη να προαγοράσουν εκατοντάδες εκατομμύρια δόσεων, ελπίζοντας ότι με την διανομή των εμβολίων μεταξύ των πολιτών τους θα ανακάμψει γρηγορότερα η οικονομία τους, αδιαφορώντας για τις εκκλήσεις του ΠΟΥ.   Η κάθε μία και κυρίως οι ΗΠΑ ενεργεί για λογαριασμό της, πιστή στην καπιταλιστική αρχή, «θάνατός σου η ζωή μου». Δυστυχώς, τα εμβόλια έχουν γίνει αγαθά στο γεωπολιτικό παιχνίδι όπως ακριβώς η ενέργεια.  Ωστόσο, το σύστημά τους έχει μπουκώσει και μάλιστα πριν καταφέρει να  ανακάμψει από την δίνη της πρόσφατης οικονομικής κρίσης. Το ΔΝΤ προειδοποιεί σε όλους τους τόνους ότι «έρχεται κρίση και τεράστια οικονομική καταστροφή που θα επιταχυνθεί λόγω της πανδημίας του κορονοϊού». Όμως μέσα στον πανικό τους κινούνται με βάση, το σώζων εαυτόν σωθήτω. Τελικά ο κορονοϊός παράγει περισσότερες εξελίξεις από όσες μπορούμε να καταναλώσουμε.

                                                Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                       Φυσικός, συν/χος εκπαιδευτικός                       

 

Η χώρα όμηρος των πολιτικών της και για τους ρομά

Η ΕΛΛΑΔΑ κυριολεκτικά σέρνεται κάτω από το βάρος τεράστιων βαριδιών που της φόρτωσαν, κυρίως τις τελευταίες δεκαετίες, οι εγχώριες ξενόδουλες αστικές πολιτικές ηγεσίες  για να ικανοποιήσουν τους ευρωατλαντικούς κηδεμόνες τους. Η απόλυτη ευθυγράμμιση με τις οικονομικές επιλογές της ευρωπαϊκής χρηματοπιστωτικής και χρηματιστηριακής μαφίας, αλλά και η  ταύτιση με τους τυχοδιωκτισμούς  Αμερικανών και ΝΑΤΟϊκών στην ευρύτερη περιοχή, έφερε μεγάλη μερίδα του λαού σε άθλια οικονομική κατάσταση και τη χώρα στα πρόθυρα μεγάλων γεωπολιτικών κινδύνων και απαράδεκτων συμβιβασμών με τη γειτονική Τουρκία. Κι ενώ η χώρα πλήττεται σοβαρά  από την πανδημία του κορονοϊού, εμφανίστηκε ξανά αλλά με μεγαλύτερη ένταση η ρομα(ϊκή) πανδημία που ξεκίνησε από την Μεσσηνία λόγω του θανάσιμου τραυματισμού ενός εκ των δραστών ρομά, από το θύμα της κλοπής. Κανείς δεν ξέρει πόσος είναι ο πληθυσμός των ρομά στην Ελλάδα. Πιθανολογείται ότι πρέπει να κυμαίνεται από 200 ως τριακόσιες χιλιάδες, περίπου 2 με 3% του συνολικού πληθυσμού. Ένας καθόλου ευκαταφρόνητος  αριθμός όταν μάλιστα μπει στη ζυγαριά των βουλευτικών ή δημοτικών εκλογών, που σε πολλές περιπτώσεις βγάζει τον νικητή. Από κει ξεκινά η διαρκής κακοδαιμονία και παραγωγή προβλημάτων, καθώς η συμπεριφορά των αστικών κομμάτων απέναντί τους, στοχεύει όχι στην περιβόητη ένταξη στην κοινωνία των «μπαλαμών», όσο στην υφαρπαγή των ψήφων τους. Διότι συμφέρει να υπάρχει ένα πλήθος εξαθλιωμένων αγραμμάτων που  χειραγωγείται ευκολότερα  παρά ένα πλήθος ενταγμένων με κάποια πολιτική συνείδηση.

ΓΙΑ ΤΗΝ «ένταξη» των ρομά, η  «ευαίσθητη» Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει καταλήξει να χρηματοδοτεί, από τα πολυπληθή ταμεία της, τέσσερες πυλώνες που θα βοηθήσουν στον στόχο αυτόν: Εκπαίδευση, Απασχόληση, Υγειονομική περίθαλψη και Στέγαση. Θεωρητικά, πολύ σωστά. Στη πράξη βέβαια γίνεται το έλα να δεις, καθώς τα περισσότερα προγράμματα υλοποίησης αυτών των πυλώνων έχουν ανατεθεί, με εντολή της ΕΕ,  σε δεκάδες αμαρτωλών ΜΚΟ που ροκανίζουν και ιδιοποιούνται το μεγαλύτερο μέρος των κονδυλίων, με συνέπεια να κατασκευάζονται ελάχιστες από τις προβλεπόμενες υποδομές, και φυσικά να  προσφέρεται στέγαση, απασχόληση και εκπαίδευση σε πολύ μικρή κλίμακα. Σ’ αυτή την απαράδεκτη κατάσταση  συνεισφέρει και η πλειοψηφία των ρομά, αφού εύκολα, λόγω άγνοιας, και όχι μόνο, χρηματίζονται από τους επιτήδειους των ΜΚΟ να υπογράφουν δηλώσεις περί παρακολούθησης σεμιναρίων ή μαθημάτων, που ουδέποτε παρακολούθησαν.   Αλλά ούτε και στο κομμάτι που αντιστοιχεί στους  Δήμους τα πράγματα πάνε καλύτερα. Κι εκεί ατασθαλίες, αδιαφορία, άγνοια. Κι έτσι το μόνο που λειτουργεί είναι τα πολλαπλά επιδόματα: Επιδόματα απορίας, αγάμου μητρός, πολυτέκνων, ατυχήματος λόγω τρόπου ζωής και ασθένειας, στεγαστικό, για τα παιδιά που πάνε σχολείο, κλπ, κλπ. Αυτά έχουν σαν συνέπεια, οι περισσότερες μητέρες ρομά να εμφανίζονται  ως… «άγαμες» αλλά με ολόκληρη διμοιρία παιδιών  η κάθε μια. Κι ενώ, υποτίθεται, η φοίτηση στο σχολείο είναι η προϋπόθεση – κίνητρο για να παίρνουν επιδόματα μητέρα και παιδιά, ο μη έλεγχος τακτικής φοίτησης των παιδιών, οδηγεί απλά στην εγγραφή τους για λήψη του επιδόματος, μετά την οποία εξαφανίζονται. Οπότε η μόρφωση, ο βασικός πυλώνας ένταξης έχει εκμηδενιστεί. Το χάσμα συνεπώς, αντί να μικραίνει μεγαλώνει και η γεφύρωσή του γίνεται όλο και πιο δύσκολη.  Καμία βελτίωση στην καθημερινότητάς τους. Εξακολουθούν να μην γνωρίζουν γραφή και ανάγνωση σε ποσοστά άνω του 70%, με συνέπεια να μην μπορούν να παρακολουθήσουν έστω και υποτυπώδη προγράμματα εκπαίδευσης που θα τους βοηθούσαν σε κάποια μορφής απασχόληση. Τελικά η άκριτη και μη ελέγξιμη παροχή επιδομάτων στέκεται εμπόδιο στην ένταξη, καθώς οι περισσότεροι βολεύτηκαν με αυτά και δεν ενδιαφέρονται ούτε για ένταξη, ούτε για μόρφωση ούτε για απασχόληση. Το να μιλάμε βέβαια για απασχόληση των παντελώς ανειδίκευτων ρομά εν μέσω πανδημίας και σοβαρής οικονομικής κρίσης είναι πραγματικά αστείο.  Ωστόσο, στον πολύ ελεύθερο χρόνο που διαθέτουν, βρίσκουν απασχόληση. Επιδίδονται στο βασικό τους χόμπι, την κλοπή, που δεν την κάνουν για να επιβιώσουν, αλλά για να καταξιωθούν στα μάτια των ομοφύλων τους και για έξτρα χρήμα.  Είτε με δικά τους δίκτυα, είτε μέσα σε κυκλώματα (διακίνησης ναρκωτικών, όπλων και μεγάλων κλοπών) «μπαλαμών», αλωνίζουν την ύπαιθρο κυρίως και σκορπούν φόβο και τρόμο, αναγκάζοντας τους (απροστάτευτους) κατοίκους να αυτοδικούν, ευρισκόμενοι συνεχώς με το «όπλο παρά πόδα». Η διαρκής και εντεινόμενη συναλλαγή και τα παζάρια με βουλευτές των αστικών κομμάτων, με δημάρχους, με αστυνομικούς, με δικηγόρους, με κλεπταποδόχους, ουσιαστικά τους έχει εξασφαλίσει την ατιμωρησία. Έχουν αντιληφθεί τον φόβο του κόσμου κι έχουν αποθρασυνθεί απειλώντας ανοιχτά πλέον, ακόμα και μέσω των ΜΚΔ, με καταστροφές, βιαιοπραγίες, ακόμα και θανάτους «μπαλαμών».  Πιστεύουν ότι είναι στο απυρόβλητο και αυτό φάνηκε πολύ έντονα στην τελευταία τους κανιβαλική κινητοποίηση, με αφορμή τον θανάσιμο τραυματισμό του νεαρού δράστη της κλοπής,  όπου οι αστυνομικοί (ΜΑΤ), ήταν απλοί θεατές των βιαιοτήτων από τη μεριά των αφιονισμένων ρομά, δήθεν για να μην τους εξοργίσουν. Εξόργισαν αφάνταστα όμως τα εκατομμύρια έλληνες που παρακολουθούσαν από τις τηλεοράσεις τα διαδραματιζόμενα και γνωρίζουν πολύ καλά πως φέρονται τα ΜΑΤ σε πραγματικά ειρηνικές κινητοποιήσεις, όπως η τελευταία με τη δίκη της ΧΑ. Ας προσέξουν γιατί η υπομονή του κόσμου εξαντλείται, ο φόβος φουντώνει και μαζί μ’ αυτόν και το μίσος προς την συγκεκριμένη «ευπαθή» ομάδα, που μπορεί να οδηγήσει σύντομα σε πιο αιματηρά επεισόδια. Ειδικά η Μεσσήνη δυσφημίστηκε τόσο που είχαμε και κατακόρυφη πτώση των τουριστικών αφίξεων. Άρα και οικονομικό πλήγμα.

Η ΛΥΣΗ στο πρόβλημα ρομά και στη φάση που βρίσκεται τώρα, είναι πολύ δύσκολη και απαιτεί και σκληρά μέτρα, γιατί αφέθηκε για πολλές δεκαετίες να σέρνεται,  επειδή η μη λύση αποδίδει κέρδη σε πολλούς, όπως ακριβώς και η μη λύση στο προσφυγικό. Πάντως, στην επικίνδυνη φάση που βρισκόμαστε τώρα, το πιο γρήγορο και αποτελεσματικό μέτρο είναι η ουσιαστική αστυνόμευση, που θα περιλαμβάνει όμως τον διαρκή έλεγχο και την αυστηρή τιμωρία των άμεσων συνεργών των ρομά, των (νομίμων) κλεπταποδόχων. Ένα ακόμη αποτελεσματικό μέτρο θα ήταν η θέσπιση αντικινήτρων για την δραστική μείωση του πολλαπλασιασμού τους. Κι αυτό θα ήταν η διακοπή του επιδόματος πολυτεκνίας σε ρομά, με την θέσπιση όμως επιδόματος σ’ εκείνες τις οικογένειες που θα κάνουν μόνο δύο παιδιά. Ωστόσο, μόνιμη λύση μπορεί να προκύψει, α) από την ριζική αλλαγή συμπεριφοράς πολιτικών και δημοτικών παραγόντων που θα πάψουν να εργαλειοποιούν τους ρομά για την κατάληψη θώκων εξουσίας και β) από την ανάληψη και συντονισμό όλων των  διαδικασιών ένταξης από το κράτος και όχι από τις πολυποίκιλες, διεφθαρμένες, αλλά αγαπητές στην ΕΕ ΜΚΟ. Μέτρα που για να υλοποιηθούν απαιτούν πολιτικό θάρρος,  το οποίο όμως λείπει εντελώς από το αστικό πολιτικό σύστημα.  Το πιο πιθανό δυστυχώς είναι να ατονήσουν οι όποιες διαδικασίες επιλεγούν, όπως συνέβη και τις προηγούμενες χρονιές. Κι επειδή ζούμε σε καπιταλιστικό κράτος, η  διαφθορά και η συναλλαγή, φοβάμαι, θα υπερισχύσουν, μπλοκάροντας και τις πιο αγαθές προθέσεις.

                                                     Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                             Φυσικός συν/χος εκπαιδευτικός            

.                         

 

Συνδιαχείριση, συνεκμετάλλευση και 

ακρωτηριασμός  της Ελλάδας στό Αιγαίο

Η ΔΙΕΘΝΗΣ Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας το 1982, αναγνωρίζει σε όλα τα παράκτια κράτη, δικαίωμα χωρικών υδάτων μέχρι 12 ν.μ,  υφαλοκρηπίδα 200 ν.μ και ΑΟΖ 200 ν.μ. Σε περίπτωση ανεπαρκών αποστάσεων προβλέπεται η αρχή της «μέσης γραμμής». Όμως, το δικαίωμα στην υφαλοκρηπίδα θεωρείται αυθύπαρκτο, ενώ για την ΑΟΖ απαιτείται καθορισμός. Για δε τα νησιά, η Σύμβαση, απονέμει ρητά τα ίδια δικαιώματα. Ωστόσο, την Σύμβαση ενώ την έχει υπογράψει η Ελλάδα δεν την έχει υπογράψει η Τουρκία, που γι αυτό ισχυρίζεται ότι δεν δεσμεύεται και δεν αναγνωρίζει υφαλοκριπίδα και ΑΟΖ στα νησιά του Αιγαίου. Αντ’ αυτού, επικαλούμενη την αρχή της μέσης γραμμής, θεωρεί ότι αποτελεί δική της υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, το μισό Αιγαίο και ολόκληρη η θαλάσσια έκταση μεταξύ Κύπρου, Τουρκίας, Καστελόριζου, Ρόδου και Κρήτης. Απ’ αυτή τη θεώρηση της Τουρκίας, ότι δηλαδή τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα,  ξεκίνησε και η τρέχουσα κρίση, με την Τουρκία να απειλεί ότι θα ασκήσει κυριαρχικά δικαιώματα σε μια περιοχή που όμως είναι υφαλοκρηπίδα ελληνικών νησιών. Αν αυτό το πετύχει, είτε δια της βίας είτε μέσω διαπραγματεύσεων, θα δημιουργήσει ασφυξία στα νησιά του Αιγαίου, καθώς αποκλειστικά θα ασκεί έρευνα και εκμετάλλευση (βυθού και αλιείας), με συνέπεια την σταδιακή απομόνωση, τον οικονομικό στραγγαλισμό και τελικά την απώλεια των νησιών για την Ελλάδα, που έτσι θα υποστεί σοβαρό εθνικό ακρωτηριασμό. Η Ερντογανική  κλίκα, ουσιαστικά απαιτεί από την Ελλάδα ή να αποδεχθεί την απώλεια της υφαλοκρηπίδας με τις παραπάνω συνέπειες, ή να πάμε σε πόλεμο. Αυτό είναι το δίλημμα μπροστά στο οποίο βρίσκεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη και κυριολεκτικά τάχει χαμένα καθώς περιμένει από εταίρους και «συμμάχους» τη λύση. Ποια λύση;  Την επιβολή κυρώσεων από την ΕΕ και κάποια δήλωση υποστήριξης από την ΝΑΤΟϊκη συμμορία. Αλλά η ΕΕ, δεν αποτελεί μηχανισμό πίεσης προς την Τουρκία, διότι απλά η Τουρκία δεν αποτελεί μέλος της ληστρικής ΕΕ, οπότε τα γνωστά εργαλεία πίεσης της ΕΕ (νομισματική κυκλοφορία, έλεγχος τραπεζικού συστήματος, χρηματοδοτήσεις, κοινοτική νομοθεσία, πρόστιμα, έλεγχος εσωτερικής αγοράς κλπ), απλά δεν μπορούν να εφαρμοστούν εναντίον της, σε αντίθεση με την Ελλάδα που είναι δεμένη χειροπόδαρα. Η Τουρκία μπορεί να πιέσει και όχι να πιεστεί, λόγω ακριβώς αυτής της ανεξαρτησίας που έχει. Επιπλέον, όλες οι χώρες της ΕΕ είναι μέλη του ΝΑΤΟ, και εφαρμόζουν κατά γράμμα  την εξωτερική πολιτική της στρατιωτικής δομής στην οποία ανήκουν. Ωστόσο, θα  μπορούσε  η ελληνική κυβέρνηση να προτείνει με έμφαση το είδος των κυρώσεων που θα έτσουζαν την Τουρκία, όπως π.χ την Αναθεώρηση ή διακοπή της Τελωνιακής ένωσης ΕΕ- Τουρκίας, ή το σταμάτημα των διαδικασιών για ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ. Τίποτα απ’ αυτά δεν τολμάει, το φοβικό σύνδρομο απέναντι στην ΕΕ και στους μεμέτηδες  κυριαρχεί.  Πράγμα  που αποθρασύνει την Τουρκική ηγεσία διότι βλέπει απέναντί της, από τη μια τους (ίδιους με την Ελλάδα) συμμάχους και εταίρους να μην τους καίγεται καρφί για την Ελλάδα κι από την άλλη την ίδια την Ελλάδα να μην έχει διάθεση να υποστηρίξει ακόμη και με πόλεμο τα κυριαρχικά της δικαιώματα Αλλά ούτε και σε επίπεδο ΝΑΤΟ, η Ελλάδα, αφήνει να δημιουργηθούν αμφιβολίες για πιθανή άσκηση βέτο σε ενέργειες του ΝΑΤΟ, ή την μη συμμετοχή της σε γυμνάσια, ή την άρση διευκολύνσεων σε ΝΑΤΟϊκές μετακινήσεις  ή εγκαταστάσεις. Έτσι τα πάντα σέρνονται για βδομάδες και για μήνες, με την Τουρκία να αλωνίζει στην Ελληνική υφαλοκρηπίδα, μέχρι να το συνηθίσουμε όπως έγινε με τα Ίμια και να τους αποδεχτούμε στην αυλή μας

. ΤΟ ΜΟΝΟ που έκανε η κυβέρνηση του Κυριάκου, ήταν δύο βεβιασμένες, σπασμωδικές  και περιορισμένες ρυθμίσεις με δύο γειτονικές χώρες (Ιταλία, Αίγυπτο), εκχωρώντας κυριαρχικά μας δικαιώματα (μειωμένη επήρεια σε νησιά και αλιευτικά δικαιώματα) με συνοπτικές διαδικασίες. Κάτι που  βέβαια ενθουσίασε την τουρκική πλευρά αφού κάτι ανάλογο απαιτεί κι αυτή. Το γιατί δεν κινείται τίποτα από πλευράς ΗΠΑ και ΝΑΤΟ εξηγείται πολύ εύκολα. Η Τουρκία, ειδικά από τα γεγονότα στη Συρία και μετά, εξυπηρετεί άμεσα και απόλυτα τα συμφέροντα των ΗΠΑ, μεγάλων ΝΑΤΟϊκών χωρών και του Ισραήλ, διεξάγοντας αντ’ αυτών τρεις πολέμους (Β. Ιράκ, Συρία, Λιβύη). Της έχει ανατεθεί ο ρόλος αναχαίτισης της Ρωσίας σε όλο αυτό το τόξο, φυσικά με το αζημίωτο. ΗΠΑ-ΝΑΤΟ εμφανίζονται να έχουν δήθεν αποσυρθεί και να βγάζει το φίδι από την τρύπα η Τουρκία με τους μισθοφόρους τζιχαντιστές, εγκλωβίζοντας την Ρωσία σε έναν ατέρμονα πόλεμο φθοράς με μεγάλο κόστος για την Ρωσική οικονομία. Έτσι, για τη Δύση (της Γαλλίας συμπεριλαμβανομένης), ο ρόλος της Τουρκίας στην προώθηση των συνολικών δυτικών συμφερόντων στην Ανατολή, παραμένει αναντικατάστατος κι αυτό θα καθορίζει την φιλοτουρκική της στάση σε οποιαδήποτε ελληνοτουρκική σύγκρουση. Άλλωστε το ΝΑΤΟ, η πιο ισχυρή οργάνωση της Δύσης δεν είναι δομή αλληλεγγύης. Είναι το εργαλείο που έφτιαξαν οι ΗΠΑ για την προώθηση των συμφερόντων τους και σε ένα βαθμό  των συμφερόντων και των υπολοίπων χωρών-μελών. Για την περιοχή μας στόχος του ΝΑΤΟ είναι να εξασφαλίζει ότι  η Αν. Μεσόγειος θα παραμείνει Αμερικανική λίμνη, τίποτε άλλο. Γι αυτό σιωπούν και υποβαθμίζουν διαρκώς την σοβαρότητα της παρούσης κρίσης.

ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ αστικό πολιτικό σύστημα με την ξενοδουλεία του και την ανικανότητά του να παράγει εθνική πολιτική, δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας για την έκβαση της σύγκρουσης με την γείτονα. Συμπεριφέρεται σαν να έχουμε ήδη ηττηθεί, και μάλιστα χωρίς πόλεμο, επικαλούμενο συνεχώς το Διεθνές Δίκαιο, το Δίκαιο της Θάλασσας, και την βοήθεια των φιλότουρκων εταίρων και «συμμάχων» του. Φοβάμαι ότι αυτό που συμβαίνει αυτήν την περίοδο στην κυβέρνηση και στο αστικό πολιτικό σκηνικό της χώρας μας, είναι η προσπάθεια διαχείρισης του πολιτικού κόστους μιας ήττας τεραστίων διαστάσεων, που θα καθορίσει την φυσιογνωμία της χώρας τις επόμενες δεκαετίες, και η οποία συντελείται αμαχητί. Η Τουρκία δεν αντιμετωπίζεται με τέτοιες ξενόδουλες και ηττοπαθείς ηγεσίες. Η χώρα μας χρειάζεται οικονομική και στρατιωτική απεξάρτηση από τα δυτικά δεσμά και μια πολιτική πατριωτική ηγεσία που  θα αναζητήσει άλλες διεθνείς ισορροπίες και αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με βάση τα δικά της συμφέροντα και όχι αυτά του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

                                                          Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                                   Φυσικός σ/χος εκπαιδευτικός

 

       

 Λευκορωσία: Το ΝΑΤΟ ετοιμάζει νέα Ουκρανία

Η ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ είναι η μόνη χώρα από τις πρώην Σοβιετικές δημοκρατίες, που διατήρησε  αρκετό μέρος των σοβιετικών νομοθεσιών και συμβόλων και δεν γκρέμισε ούτε ένα  άγαλμα του Λένιν στην επικράτειά της. Η βαριά βιομηχανία, οι συγκοινωνίες, οι τηλεπικοινωνίες παρέμειναν υπό κρατικό έλεγχο, έτσι ώστε να παρέχουν ένα μίνιμουμ κοινωνικής και εργασιακής ασφάλειας στο λαό της.  Τα επαγγέλματα υπηρεσιών, βιοτεχνίες  και όσα σχετίζονται με την κυκλοφορία εμπορευμάτων είναι στα χέρια ιδιωτών. Κι αυτά χάρις στον Λουκασένκο, που με τον τρόπο αυτόν  απέτρεψε την απότομη εξαθλίωση του Λευκορωσικού λαού που υπέστησαν οι γειτονικοί λαοί της Ουκρανίας, Πολωνίας και των Βαλτικών χωρών από την επέλαση των δυτικών αρπακτικών-«επενδυτών». Μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ, η Λευκορωσία βασίζει την ύπαρξή της σε διμερείς συμφωνίες με τη Ρωσία για φθηνές πρώτες ύλες (πετρέλαιο και αέριο κυρίως σε τιμές σχεδόν κόστους). Πράγμα που κάνει το σύνολο της Λευκορωσικής οικονομίας να λειτουργεί συνδυαστικά με την Ρωσική. Το βασικό εισόδημα της χώρας έτσι, έγινε η μεταποίηση αερίου και πετρελαίου και οι εξαγωγές τους προς την Ευρώπη, καθώς επίσης και η δίοδος αγωγών ρωσικού αερίου προς  την τελευταία. Η βιομηχανία της παράγει κυρίως βαριές μηχανές, όπλα και  κινητήρες πολεμικών αεροπλάνων που εξάγονται κατά βάση προς την Ρωσία. Όμως, μια μικρή χώρα με μη εκσυγχρονισμένη βαριά βιομηχανία, όπως η Λευκορωσία, με ένα τρομερό ανταγωνισμό από Ευρωπαϊκά και κυρίως Κινεζικά ομοειδή φτηνότερα προϊόντα είναι αδύνατο να αντέξει για πολύ, με συνέπεια οι βιομηχανίες της να αρχίσουν να έχουν τεράστια ελλείμματα, η ανεργία να φουντώνει, οι καθυστερήσεις πληρωμών να θυμίζουν Ελλάδα, οπότε και η λαϊκή δυσαρέσκεια να διογκώνεται. Παράλληλα η διοίκηση Λουκασένκο, αδυνατώντας να πληρώνει ακόμη και τις σχεδόν δωρεάν πρώτες ύλες στη Ρωσία, πουλούσε  το αέριο που προοριζόταν για την χώρα, σε Ευρωπαϊκές χώρες σε τιμές χαμηλότερες απ’ αυτές που τους το έδιδε η Ρωσία. Το αποτέλεσμα ήταν να υπάρξει εκνευρισμός των Ρώσων, απώλεια εμπιστοσύνης μεταξύ Πούτιν –Λουκασένκο με τον δεύτερο να παίζει ύποπτα παιγνίδια με Αμερικανούς και Ευρωπαίους σε κάθε διαφωνία του με τους Ρώσους.   Σ’ αυτά τα υπαρκτά προβλήματα πάτησαν οι Δυτικοί κι ανέθεσαν  στις τρεις ναζιστικές κυβερνήσεις της Πολωνίας, της Ουκρανίας και της Λιθουανίας την «αλλαγή καθεστώτος» στην Λευκορωσία και την εκπαραθύρωση του αλλοπρόσαλλου Λουκασένκο, ώστε να δημιουργήσουν μια δεύτερη Ουκρανία στα σύνορα με την Ρωσία με εξαιρετικά καταστροφικές συνέπειες για την ασφάλειά της. Δεκαετίες τώρα όλες οι μυστικές υπηρεσίες της Δύσης δημιουργούν και οργανώνουν, κυρίως μέσω ΜΚΟ και ΜΚΔ του διαδικτύου,  ένα φιλοδυτικό στρώμα Λευκορώσων που τώρα το κατέβασαν  στους δρόμους εφαρμόζοντας τις ίδιες μεθόδους που χρησιμοποίησαν στις διαδηλώσεις στο Χόγκ Κόγκ και στη Βενεζουέλα, για την γρήγορη μετάδοση δεδομένων και έλεγχο των κινητοποιήσεων από εκπαιδευμένες ομάδες νεοναζί των τριών χωρών. Και μάλιστα επέλεξαν και την Γκουαϊδό της Λευκορωσίας, μια παντελώς άγνωστη Τιχανόβσκαγια, (διάβαζε Τραχανόβσκαγια), που την κοπάνησε μετά τις εκλογές για την Λιθουανία, ώστε να είναι κοντά στα αφεντικά της.

Οι ΕΙΔΙΚΟΙ της πληροφορικής των Λευκορωσικών μυστικών υπηρεσιών ανακοίνωσαν ότι, ο κόσμος που συγκρούεται στους δρόμους οργανώνεται κυρίως μέσα από ελεγχόμενα από ΝΑΤΟϊκές υπηρεσίες blogspots και κανάλια του signal  και του telegram. Επιλεγμένοι «διαδηλωτές» και πράκτορες των δυτικών υπηρεσιών χρησιμοποιούν ένα ειδικό πρόγραμμα που λειτουργεί βάσει της αρχής του AirDrop της Apple, το οποίο επιτρέπει την κοινή χρήση αρχείων μεταξύ χρηστών χωρίς να έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο. Με τον τρόπο αυτόν, αφού όλα τα δεδομένα δικτυωθούν σε ένα gadget, ο συντονιστής της ομάδας των «διαδηλωτών», τα μεταφέρει απλά στην πρεσβεία της Πολωνίας ή της Λιθουανίας στο Μίνσκ, που με τη σειρά τους τα μεταφέρουν μέσω δορυφόρων σε ειδικούς σέρβερ στο διαδίκτυο κι από κει σε ειδικά κέντρα επεξεργασίας σε ΗΠΑ και ΕΕ που τα αξιολογούν, δίνουν εντολές για την εξέλιξη των κινητοποιήσεων και  «ενημερώνουν» τη διεθνή κοινή γνώμη, με fake news. Όπως βλέπετε με πλήρως «δημοκρατικές» διαδικασίες, επιχειρείται κι εκεί η μετάβαση προς την αμερικανικού τύπου «δημοκρατία» της αγοράς, χωρίς καν να χρησιμοποιούν κόμματα αντιπολίτευσης αλλά μόνον αχυρανθρώπους, κινητή τηλεφωνία και διαδίκτυο,  προκειμένου και αυτή η χώρα να δεχθεί την εισβολή των δυτικών αρπακτικών που θα την λεηλατήσουν οδηγώντας τον λαό της στην εξαθλίωση και στη μιζέρια. Ο μπουνταλάς Λουκασένκο και η παρέα του, νόμισαν ότι με το να διατηρήσουν τις περισσότερες σοβιετικές δομές, η χώρα τους θα επιβίωνε και εκτός του συστήματος της ΕΣΣΔ. Οι σοβιετικές δημοκρατίες όμως δεν ήταν δομημένες έτσι. Η μία χρειαζόταν την άλλη για την ύπαρξή τους. Μόνη της δεν μπορούσε να επιβιώσει καμία. Γι αυτό και επήλθε τόσο γρήγορη κατάρρευση όλων. Ούτε εκμεταλλεύτηκαν  την σχεδόν δωρεάν παροχή πρώτων υλών από τη Ρωσία προκειμένου να μην στηρίζονται μόνο στη αδύναμη και μη ανταγωνιστική βαριά βιομηχανία τους αλλά να αναπτύξουν και άλλους  μοντέρνους τομείς συμβατούς με την  ψηφιακή μας εποχή. Παράλληλα δεν δόθηκε καμία σημασία ούτε στην οργάνωση των μαζών και της νεολαίας σε ενώσεις  αντιιμπεριαλιστικής κατεύθυνσης, ούτε στην εκπαίδευση και ενημέρωση του λαού για το τι σημαίνει Δύση και πόσο επικίνδυνες είναι οι μη προσεκτικές σχέσεις μαζί της. Κατι που κατάλαβαν έγκαιρα ο Τσάβες με τον Μαδούρο και υπάρχει ακόμα Βενεζουέλα. Δεν τους έμαθαν ότι όταν οι δυτικοί κόπτονται για «δημοκρατία», «ελευθερία», και «ανθρώπινα δικαιώματα», απλά εννοούν βίαιη ανατροπή  του όποιου φιλολαϊκού καθεστώτος και αντικατάστασή του με καθεστώς ανδρεικέλων υποταγμένο κι ενταγμένο στις δυτικές οικονομικές και στρατιωτικές δομές και έρεισμα εναντίον Ρωσίας-Κίνας. Δεν χρειάζεται να πούμε πόσο σημαντική είναι για την  ασφάλεια της Ρωσίας η Λευκορωσία, καθώς εκεί  εκτός από τις βάσεις της έχει αναπτύξει και τμήμα του ενιαίου με την Λευκορωσία αντιπυραυλικού τους συστήματος. Ταυτόχρονα η χώρα αυτή αποτελεί και σημαντικό  διάδρομο εναντίον των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στη Πολωνία και νήμα ζωής προς τον σημαντικότερο θύλακα άμυνας της Ρωσίας στη Βαλτική, το Καλίνινγκραντ. Συνεπώς, δεν πρόκειται η Ρωσία να  εγκαταλείψει την Λευκορωσία διότι είναι σαν να εγκαταλείπει τον ίδιο της τον εαυτό, καθώς οι ΝΑΤΟϊκές βάσεις θα προωθηθούν 700 χμ ανατολικότερα προς τη Μόσχα, που έτσι θα υποστεί καθοριστική γεωστρατηγική ήττα. Ωστόσο, δεν πρέπει να κάνει άμεση  στρατιωτική  επέμβαση, διότι η ένταση διεθνώς θα χτυπήσει κόκκινο με κορύφωση του αντιρωσισμού, έξαρση των κυρώσεων και ενδεχομένως αυτό να χρησιμοποιηθεί σαν άλλοθι από τους δυτικούς γκάνγκστερ για επίθεση σε Βενεζουέλα, Κούβα κλπ. Υποθέτω, αν χρειαστεί,  θα γίνει συγκεκαλυμμένη επιχείρηση ειδικών δυνάμεων στα πλαίσια του υβριδικού πολέμου που διεξάγεται άλλωστε εδώ και χρόνια, ώστε να μην δοθεί δικαιολογία για φανερή δράση των δυτικών ιμπεριαλιστών. Βέβαια, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο, όλη αυτή η ιστορία με την Λευκορωσία,   να είναι  μεγάλης κλίμακας παίγνιο -άσκηση ηλεκτρονικού-υβριδικού πολέμου ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ κατά Ρωσίας και Ευρασιατικής Ένωσης (CSTO), προκειμένου να τεστάρουν την αντίδραση του υπό την Ρωσία  Οργανισμού των έξη κρατών, ή κίνηση αντιπερισπασμού  στην εκρηκτική κατάσταση στο τόξο από Λιβύη – Αιγαίο-Αν Μεσόγειο-Συρία  μέχρι Ιράν.

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ πάντως που βγαίνουν απ’ αυτή την επίθεση του ιμπεριαλισμού είναι εφιαλτικά για τους λαούς, τα ανυπόταχτα κράτη  και τα εργατικά λαϊκά κινήματα διεθνώς: Κάποιοι που κάθονται μπροστά από ψηφιακές οθόνες και ελέγχουν το διαδίκτυο και την κινητή τηλεφωνία, μπορούν να οργανώσουν μαζικές κινητοποιήσεις σε μια χώρα - στόχο, να  ανατρέψουν την κυβέρνησή της και να την καταστρέψουν χωρίς να χρειαστεί να μετακινήσουν ούτε ένα στρατιώτη τους. Μόνο λοιπόν με τεράστια ψηφιακή θωράκιση, σε διαδίκτυο και τηλεφωνία, μπορεί μια χώρα να αντιμετωπίσει τη  νέα μορφή πολέμου που έχουν εξαπολύσει ΗΠΑ- ΝΑΤΟ κατά χωρών και κινημάτων από τη μια άκρη του πλανήτη στην άλλη.  Και μια τέτοια θωράκιση, μας αρέσει δεν μας αρέσει, μόνο Ρωσία και Κίνα μπορούν να προσφέρουν. Εργατικά κινήματα και κόμματα σήμερα, χρειάζονται περισσότερους ειδικούς του ηλεκτρονικού πολέμου παρά ψηφιακά «αγράμματα» επαγγελματικά στελέχη.

                                                       Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                                    Φυσικός συν/χος εκπ/κός

 

Διαπλοκή και διαφθορά:   η εφαρμοσμένη     κανονικότητα

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, αλλά και διεθνώς, η πολιτική είναι πλέον ένα ατέλειωτο αλισβερίσι παραγοντισμού και συναλλαγής, προσωπικού καριερισμού, αβυσσαλέου αμοραλισμού και άμετρου τυχοδιωκτισμού. Στη χώρα μας, τα κόμματα εξουσίας (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και παλιότερα ΠΑΣΟΚ), έχουν μετατραπεί σε ανώνυμες εταιρίες εξυπηρέτησης ντόπιων και ξένων συμφερόντων, εν μέσω πλήρους ηθικής κατάπτωσης και εξαχρείωσης. Κανένα τους δεν παράγει πολιτική, καθώς αρκούνται στην εισαγωγή της  από τα ευρωατλαντικά κέντρα. Κι ενώ είναι τα θερμοκήπια της διαπλοκής με το μεγάλο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, αλληλοκατηγορούνται για πράγματα στα οποία κανένα δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα άλλα δύο. Ίδιες μέθοδοι, ίδιες διαδικασίες, ίδια στόχευση, απλά με διαφορετικούς πρωταγωνιστές κάθε φορά. Ωρύονται για δεκαετίες, να βγουν «όλα στο φώς» και «να φτάσει το μαχαίρι στο κόκαλο». Αλλά φευ, ούτε το φως μπορεί να διαπεράσει τα σκοτεινά πέπλα που καλύπτουν τις ανομίες τους, ούτε το μαχαίρι μπορεί να διαπεράσει τη χοντρή προβιά  της ανηθικότητάς τους, διότι αυτοί που τα επικαλούνται είναι  διαπλεκόμενοι και διεφθαρμένοι. Απλά ντόρος να γίνεται να περισπάται η προσοχή του κοσμάκη από τα φλέγοντα οικονομικά, κοινωνικά και εθνικά ζητήματα που όσο πάνε και θεριεύουν, ενώ αυτοί αγοράζουν χρόνο. Η διαπλοκή και διαφθορά είναι πλέον διαχρονικά φαινόμενα στην Ελλάδα και όχι μόνο. Στην υποτιθέμενη άμεμπτη ΕΕ, η δράση των επιχειρηματικών λόμπι και οι στενές τους σχέσεις με τις πολιτικές ομάδες  του Ευρωκοινοβουλίου είναι απόλυτα νόμιμες και θεσμοθετημένες. Μέσω των λόμπι, οι γιγάντιοι επιχειρηματικοί όμιλοι της ΕΕ, πραγματοποιούν άμεσες παρεμβάσεις στην διαμόρφωση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας προκειμένου να προωθούνται τα συμφέροντά τους, σε ποσοστό μάλιστα που ξεπερνάει το 75% του συνόλου των νομοθετημάτων, σύμφωνα με τον Guardian. Κι όλα αυτά βέβαια δε γίνονται τζάμπα. Τα δωράκια, οι μίζες τα λαδώματα πάνε σύννεφο, ενώ οι πολυπλόκαμοι παρασιτικοί μηχανισμοί εντός των οργάνων της ΕΕ είναι πλέον καθεστώς. Με λίγα λόγια, η διαφθορά, η διαπλοκή, οι εικονικές συναλλαγές, οι εκδουλεύσεις, η χρήση μυστικών υπηρεσιών, οι υπόγειες μεθοδεύσεις κι αλληλοεξυπηρετήσεις, δεν αποτελούν πλέον εξαιρέσεις, έχουν γενικευτεί, αποτελούν τον κανόνα, καθώς είναι σύμφυτα με τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής με τον οποίο οι καπιταλιστές κάνουν τις μπίζνες τους, διεκδικώντας μεγαλύτερα μερίδια και κέρδη έναντι των ανταγωνιστών τους.  

 ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ υψηλόβαθμων οικονομικών παραγόντων από ΗΠΑ και ΕΕ σχετικά με τις προοπτικές της Αμερικανικής κι ευρωπαϊκής  οικονομίας μόνο ενθαρρυντικές δεν είναι, αφού μιλούν για διψήφια νούμερα ύφεσης, εκτόξευση της ανεργίας και λουκέτα σε χιλιάδες επιχειρήσεις  μέχρι το τέλος του χρόνου. Το Μητσοτακικό επιτελείο έχει θορυβηθεί διότι η λαϊκή αποδοχή που απέσπασε λόγω της  επιτυχούς αντιμετώπισης της πανδημίας, κινδυνεύει να πάει περίπατο αν η ανεργία και η πείνα εξαπλωθούν σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα μέχρι το τέλος του χρόνου. Ο τουρισμός, που εντελώς απερίσκεπτα, οι τελευταίες κυβερνήσεις, ανήγαγαν σε «βαριά βιομηχανία» της χώρας μας συνεισφέροντας στο 35% σχεδόν του ΑΕΠ, φέτος λόγω ιού, πνέει τα λοίσθια. Τα έσοδα του κράτους λιγοστεύουν συνεχώς από τα λοκντάουν τη μείωση εργασιακών αμοιβών και τις χιλιάδες απολύσεις. Τα περιβόητα πακέτα ανάκαμψης (δάνεια) της «φιλάνθρωπης» ΕΕ δεν φαίνονται στον ορίζοντα κι αυτό έχει πανικοβάλει την κλίκα Μητσοτάκη. Το οικονομικό του επιτελείο γνωρίζει ότι τις τελευταίες δεκαετίες, η διάσωση του καπιταλισμού γίνεται όλο και περισσότερο με το σκόρπισμα χρήματος και δανείων σε μεγάλες επιχειρήσεις και «επενδυτές», ενώ αγνοούνται επιδεικτικά οι απλοί εργαζόμενοι. Πρόκειται κυριολεκτικά για μια διαδικασία λωποδυσίας που σίγουρα θα γυρίσει μπούμερανγκ στους εμπνευστές της. Μπροστά λοιπόν στο φάσμα των επερχόμενων μαζικών λαϊκών κινητοποιήσεων που θα προκαλέσει η νέα φτωχοποίηση του κόσμου, προωθούν εσπευσμένα στη Βουλή για ψήφιση το νέο νόμο για τον περιορισμό  ή και απαγόρευση διαδηλώσεων, ταυτόχρονα με την ανάδειξη σκανδάλων υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι ξέθαψαν τις σκανδαλώδεις συναλλαγές του πρώην Συριζαίου υπουργού Ν. Παπά με τους απατεώνες  Καλογρίτσα και Μιωνή, για να υπενθυμίσουν στον κόσμο πόσο βρώμικοι είναι οι Συριζαίοι και πόσο καθαροί και άμεμπτοι δήθεν είναι οι Νεοδημοκράτες, που υποτίθεται θα τους οδηγήσουν στην «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη για να τιμωρηθούν, ικανοποιώντας έτσι το περί δικαίου αίσθημα του κόσμου. Ευελπιστούν έτσι στο στραπατσάρισμα του ΣΥΡΙΖΑ και σε εκλογική συντριβή του, ακόμη κι αν η οικονομική κατάσταση της χώρας επιδεινωθεί.  Η διαδικασία της «τιμωρίας» ωστόσο είναι, σκόπιμα, τόσο πολυδαίδαλη και μακρόσυρτη ώστε όταν επί τέλους βρεθούν ο/οι ένοχος/οι, συνήθως έχουν παραγραφεί τα αδικήματα και η υπόθεση μπαίνει στο αρχείο (βλέπε Ζήμενς, ΝΟΒΑΡΤΙΣ κλπ). Όμως, ο καθημερινός βομβαρδισμός των ΜΜΕ για την πανδημία του κορονοϊού που δεν λέει να κοπάσει, για τα απανωτά εγκλήματα στην επικράτεια, για τις συμμορίες κάθε είδους κακοποιών στοιχείων στις οποίες ουσιαστική συμμετοχή έχουν πάντα υψηλόβαθμοι αστυνομικοί, για την τουρκική επιθετικότητα και για τα παντοειδή οικονομικά και πολιτικά σκάνδαλα, αποτελεί το πιο αποτελεσματικό ενημερωτικό κοκτέϊλ ώστε να μπουκώσει ο κόσμος από «πληροφορία», να αηδιάσει και σε μεγάλο βαθμό να αποστασιοποιηθεί από όλα όσα βλέπει και ακούει. Αν κρίνει δε κανείς από τις δημοσκοπήσεις όπου τα κόμματα της διαφθοράς και διαπλοκής εξακολουθούν να συγκεντρώνουν το 70% των προτιμήσεων του εκλογικού σώματος, φαίνεται προς το παρόν να επιτυγχάνουν τον σκοπό τους. Δεν του προκαλεί τίποτα πλέον ενδιαφέρον ή έκπληξη. Στο ίδιο έργο θεατής εδώ και δεκαετίες, όχι μόνο δεν βλέπει την  περιβόητη «κάθαρση», αλλά  και δεν κάνει τίποτα να την επιβάλλει, ψηφίζοντας ξανά και ξανά τα κόμματα - σημαιοφόρους της διαπλοκής και διαφθοράς. Υπάρχει αντίδοτο όμως στον Μιθριδατισμό της διαφθοράς; ΝΑΙ  υπάρχει, είναι η συμπόρευση με τις ταξικές δυνάμεις του τόπου μας.

                                            Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                      Φυσικός, συν/χος εκπαιδευτικός

Τα θολά «πακέτα» στην  ΕΕ της μόνιμης           κρίσης

ΟΙ ΘΕΣΜΙΚΟΙ απατεώνες της ΕΕ έχουν θορυβηθεί από την ανεπάρκεια του εκμεταλλευτικού συστήματος που υπηρετούν, ιδιαίτερα μετά το ξεγύμνωμα στο οποίο υποβλήθηκαν με την επέλαση του κορονοϊού. Τους πήρε δυο μήνες να σκέπτονται και να καταλήγουν για το πώς θα πλασάρουν τα νέα ψεύδη περί αλληλεγγύης στους Ευρωπαϊκούς λαούς, προκειμένου να ανακτήσουν μέρος τουλάχιστον της χαμένης αξιοπιστίας της ΕΕ, γύρω από την υποτιθέμενη  αλληλοβοήθεια και συνοχή μεταξύ των μελών-κρατών. Όλα τα στοιχεία που παρουσιάζονται για την οικονομία στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, είναι άκρως ανησυχητικά. Η ύφεση που έρχεται και επιταχύνθηκε από τον ιό, είναι πολύ μεγάλη και έχει προκαλέσει πανικό στα κυβερνητικά επιτελεία που προσπαθούν με ψεύδη να αποκρύψουν το μέγεθός της, ώστε να μην υπάρξουν εξ αρχής αντιδράσεις. Αφήνουν σιγά-σιγά να αναδειχθεί η πραγματικότητα, ώστε να απλωθεί η αίσθηση ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα  και ό,τι είναι να γίνει ας γίνει. Η οικονομική κρίση, που επιβαρύνει ο κορονοϊός, επιταχύνει την υλοποίηση των πολιτικών που ήδη υπάρχουν στην ΕΕ. Δηλαδή πολιτικών λιτότητας για τις λαϊκές τάξεις με ταυτόχρονο  πλουτισμό των ολιγαρχών του Βορρά σε βάρος του Νότου.

ΤΑ ΠΟΛΥΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΑ πακέτα «βοήθειας» της ΕΕ προς τις πληγείσες  χώρες, προτάθηκαν το τελευταίο δίμηνο της πανδημίας, κάτω από την   γενική κατακραυγή για ανεπάρκεια και έλλειψη προετοιμασίας για αντιμετώπιση υγειονομικών κινδύνων, και πετάχτηκαν εν είδη πυροτεχνημάτων. Πέταγαν το ένα μετά το άλλο κάθε 15 μέρες περίπου, και τα παρουσίασαν σαν «προτάσεις» που χρήζουν όμως σκληρής διαπραγμάτευσης. Διαπραγμάτευση: το σπόρ που επιδίδονται  οι ευρωαπατεώνες για να δικαιολογούν από τη μια την καθυστέρηση υλοποίησης των προτάσεων (εκταμίευσης των κονδυλίων) και από την άλλη την ουσιαστική διαφοροποίησή τους προς όφελος των ισχυρών του Βορρά.  Έτσι ξεκινήσανε με δάνεια που θα έδινε το ταμείο του ΕΜΣ (Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας), μετά ήρθε η πρόταση Μέρκελ -Μακρόν που όμως την σταμάτησε το βέτο των τεσσάρων δορυφόρων της Γερμανίας, και τελευταίο το νέο «Συμβιβαστικό Πακέτο Ανάκαμψης», που δεν ξέρουμε ακόμα ποια θα είναι η τύχη του, καθώς κι αυτό είναι «πρόταση» με πολλές ασάφειες και σκοτεινά σημεία.  Κι όλα αυτά γιατί η ΕΕ βρίσκεται σε μεγάλη κρίση και μη μπορώντας να καλύψει τις αντιλαϊκές πολιτικές και απάτες της, σπέρνει ελπίδες για παροχή ρευστότητας, ξεγελώντας τους λαούς της για να κερδίζει χρόνο. Γι αυτό το ένα πακέτο  έρχεται μετά το άλλο και το επόμενο καταργεί το προηγούμενο μετά από κάθε μεγάλο παζάρι. Έτσι κι αυτό το τελευταίο πακέτο (μίγμα επιχορηγήσεων και δανείων)  θα προκαλέσει πολλές αναταράξεις καθώς για την τελική του μορφή θα υπάρξουν πολλές και ισχυρές συγκρούσεις μεταξύ μεγάλων ενδοευρωπαϊκών συμφερόντων. Για παράδειγμα: ένα μικρό ποσό θα δοθεί στα συρρικνωμένα συστήματα υγείας, ενώ την μερίδα του λέοντος θα πάρουν τα αρπακτικά της δήθεν «πράσινης ανάπτυξης» (ανεμογεννήτριες κλπ), που ήδη ακονίζουν τα μαχαίρια τους, αγοράζοντας τζάμπα μεγάλες εκτάσεις ακόμα και σε περιοχές Natura. Άλλωστε ο Κυριάκος και οι υπουργοί του το ξεκαθάρισαν: «Τα λεφτά δεν θα σπαταληθούν αλλά θα επενδυθούν». Με άλλα λόγια, «τα λεφτά δεν είναι για το λαό, αλλά θα πληρωθούν από το λαό», όπως γίνεται πάντα. Κι επειδή οι εξαγγελίες περί πακτωλού από την ΕΕ είχαν περισσότερο επικοινωνιακό παρά ουσιαστικό χαρακτήρα, έχουν δημιουργηθεί και πολλά ερωτηματικά για τα περιβόητα αυτά κονδύλια. Π.χ,  τα δάνεια θα είναι υποχρεωτικά; δηλαδή προϋπόθεση για να δοθούν οι επιχορηγήσεις ή όχι; Θα υπάρχουν δεσμεύσεις μνημονιακού τύπου ή όχι; Ας σημειωθεί βέβαια, ότι τίποτα δεν θα είναι δωρεάν, ούτε οι λεγόμενες επιχορηγήσεις που τις διαφημίζουν ως δωρεάν χρήμα προς τα κράτη –μέλη, καθώς είναι γνωστό  ότι η ΕΕ παθαίνει αλλεργία και μόνο στο άκουσμα της λέξης «δωρεάν». Τα δήθεν δωρεάν χρήματα θα πληρωθούν από τα κράτη – μέλη με βαριά πρόσθετη φορολογία που θα την πληρώσει βέβαια ο κοσμάκης. Όποιο δε ποσό θα δίδεται, θα παρέχεται υπό μορφή προγραμμάτων και δανείων με όρους που θα κανονίζει η Κομισιόν και επομένως θα υπηρετούν κυρίως κοινοτικές και Γερμανικές προδιαγραφές και προτεραιότητες.

ΣΥΝΕΠΩΣ, πολύ πιθανό είναι να υπάρξουν και πολιτικές ανακατατάξεις και συγκρούσεις είτε λόγω λαϊκών αντιδράσεων από την εξάπλωση της φτώχειας και ανεργίας, είτε λόγω παραγκωνισμού κάποιων κατεστημένων στις μικρές χώρες. Βέβαια η πρόσφατη πρόταση της Κομισιόν δεν ξεφεύγει από τη γενική γραμμή των τελευταίων δεκαετιών. Ίσα-ίσα, αποτελεί συνέχιση των υπαρχουσών πολιτικών  για τον ασφυκτικότερο έλεγχο όλων των χωρών  του Ευρωπαϊκού Νότου. Γι αυτό είναι πιθανό να ζήσουμε κάτι πολύ χειρότερο από την μνημονιακή περίοδο, με τον τρόπο που θα κατανεμηθούν τα κονδύλια. Άρα η Ελλάδα οδεύει σε βαθύτατη κρίση, την μεγαλύτερη ίσως σε ειρηνική περίοδο καθώς το χρέος της χώρας έχει φτάσει το 214% του  ΑΕΠ φέτος, με τα κονδύλια της ΕΕ να το διογκώνουν περαιτέρω. Επί πλέον, η εποπτεία της Ελληνικής οικονομίας θα ενταθεί, ενώ θα απαιτηθεί και πλήρης ιδιωτικοποίηση των πάντων (τελειωτικό ξεπούλημα της χώρας), που θα συνοδεύονται και από «μεταρρυθμίσεις» στο ασφαλιστικό, στην ευελιξία στην αγορά εργασίας, στους μισθούς στις συντάξεις και όλα τα γνωστά θύματα των «μεταρρυθμίσεων». Με το πέρασμα του χρόνου γίνεται όλο και πιο φανερό ότι ή ένταξη της χώρας στην ΕΕ και στο ευρώ, έχει τεράστιο κόστος.  Όσο υπάρχει το καπιταλιστικό αυτό μόρφωμα, ο Νότος θα φτωχοποιείται διαρκώς προς όφελος του Βορρά, ενώ οι ανισότητες μεταξύ των ανθρώπων της θα μεγεθύνονται. Στη χώρα μας δε, περισσότερο επιτείνει τα κρισιακά αδιέξοδα  παρά υποβοηθά την ανόρθωσή της.

                                               Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                  Φυσικός, συν/χος εκπαιδευτικός             

.