Απειλή για παγκόσμια Χιροσίμα

ΟΙ ΘΕΡΜΟΚΕΦΑΛΟΙ της Ουάσιγκτον, δια στόματος του ασυνάρτητου Τράμπ, επέλεξαν να εξαγγείλουν στις 2 Αυγούστου, την οριστική αποχώρηση των ΗΠΑ από την Συμφωνία INF. Τέσσερες μέρες πριν την 6^η Αυγούστου, που είναι η  74^η επέτειος  της ρίψης της πρώτης ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα, επέλεξαν όχι τυχαία, οι πολεμοκάπηλοι της Ουάσιγκτον να δυναμιτίσουν έστω κι αυτήν την υπαρκτή παγκόσμια «ειρήνη».  Η Συμφωνία INF, μεταξύ των ΗΠΑ και της τότε ΕΣΣΔ, που υπογράφτηκε το 1987 από τους προέδρους Ρήγκαν και Γκορμπατσόφ, αφορούσε στην κατάργηση και απαγόρευση κατασκευής πυραύλων ενδιάμεσου βεληνεκούς (από 500 ως 5.500 χλμ). Τότε οι ΗΠΑ είχαν εγκαταστήσει στη Δ. Ευρώπη (Δ. Γερμανία) τέτοιου τύπου πυραύλους Πέρσινγκ, με συνέπεια και η ΕΣΣΔ να απαντήσει με την τοποθέτηση ανάλογων πυραύλων, των SS-20, στην Αν. Γερμανία. Όλοι αυτοί οι πύραυλοι αποσύρθηκαν και καταστράφηκαν με την συγκεκριμένη συμφωνία. Τώρα 32 χρόνια μετά την συμφωνία και ύστερα από τις κατακλυσμικές μεταβολές στο παγκόσμιο γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό  σκηνικό που πρόκυψε από την Γκορμπατσοφική προδοσία και την διάλυση της ΕΣΣΔ, μια νέα Δαμόκλεια σπάθη κρέμεται πάνω από την ανθρωπότητα.   Η διαχωριστική γραμμή ΝΑΤΟ – Ρωσίας μετατοπίστηκε 1000 χλμ ανατολικότερα και πάνω ακριβώς στα σύνορα της Ρωσίας. Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση δεν λέει να κοπάσει.  Ο εμπορικό πόλεμος ΗΠΑ – Κίνας φουντώνει από μέρα σε μέρα. Η διεθνής πραγματικότητα - οικονομική, πολιτική, στρατιωτική - έχει γίνει πολύ πιο σύνθετη και εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας. Στις τρείς αυτές δεκαετίες, η πυραυλική τεχνολογία, η ταχύτητα των πυραύλων και η ακρίβεια στόχευσης των όπλων αυτών, έχουν κάνει τεράστια άλματα. (Για παράδειγμα, οι Ρώσοι διαθέτουν ήδη υπερ-υπερηχητικούς πυραύλους HGV (Hypersonic Glide Vehicles) με ταχύτητες από 10 έως 20 MACH).  Παράλληλα και οι πλατφόρμες εκτόξευσής τους δεν είναι πια μόνο ακίνητες χερσαίες. Είναι κινητές, είναι σε στρατηγικά ή υποστρατηγικά βομβαρδιστικά, είναι σε πολεμικά σκάφη και σε συμβατικά ή πυρηνικά υποβρύχια, άρα είναι πολύ λιγότερο ευάλωτες.  Εκείνο όμως που προκαλεί τρόμο και πονοκέφαλο στα επιτελεία των αντιπάλων  είναι η τρομακτική ταχύτητα των νέων πύραυλων, πράγμα που τους καθιστά μη ανασχέσιμους από τα υπάρχοντα αντιπυραυλικά συστήματα αεράμυνας. Ακόμα κι αν εντοπιστούν από τα ραντάρ της αεράμυνας αυτού που υφίσταται την επίθεση, ο χρόνος αντίδρασής του είναι μόλις λίγα λεπτά. Που σημαίνει αδυναμία αποτελεσματικής αντίδρασης. Συνεπώς θα υποχρεωθεί να εκτοξεύσει από άλλα σημεία ανάλογα όπλα (αν διαθέτει)  και ο πόλεμος θα γενικευτεί κι ενδεχομένως θα τελειώσει εντός λεπτών προς όφελος εκείνου που έχει τα περισσότερα συστήματα του είδους. Βέβαια είναι γεγονός πως η Συμφωνία INF, δεν κάλυπτε τους πυραύλους κρουζ Τomahawk (ΗΠΑ)  και Kalibr (Ρωσία), με εμβέλεια 2500 χλμ, ούτε και το επί των πλοίων σύστημα Aegis των ΗΠΑ που έχουν περικυκλώσει την Ρωσία και από τους ωκεανούς. Γι αυτό η Μόσχα ζήτησε επικαιροποίηση της συμφωνίας και όχι κατάργησή της, συναντώντας την κάθετη άρνηση των Αμερικανών. Ο λόγος απλός: Η μαφία του Βαθέος Αμερικανικού Κράτους, επιδιώκει μια νέα κούρσα πανάκριβων εξοπλισμών με την Ρωσία, πιστεύοντας ότι θα την γονατίσει οικονομικά, κι έτσι δεν θα χρειαστεί καν να κάνει πόλεμο, υποχρεώνοντάς την να συνθηκολογήσει αμαχητί.

 ΜΕ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ στις Βαλτικές χώρες, να απέχουν μόλις 150 χλμ από το Λένινγκραντ (Αγ. Πετρούπολη)  και στην Ουκρανία περίπου 500 χλμ από την Μόσχα, αντιλαμβάνεται κανείς τα μέτρα που πρέπει να πάρουν οι Ρώσοι  για να αντιμετωπίσουν τέτοια υπαρξιακή κυριολεκτικά απειλή από τους κακοποιούς της Ουάσιγκτον. Ευτυχώς προηγούνται κατά πολύ των Αμερικανών σε τέτοια πυραυλική τεχνολογία και τους προειδοποίησαν ότι αν εγκαταστήσουν τέτοια όπλα στην Ευρώπη θα τοποθετήσουν τα δικά τους στις ίδιες ακριβώς αποστάσεις από τα Αμερικανικά σύνορα, εννοώντας προφανώς ότι θα τα τοποθετήσουν σε πυρηνικά υποβρύχια που θα περιπολούν συνεχώς εν καταδύσει κοντά στις αμερικανικές ακτές. Η ανθρωπότητα, με τόσα  ανοικτά περιφερειακά μέτωπα σε όλες σχεδόν τις ηπείρους, με ευθύνη και υποκίνηση των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, βρίσκεται σε μια κατάσταση ανάλογη με εκείνη των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων όπου οι ψυχροπολεμικές κλίκες Τρούμαν και Τσόρτσιλ, κραδαίνοντας το ατομικό όπλο που δεν είχε αποκτήσει ακόμα η ΕΣΣΔ. Κρατούσαν έτσι τον πλανήτη σε συνεχή ένταση με διαρκείς επεμβάσεις σε μη αρεστές χώρες και κάνοντας τεράστιους εξοπλισμούς, δημιούργησαν την δολοφονική συμμορία του ΝΑΤΟ επιχειρώντας επανειλημμένα να προκαλέσουν σύγκρουση με την ΕΣΣΔ που αποφεύχθηκε όμως χάρις στην σωφροσύνη και ψυχραιμία των σοβιετικών ηγετών. Είναι ίδιον του καπιταλιστικού συστήματος το οποίο βρίσκεται σε μόνιμη κρίση, να προκαλεί πολέμους για να κινηθεί η οικονομία του και να βγαίνει βραχυπρόθεσμα από τις κρίσεις. Διασώζει έτσι τις χρεοκοπημένες τράπεζες και επιχειρήσεις που μετά από κάθε πόλεμο ορμάνε στις κατεστραμμένες χώρες για δάνεια κι «επενδύσεις», δηλαδή για ξέφρενο  πλιάτσικο και κυριαρχία. Στις 6 (Χιροσίμα) και στις 9 (Ναγκασάκι) Αυγούστου 1945, οι Αμερικανοί διέπραξαν δύο τρομακτικά, αποτρόπαια  εγκλήματα, με την ολοκληρωτική καταστροφή και ισοπέδωση δύο Ιαπωνικών πόλεων, ενώ δεν υπήρχε στρατιωτική ανάγκη καθώς ο πόλεμος είχε ήδη τελειώσει.  Αλλά η χρήση των ατομικών βομβών πάνω σε ανθρώπους, αποτελούσε την πιο αδίστακτη κι εκκωφαντική επίδειξη ισχύος από τους παρανοϊκούς των ΗΠΑ. Ήταν το βασικό μέσο υπαγόρευσης της εγκληματικής τους πολιτικής στη διαμόρφωση της μεταπολεμικής παγκόσμιας τάξης. Ήταν έκφραση ανοιχτής, χυδαίας πρόκλησης, απειλής κι εκβιασμού προς την ΕΣΣΔ, αλλά και προειδοποίηση προς τυχόν επίδοξους δυτικούς ανταγωνιστές για το ποιος είναι τώρα το αφεντικό. Ας ελπίσουμε ότι η σύνεση και η αποφασιστικότητα  των σημερινών ηγεσιών Ρωσίας και Κίνας, συνοδευόμενη από την τεράστια συνδυασμένη στρατιωτική τους ισχύ, θα αποτρέψει τους τρομοκράτες του πλανήτη από το  να κάνουν το παράτολμο και τελευταίο τους βήμα.

                                                            Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                            Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης                       

Κύπρος 1974: Έγκλημα χωρίς τιμωρία

Η Ελλάδα αναπνέει σήμερα με δύο πνεύμονες, τον μεν Αγγλικόν τον δε Αμερικανικόν. Και δι αυτό δεν ημπορεί, λόγω Κυπριακού, να διακινδυνεύσει να πάθει ασφυξία. (Ο Γ. Παπανδρέου, ο δήθεν «γέρος της δημοκρατίας», προς τον δήμαρχο της Λευκωσίας το 1950)

Η ΚΥΠΡΟΣ έχει πολύ σπουδαία γεωστρατηγική θέση, γι αυτό κι έχει μπει στο στόχαστρο των δυτικών ιμπεριαλιστών ήδη από το 1878 που περιήλθε στη δικαιοδοσία και κατοχή των Άγγλων αποικιοκρατών. Η γεωγραφική της θέση είναι τέτοια που διευκολύνει κάθε είδους επεμβάσεις των ΗΠΑ- Βρετανίας στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και της Μ. Ανατολής. Ταυτόχρονα, κι αυτό είναι το κυριότερο τις τελευταίες δεκαετίες, αποτελούσε μια σημαντική βάση  παρακολούθησης των δραστηριοτήτων του Σοβιετικού στόλου Μεσογείου και σήμερα του Ρωσικού.  Δεν είναι τυχαίο λοιπόν το «ενδιαφέρον» των δυτικών δολοφόνων για το νησί που μόνο συμφορές έχει προκαλέσει   στους ανθρώπους του και στον Ελληνισμό γενικότερα. Για παράδειγμα η πρώτη πράξη των Άγγλων στη Κύπρο προκειμένου να διχάσουν τον λαό και να κυβερνούν ευκολότερα ήταν η μετονομασία των μουσουλμάνων του νησιού σε τουρκική μειονότητα που σιγά-σιγά απέκτησε και τουρκική συνείδηση, με όλα τα γνωστά επακόλουθα.  Οι αστικές τάξεις στην Ελλάδα, την Τουρκία και την Κύπρο, υπηρετώντας αδιάλειπτα τα ξένα συμφέροντα,  οδήγησαν τη μεγαλόνησο στην τραγική πραγματικότητα της Τουρκικής κατοχής στο 40% του νησιού και στην ντε φάκτο διχοτόμησή του, από τον Ιούλιο (Αττίλας Ι) και Αύγουστο (Αττίλας ΙΙ) του 1974. Ο Παπανδρέου, δεν ήταν ο μόνος αστός πολιτικός που διακατεχόταν απο αντικυπριακές αντιλήψεις, καθώς μετά το νικηφόρο – λόγω της Αμερικανικής στρατιωτικής εμπλοκής και οικονομικής βοήθειας - για τους αστούς, τέλος του εμφυλίου στην Ελλάδα,  οι πολιτικοί τους  δήλωναν απόλυτη υποταγή και αφοσίωση στα νέα αφεντικά που κατέκλυσαν την χώρα μας και καθόριζαν πλέον  την δυτικόστροφη πορεία και συμπεριφορά της. Όποιος δεν το έκανε απλά εξαφανιζόταν από την πολιτική σκηνή της χώρας. Η εξυπηρέτηση και προώθηση των Αμερικανικών συμφερόντων στην Ελλάδα, Κύπρο, Τουρκία και ευρύτερη πετρελαιοφόρο περιοχή της Μ. Ανατολής, έγινε προτεραιότητα για όλο αυτό το κοπάδι των αμερικανόδουλων πολιτικάντιδων  και συνεχίζεται αδιάλειπτα μέχρι τις μέρες μας. Τον πλέον βρώμικο, σκοτεινό  και προδοτικό ρόλο όμως,  τον έπαιξε ο Ευάγγελος Αβέρωφ και σαν ΥΠΕΞ και σαν ΥΠΑΜ, που σαν αρχή του είχε πως «Το Κυπριακό πρέπει να αντιμετωπιστεί σαν ΝΑΤΟϊκό πρόβλημα και να λυθεί μέσα στα πλαίσια της συμμαχίας με τρόπο που να διασφαλίζει τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ στην Αν. Μεσόγειο». Προσέξτε, όχι τα συμφέροντα της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ, δηλαδή των Αμερικανών. Μάλιστα ο Αβέρωφ, λόγω των ιδιαίτερων σχέσεων που διατηρούσε με τους χουντικούς, γνώριζε τα πάντα περί του σχεδιαζόμενου πραξικοπήματος τον Ιούλιο του ‘74, αλλά δεν ενημέρωσε τον Κύπριο πρόεδρο Μακάριο, καθώς επιθυμούσε κι αυτός την «απομάκρυνσή» του από την προεδρία, γιατί τον θεωρούσε «επικίνδυνο για την ασφάλεια της Δύσης», λόγω των σχέσεων που ανέπτυσσε τότε με την ΕΣΣΔ.

 ΤΟ ΦΛΕΒΑΡΗ του ’59 στη Ζυρίχη και στο Λονδίνο, υπογράφηκαν, κάτω από εκβιασμούς και απειλές των Άγγλων, από τον Κ. Καραμανλή και τον Α. Μεντερές, συνθήκες που  τυπικά έθεταν τέλος στην Αγγλική κατοχή, αλλά όχι στις Αγγλικές βάσεις,  δίνοντας στο νησί μια, όπως ονομάστηκε,  «εξαρτημένη ανεξαρτησία». Στις συνθήκες αυτές αποκλειόταν το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του νησιού (π.χ ένωση με άλλο κράτος) και καθιέρωνε τις Αγγλία, Ελλάδα, Τουρκία, ως εγγυήτριες δυνάμεις, δίνοντάς τους το δικαίωμα μονομερούς ή από κοινού επέμβασης στην Κύπρο. Ενώ υπήρχε κείμενο με πολλά διαιρετικά σημεία, πάνω στο οποίο στηρίζεται το Κυπριακό Σύνταγμα, το οποίο εμπεριέχει πολλά σημεία που έδωσαν λαβή σε ενδοκοινοτικές διενέξεις. Υπήρχε δε και ένα μυστικό κεφάλαιο (η λεγόμενη «Συμφωνία Κυρίων»), που δεν παρουσιάστηκε στον Μακάριο όταν πήγε να την υπογράψει, που προέβλεπε την «προώθηση διαδικασιών για την είσοδο της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, και για την κήρυξη εκτός νόμου του ΑΚΕΛ και κάθε κομμουνιστικής δράσης». Το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα από την εφαρμογή των συμφωνιών αυτών, τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 που δέσποζε η λυσσαλέα κόντρα των ΗΠΑ ενάντια στην Σοβιετική Ένωση, αξιοποίησαν συστηματικά οι κακοποιοί της Ουάσιγκτον ώστε να συντηρούν μια διαρκή ένταση στις σχέσεις Ελλάδας, Τουρκίας, Κύπρου, ενώ την ίδια στιγμή αυτοί, προκειμένου να αποφευχθεί μια σύγκρουση μεταξύ χωρών που ανήκαν στην ίδια συμμαχία (ΝΑΤΟ), αυτοανακηρύσσονταν διαμεσολαβητές, ελέγχοντας έτσι απόλυτα τις εξελίξεις προς το συμφέρον τους. Τους είχε πανικοβάλει το γεγονός ότι ο Μακάριος  είχε καταξιωθεί ως ηγετική μορφή στο κίνημα των τότε αδεσμεύτων, που ήταν πιο φιλικό προς την Σοβιετική Ένωση, και παρεμπόδιζε την υλοποίηση των εγκληματικών σχεδιασμών των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ σε πολλές περιοχές του πλανήτη. Ο Μακάριος λοιπόν, για τους Αμερικάνους και Εγγλέζους, ήταν βασικό εμπόδιο στη ΝΑΤΟποίηση της Κύπρου και έπρεπε να «βγει από τη μέση», διότι τους στερούσε την χρήση της εναντίον των χωρών της περιοχής, αλλά  και του Σοβιετικού στόλου στη Α. Μεσόγειο. Οργανώνουν λοιπόν δύο απόπειρες δολοφονίας του, μέσω της χούντας Ιωαννίδη τον Ιούλιο του ’74, που αποτυγχάνουν κι έτσι αποφασίζουν το πραξικόπημα εναντίον του, αλλά ο παπάς καταφέρνει, με αυτοθυσία της φρουράς του, να διαφύγει και οι πραξικοπηματίες τοποθετούν τον Σαμψών, ένα πιόνι του Ιωαννίδη, για πρόεδρο. Ετσι δίνεται το πράσινο φως στην Τουρκία, από ΗΠΑ- ΝΑΤΟ,  να επέμβει με την προκλητική δικαιολογία της «απελευθέρωσης από την δικτατορία». Αμέσως μετά, η  χούντα Ιωαννίδη καταρρέει, και έχοντας κάνει το «καθήκον» της (πραξικόπημα), παραμερίστηκε την ίδια στιγμή από τους ίδιους που τον προέτρεψαν, κάνοντας τον Ιωαννίδη να αναφωνήσει  προς τον Σίσκο (Αμερ. υφυπουργό εξωτερικών), όταν εκδηλώθηκε η Τουρκική εισβολή, «…μας εξαπατήσατε…». Έτσι, στις 23/7/74 έρχεται στην Αθήνα ο δεξιός Καραμανλής ως ο δημοκράτης και σωτήρας πλέον, ενώ στην Κύπρο αναλαμβάνει ο δεξιός Κληρίδης, με τους Αμερικάνους και ΝΑΤΟϊκούς να τους στηρίζουν ανεπιφύλακτα πουλώντας τους χουντικούς, αφού Καραμανλής και Κληρίδης θα έκαναν τη δουλειά τώρα πολύ πιο εύκολα και χωρίς τα τάνκς, καθώς τα τοπία σε Ελλάδα και Κύπρο, τα είχαν εκκαθαρίσει από κάθε δημοκρατικό, προοδευτικό στοιχείο οι τρεις χούντες. Κανένας κίνδυνος λοιπόν για τα αστικά φιλοαμερικανικά καθεστώτα σε Ελλάδα, Κύπρο και Τουρκία. Η πορεία τους θα συνεχιζόταν αδιατάρακτα μέσα στις οικονομικές και στρατιωτικέ δομές του ευρωατλαντισμού.  

ΤΑ ΤΡΑΓΙΚΑ γεγονότα του ’74 στη μεγαλόνησο που σημάδεψαν τις εξελίξεις και στην Ελλάδα και στην ευρύτερη περιοχή, περιγράφονται με πολλές λεπτομέρειες στον λεγόμενο «Φάκελο της Κύπρου». Έναν «Φάκελο» (δεκάδες κιβώτια) που παραμένει κλειστός από το 1988 στις αποθήκες της Ελληνικής Βουλής, αλλά και της Κυπριακής με χιλιάδες ντοκουμέντα της μεγάλης προδοσίας. Ανάλογες εκθέσεις 378 αξιωματικών που υπηρετούσαν στην Κύπρο την εποχή εκείνη, υπάρχουν και στα αρχεία του ΥΠΕΘΑ. Ορισμένα στοιχεία των εκθέσεων αυτών περιήλθαν στα χέρια κάποιων δημοσιογράφων το 1976, που τα δημοσίευσαν και προκάλεσαν κυριολεκτικά πανικό στη τότε κυβέρνηση Κ. Καραμανλή. Έντρομος ο τότε ΥΠΕΘΑ Ε. Αβέρωφ,  έδωσε εντολή στον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγό Αρμπούζη, να διατάξει τους αξιωματικούς που είχαν υποβάλει εκθέσεις να καταστρέψουν κάθε αντίγραφο που τυχόν κρατούσαν απειλώντας τους με βαρύτατες ποινές.  Καμία κυβέρνηση στην Αθήνα ή στην Λευκωσία δεν τολμά ακόμα να ανοίξει τον «Φάκελο», διότι πρέπει να κρατηθούν στο σκοτάδι στοιχεία που τεκμηρίωναν την προδοσία και αποκάλυπταν τον βρώμικο ρόλο των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Βρετανίας, και Ελλήνων και Κυπρίων πολιτικών και στρατιωτικών παραγόντων, που εξακολουθούν όχι μόνο να παραμένουν ατιμώρητοι αλλά και να έχουν επιβραβευθεί για τις προδοτικές τους πράξεις.

                                           Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                   Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης         

            
















                Εκλογές χωρίς νόημα

Δεν παίζει ρόλο σε ποιο κόμμα ανήκει ο εκάστοτε πρωθυπουργός, αλλά το αν τηρεί τα προγράμματα για τα οποία έχει γίνει εκτεταμένη διαπραγμάτευση. (Μέρκελ, Καγκελάριος Γερμανίας)

Ανάλογου ύφους και περιεχομένου ήταν και οι απαιτήσεις-εντολές, μια μέρα μετά τις εκλογές, από υψηλόβαθμα στελέχη της Ευρωμαφίας των γνωστών πια «Θεσμών» (ΕΚΤ, Κομισιόν, ΕSM), για την πορεία που πρέπει να ακολουθήσει η νέα ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου να μην «καλομάθουν» σε παροχές οι εξαθλιωμένες λαϊκές τάξεις και θιγεί η κερδοφορία της συμμορίας των δανειστών του Ελληνικού δημοσίου. Δηλαδή προτεραιότητα έχει η εξυπηρέτηση του παράνομου, δυσθεώρητου χρέους που μας επέβαλαν, και μόνο αν περισσεύει  τίποτα, θα μοιράζεται στις «ευάλωτες» πληθυσμιακές ομάδες. Τις απαιτήσεις αυτές τις έχει ήδη υπογράψει ο Τσακαλώτος και θα εφαρμόσει κατά γράμμα η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Οι δηλώσεις αυτές, είναι φανερό, ότι δεν γίνονται τυχαία. Γίνονται την κατάλληλη στιγμή ώστε να μας υπενθυμίζουν διαρκώς ποια είναι τα αφεντικά μας, χωρίς την άδεια των οποίων δεν μπορεί να εφαρμοστεί το παραμικρό μέτρο ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων που εξαγγέλλονται από   υποψήφιους πρωθυπουργούς προεκλογικά, προκειμένου να υφαρπάζουν την λαϊκή ψήφο. Έτσι, ο Κυριάκος και η τεχνοκρατική παρέα του, καλυπτόμενοι πίσω από τις δηλώσεις των Ευρωπαίων αρχιληστών θα μπορούν να πάρουν πίσω, χωρίς ίχνος ντροπής όσα υποσχέθηκαν, λέγοντας ό,τι ακριβώς και η Τσιπραϊκή κλίκα. «Παιδιά, εμείς θέλαμε, αλλά δεν μας επιτρέπουν οι θεσμοί». Το παραμύθι αυτό θα συνεχιστεί και επί Κούλη και για όσο θα υπάρχει το τραπεζοκρατικό μόρφωμα που λέγεται ΕΕ.  Με λίγα λόγια, εντός  ΕΕ και υπό την σκιά του σιδηρόφρακτου ΝΑΤΟ, οι εκλογές απόκτησαν έναν εντελώς τυπικό, διεκπεραιωτικό χαρακτήρα: Δεν έχουν κανένα ουσιαστικό  νόημα αφού γίνονται για να  αλλάζουν όχι οι πολιτικές, αλλά οι  διαχειριστές των έξωθεν επιβαλλόμενων μνημονιακών πολιτικών. Κι επειδή η Ελλάδα είναι και θα είναι (όσο υπάρχει ΕΕ) υπό μόνιμη επιτροπεία κι εποπτεία, όντως δεν έχει καμία σημασία πιο (αστικό) κόμμα κυβερνάει και ποιος είναι πρωθυπουργός, αφού όσοι κόπτονται για την διακυβέρνηση της χώρας πρέπει να τρέχουν αδιαμαρτύρητα στο ίδιο μνημονιακό κουλουάρ, κάνοντας απλά μεταβίβαση σκυτάλης, όταν τους υποδειχθεί.

Χάρις στην Τσιπραϊκή κλίκα, που μετέτρεψε τον ΣΥΡΙΖΑ από αριστερό οπορτουνιστικό κόμμα σε καθαρά δεξιό,  δηλαδή σε πιστό υπηρέτη του μεγάλου εγχώριου και ξένου κεφαλαίου, η ΝΔ βγήκε από τις εκλογές, εν μέσω τέτοιας κατάρρευσης και μνημονιακής επέλασης, πιο ισχυρή από ποτέ, ακόμη και από τα χρόνια της ΕΡΕ. Και αυτοδυναμία απέκτησε και απόλυτο σχεδόν έλεγχο σε δήμους και Περιφέρειες. Το «κράτος της δεξιάς» αναβίωσε, δίνοντας στη κλίκα Μητσοτάκη την ευχέρεια και την άνεση να ισοπεδώσει ό,τι δεν πρόλαβε η προηγούμενη κλίκα του Τσίπρα.  Το 70% του εκλογικού σώματος ψήφισε δικομματισμό  (ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ), δηλαδή επάνοδο στις εποχές της ασυδοσίας, της διαφθοράς και διαπλοκής που οδήγησαν τη χώρα σε μια χειμάζουσα εξοντωτική χρεοκοπία. Και ο δικομματισμός δεν είναι μόνος του, έχει και τις εφεδρείες του στα  ΠΑΣΟΚΟΚΙΝΑΛ, ΜΕΡΑ 25 και Βελόπουλο. Κόμματα που θα βάλουν πλάτη, αν χρειαστεί, προκειμένου να «σωθεί η χώρα». Πάντως, μια ματιά στο κυβερνητικό σχήμα που ανακοίνωσε ο Κούλης, μας πείθει ότι θα  είναι η πιο διαπλεκόμενη με συγκεκριμένα εγχώρια και ξένα ιδιωτικά συμφέροντα, κυβέρνηση. Σχεδόν όλοι οι υπουργοί και υφυπουργοί συνδέονται με κάποια επιχειρηματικά συμφέροντα, πράγμα που διαπιστώνει κανείς από τα βιογραφικά τους. Πολλοί απ’ αυτούς έχουν μπλεχτεί  με ύποπτα κυκλώματα της αγοράς από την εποχή της απάτης του χρηματιστηρίου, αλλά και με σκάνδαλα ΣΔΙΤ. Οι περισσότεροι, με πανάκριβα μεταπτυχιακά ΜΒΑ (για καριέρα σε διοίκηση επιχειρήσεων), εκπροσωπούν οργανωμένα ιδιωτικά συμφέροντα, τα οποία ας σημειωθεί, χρηματοδότησαν την ΝΔ στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις με ποσά ανάλογα της εκλογικής της νίκης. Αυτούς ο Κυριάκος εμφανίζει ως τεχνοκράτες, πλην όμως, είναι οι πιο  επικίνδυνοι γυρολόγοι εξαρτώμενοι από αρπακτικά της Αγοράς. Και τους τοποθέτησε σε όλα τα υπουργεία σε θέσεις κλειδιά, ώστε να διευκολύνουν την συμμετοχή των εταιριών που εκπροσωπούν στη λεηλασία της εν εξελίξει γενικής εκποίησης της χώρας.  Διότι οι ιδιωτικοποιήσεις θα είναι το κύριο μέλημα της ΝΔ αρχικά, καθώς αυτό επιτάσσουν τα μνημόνια. Συνεπώς, θα επιδοθούν σε ένα άνευ προηγουμένου ξεπούλημα, όποιου περιουσιακού στοιχείου της χώρας, δεν πρόλαβε να εκποιήσει η Τσιπροπαρέα, με πρώτα το Ελληνικό και ό,τι έχει απομείνει από την ΔΕΗ. Αυτές οι πολιτικές όμως θέλουν προστασία. Έτσι, για να σιγουρευτεί δε ο Κυριάκος, ότι οι συγκεκριμένες πολιτικές θα διενεργούνται απρόσκοπτα, τοποθέτησε τον Χρυσοχοϊδη στο Υπουργείο (κατ ευφημισμό) Προστασίας του Πολίτη, και τον Παν. Κοντολέων, επικεφαλής της ΕΥΠ. Δηλαδή η δημόσια τάξη και η ασφάλεια της χώρας στα χέρια  δύο ανθρώπων των Αμερικανών. Για τον  Χρυσοχοϊδη δεν χρειάζονται πολλά. Είναι γνωστόν το ποιόν και η βρώμικη δράση του υπέρ των Αμερικανικών συμφερόντων. Ο άλλος για την ηγεσία της ΕΥΠ είναι ακόμη χειρότερο αμερικάνικο σκυλί. Υπήρξε διευθυντικό στέλεχος μεγάλων εταιριών Security, όπως της G4S, αλλά και με συμμετοχή στις μεγαλύτερες αμερικανικές εταιρίες μισθοφόρων δολοφόνων στα πεδία μαχών που διεξάγουν οι ΗΠΑ σε όλο τον κόσμο και κυρίως στη Μέση Ανατολή. Έτσι οι αμερικάνοι εξασφάλισαν, εκτός από τον ελληνικό στρατό, και την «Εθνική» Υπηρεσία Πληροφοριών για να την χρησιμοποιήσουν και για τον εσωτερικό εχθρό-λαό αλλά και για τις επιχειρήσεις αποσταθεροποίησης που σχεδιάζουν στα Βαλκάνια, Κύπρο, Τουρκία και Μέση Ανατολή. Συνδυάστε τώρα τους δύο παραπάνω με τον Πικραμένο (αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, που θα προωθεί και θα εξυπηρετεί τα Γερμανικά συμφέροντα στην Ελλάδα), καθώς υπήρξε γιός του μεγαλύτερου δοσίλογου επί ναζιστικής κατοχής. Αυτός θα αναλάβει να χειραγωγεί το δικαστικό σώμα στις εντολές άνωθεν και έξωθεν και θα έχετε μια πλήρη σχεδόν εικόνα για την πιο αδίστακτη και απόλυτα διαπλεκόμενη κυβέρνηση που θα κληθεί να εφαρμόσει τα πιο σκληρά  μνημονιακά μέτρα μετά το υποτιθέμενο τέλος των μνημονίων. Παράλληλα δε, θα μας εμπλέξει και στα εγκληματικά σχέδια των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ εναντίον της Ρωσίας, αλλά και χωρών της ευρύτερης περιοχής. Γι αυτό και κινούνται ήδη γρήγορα και αθόρυβα πριν προλάβει ο αφελής κόσμος που την ψήφισε  να αντιληφθεί τι τον περιμένει. Σε όλο αυτόν τον ορυμαγδό και τα παιχνίδια των αστικών δυνάμεων οι ταξικές δυνάμεις, όχι χωρίς δυσκολία, κατάφεραν να συγκρατήσουν τον κόσμο τους. Όμως αυτός ο κόσμος είναι που θα μπει πάλι  μπροστά όταν το απαιτήσουν οι κρίσιμες στιγμές που ζούμε. Και οι στιγμές αυτές δεν είναι πολύ μακριά.

                                                   Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                         Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης             

    

      

 Οι εκλογές ως ψευδαίσθηση και ως απάτη

Είναι ηλίθιο να κάνεις το ίδιο πράγμα και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.( Αλμπερτ Αϊνστάϊν)

Ο ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ είναι ο σύγχρονος μηχανισμός χειραγώγησης των λαών, καθώς μέσω αυτού του θεσμού οι λαοί βιώνουν μια συνεχή εναλλαγή υποταγμένων στο μεγάλο κεφάλαιο κυβερνήσεων, που τους κρατούν παγιδευμένους στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων και της κερδοφορίας του. Οι  εκλογές, τυλιγμένες περίτεχνα με τον μανδύα της ελευθερίας   (χειραγωγημένης) επιλογής είναι μια από τις καλύτερα στημένες απάτες της ολιγαρχίας ενάντια σε κάθε δημοκρατικό πολίτη. Σε καλούν να εκλέξεις την κυβέρνηση της χώρας με την ψευδαίσθηση πως αυτή τη φορά – όπως και κάθε άλλη φορά – θα εκλέξεις μια κυβέρνηση καλύτερη από τις προηγούμενες. Συνήθως όμως, αμέσως μετά τις εκλογές διαπιστώνεις πως η νέα κυβέρνηση είναι χειρότερη από την προηγούμενη, πράγμα που  οδηγεί μεγάλα τμήματα του πληθυσμού σε σύγχιση, σε απογοήτευση, σε απέχθεια για την πολιτική και τους πολιτικούς, σε παραίτηση από τα κοινά, στην μοιρολατρία, ακόμα και στην κατάθλιψη.  Έτσι, παγιώνεται η αντίληψη πως δεν υπάρχει εναλλακτική λύση και οι εκλογές είναι περίπου σαν πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Όποια ομάδα κι αν το κατακτήσει σήμερα  δεν θα αλλάξει τίποτα στη ζωή μας αύριο. Πολλοί λοιπόν θεωρούν την αποχή σαν ενδεδειγμένη στάση, σαν ένα είδος τιμωρίας για τους πολιτικούς αγύρτες και τυχοδιώκτες, που περισσεύουν σ’ αυτόν τον τόπο, ενώ στην ουσία, η αποχή είναι μια άφωνη, άσφαιρη, ανώδυνη διαμαρτυρία, βγαλμένη από το θερμοκήπιο της αδιαφορίας και του ωχαδερφισμού. Η αποχή αποτελεί επιθυμητή για το σύστημα εκτόνωση της συσσωρευμένης οργής, που την διαχειρίζεται προς όφελός του, σε βάρος και των απεχόντων. Παρ’ όλα αυτά, η αποχή είναι το «κόμμα» που κερδίζει σε όλες τις εκλογές στην «Ευρώπη των λαών». Πάντως, όσοι σκέφτονται για αποχή, ας θυμηθούν ότι αυτή δεν εμπόδισε σε καμιά περίπτωση τα ευρωκαθάρματα να επιβάλλουν παντού τις πολιτικές της άγριας λιτότητας που μας εξαθλιώνει. Αλλά και η πλειοψηφία των όσων ψηφίζουν, δεν ψηφίζουν γιατί ελπίζουν αλλά για να τιμωρήσουν τους προηγούμενους, έστω κι αν  ταυτόχρονα πυροβολούν τα πόδια τους.

Ο ΜΑΙΤΡ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ Τσίπρας  και η παρέα του, κατάφεραν να μαζέψουν κάτω από την μισοκατεστραμένη στέγη του ΣΥΡΙΖΑ, όλα τα διαλυμένα (απο)κόμματα των απατεώνων της αριστεράς, όλους τους ανυπόληπτους που καταπρόδωσαν την αριστερά, όλα τα αδέσποτα, ετερόκλητα, τυχοδιωκτικά  στοιχεία από όλους τους πολιτικούς χώρους, με τον ίδιο να εκφράζει τον πλέον επικίνδυνο και αδίστακτο πολιτικό παλιάτσο που γνώρισε η χώρα μας μετά τον πόλεμο. Έναν θλιβερό ηγέτη που οδήγησε, ακόμη και την συμβιβασμένη αριστερά, στην ανυποληψία και τελικά στο θάνατό της. Τα μόνα γνωρίσματα του κόμματός του είναι ο τυχοδιωκτισμός, ο  αμοραλισμός, ο φιλονατοϊσμός και η συνεπής  υλοποίηση των μνημονίων που το ταύτισαν  ουσιαστικά  με τα άλλα μνημονιακά κόμματα.  Επί ΣΥΡΙΖΑ, ΗΠΑ και Γερμανία βρήκαν πρόσφορο έδαφος να διεισδύσουν σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, να τοποθετήσουν παντού τους ανθρώπους τους και να βαθύνουν την υποτέλεια και εξάρτηση της χώρας σε επίπεδα που δεν υπήρξαν ποτέ μέχρι τώρα. Οι κλίκες Τσίπρα και Μητσοτάκη,  σε όλες τις πράξεις κατάλυσης του Διεθνούς Δικαίου (κυρώσεις, στρατιωτικές επεμβάσεις, εμπάργκο, αθέτηση διεθνών συμφωνιών κλπ)  ακολουθούν εντελώς απερίσκεπτα τη συμμορία των Τραμπ(ούκων) του Λευκού  Οίκου και των παρακολουθημάτων του στην ΕΕ.

ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ τι έχει συμβεί στην καπιταλιστική μας χώρα την  τελευταία τουλάχιστον δεκαετία: Απανωτές περικοπές μισθών και συντάξεων, αρπαγή μικροϊδιοκτησιών, εξαναγκασμός σε μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων νέων, ευέλικτη εργασία, μαύρη εργασία, απλήρωτη εργασία, απέραντη ανεργία,  αδιάλειπτη επιτροπεία της χώρας από ξένους απατεώνες και τους ντόπιους συνεργούς τους, η υποθήκευση όλης της περιουσίας της χώρας και το ξεπούλημά της από μια εταιρία (Υπερταμείο). Το τραπεζικό της σύστημα στα χέρια ξένων αρπακτικών, μια χούφτα πολυεθνικών λυμαίνεται όλη την αγορά και  ολόκληρη η χώρα μια απέραντη βάση των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ  για την διευκόλυνση των εγκληματικών τους σχεδιασμών  σε βάρος της Ρωσίας και γειτονικών χωρών. Έτσι όμως λειτουργεί  ο καπιταλισμός, κυρίως σε περιόδους κρίσης όπως η σημερινή. Και δεν του αρκούν αυτά. Χρειάζονται  και τα τεχνητά αδιέξοδα, τα διαρκή διλήμματα, η ομογενοποιημένη σκέψη, ο εκφοβισμός, η τρομοκρατία, η ενίσχυση του εκμαυλισμού, η ενθάρρυνση της απληστίας, η επιβράβευση της αναξιοπρέπειας. Χάρις σε αυτά  επιβιώνει η παρασιτική αυτή οικονομία της εκμετάλλευσης και της αθλιότητας.   Οι αστικές δημοκρατίες (διάβαζε δικτατορίες) έχουν υιοθετήσει όμως τον καπιταλισμό που τις  μετέτρεψε σε χώρους διαφθοράς, σήψης, συναλλαγής και ασυδοσίας του μεγάλου κεφαλαίου. Η Ευρώπη κατέληξε σε μια οικονομική τυραννίδα, αφού όλα ήταν εξ αρχής ένα ψέμα. Μετατράπηκε σε ένα εφιαλτικό εργαστήρι πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών πειραματισμών. Το ευρώ χρησιμοποιήθηκε σαν εργαλείο βίαιης ανατροπής των κοινωνικών κατακτήσεων που είχαν επιτευχθεί με τους αγώνες της αριστεράς τον περασμένο αιώνα. Έκτοτε, όλοι οι κατασκευασμένοι μύθοι που επινοήθηκαν για να εγκλωβίσουν τους λαούς στο όραμα μια δήθεν μεγάλης, ενιαίας και ευημερούσας Ευρώπης έχουν  πλέον καταρρεύσει. Αυτή την Ευρώπη και τις αντιλαϊκές της πολιτικές στηρίζουν ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΚΙΝΑΛ και όσοι/ες σκέπτονται να τα ψηφίσουν, επικροτούν την συνέχιση των πολιτικών που μας έφεραν στη σημερινή άθλια κατάσταση. Κρίνοντας πάντως από το προεκλογικό κλίμα που επικρατεί στη χώρα, τα περιθώρια αισιοδοξίας είναι λιγοστά. Όλα κινούνται στους ρυθμούς μιας τυπικής διεκπεραίωσης που πρέπει να ολοκληρωθεί. Επικρατεί η υποτονικότητα, καθώς όλη η ενέργεια κομμάτων και ψηφοφόρων φαίνεται να εξαντλήθηκε στην πρώτη εκλογική διαδικασία της  26^ης  Μαϊου. Η πλειοψηφία του κόσμου δεν τρέφει πια καμία προσδοκία για κάτι καλύτερο, έχει αηδιάσει, και το χειρότερο, φαίνεται να έχει παραιτηθεί. Δείχνει σαν να έχει συμφιλιωθεί με την μνημονιακή κατάσταση, να την έχει συνηθίσει και να πιστεύει  πως  οι μνημονιακές πολιτικές  δεν έχουν ημερομηνία λήξης.

ΑΡΑ, ΟΙ ΤΑΞΙΚΕΣ δυνάμεις είναι μπροστά σε μια πολύ δύσκολη πολιτική, οικονομική, κοινωνική κατάσταση που την αντιπαλεύουν με πενιχρά οικονομικά και επικοινωνιακά μέσα. Στο χέρι μας είναι να βοηθήσει ο καθένας από τη μεριά του, να μην παγιδευτεί ο κόσμος στα διλήμματα που θέτει ο δικομματισμός, «ψήφισε τον ένα για να μην έρθει  ο άλλος». Να καταλάβει ότι  η μόνη ψήφος που δεν θα πάει χαμένη, είναι η ψήφος στο ΚΚΕ. Να χτυπήσουμε την απάτη τους. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ, ακόμη κι αν δεν συμφωνεί κάποιος/α σε όλα μαζί του, είναι αυτή που θα μετρήσει και θα ανησυχήσει σφόδρα τη συμμορία των δανειστών, τους ντόπιους ντελάληδές τους  και τα ΝΑΤΟϊκά αποβράσματα. Ταυτόχρονα όμως θα δώσει μια ανάσα, ένα κουράγιο στα λαϊκά στρώματα πως δεν χάθηκαν όλα, πως υπάρχει ελπίδα,  μπορούμε να αντισταθούμε και με εμπροσθοφυλακή τις ταξικές δυνάμεις να κινηθούμε για την  διάλυση της πολύχρονης καταχνιάς και την ανατροπή των ξενόδουλων υποστηρικτών της. Ένα δυνατό ρεύμα καταδίκης, τιμωρίας και ανατροπής πρέπει να βγει αυτή τη φορά από τις κάλπες. Να μην αφήσουμε άλλη μια ευκαιρία να πάει χαμένη. Να μαυρίσουμε αυτούς που μας καταδίκασαν σε μια ζωή χωρίς παρόν και χωρίς μέλλον  .

                                                  Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                         Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

           Εκλογές και το τοξικό χρέος

«Το χρέος της Ελλάδας δεν προέρχεται από την Ελλάδα. Προέρχεται από αυτές τις άλλες χώρες που έχουν χρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως χωματερή τοξικού χρέους. Και τώρα οι ελληνικές κυβερνήσεις απαιτούν να αποπληρώσει αυτό το τοξικό χρέος ο Ελληνικός λαός.» (Max Keiser, γερμανός διεθνής οικονομικός αναλυτής)

 ΠΡΑΓΜΑΤΙ, όλα τα δεινά του λαού και της χώρας, ιδιαίτερα την τελευταία (μνημονιακή) δεκαετία οφείλονται στην αποδοχή και εξυπηρέτηση, από τα  αστικά κόμματα ΝΔ -ΠΑΣΟΚ(ΚΙΝΑΛ) - ΣΥΡΙΖΑ ενός δυσθεώρητου χρέους που του φόρτωσαν στις πλάτες με τέτοιες μεθοδεύσεις, ώστε να μην μπορεί να αποπληρωθεί ποτέ, παρ’ όλη την εξοντωτική αφαίμαξη που του επιβάλουν.  Μέσα στα  ευρωατλαντικά τείχη,  αυτό είναι η βασική αιτία του Γολγοθά που ζούμε, αλλά κανένα από τα αστικά κόμματα που διεκδικούν την διακυβέρνηση της χώρας δεν τολμά να θίξει καθώς το ζήτημα είναι από τα πρώτα που έχει «διευθετηθεί» μνημονιακά κι έχει ξεχαστεί. Έτσι, το θέμα του χρέους επιμελώς αποσιωπάται σε όλες τις τηλεμαχίες, στις οποίες οι εκπρόσωποι των ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ με δυσκολία  προσπαθούν να αποκρύψουν την απόλυτη σύμπλευσή τους και την πειθαρχία στους μημονιακούς νόμους, που άλλωστε μαζί ψήφισαν και εφαρμόζουν. Σύσσωμη η απάνθρωπη ηγεσία απατεώνων της ΕΕ, τονίζει συνεχώς την ανάγκη η Ελλάδα να έχει σαν προτεραιότητα την εξυπηρέτηση  του υπέρογκου, παράνομου και μη βιώσιμου χρέους της και όχι βέβαια τις λαϊκές ανάγκες.  Έτσι, παρέχει κάλυψη και ενθαρρύνει τα εγχώρια αστικά κόμματα στην άσκηση των πιο άγριων πολιτικών λιτότητας, που φτωχαίνοντας τον λαό, πλουτίζουν ασταμάτητα τις ξένες πολυεθνικές και  την επιχειρηματική ελίτ της χώρας, την πιο διεφθαρμένη ελίτ της Ευρώπης. Το χρέος της Ελλάδας αλλά και όλων των χωρών μελών της ΕΖ, αυξήθηκε κατακόρυφα μετά την ένταξη στο ευρώ. Ακόμη λοιπόν και αν οι Έλληνες επιμείνουν  καπιταλιστικά, πρέπει να αντιληφθούν ότι αν δεν εγκαταλείψουμε το ευρώ, δεν θα μπορέσουμε να αποφύγουμε την γενικευμένη πτωχοποίηση των λαϊκών τάξεων και την συνολική  εκποίηση της χώρας μας.   Σωτηρία εντός του ευρώ, σύμφωνα με τις απόψεις σοβαρών ξένων αναλυτών,  απλά   δεν υπάρχει, διότι μέσα στο ευρώ, το χρέος αντί να μειώνεται συνεχώς αυξάνει. Ήδη από 120% του ΑΕΠ, στην  αρχή των μνημονίων, είμαστε ύστερα από δέκα χρόνια «σωτηρίας», στο 185% του ΑΕΠ με ανοδικές τάσεις  Πρόκειται για ένα χρέος που βαφτίστηκε δημόσιο, ενώ πρόκυψε από ζημίες και υποχρεώσεις ιδιωτικών τραπεζών, που έχουν έδρα στην Ελλάδα, προς άλλες τράπεζες του Ευρωσυστήματος. Συνεπώς, η  μετονομασία του χρέους των τραπεζών, σε δημόσιο χρέος και η μεταβίβασή του στους προϋπολογισμούς του κράτους αποτελεί το μεγαλύτερο έγκλημα σε βάρος του λαού και της χώρας από την ίδρυσή της. Κι όμως, τους αστούς πολιτικούς και τα κόμματά τους, που διέπραξαν το έγκλημα αυτό αντί να τους τιμωρήσει ο λαός εξαφανίζοντάς τους από το πολιτικό προσκήνιο της χώρας, τους επαναφέρει με τιμές και δόξες, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι έτσι ψηφίζει την συνέχιση της εφαρμογής των μέτρων που τον εξαθλιώνουν.

Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ του καπιταλισμού έχει οργανώσει πολύ καλά την παγκόσμια επίθεσή της κατά του κόσμου της εργασίας. Το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα και ο ΟΟΣΑ είναι τα ισχυρότερα όπλα ανορθόδοξων πολέμων της Ουάσιγκτον. Είναι οι μοχλοί για την επιβολή της επιθυμητής στην Ουάσιγκτον εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής και της υποταγής ή ανατροπής κυβερνήσεων. Την χρήση των αμερικανοκρατούμενων αυτών οργανισμών απο την Ουάσιγκτον, περιγράφει με λεπτομέρειες το στρατιωτικό εγχειρίδιο του Πενταγώνου που αποκάλυψε η ομάδα των Wikileaks. Το «Αμερικανικό εγχειρίδιο Πραξικοπημάτων» που έφεραν στο φως οι Wikileaks, αποκαλύπτει πως αυτοί οι «θεσμοί»  αποτελούν τα βασικά «οικονομικά όπλα» που είναι σε χρήση από τις αμερικανικές κυβερνήσεις για να υποτάσσουν χώρες στις θελήσεις τους. Μαζί με την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS), το εγχειρίδιο, τους αποκαλεί «χρηματοπιστωτικά εργαλεία Αμερικανικής Εθνικής Ισχύος και Ανορθόδοξου Πολέμου», μέσω των οποίων «η αμερικανική κυβέρνηση ασκεί μονομερή και έμμεση εξουσία σε θέματα χορήγησης και όρους δανείων ,δωρεών, ή άλλης χρηματοπιστωτικής βοήθειας σε κρατικούς ή μη παράγοντες». Και αυτά τα χρηματοπιστωτικά όπλα χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν «οικονομικά κίνητρα ή αντικίνητρα, προκειμένου να πείσουν ανταγωνιστές, συμμάχους ή εντολοδόχους, να αλλάξουν στάση στο στρατηγικό, τακτικό ή εκτελεστικό επίπεδο».  Βέβαια, όλες οι επιχειρήσεις του είδους διεξάγονται με απόλυτη συντονισμό του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ και της CΙΑ.  Αποκαλεί δε το ΔΝΤ και την Παγκόσμια τράπεζα, οργανικά μέρη του «Παρόντος Συστήματος Παγκόσμιας Διακυβέρνησης». Σαν αποτέλεσμα της απόλυτης επιρροής των ΗΠΑ στη λειτουργία αυτών των οργανισμών, οι «θεσμοί» αυτοί χρησιμοποιούν τα δάνεια και τις επιχορηγήσεις τους, για να παγιδεύουν ολόκληρες χώρες στις δαγκάνες του χρέους και επιβάλουν στις δέσμιες κυβερνήσεις προγράμματα οικονομικής «μεταρρύθμισης», τα οποία οδηγούν σε μαζικές ιδιωτικοποιήσεις της κρατικής περιουσίας, στην πλήρη απορρύθμιση της οικονομίας και στην λιτότητα. Δηλαδή σε μέτρα επωφελή για ξένες μεγάλες πολυεθνικές, σε βάρος όμως της εγχώριας οικονομίας. Ταυτόχρονα με πιέσεις, εκβιασμούς, χρηματισμό πολιτικών και οικονομικών παραγόντων των χωρών –θυμάτων απορρυθμίζουν τον χρηματοπιστωτικό τομέα τους δημιουργώντας σοβαρά οικονομικά προβλήματα που στη συνέχεια ενδιαφέρονται δήθεν να τα λύσουν, επιδεινώνοντάς τα.  Η Ελλάδα υπήρξε και συνεχίζει να είναι ένα από τα πειραματόζωα αυτών των τεράτων του καπιταλισμού.

ΣΗΜΕΡΑ, οι κάτοχοι του μεγάλου κεφαλαίου έχουν επιδοθεί σε ένα σαφάρι λεηλασίας και αρπαγής του πλούτου λαών και χωρών της υφηλίου. Οι αστικές κυβερνήσεις, ανά την υφήλιο, αδυνατούν να ελέγξουν την οικονομία οι δυνάμεις της οποίας είναι πλέον παγκόσμιες. Κι αυτές οι οικονομικές δυνάμεις δεν ενδιαφέρονται για την τοπική  κλίμακα. Οι τοπικές νομοθεσίες, οι προτιμήσεις, το σύστημα αξιών των ανθρώπων της χώρας που δραστηριοποιούνται, ελάχιστα τους απασχολούν. Με την παραμικρή δυσκολία που συναντούν σε κάποιο κράτος σηκώνονται και φεύγουν πηγαίνοντας σε χώρες που τους συμφέρει με ασήμαντα μεροκάματα, ανύπαρκτους περιβαλλοντικούς νόμους, υποτυπώδη φορολογία και διαφθορά στο έπακρο. Εκατομμύρια δολάρια μεταφέρονται αστραπιαία από τη μια άκρη της γης στην .άλλη, με το πάτημα ενός κουμπιού στο πληκτρολόγιο ενός υπολογιστή ή ενός κινητού. Αυτοί έχουν την πραγματική εξουσία κι όχι οι πολιτικοί που απλά τους υπηρετούν και τους  εξυπηρετούν. Οι χρηματαγορές πιέζουν αφόρητα και ελέγχουν ασφυκτικά και απόλυτα. Έτσι, η Ευρώπη κατάντησε μια Ευρώπη των δυναστών – δανειστών και όχι βέβαια Ευρώπη των λαών, όπως αρέσκεται να αναμασά η «προοδευτική συμμαχία» του ΣΥΡΙΖΑ. Στα αστικά κόμματα παρατηρεί κανείς την εμφάνιση όλο και περισσότερων προθύμων να συμβάλουν προς την καθιέρωση και ολοκλήρωση αυτών των βρώμικων σχεδιασμών, μέσω της αλληλοδιαδοχής κυβερνήσεων συνεργασίας, που στην ουσία αποτελούνται από αδίστακτα, άβουλα και πειθήνια όργανα  της πιο βρωμερής, απάνθρωπης και ανίερης συμμαχίας κεφαλαιοκρατών των δύο τελευταίων αιώνων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Εντός της ΕΕ,  καμία αστική κυβέρνηση δεν μπορεί να υιοθετήσει την μία ή την άλλη πολιτική, χωρίς να λάβει υπ’ όψη της τις αντιδράσεις των αγορών. Αντίθετα κυριαρχούν τα χρηματιστήρια, που όταν εντοπίσουν κάποια αδυναμία ή κίνηση κατά των αγορών, διογκώνουν την επικινδυνότητά της μέσω των ΜΜΕ, προκαλούν πτώσεις μετοχών και υποτιμήσεις νομισμάτων, δίνοντας σήμα στους «γύπες» για εκκινήσεις οργίων κερδοσκοπίας σε βάρος πάντα των λαών. Η χώρα μας έχει ισοπεδωθεί από τα μνημόνια, μετά δε τις εκλογές και τη διαφαινόμενη επικράτηση της ορίτζιναλ Δεξιάς, τίποτα προς το καλύτερο για τα λαϊκά στρώματα, δεν μπορεί να δρομολογηθεί. Η πρώτη φάση της εκλογικής αναμέτρησης ανάμεσα στις δυο πολιτικές συμμορίες - ΣΥΡΙΖΟΠΑΣΟΚ και ΝΔ – που νέμονται τον τόπο, έκλεισε με νίκη της γαλάζιας μαφίας που αναλαμβάνει όλους σχεδόν τους δήμους και περιφέρειες της χώρας. Μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων ψήφισε εκδικητικά με στόχο να εκδιωχθούν οι ψευτοαριστεροί απατεώνες του Σύριζα, όπως ακριβώς το 1981, ο κόσμος ψήφισε με μοναδικό κριτήριο «να φύγει η Δεξιά». Η Τσιπραϊκή κλίκα, με την πολιτική του ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ, στην ΕΕ και στις ΗΠΑ, απογοήτευσε το μεγαλύτερο κομμάτι του κόσμου της εργασίας-  αριστεράς και δεξιάς - που πίστεψε ότι η αριστερά δεν θα αποποιηθεί το κοινωνικό της πρόσωπο για να ικανοποιήσει την μαφία των δανειστών. Διαψεύστηκε και τώρα ετοιμάζεται να ψηφίσει με τον ίδιο αδιέξοδο τρόπο, αδιαφορώντας για τα αποτελέσματα μια τέτοιας άσκεφτης ψήφου. Προβληματίζει όμως το γεγονός ότι, το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού - και όχι μόνο- δεν έχει καταλάβει τι σημαίνει ένταξη μιας χώρας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ. Νομίζει ότι μια χώρα μέσα στις δομές αυτές μπορεί να εφαρμόζει άνετα τη δικιά της πολιτική κι όχι μια πολιτική ενίσχυσης των συμφερόντων και της κερδοφορίας των μεγάλων τραπεζικών, χρηματιστικών και επιχειρηματικών ομίλων. Δεν ξέρω αν θα το αντιληφθεί ποτέ, καθώς μέσω της συνεχούς τρομοκράτησής του απο τα ΜΜΕ και δημιουργίας κλίματος ανασφάλειας, έχει πειστεί σε μεγάλο βαθμό ότι εκτός των ευρωατλαντικών δομών υπάρχουν μόνο το χάος και η καταστροφή. Ωστόσο, η  διαρκής εναλλαγή Δεξιάς και «Αριστεράς», μας χώνει όλο και πιο βαθιά στο βάλτο της εκμετάλλευσης, της εξαθλίωσης  και της ανυποληψίας.  Βγήκαμε (τυπικά) από τα μνημόνια αλλά είμαστε σε χειρότερη κατάσταση, από πριν, καθώς από δω και πέρα η χώρα θα κινείται μόνιμα στις σταθερές μνημονιακές τροχιές που χτίστηκαν τα χρόνια των μνημονίων, υπό αυξημένη μάλιστα εποπτεία για την αποφυγή «ατυχήματος». Το αδιανόητο είναι ότι η κάλπη φαίνεται να λειτουργεί ως κολυμπήθρα του Σιλωάμ για τους πρωταίτιους  (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ-  ΣΥΡΙΖΑ) της ερημοποίησης της χώρας.  Φοβάμαι ότι ριζική αλλαγή σε αυτή τη  νοοτροπία του κόσμου χωρίς κάποιο παγκόσμιο συνταρακτικό γεγονός δεν μπορεί να συμβεί. Μπορεί να προκύψει μόνο ύστερα από μια νέα πολύ μεγάλη οικονομική κρίση, που φαίνεται ότι επέρχεται, ή μετά από μια μεγάλης κλίμακας στρατιωτική σύγκρουση, που δεν μπορεί πλέον να αποκλειστεί στις μέρες μας, αφού οι παρανοϊκοί της Ουάσιγκτον και του ΝΑΤΟ δεν βλέπουν άλλο τρόπο να ξεπεραστούν οι αντιθέσεις τους με τα άλλα κέντρα ισχύος του πλανήτη, Ρωσία και Κίνα.  Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταυρώσουμε τα χέρια και να περιμένουμε ουρανόπεμπτες λύσεις. Αντίθετα, ο καθένας και η κάθε μία, ανάλογα με τις αντοχές και τις δυνατότητες που έχει, οφείλει να συμβάλει στην ενημέρωση του κόσμου και στην ενίσχυση της ταξικής του συνείδησης, προκειμένου την κατάλληλη στιγμή να μην κάνει πάλι λάθος επιλογή. Η ενίσχυση λοιπόν των ταξικών δυνάμεων - στη προκειμένη περίπτωση του ΚΚΕ, του μόνου συνεπούς, έντιμου, αξιοπρεπούς κόμματος που απόμεινε σ’ αυτή τη χώρα, αποτελεί προϋπόθεση για την παρεμπόδιση ή ακόμη και την μη εφαρμογή αντιλαϊκών νόμων ή επικίνδυνων φιλοπόλεμων εγκληματικών σχεδιασμών των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ–Ισραήλ, στην ευρύτερη περιοχή.

 

                                                 Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                          Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

       

      Με τους  S-400 ο Ερντογάν κυριαρχεί

ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ οι Τούρκοι – γιατί η εξωτερική πολιτική τους δεν είναι τωρινή- κατάφεραν να γκριζάρουν όλο σχεδόν το Αιγαίο από την εποχή του γλοιώδους Σημίτη, αμφισβητώντας την Ελληνική κυριαρχία σε αέρα, θάλασσα και νησιά, έρχονται τώρα να τα διεκδικήσουν εφοδιαζόμενοι με ένα πανίσχυρο οπλικό σύστημα, ένα game changer (ανατροπέα κανόνων παιχνιδιού), το  αντιαεροπορικό/αντιπυραυλικό σύστημα S-400. Ένα σύστημα που έχει δυνατότητα Α2/AD (Άρνηση πρόσβασης/ Απαγόρευση χρήσης περιοχής). Δηλαδή σε μια περιοχή ακτίνας 400 χμ γύρω απο κάθε συστοιχία, οποιοδήποτε εχθρικό μαχητικό ή πύραυλος μπορεί να καταρριφθεί με πιθανότητα 98%, αφού διαθέτει το πιο μοντέρνο και περίπλοκο σύστημα ραντάρ, ικανό να εντοπίσει οποιονδήποτε εναέριο στόχο που ίπταται χαμηλά ή ψηλά. Είναι σήμερα το πιο προηγμένο (εκτός από τους S-500) αντιαεροπορικό σύστημα στον κόσμο με πολλαπλάσιες δυνατότητες από το αντίστοιχο Αμερικανικό σύστημα Πάτριοτ, (που, ας σημειωθεί, είναι πολύ ακριβότερο) ως προς την εμβέλεια, την αντιμετώπιση τεχνικών κορεσμού αεράμυνας, την αντιμετώπιση Η/Μ και ηλεκτρονικών παρεμβολών, τον εντοπισμό (αοράτων) μαχητικών στέλθ και εφοδιασμένο με τέσσερες κατηγορίες βλημάτων με διαφορετικά βεληνεκή. Είναι αυτές οι δυνατότητες του Ρωσικού συστήματος, που έχουν θορυβήσει τόσο πολύ τους Αμερικανούς και απειλούν θεούς και δαίμονες να μην το αποκτήσει η Τουρκία, καθώς από τη μια έχασαν μια παραγγελιά δισεκατομμυρίων, κι από την άλλη φοβούνται μήπως η αποτελεσματικότητά του οδηγήσει και άλλες νατοϊκές χώρες να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Τουρκίας. Απέναντι στο οπλικό αυτό σύστημα, τα παλαιά F-16 της πολεμικής μας Αεροπορίας και οι πύραυλοι που διαθέτουν δεν έχουν καμία τύχη, όπως επίσης και τα νεώτερα των Αμερικανών γκάνγκστερ και Ισραηλινών σιωνιστών. Αν στηθούν στη Δυτική ακτή της Τουρκίας μια τεράστια περιοχή από την Βουλγαρία, Ελλάδα, Αιγαίο, Κύπρο, Συρία μέχρι Ισραήλ, θα ευρίσκονται μέσα στους «θόλους» ελέγχου τους.  Ήταν η πιο έξυπνη και ζυγισμένη κίνηση του Ερντογάν που θα αναβαθμίσει σοβαρά την στρατιωτική ισχύ της Τουρκίας, η οποία θα μπορεί πλέον από θέση ισχύος να διεκδικεί  και να παίρνει αυτά που θέλει (συνδιαχείριση του Αιγαίου, συμμετοχή στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στην Κυπριακή ΑΟΖ, αναγνώριση του ψευδοκράτους στην Κύπρο),  κραδαίνοντας απλά τους συγκεκριμένους πυραύλους. Διότι από τους Ευρωπαϊκές μεγάλες δυνάμεις καμία δεν τολμάει να τα βάλει μαζί του, καθώς έχουν τεράστιες επενδύσεις στην Τουρκία και μια αγορά 80 εκατ. κατοίκων. Για αυτό και όλη τους η αντίδραση εξαντλείται σε ευχολόγια για τήρηση του «Διεθνούς Δικαίου» και του «δικαίου της θαλάσσης». Δηλαδή σε λόγια άνευ ουσίας, καθώς όλοι γνωρίζουν ότι το Διεθνές Δίκαιο οι πρώτοι που το παραβιάζουν είναι οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι. Και το σημαντικότερο, το Διεθνές Δίκαιο, οι ισχυροί το έχουν καταργήσει εδώ και αιώνες, εφαρμόζοντας ο καθένας το δικό του δίκαιο του ισχυρού.   Μόνο μικρές και αδύναμες χώρες, όπως κατάντησαν την Ελλάδα, επικαλούνται διάφορα διεθνή «δίκαια», απλώς για να καλύπτουν την αδυναμία  τους.

ΑΝ Η ΕΛΛΑΔΑ είχε προβεί έγκαιρα στην αγορά αυτού του οπλικού συστήματος, όπως μας πρότειναν εδώ και χρόνια οι Ρώσοι, σήμερα δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα παραβίασης εναέριου χώρου από τα Τουρκικά μαχητικά, ούτε και αμφισβήτηση θαλάσσιου χώρου, ΑΟΖ και νησιών. Αλλά οι ευρώδουλες και αμερικανόδουλες κυβερνήσεις  του «ανήκομεν εις την Δύσιν»,  έχοντας υποταχθεί στους Αμερικάνους κι ευρωπαίους «συμμάχους», αδυνατούν, σε κάθε περίπτωση, να ασκήσουν εθνική πολιτική, παρά μόνο πολιτική που εξυπηρετεί τα αφεντικά τους. Ελλάδα και Κύπρος, κράτη με κυβερνήσεις μαριονέτες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ θα δεχτούν την όποια «λύση» υπαγορεύσει η μαφία της Ουάσιγκτον προς όφελος κυρίως της Τουρκίας, καθώς εκείνο που μετράει είναι η αποτροπή ρηγμάτωσης  του ΝΑΤΟ (από ενδεχόμενη έξοδο της Τουρκίας) κι όχι η ικανοποίηση ενός μικρού και δεδομένου μέλους του. Και πράγματι,  την ίδια  την ώρα που συμβαίνουν όλα αυτά και οι πάντες έχουν ανέβει στα κεραμίδια στις δύο χώρες, Ελλάδα και Τουρκία συμμετέχουν  σε όλες τις ασκήσεις του ΝΑΤΟ εναντίον της Ρωσίας από την Βαλτική ως την Αν. Μεσόγειο.  Όσο δε αφορά την Ελλάδα, που είναι το πιο υπάκουο πιόνι του ΝΑΤΟ, είναι αναμενόμενο. Η Τουρκία όμως δείχνει για άλλη μια φορά την κορυφαία ικανότητά της στα παζάρια και με τους Αμερικάνους και με τους Ρώσους. Αφήνει τους Αμερικάνους να πιστεύουν ότι δεν φεύγει από τη ΝΑΤΟϊκή συμμορία, τους δε Ρώσους ότι μπορεί να την εμπιστεύονται σε κάποια πράγματα στρατιωτικού και οικονομικού χαρακτήρα. Άλλωστε η Τουρκία σε κανένα πόλεμο μέχρι σήμερα δεν πήρε θέση υπερ του ενός ή του άλλου στρατοπέδου. Περίμενε πάντα να δει προς τα πού γέρνει η πλάστιγγα και μετά να πάει με τον νικητή. Βέβαια σήμερα τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα, πολύπλοκα κι επικίνδυνα από ότι πριν μερικές δεκαετίες.

 ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ όλοι μας τον εν εξελίξει οικονομικό, εμπορικό, ενεργειακό, ψηφιακό πόλεμο, πλανητικής κλίμακας, αλλά και τις στρατιωτικές συγκρούσεις μικρής κλίμακας με μισθοφόρους,  μεταξύ των ΗΠΑ –ΝΑΤΟ από τη μια και της Ρωσίας και Κίνας από την άλλη. Έναν πόλεμο που δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι δεν θα οδηγήσει σε θερμό. Τα συμβαίνοντα με την Τουρκία, στην Αν. Μεσόγειο και στην ευρύτερη Μ. Ανατολή, σχετίζονται άμεσα με τον ενεργειακό πόλεμο στον οποίο έχουν επιδοθεί οι ΗΠΑ, προκειμένου να αποκόψουν ενεργειακά την ΕΕ  από την Ρωσία  και να την οδηγήσουν σε ενεργειακή εξάρτηση από τις ΗΠΑ. Οι κυβερνήσεις πολιτικών συμμοριών, και όχι μόνο, στην Ελλάδα, Αλβανία, Σκόπια, Βουλγαρία και άλλες Βαλκανικές χώρες που έχουν εγκαταστήσει οι Αμερικανοί τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν ένα βασικό ρόλο: Την απρόσκοπτη διέλευση αγωγών αμερικανικών συμφερόντων με αέριο από την Αν. Μεσόγειο  προς τις χώρες της ΕΕ και την δημιουργία ενός τεράστιου πλέγματος ΝΑΤΟϊκών βάσεων για την διασφάλιση της μόνιμης παρουσίας των Αμερικανών στην περιοχή, την αποτροπή της Ρωσικής επιρροής καθώς και σαν προμαχώνες για την περίπτωση σύγκρουσης με την Ρωσία.  Η Ρωσία έχει λοιπόν κάθε συμφέρον όχι μόνο να  καθυστερήσουν οι διαδικασίες εξόρυξης του αερίου, αλλά και να δημιουργηθούν αρκετές προστριβές μεταξύ των νατοϊκών «συμμάχων», καθώς υπάρχουν πολλά αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα μεταξύ Αμερικανικών κι ευρωπαϊκών εταιριών εξόρυξης. Τα λεφτά είναι πολλά και οι τριβές θα είναι μεγάλες. Από την άλλη, δεν είναι καθόλου απίθανο να έχει συμφωνήσει με τον Ερντογάν την συμμετοχή της στο μερίδιο που θα αποσπάσει η  Τουρκία, όπως το έκανε ήδη με την Αίγυπτο.  Οι εξελίξεις λοιπόν ενέχουν σημαντικούς κινδύνους ιδιαίτερα για χώρες όπως η Ελλάδα που ήδη της έχει αφαιρεθεί «οριστικά και αμετάκλητα» η εθνική κυριαρχία από το πρώτο κιόλας μνημόνιο. Οι δανειστές της Ελλάδας έχουν λόγο στις διαπραγματεύσεις για τον υποθαλάσσιο ορυκτό πλούτο, η Ελλάδα ΟΧΙ. Ας σταματήσει πια ο εμπαιγμός του λαού από τα αστικά κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΚΙΝΑΛ) περί αγώνα για υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας,  αφού την έχουν ήδη παραδώσει σε ξένους.  Μόνο οι ταξικές πατριωτικές δυνάμεις μπορούν να αγωνιστούν για την ανάκτηση και υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας κι αυτό πρέπει να φανεί πολύ έντονα στις εκλογές της 7^ης Ιούλη.

                                              Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                        Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης     

.