Η 9η  Μάη,  ημέρα  νίκης κατά του ναζισμού

« Κάθε άνθρωπος που αγαπά την ελευθερία, χρωστάει στον Κόκκινο Στρατό περισσότερα από ό,τι μπορεί να πληρώσει.» (Έρνεστ  Χεμινγουέϊ)

ΤΗΝ ΠΙΟ σημαντική επέτειο της σύγχρονης παγκόσμιας ιστορίας, την ημέρα της τελικής συντριβής του ναζισμού από τον Κόκκινο Στρατό, που έπρεπε να γιορτάζεται με μεγάλη λαμπρότητα σε όλο τον κόσμο, οι άθλιοι ευρωενωσιακοί μαφιόζοι του χρήματος, του τζόγου και της λαμογιάς,  την  μαγάρισαν και στην προσπάθειά τους να την διαγράψουν από τις μνήμες των ανθρώπων, την βάφτισαν «ημέρα της Ευρώπης». Ποιάς Ευρώπης;  Των τραπεζιτών, των κερδοσκόπων, της εκμετάλλευσης, των μνημονίων, του χρέους, της βίας, του εγκλήματος και της αναβίωσης του ναζισμού. Σε όλα τα κράτη της Αν. Ευρώπης που τα τσουβάλιασαν στο άψε –σβήσε στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ χωρίς να ερωτηθούν οι λαοί τους, αποκαθίστανται με τις ευλογίες της ΕΕ και των Αμερικανών, οι ναζί και οι συνεργάτες τους. Γκρεμίζονται τα μνημεία της Αντιφασισιστικής νίκης, στήνονται μνημεία των ναζιστών και κηρύσσονται εκτός νόμου τα ΚΚ των χωρών αυτών.  Οι ευρω«δημοκράτες» προσπαθούν με γιορτές, εκδηλώσεις, διαστρέβλωση και παραχάραξη της Ιστορίας, οχετούς αντικομμουνιστικής υστερίας που εκχέονται καθημερινά από τα ενσωματωμένα Μέσα Μαζικής Εξαχρείωσης, να  ταυτίσουν τον ναζισμό με τον μοναδικό διώκτη του, τον κομμουνισμό. Αποκρύπτουν συστηματικά τις επίμονες κι επανειλημμένες προσπάθειες της τότε σοβιετικής ηγεσίας, να συναφθεί ένα σύμφωνο κοινής στρατιωτικής αντιμετώπισης του Χίτλερ, μεταξύ των τριών δυνάμεων Αγγλίας- Γαλλίας- ΕΣΣΔ, καθώς από τον Μάρτη του 1938 που έγινε η προσάρτηση Αυστρίας στη Γερμανία, ήταν φανερές πλέον οι διαθέσεις των γερμανών ναζιστών. Τον Σεπτ. του 1938 με την Συμφωνία του Μονάχου, μεταξύ Γερμανίας-Αγγλίας και αργότερα Γαλλίας,  διαμελίστηκε η Τσεχοσλοβακία, οπότε ο Στάλιν βεβαιώθηκε πια ξεκάθαρα για την χιτλερική απειλή ενάντια στην ΕΣΣΔ και την ανθρωπότητα. Αλλά, κάθε προσπάθεια για στρατιωτική συμφωνία ΕΣΣΔ – Αγγλίας –Γαλλίας συναντούσε την απόλυτη άρνηση των Αγγλογάλλων. Κι αυτό γιατί  όπως αποκαλύφθηκε το 2008, με το άνοιγμα των απορρήτων εγγράφων της Συμφωνίας του Μονάχου,  η Αγγλία και η Γαλλία σκόπευαν να στρέψουν τον Χίτλερ κατά της ΕΣΣΔ «ώστε να δουν τα δύο ολοκληρωτικά καθεστώτα να θάβουν το ένα το άλλο». Έτσι αναγκάσθηκαν οι σοβιετικοί, προκειμένου να κερδίσουν λίγο χρόνο μπροστά στην καταιγίδα που ερχόταν, να συνάψουν Συμφωνία μη επίθεσης (κι όχι στρατιωτικής συνδρομής, όπως επεδίωκαν με τους αγγλογάλλους) με την Γερμανία, τον Αυγ. του 1939 (Σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ).  Αυτή η άκρως αναγκαία  και προνοητική τους πράξη  κατασυκοφαντείται από το Δυτικό φιλοναζιστικό σκυλολόϊ ως «συμμαχία με τον Χίτλερ», επειδή εισήλθαν σε τμήμα της  Πολωνίας, μετά την εισβολή των ναζί, για να αντιμετωπίσουν από καλύτερες θέσεις τους χιτλερικούς. Και μάλιστα, σ’ εκείνο το τμήμα που ανήκε στη Ρωσία, αλλά είχε καταληφθεί απο το φεουδαρχικό πολωνικό καθεστώς κατά την διάρκεια  της Οκτωβριανής Επανάστασης.

ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΝ να πουν ότι μέχρι και το τέλος σχεδόν του πολέμου, τα αμερικανικά και αγγλικά μονοπώλια διατηρούσαν επαφές και  είχαν συναλλαγές με αντίστοιχα γερμανικά. Δεν τολμούν να πουν ότι αμερικανοί και Αγγλογάλλοι χρηματοδότησαν το ναζιστικό κόμμα και τους γερμανούς κεφαλαιοκράτες ώστε να γίνουν το αντίπαλο δέος και να στραφούν τελικά κατά της Σοβιετικής Ένωσης. Δεν τολμούν, επισήμως, να παραδεχτούν ότι η μικρή βοήθεια που έδωσαν στη Σοβιετική Ένωση οι Αμερικανοί, δεν ήταν για να αντισταθεί επιτυχώς στον χιτλερικό εισβολέα, αλλά για να φθαρούν και οι δύο εμπόλεμοι ώστε, μετά την νίκη των χιτλερικών που την θεωρούσαν βέβαιη, να μοιράσουν τον κόσμο σε βάρος μιας Γερμανίας που θα έβγαινε αποδυναμωμένη από τον πόλεμο. Οι Αμερικανοί δεν τολμούν να πουν ότι   αποβιβάστηκαν στη Νορμανδία -λίγο πριν το τέλος του πολέμου - όχι τόσο για να χτυπήσουν τους Γερμανούς που ούτως ή άλλως είχαν καταρρεύσει από τη θυελλώδη επέλαση του σοβιετικού στρατού, αλλά για να αποτρέψουν την περαιτέρω προέλαση των  Σοβιετικών προς την Γαλλία και δυτικότερα μέχρι τον Ατλαντικό. Αγνάντευαν από μακριά και εκ του ασφαλούς την γιγαντομαχία για την κατάληψη του Βερολίνου και μετά  την κατάληψή του από τους ήρωες του Κόκκινου Στρατού μπήκαν κι αυτοί μέσα διεκδικώντας με θράσος το μισό Βερολίνο λες κι είχαν αγωνιστεί γι αυτό. Χύνουν ποταμούς κροκοδείλιων δακρύων, κάνουν αναφορές επί αναφορών, θεατρικά και κινηματογραφικά έργα, τηλεοπτικές συζητήσεις και  άπειρα βιβλία για το ολοκαύτωμα των 5.000.000 εβραίων στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και δεν έχουν βρει ούτε μια λέξη για τα 25.000.000 των σοβιετικών ανθρώπων – στρατιωτών και αμάχων πολιτών-  που θυσιάστηκαν για να είναι όλοι αυτοί σήμερα ελεύθεροι και αντί να ευγνωμονούν να λασπώνουν την μνήμη των σωτήρων της ανθρωπότητας. Σιωπούν εκκωφαντικά για το γεγονός ότι δέκα εκατομμύρια, απ’ αυτή την τρομακτική ανθρωποθυσία των σοβιετικών ανθρώπων, εξοντώθηκαν με αποτρόπαιες μεθόδους σε  ναζιστικά στρατόπεδα από τα EinsatzGruppen (Μονάδες Ειδικής Δράσης) του αρχιεγκληματία στρατηγού της αντικατασκοπείας Ράϊνχαρτ Γκέλεν. Το κάθαρμα αυτό όχι μόνο δεν προσήχθη στο δικαστήριο της Νυρεμβέργης, αλλά φυγαδεύτηκε εσπευσμένα από τους αμερικανούς, στελέχωσε την νεοϊδρυθείσα τότε CIA με εκατοντάδες ανώτερα στελέχη των εγκληματικών μονάδων του, ενώ με τα υπόλοιπα χιλιάδες στελέχη των μονάδων που διασώθηκαν, δημιούργησε την νέα υπηρεσία κατασκοπείας της τότε Δυτικής Γερμανίας.  Αργότερα έγινε και το απίστευτο. Ο Γκέλεν προσελήφθη σαν βασικός εκπαιδευτής της… Ισραηλινής Μοσάντ. Γίνεται λοιπόν αντιληπτό γιατί τα τρία αυτά κατ’ επίφαση δημοκρατικά κράτη (ΗΠΑ, Γερμανία, Ισραήλ) ασκούν τις πολιτικές που όλοι γνωρίζουμε και που οδηγούν την ανθρωπότητα σε νέα ολοκαυτώματα. Πολιτικές που στηρίζει και το ελληνικό κράτος, ακόμα και η δεξιότερη της δεξιάς, «αριστερή» μας κυβέρνηση, αφού μετέτρεψε όλη την Ελλάδα σε μια απέραντη ΝΑΤΟϊκή και Ισραηλινή βάση-ορμητήριο εναντίον της Ρωσίας και των χωρών της Μ.Ανατολής και Β.Αφρικής.

 Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ  γέννησε και συντηρεί τον ναζισμό για να αντιμετωπίζει τις κρίσεις  του εξοντώνοντας με πολέμους  και πείνα τους λαούς.  Άλλωστε η καπιταλιστική οικονομική κρίση του 1929 και οι δυσβάσταχτοι όροι της συνθήκης των Βερσαλλιών ήταν η βασική αιτία που ανδρώθηκε το ναζιστικό κόμμα στη Γερμανία, όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερα - με τη νέα κρίση του καπιταλισμού - στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη, όπου τα ναζιστικά μορφώματα ξεφύτρωσαν παντού ωθώντας σε πιο σκληρές αντιλαϊκές πολιτικές.   Αν λοιπόν πρέπει να ταυτιστεί με κάτι ο ναζισμός-φασισμός είναι ο καπιταλισμός κι όχι ο κομμουνισμός που είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του. Τιμή,  Δόξα και Ευγνωμοσύνη, στον Κόκκινο Στρατό και στον ηγέτη του Ι. Β. Στάλιν, είναι αυτά που πρέπει να αποδίδουμε όλοι σαν ελάχιστο φόρο τιμής στους ποταμούς αίματος και τις εκατόμβες των σοβιετικών ανθρώπων. Σήμερα, στη Ρωσία και στους ανθρώπους της, ταιριάζει σεβασμός κι αιώνια ευγνωμοσύνη κι όχι υπονόμευση, αποκλεισμοί και  κυρώσεις που επέβαλαν οι παρανοϊκοί της Ουάσιγκτον και τα τσιράκια τους στην ΕΕ. Στις επερχόμενες ευρωεκλογές, η αντίθεσή μας στον ευρωφασιμό και στις καπιταλιστικές αγορές πρέπει να είναι ξεκάθαρη και έντονη. Μαύρο σε όλους τους αστούς υποστηρικτές των μνημονιακών πολιτικών, κι ενίσχυση του ταξικού ψηφοδελτίου για πραγματική αλλαγή στην Ευρώπη. 

                                                     Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                         Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης  

 Η Βενεζουέλα στο στόχαστρο των  

             ΗΠΑνθρώπων

ΑΠΟ ΤΟ 2002, επί προεδρίας Τσάβες, οι Αμερικανοί γκάνγκστερ προσπαθούν με φανερές και κρυφές επιχειρήσεις να αλώσουν την Βενεζουέλα. Μια χώρα με σπουδαία γεωγραφική θέση στην Ν. Αμερική και κυρίως τεράστιο ορυκτό πλούτο. Πρώτη παγκοσμίως σε αποθέματα πετρελαίου (αλλά βαρέως τύπου), δεύτερη σε αποθέματα φυσικού αερίου, τρίτη σε αποθέματα χρυσού, μεγάλα αποθέματα χαλκού, αλλά και του σπάνιου ορυκτού κολτανίου (μίγμα οξειδίων  Νιοβίου και Τανταλίου) που είναι απαραίτητο για την κατασκευή των ψηφιακών κυκλωμάτων των σύγχρονων κινητών τηλεφώνων και των επαναφορτιζόμενων μπαταριών. Δηλαδή, ενός βασικού υλικού για την λεγόμενη «τέταρτη βιομηχανική επανάσταση» των ημερών μας. Πρόκειται δηλαδή για «πολύφερνη» νύφη που έχει ανοίξει την όρεξη σε πολλούς μνηστήρες και ιδίως στον κύριο άρπαγα του πλανήτη, που είναι οι ΗΠΑ. Οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ, απο το 1827 (Δόγμα Μονρόε), θεωρούν το Δυτικό ημισφαίριο ιδιοκτησία τους. Γι αυτό, υποστηρίζουν, ενθαρρύνουν και συντηρούν πραξικοπήματα, προκειμένου να κρατούν υπό τον απόλυτο έλεγχό τους την Αμερικανική Ήπειρο.

ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ, η αυτοκρατορία του κακού δείχνει διατεθειμένη να διαπράξει και το μεγαλύτερο έγκλημα προκειμένου να αποκτήσει την Βενεζουέλα. Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας, στο οποίο συμμετέχει η αφρόκρεμα των παρανοϊκών τεράτων της συμμορίας που διαφεντεύει τις ΗΠΑ, συνεδριάζει διαρκώς και απεργάζεται τα πιο καταστροφικά σχέδια για την κατάληψη της εξουσίας από τα ανδρείκελά τους στην ηρωϊκή  Βενεζουέλα. Χρησιμοποιούν όλα τα μέσα που διαθέτουν, ακόμη και τα πιο εγκληματικά στοιχεία από το ανθρώπινο δυναμικό τους, όπως τον σατανικό μαφιόζο πρώην υπουργό του Ρήγκαν, Έλιοτ Άμπραμς, που ο Τράμπας διόρισε υπεύθυνο για την «αποκατάσταση της δημοκρατίας» στην Βενεζουέλα. Το υποκείμενο  αυτό, σε συνεργασία με την ΣΙΑ, έχει μακρά ιστορία και πείρα οργάνωσης και συντονισμού μισθοφορικών συμμοριών  στις χώρες της Λ. Αμερικής  για την μετατροπή τους σε μπανανίες ώστε να  δρουν ασύδοτες οι αμερικάνικες πολυεθνικές. Είναι υπεύθυνος, τις δεκαετίες του ’80 και ’90, για βασανισμούς, φυλακίσεις και σφαγές δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων στο Σαν Σαλβαδόρ, στη Νικαράγουα, στη Γουατεμάλα, στον Παναμά κ.α. Το 2002 μάλιστα οργάνωσε το πρώτο πραξικόπημα εναντίον του προέδρου Τσάβες της Βενεζουέλας, που απέτυχε ύστερα από μια τεράστια λαϊκή κινητοποίηση, όπως και τώρα με τον Μαδούρο. Στην ίδια την Αμερική τον αποκαλούν «υπουργό των βρώμικων πολέμων». Καταλαβαίνετε λοιπόν τι είδους  δημοκρατίας σχεδιάζει το απόβρασμα αυτό για την πολύπαθη χώρα. Βέβαια  το βαθύ αμερικανικό κράτος δεν αρκείται μόνο σε ανθρώπους τύπου Άμπραμς, για την επιβολή της κυριαρχίας του σε μη υπάκουες χώρες του πλανήτη. Διαθέτει ολόκληρους οργανισμούς όπως το NED και την USAID που δρουν ύπουλα, κρυφά και φανερά. Είναι υπηρεσίες ειδικευμένες στην «αλλαγή μη αρεστών καθεστώτων», όπου γης, σε συνεργασία βέβαια με την ΣΙΑ. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2002, έστησαν στη Βενεζουέλα μια οργάνωση για να χρηματοδοτούν αντικυβερνητικές ομάδες, που το 2003 κατάφεραν να προκαλέσουν μια «εθνική απεργία» η οποία γονάτισε την βιομηχανία πετρελαίου αφού της προκάλεσε ζημιά 20 δις δολαρίων, δίνοντας ένα ισχυρό πλήγμα στον Τσάβες ο οποίος δεν εννοούσε να πάρει σοβαρά μέτρα κατά των οργανώσεων αυτών και να αρχίσει συστηματικές εθνικοποιήσεις-κοινωνικοποιήσεις  των μεγάλων μέσων παραγωγής, όπως του υποδείκνυε ο Κάστρο. Το 2004 οι ίδιες ομάδες τοπικών μισθοφόρων ξεκίνησαν βίαιες διαδηλώσεις για ανατροπή του Τσάβες με δεκάδες θανάτους, χωρίς όμως να επιτύχουν τον σκοπό τους, λόγω πάλι της ισχυρής λαϊκής αντίδρασης. Το 2007, επί τέλους, ο Τσάβες κρατικοποιεί την Εθνική τηλεφωνία, τις πετρελαιοπηγές του Ορινόκο και την ηλεκτρική ενέργεια, χωρίς να προχωρήσει περεταίρω, αφήνοντας στα χέρια των ιδιωτών το τραπεζικό σύστημα (μέγα λάθος) και το υπόλοιπο μέρος της οικονομίας. Από την άλλη επαναπαύθηκε στα τεράστια έσοδα από την πώληση πετρελαίου και δεν ανάπτυξε, ως όφειλε, και άλλους τομείς της οικονομίας. Και παρά τα χτυπήματα από τις ΗΠΑ εξακολουθούσε να πωλεί τις μεγαλύτερες ποσότητες ( 41% της παραγωγής) πετρελαίου στις ΗΠΑ, ενώ στην Κίνα και την Ινδία 25% και 21% αντίστοιχα. Πολιτική που συνέχισε ο Μαδούρο, με συνέπεια η οικονομία της χώρας να γίνει εξαιρετικά ευάλωτη στις παντοειδείς πιέσεις και κυρώσεις των ΗΠΑ  που ήταν ο κύριος αγοραστής άρα και χρηματοδότης της οικονομίας της. 

ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ, οι κυρώσεις, οι κατασχέσεις(κλοπές) και το πάγωμα λογαριασμών της Βενεζουέλας από ΗΠΑ – ΕΕ έχουν στοιχίσει στη χώρα πάνω από 350 δις δολάρια, ένα τεράστιο ποσό που δεν μπορεί με κανένα τρόπο να αναπληρωθεί και λειτουργεί σαν θηλιά στο λαιμό της οικονομίας της. Ρωσία και η Κίνα καταβάλουν μεγάλες προσπάθειες να μην λιμοκτονήσει τουλάχιστον ο λαός, αλλά δεν μπορούν να αναπληρώσουν τις τόσο μεγάλες απώλειες εθνικού εισοδήματος εξ’ ολοκλήρου. Ωστόσο, και οι δύο αυτές μεγάλες δυνάμεις - στις οποίες απευθύνθηκαν οι Τσάβες και Μαδούρο για να μην μετατραπεί η χώρα τους σε μπανανία – από τη μια έχουν επενδύσει μεγάλα ποσά στην εξόρυξη ορυκτών και στην ενέργεια, από την άλλη τους δίνεται μοναδική ευκαιρία να πατήσουν για τα καλά πόδι στην αυλή των Αμερικανών όπως ήδη έχουν κάνει οι Αμερικάνοι και στην αυλή της Ρωσίας (Βαλτική, Μαύρη θάλασσα, Ουκρανία, Γεωργία) και στην αυλή της Κίνας (Κορέα, Ιαπωνία, Ταϊβάν). Κι αυτό είναι που έχει εξαγριώσει τους Αμερικάνους, με το γεράκι Μπόλτον να λέει στους Ρώσους με θρασύτητα: «Αυτό είναι δικό μας ημισφαίριο. Δεν θα έπρεπε να παρεμβαίνετε εδώ. Είναι λάθος εκ μέρους σας». Ενώ για τους γιάνκηδες η όποια παρέμβαση είναι φυσιολογική και νόμιμη. Όμως, η μεγάλη κινητικότητα και οικονομική διείσδυση Ρωσίας και Κίνας σε περιοχές που ήταν φέουδα των Αμερικανών, προϊδεάζει για  επερχόμενη αναδιανομή του γεωπολιτικού ισοζυγίου ισχύος σε παγκόσμια κλίμακα, κάτι που τρομάζει τους Αμερικανούς οι οποίοι συντηρούν πολεμική ατμόσφαιρα σε πολλά μέτωπα ταυτόχρονα, πιστεύοντας πως οι αντίπαλοί της δεν θα αντέξουν το τεράστιο οικονομικό κόστος. Στη Βενεζουέλα οξύνουν την ένταση, όχι μόνο για να μην υπάρχει δυνατότητα πολιτικής λύσης, αλλά να λιμοκτονήσει ο λαός, να μεγαλώσουν οι αντιπαλότητες και να οδηγηθεί σε εμφύλιο, ώστε να βρουν αφορμή για επέμβαση υπέρ των ανδρεικέλων τους, όπως έκαναν στην Γιουγκοσλαβία και στην Συρία. Στη Μπολιβαριανή Δημοκρατία, εξελίσσεται τώρα η μεγαλύτερη επιχείρηση παραπληροφόρησης στην ιστορία. Όπου τα Αμερικανικά και το σύνολο σχεδόν των δυτικών ΜΜΕ που  ελέγχονται  και καθοδηγούνται από υπηρεσίες των ΗΠΑ, παρουσιάζουν τον πράκτορα Γκουαϊδό σαν υπόδειγμα δημοκράτη και  το τελευταίο αποτυχημένο πραξικόπημα 50 στρατιωτικών που τον υποστήριζαν, σαν «παλλαϊκή εξέγερση». Την ίδια στιγμή αποκρύπτουν τις γιγαντιαίες διαδηλώσεις συμπαράστασης στον Μαδούρο κι εναντίον των στασιαστών, που πραγματοποιούνται συνεχώς στο Καράκας.

Η ΑΝΟΔΟΣ κυβερνήσεων στη Ν. Αμερική, που επιχείρησαν φιλολαϊκές μεταρρυθμίσεις  για αναδιανομή του πλούτου, απαγκίστρωση από τον προαιώνιο δυνάστη (τις ΗΠΑ), κρατική διαχείριση του φυσικού τους πλούτου που καταληστευόταν από τις αμερικάνικες και ευρωπαϊκές πολυεθνικές, έθεσε σε συναγερμό τους κατασταλτικούς μηχανισμούς της αυτοκρατορίας που επενέβαινε με τον πιο κτηνώδη τρόπο για να τις ανατρέψει. Σύμμαχοί της πάντα στις επεμβάσεις αυτές ήταν οι ντόπιες μεγαλοαστικές τάξεις (μεγαλοϊδιοκτήτες γης και μεγαλοεπιχειρηματίες). Κάποιες χώρες που γλύτωσαν, με μεγάλο κόστος βέβαια, φυσικό ήταν να στραφούν προς την Ρωσία και την Κίνα. Καμία τους όμως – εκτός της Κούβας – δεν μπόρεσε να απαγκιστρωθεί από το Παγκόσμιο Χρηματοπιστωτικό Σύστημα και Οργανισμούς που όμως ελέγχονται σχεδόν εξ ολοκλήρου από τις ΗΠΑ. Συνεπώς καμία τους δεν μπορεί να αποφύγει τις ασφυκτικές εμπορικές και οικονομικές κυρώσεις που, αν θέλει, επιβάλλει η Ουάσιγκτον σε κάθε τομέα της οικονομίας τους, εξαθλιώνοντας τους λαούς τους και δημιουργώντας συνθήκες ανατροπής τους. Το συμπέρασμα λοιπόν που βγαίνει από τις δεκαετίες παρεμβάσεων, επεμβάσεων και κυρώσεων των ΗΠΑ, εναντίον δεκάδων χωρών της υδρογείου, που έχουν στοιχίσει εκατομμύρια νεκρών (20.000.000 μετά το τέλος του Β’ΠΠ), δεκάδες εκατομμύρια προσφύγων και μεταναστών, πλήρη καταστροφή χωρών και λεηλασία του πλούτου τους, είναι ένα και μοναδικό: Αποκλειστική κρατική ιδιοκτησία στα βασικά μέσα παραγωγής, στο τραπεζικό σύστημα με εθνικό νόμισμα, στο φάρμακο, στις μεταφορές και στις επικοινωνίες, ενώ μικρή έως μεσαία ιδιωτική παρουσία  στον πρωτογενή τομέα και σε μη κρίσιμους τομείς της οικονομίας. Δεν υπάρχει εναλλακτικός τρόπος σωτηρίας από το εγκληματικό «ενδιαφέρον» της υπερδύναμης, εκτός από το να μην της επιτρέπεις να έχει πρόσβαση στην οικονομία σου και στις επικοινωνίες σου. Αυτό όμως δεν μπορεί να επιτευχθεί από χώρες μικρές και αδύναμες, που δεν έχουν την τεχνολογική, οικονομική και στρατιωτική ισχύ να αντιπαραταχθούν στην επιθετικότητα της αυτοκρατορίας. Η συνεργασία λοιπόν με τις άλλες μεγάλες δυνάμεις όπως η Ρωσία και η Κίνα, με την προϋπόθεση της αμοιβαιότητας, είναι μονόδρομος, καθώς έχουν δείξει ότι δεν απαιτούν «αλλαγή καθεστώτος», ούτε εποπτεία και υποταγή της  οικονομίας σου σε δικές τους δομές.

                                                            Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                           Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

       Βάρβαρες και άνευ ουσίας παραδόσεις

Για άλλη μια φορά και φέτος είχαμε νεκρό στο δήθεν «Ζεϊμπέκικο της Φωτιάς» από τα «επαναστατικά» μπουλούκια, στο πάρκινγκ  - αρένα της Καλαμάτας. Ο άτυχος εικονολήπτης Κ.Θ, βιντεοσκόπησε τον θάνατό του από σαϊτα-πύραυλο  που ξέφυγε από τα χέρια σαϊτομάχου. Άφησε την τελευταία του πνοή στο βωμό της ενημέρωσης για εκδηλώσεις ενός «πολιτισμού» που δεν έχει καμία σχέση με πολιτισμό αλλά  με αγριότητα. Κι ενώ τα άλογα των Τούρκων το βάζανε στα πόδια βλέποντας τις σαϊτες των  αγωνιστών πριν 200 χρόνια χωρίς να σκοτώνεται κανένα,  σήμερα οι σαϊτες αυτές προκαλούν και θανάτους ειρηνικών θεατών. Αυτό το απαράδεκτο πλέον έθιμο, αποτελεί  ένα κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς Καλαμάτας και Μεσσήνης των τελευταίων 150 χρόνων, που ήρθε η ώρα να καταργηθεί άμεσα λόγω της επικινδυνότητάς του. Δεν προσφέρει απολύτως τίποτα –εκτός από θανάτους και τραυματισμούς- στον τουρισμό και στην εμπορική κίνηση της περιοχής. Ο κόσμος δεν έρχεται στην Καλαμάτα για να πνιγεί στον καπνό βλέποντας σεληνιασμένους να κουνάνε τα ανθρωποκτόνα πυραυλάκια τους, έρχεται για να απολαύσει τη φύση, τη θάλασσα, τις αρχαιότητες, τα θαυμάσια προϊόντα της, την φιλοξενία των ανθρώπων της. Να όμως που και ο ίδιος ο δήμαρχος και υποψήφιος περιφερειάρχης Π. Νίκας, υπερασπίζεται με ζέση το άθλιο αυτό «πολιτιστικό»  προϊόν λέγοντας ότι «είναι στο DNA των Καλαματιανών και αν το απαγορεύσουμε θα υπάρξουν αντιδράσεις».  Ε, και τι έγινε αν υπάρξουν αντιδράσεις από μερικές δεκάδες μπουλουκιών; Ας βρουν κάτι άλλο πιο ειρηνικό να ασχοληθούν. Ή ας τους προτείνει και ας βοηθήσει η δημοτική Αρχή για κάτι πιο ανθρώπινο. Αλλά εδώ πρυτανεύει η πολιτική αναλγησία. Μπροστά στις επερχόμενες εκλογικές μάχες, η απώλεια ζωών, είτε από σαϊτες είτε από μπαλωθιές σε άλλα μέρη της χώρας, είναι προτιμότερη από πιθανή απώλεια ψήφων. Κι έτσι, οι νεκροί στον βωμό ενός υποτιθέμενου πολιτισμού προερχόμενου από τα χρόνια της τουρκοκρατίας θα αυξάνονται, ενώ η απώλειά τους θα δικαιολογείται με την υποκριτική και  εύκολη μεταφυσική της «κακιάς στιγμής».

                                                  Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                           Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης       

 

 Θύμα της Λιτότητας η Παναγία των Παρισίων

Βλέπετε οι πολιτικές διαρκούς λιτότητας, που  αποτελούν καθεστώς πλέον στην Ευρωένωση, χτύπησαν και τον υπέρλαμπρο ναό της Παναγίας των Παρισίων σαν μια υπενθύμιση ότι είναι ισχυρότερες ακόμα και από τις «παντοδύναμες» χριστιανικές θεότητες. Ο Χριστιανικός Θεός πάντως,  φαίνεται πως ήταν «παντελώς απών», και όχι «πανταχού παρών», όπως λένε οι Γραφές. Η δε Παναγία που συνήθως «βάζει το χέρι της», ακόμη και για ασήμαντα πράγματα, εδώ δεν μπόρεσε να αποτρέψει την καταστροφή του καλύτερου ναού της. Ο δε «Θεός της αγάπης», δεν μπορεί να αποτρέψει ούτε  τις απάνθρωπες οικονομικές πολιτικές των ηγεσιών  ΕΕ και ΗΠΑ εναντίον του ποιμνίου του, αλλά ούτε και τους εγκληματικούς πολεμικούς και οικονομικούς σχεδιασμούς τους εναντίον των λαών του πλανήτη. Έτσι, οι δραστικές περικοπές στην χρηματοδότηση για την συντήρηση των μνημείων του πολιτισμού, έφεραν το περίτεχνο αυτό μνημείο στα όρια της κατάρρευσης. Με συνέπεια, στις τεράστιες εγκαταστάσεις που απαιτήθηκαν  για την συντήρησή του, ύστερα από πολυετή εγκατάλειψη, να συμβεί το μοιραίο, ίσως από ένα σπινθήρα. Ο γελοίος πρόεδρος Μακρόν, πρώην τραπεζίτης, υλοποιεί αταλάντευτα τις μνημονιακού τύπου πολιτικές της συμμορίας των τραπεζιτών, χρηματιστών, κερδοσκόπων και πολυεθνικών που αποτελούν τις κυρίαρχες δυνάμεις της ΕΕ, φέρνοντας σε απόγνωση εκατομμύρια Γάλλων που διαδηλώνουν καθημερινά στους δρόμους των Γαλλικών μεγαλουπόλεων για την επιβίωσή τους. Καρφί δεν του καίγεται για τις ανάγκες των απλών ανθρώπων της χώρας του, θα νοιαστεί για τα μνημεία της; Αυτός νοιάζεται μόνο για την εξασφάλιση της κερδοφορίας του μεγάλου Γαλλικού κεφαλαίου και για το πως θα αντιμετωπίσει τους  Γερμανούς και Αμερικάνους ανταγωνιστές του. Κάποτε οι Βυζαντινοί πίστευαν πως δεν είναι ανάγκη να πολεμάνε οι ίδιοι τους βαρβάρους γιατί τους προστατεύει η Παναγία  εξολοθρεύοντας τους εισβολείς μόνη της, σεργιανόντας επί και εκτός των τειχών. Και το αποτέλεσμα αυτής της πίστης το  ξέρουμε όλοι μας. Φαίνεται πως ο Μακρόν και η παρέα του θα πίστευαν ότι δεν χρειάζονται πολλά για να συντηρηθεί ο ναός, γιατί γι αυτό θα φρόντιζε η Παναγία, αφού ήταν δικός της οίκος. Κι έτσι την πάτησαν. Κι ενώ ο ναός είναι υπό την προστασία και εποπτεία της ΟΥΝΕΣΚΟ, ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, ούτε η υπηρεσία αυτή του ΟΗΕ μπόρεσε να προσφέρει πολλά πράγματα για την συντήρησή του καθώς οι βασικοί χρηματοδότες, Αμερικανοί, εγκατέλειψαν την υπηρεσία και διέκοψαν την χρηματοδότησή της αφήνοντας και ένα χρέος 550 εκατομμυρίων δολαρίων που ουδέποτε βέβαια θα πληρώσουν. Μαζί τους βέβαια και το Σιωνιστικό Ισραήλ. Ο λόγος; Η απόφαση του ΟΗΕ να δεχτεί ως ισότιμο μέλος του Οργανισμού την Παλαιστινιακή Αρχή. Αυτή ήταν η πρόφαση. Στην πραγματικότητα η απόφαση εγκατάλειψης της ΟΥΝΕΣΚΟ λήφθηκε επειδή δεν ήταν «επαρκώς φιλοαμερικανική και λόγω της προκατάληψης που δείχνει έναντι του Ισραήλ», στις ενέργειές της παγκοσμίως. Παράλληλα οι Αμερικάνοι θέσπισαν νόμους που εμποδίζουν την χρηματοδότηση κάθε χώρας ή οργανισμού που αναγνωρίζει την Παλαιστίνη.  Με λίγα λόγια. Αν είσαι μαζί με τους αμερικάνους σε κάθε τους τυχοδιωκτισμό, μπορεί να πάρεις μερικά ψίχουλα αν έχεις σημαντικά μνημεία. Αν δεν είσαι, τότε ή τα αφήνεις να καταρρεύσουν ή θα δεχτείς την «ανθρωπιστική» τους «επίσκεψη»,  όπως έγινε στο Ιράκ και στη Συρία όπου καταστράφηκαν, τεμαχίστηκαν και κλάπηκαν μνημεία, από τους Αμερικάνους, τους συμμάχους και τους μισθοφόρους τους, τριών και τεσσάρων χιλιάδων ετών, πολύ πιο σημαντικά από ένα χριστιανικό ναό 800 ετών. Βέβαια η απώλεια  των τόσο σημαντικών αυτών μνημείων, πέρασε στα ψιλά των δυτικών ενσωματωμένων στο σύστημα ΜΜΕ, σε αντίθεση με τον θόρυβο που σήκωσαν και θα σηκώνουν για πολλές μέρες σχετικά με το, αναντίρρητα, θαυμάσιο μνημείο που έχει την τύχη όμως να βρίσκεται στη Γαλλία. Ωστόσο, είναι η Γαλλία που συμμετέχει σε όλες τις εκστρατείες των αμερικανών εναντίον του Ιράκ, της Συρίας, της Λιβύης κλπ, καταστρέφοντας και λεηλατώντας τα μνημεία των χωρών αυτών. Λέτε να είναι «Θεία δίκη»; Λέτε οι Θεοί της Βαβυλώνας και των Ασυρίων να παίρνουν την εκδίκησή τους;  Δεν αποκλείεται. Ευτυχώς, στον δικό μας Παρθενώνα δεν έχει μείνει ούτε ίχνος από την περίφημη ξύλινη στέγη του, αλλιώς θα είχε κι αυτός την τύχη του Γαλλικού μνημείου με δεδομένη την  «φροντίδα» για τα μνημεία της Ανθρωπότητας που προσφέρουν η αλητεία της ΕΕ και οι  ντόπιοι υπηρέτες της.

                                                  Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                            Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

               

            Το επιθετικό ΝΑΤΟ, 70 ετών

Όταν αυτοί που είναι ψηλά μιλάνε για ειρήνη, οι λαοί πρέπει να ξέρουν ότι έρχεται πόλεμος. (Μπέρτολντ Μπρέχτ).

ΟΙ ΔΥΤΙΚΟΙ κεφαλαιοκράτες-αποικιοκράτες- ιμπεριαλιστές, από την πρώτη μέρα της Οκτωβριανής Επανάστασης, αντιμετώπιζαν την σοσιαλιστική  ΕΣΣΔ σαν τον μεγαλύτερο εχθρό τους, γιατί προσπαθούσε να εφαρμόσει ένα κοινωνικό-οικονομικό σύστημα εντελώς αντίθετο από το απάνθρωπο, ληστρικό καπιταλιστικό. Με το νέο σύστημά της, το σοσιαλιστικό, η ΕΣΣΔ, κατάφερε μέσα σε μόλις 15 χρόνια από την επικράτηση της Επανάστασης (μετά τον εμφύλιο και τις εξωτερικές επεμβάσεις), να οργανώσει μια πρωτόγνωρη παραγωγική μηχανή, να κινητοποιήσει το λαό και το στρατό της σε τέτοιο βαθμό, που μπόρεσε να συντρίψει το 1945 τη ναζιστική Γερμανία πληρώνοντας ωστόσο, ασύλληπτο κόστος σε ανθρώπινες ζωές και σε υποδομές. Η μεγαλειώδης νίκη της που συνοδεύτηκε από μια ανείπωτη ανθρωποθυσία του σοβιετικού λαού, της είχε προσδώσει τεράστια αίγλη στους λαούς της οικουμένης, που παρά την συστηματική και αδιάλειπτη αντισοβιετική προπαγάνδα που υφίσταντο, έβλεπαν στη χώρα των σοβιέτ το παράδειγμα που έπρεπε να ακολουθήσουν στη πάλη για ελευθερία,  σοσιαλισμό και απαλλαγή από τους ληστές αποικιοκράτες. Αυτές οι εξελίξεις ήταν που  κυριολεκτικά τρομοκράτησαν τις ηγεσίες των μητροπόλεων του καπιταλισμού και αποφάσισαν να τις αντιμετωπίσουν με κάθε τρόπο, οικονομικό και στρατιωτικό, προκειμένου να διασώσουν το σύστημα και τα κέρδη τους.

Η ΜΟΝΗ κερδισμένη - στρατιωτικά και κυρίως οικονομικά   - από τους δύο παγκόσμιους πολέμους  χώρα,  ήταν οι ΗΠΑ. Στρατιωτικά γιατί ανέπτυξε την μεγαλύτερη πολεμική βιομηχανία του πλανήτη, που πούλαγε όπλα σε όλους  και οικονομικά γιατί μετά τον Α’ Π.Π έγινε και ο μεγαλύτερος δανειστής του κόσμου. Με το τέλος του Β’ ΠΠ, έριξε τις δύο ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι (Αυγ. 1945), χωρίς να υπάρχει κανένας στρατιωτικός λόγος, αλλά για να δείξει σε όλους και κυρίως στην ΕΣΣΔ, ότι μόνο η Αμερική διαθέτει το υπερόπλο της αποκάλυψης  και άρα, από δω και πέρα, θα έχει το πάνω χέρι στις διεθνείς μεταπολεμικές εξελίξεις. Όπως κι έγινε, μέχρι το 1949 που κατασκεύασε και η ΕΣΣΔ τη δική της βόμβα. Έτσι, τον Ιούνιο του 1946 ο πρόεδρος Τρούμαν εξαγγέλλει το αντικομμουνιστικό του δόγμα, όπου οι ΗΠΑ αυτοδιορίζονται ως ο χωροφύλακας του πλανήτη εναντίον της ΕΣΣΔ και κάθε προοδευτικού κινήματος (πρώτη του κίνηση, η πρόκληση εμφυλίου και άμεση επέμβαση στην Ελλάδα), και τον επόμενο χρόνο εξαγγέλλει το Σχέδιο Μάρσαλ, ένα τεράστιο σχέδιο δανεισμού των χωρών της Ευρώπης προκειμένου να επουλώσουν τις πληγές του πολέμου αγοράζοντας όμως αποκλειστικά Αμερικανικά προϊόντα. Αφού λοιπόν έδεσαν οικονομικά, με τα δεσμά του χρέους, την Δ. Ευρώπη, σκέφτηκαν ότι  το δέσιμο και η εξάρτησή της θα ήταν πλήρη μόνο αν της πρόσθεταν  και στρατιωτικά   δεσμά. Κι αυτό έγινε  στις 4  Απριλίου του 1949 όπου  ιδρύθηκε στην Ουάσιγκτον, με πρωτοβουλία των πιο σκοτεινών κύκλων των ΗΠΑ και της Αγγλίας, μια στρατιωτική οργάνωση-συμμαχία υπό την ηγεσία των ΗΠΑ στην οποία συμμετείχαν ο Καναδάς και 10 χώρες της Δ. Ευρώπης,  με στόχο την «αντιμετώπιση του διεθνούς κομμουνισμού» και την ανάσχεση της  Σοβιετικής Ένωσης, που κατά τον μεγάλο αντικομμουνιστή της εποχής, Ουϊνστον Τσόρτσιλ, είχε ρίξει ένα «σιδερένιο παραπέτασμα» ανάμεσα στη δυτική και Ανατολική Ευρώπη.

ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ έσπρωξαν στην εγκληματική οργάνωση του ΝΑΤΟ την ίδια μέρα με την Τουρκία τον Φεβρ. του 1952 προκειμένου να συνδράμει τους Αμερικανούς στην άγρια εκστρατεία τους εναντίον του Κορεατικού λαού (πρώτη ΝΑΤΟϊκή επέμβαση), καθώς εκεί επιδίωκαν την  εγκατάσταση στρατιωτικών βάσεων,  κοντά στα σύνορα της ΕΣΣΔ και της Κίνας. Πρώτο Γ.Γ του ΝΑΤΟ οι Αμερικανοί διόρισαν τον Λόρδο Ίσμέϊ που, χωρίς περιστροφές, δήλωσε ότι: «σκοπός του ΝΑΤΟ είναι να κρατάει τους Αμερικανούς μέσα (στην Ευρώπη), τους Ρώσους έξω και τους Γερμανούς κάτω».  Η Δ. Ευρώπη τότε μετατράπηκε σε ένα τεράστιο προτεκτοράτο των ΗΠΑ, που μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ από την κλίκα Γκορμπατσόφ, επεκτάθηκε και στην Ανατολική, παρά τις διαβεβαιώσεις των απατεώνων Ρήγκαν, Μπούς, Κλίντον στο γελοίο Γκορμπατσόφ, και στον μεθύστακα Γιέλτσιν ότι «το ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να μετακινηθεί ούτε μια ίντσα ανατολικά». Κι ενώ ο πλανήτης περίμενε να διαλυθεί το ΝΑΤΟ, αφού εξέλιπε ο «κίνδυνος» που υποτίθεται το δημιούργησε, αντίθετα άρχισε  η ραγδαία επέκτασή του προς Ανατολάς με αφορμή τον καινούργιο φόβο που δημιούργησαν οι Αμερικανοί, την «τρομοκρατία», που αντικατέστησε τον φόβο του κομμουνισμού. Ο πλανήτης πρέπει πάντα να ζει υπό την απειλή κάποιου τεχνητού εχθρού, ώστε να έχει πάντα την ανάγκη των Αμερικανών «σωτήρων». Έτσι, όλες οι χώρες του πρώην σοβιετικού συνασπισμού μαντρώθηκαν στην ένοπλη οργάνωση των Αμερικανών και για όσες δεν μπόρεσαν να εντάξουν, λόγω της Ρωσικής αντίδρασης, επινόησαν έναν ύπουλο μηχανισμό εγκλωβισμού τους, μέσω του λεγόμενου «Συνεταιρισμού για την Ειρήνη», όπου παρέσυραν πολλές χώρες της Ασίας-πρώην σοβιετικές δημοκρατίες κυρίως. Μετά και την τρομοκρατία, βρήκαν νέους εχθρούς, την  Ρωσία  και την Κίνα, που λόγω της οικονομικής και στρατιωτικής ισχύος τους, αμφισβητούν έμπρακτα πλέον την παγκόσμια ηγεμονία των ΗΠΑ και της Δύσης  που απεργάζονται την περιθωριοποίηση και τον οικονομικό στραγγαλισμό τους, υπό το πρόσχημα της «ενεργειακής ασφάλειας», της «ασφάλειας του διαδικτύου» και του «αθέμιτου ανταγωνισμού». Συνεπώς η ενίσχυση και επέκταση του ΝΑΤΟ είναι, για το κακοποιό καθεστώς των ΗΠΑ, πρώτιστο καθήκον. Το ΝΑΤΟ από την ίδρυσή του έδρασε και δρα ως διεθνής εκβιαστικός ή και κατασταλτικός μηχανισμός  και στο εσωτερικό των κρατών-μελών του και διεθνώς, με στόχο  την προώθηση και προστασία  των συμφερόντων κυρίως των αμερικανικών πολυεθνικών.  Η 70χρονη παρουσία του ΝΑΤΟ, της μεγαλύτερης και ισχυρότερης εγκληματικής οργάνωσης στην ιστορία της ανθρωπότητας, είναι μια ιστορία διαρκών πολέμων, σφαγών, καταστροφών και λεηλασιών ολόκληρων χωρών, καλυμμένων κάτω από μανδύες υπεράσπισης της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών. 20 εκατομμύρια είναι οι νεκροί που προκάλεσαν οι «ανθρωπιστικοί του»  πόλεμοι μετά το τέλος του Β’ ΠΠ και δεκάδες εκατομμύρια οι πρόσφυγες και μετανάστες. Σε αυτό το απεχθές ΝΑΤΟ, που ουσιαστικά δρα ανεξέλεγκτα, χωρίς την έγκριση των κυβερνήσεων, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο πρωτοστατεί σε όλους τους δολοφονικούς σχεδιασμούς του, μαζί βέβαια με τον μνημονιακό αστικό συρφετό, αλλά έχει μετατρέψει όλη τη χώρα σε ένα απέραντο ΝΑΤΟϊκό στρατόπεδο-εφαλτήριο  για επιθέσεις εναντίον χωρών της ευρύτερης περιοχής και κυρίως κατά της Ρωσίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ύπαρξη της ίδιας μας της χώρας. Σε όλες λοιπόν τις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, η ενισχυμένη, καθαρή ταξική ψήφος θα είναι σοβαρό εμπόδιο για την υλοποίηση αυτών των επικίνδυνων σχεδιασμών.

                                                 Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                         Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης   

         

          Δανειστές και  κοτζαμπάσηδες

Η ΠΟΛΥΠΑΘΗ χώρα μας κινείται για διακόσια σχεδόν χρόνια στον αστερισμό του χρέους.  Ζει πνιγμένη στα χρέη που τις φορτώνουν ξένοι κερδοσκόποι και πλιατσικολόγοι σε συνεργασία με εγχώριους αστούς πολιτικούς απατεώνες, τραπεζίτες και μεγαλοεπιχειρηματίες.  Τους δύο τελευταίους αιώνες οι Έλληνες πληρώνουν «αέρα» στους Άγγλους, Γάλλους, Γερμανούς και Αμερικάνους τοκογλύφους τραπεζίτες, καθώς, ενώ έχουμε πληρώσει  αστρονομικά ποσά  για την αποπληρωμή των υπέρογκων δανείων που μας επέβαλαν, λιγότερο από το 10% αυτών έχει φθάσει τελικά στη χώρα μας. Τα υπόλοιπα τα έφαγαν οι ίδιοι οι δανειστές, τζογάροντας στα χρηματιστήρια, καθώς και τα διεθνή και ντόπια αρπακτικά του μεγάλου κεφαλαίου, που διέλυσαν κυριολεκτικά την πατρίδα μας, φτωχοποιώντας τον λαό της. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι η ιστορία της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας είναι κυρίως η ιστορία του χρέους της.

 ΑΠΟ ΤΟΝ τρίτο χρόνο (1824) της Επανάστασης του 1821 οι εκπρόσωποι των κοτζαμπάσηδων, των εφοπλιστών και των δεσποτάδων, βγήκαν στη γύρα για δάνεια με δικαιολογία τις ανάγκες χρηματοδότησης του αγώνα εναντίον του Τούρκου κατακτητή. Πήγαν στην Αγγλία,  τη χώρα με την μεγαλύτερη δυνατότητα δανεισμού τότε.  Η αυτοκρατορία, έχοντας υπό την κατοχή της το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, καταλήστευε τις αποικίες της εξασφαλίζοντας  τεράστιο πλούτο και για τους τραπεζίτες, τους χρηματιστές, τους  βιομήχανους και εφοπλιστές της, αλλά, και τεράστια κονδύλια για την συντήρηση ενός πανίσχυρου πολεμικού  στόλου που δρώντας πειρατικά διασφάλιζε την παντοκρατορία της. Οι Κουντουριώτης, Κωλέττης, Μαυροκορδάτος - δηλαδή οι Τσίπρας, Μητσοτάκης, Παπανδρέου της εποχής, έστειλαν στους τοκογλύφους τραπεζίτες του Σίτι δυο «διαπραγματευτές»  αρχιλαμόγια, τον Ι. Ορλάνδο - γαμπρό του Κουντουριώτη και πλοιοκτήτη – και τον Ανδ. Λουριώτη, ένα γιαννιώτη πολιτικάντη,  να συνάψουν δάνειο 800.000 λιρών.  Τελικά το έκλεισαν με ληστρικούς όρους αφού οι τραπεζίτες  κατακράτησαν το 41% της ονομαστικής του αξίας για «επισφάλειες» και με περίοδο αποπληρωμής 36 χρόνια. Όμως, με τις διάφορες κρατήσεις, προκαταβολές τόκων, προμήθειες, φακέλους  κλπ, έμειναν τελικά μόνο 298.000 λίρες που έφθασαν στην Ελλάδα. Την επόμενη χρονιά, τα ίδια λαμόγια, συνομολόγησαν μεγαλύτερο δάνειο 2.000.000 λιρών με τους τραπεζίτες να κατακρατούν το 45% της ονομαστικής του αξίας (δηλαδή 900.000). Οι εγγυήσεις  που δόθηκαν για την αποπληρωμή τους ήταν ίδιες με αυτές που δόθηκαν για τα σύγχρονα μνημόνια: Υποθήκευση όλης της δημόσιας περιουσίας, και όλων των δημοσίων εσόδων. Στη συνέχεια, για διάφορες κρατήσεις, πληρωμή μεσαζόντων, εξαγορά ομολόγων του προηγούμενου δανείου κλπ, ξοδεύτηκαν άλλες 300.000. Ενώ παραγγέλθηκαν στις ΗΠΑ δύο φρεγάτες,  και άλλες 6 στην Αγγλία, από τις οποίες, μόνο 4 άχρηστες έφτασαν, κατόπιν εορτής, στην Ελλάδα.  Αγοράστηκαν επίσης σκάρτα πολεμοφόδια και πληρώθηκαν διάφοροι απατεώνες για να «βοηθήσουν», με συνέπεια να φτάσει στην Ελλάδα ένα ασήμαντο ποσό 190.000 λιρών. Και οι δύο «διαπραγματευτές», για τις υπηρεσίες που προσέφεραν στους δανειστές και όχι στην πατρίδα τους, αμείφθηκαν πλουσιοπάροχα με πολλές χιλιάδες λίρες από τα δανεικά, όπως συμβαίνει άλλωστε και με τους σύγχρονους «διαπραγματευτές». Το εξοργιστικό όμως είναι, ότι τα δύο ποσά που έφτασαν τελικά στη Ελλάδα, χρησιμοποιήθηκαν από τη φιλοαγγλική συμμορία Κουντουριώτη-Κωλέττη-Μαυροκορδάτου, για την επικράτησή τους στον εμφύλιο Ρουμελιωτών- Πελοποννησίων που μαινόταν τότε στην Πελοπόννησο και όχι για την αντιμετώπιση των Τούρκων και τις  ανάγκες των εξαθλιωμένων Ελλήνων.   Έτσι οι Άγγλοι εξασφάλισαν από τότε την επιρροή τους στην Ελλάδα, ενισχύοντας ταυτόχρονα και τον πολιτικό τους ρόλο στη Μ. Ανατολή, με βάση την Ελλαδική αποικία τους. Τα δύο δάνεια που συνάφθηκαν για να κάνουν υποτίθεται  ανεξάρτητο κράτος την Ελλάδα (γι αυτό ονομάστηκαν δάνεια Ανεξαρτησίας), τελικά αποτέλεσαν δάνεια στενής εξάρτησης  από τον ξένο παράγοντα, χάλκευσαν δεσμά για μόνιμη υποθήκευση  του μέλλοντος της χώρας μας κι  εξοφλήθηκαν  στα μέσα της δεκαετία του 1970, ύστερα από 150 χρόνια κι όχι 36 όπως είχε συμφωνηθεί. Από τότε μέχρι σήμερα, ακολούθησαν δεκάδες δανεισμοί σε λίρες, φράγκα, δολάρια και ευρώ, με όλο και πιο σκληρούς όρους μέχρι που μας έφτασαν στα μνημόνια, την κορυφαία ληστρική δανειακή σύμβαση στην ιστορία της πατρίδας μας από την οποία είναι άγνωστο πως και πότε θα απαλλαγούμε.  Όμως, η τοξική επίδραση των δύο δανείων της «Ανεξαρτησίας»  στο δημόσιο χρέος της Ελλάδας, που ας σημειωθεί αποτέλεσαν έκτοτε διεθνές πρότυπο δανεισμού σε βάρος αδύναμων χωρών, υπήρξε διαχρονικά καταστροφική και με σωρευτικότητα που οδήγησε στη χρεοκοπία και στην επιβολή Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου το 1898.  Ήταν πρώτη  Τρόϊκα για τη χώρα μας, με την δεύτερη να έρχεται το 2010 που έδωσε και το τελικό χτύπημα στη δύσμοιρη χώρα μας.

ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ  των μνημονίων τα υπέρογκα δάνεια που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα, δεν δόθηκαν για να σωθεί από την χρεοκοπία, όπως διατυμπανίζει η συμμορία των δανειστών και οι εγχώριοι εγκάθετοί της, αλλά για να σωθούν οι τράπεζες του ευρωσυστήματος και το ευρώ. Λιγότερο από 5% (χαμηλότερο ποσοστό κι από τα δάνεια της Ανεξαρτησίας)  των κεφαλαίων «διάσωσης»  πήγαν στην Ελληνική οικονομία, που όπως ήταν φυσικό κατέρρευσε, χωρίς μάλιστα εμφύλιο. Η ΕΚΤ, χρησιμοποίησε την νομισματική της πολιτική σαν όπλο κατά της χώρας μας, συμμετέχοντας απροκάλυπτα στη μεταβίβαση κολοσσιαίων ζημιών των Γερμανικών και Γαλλικών τραπεζών στους Έλληνες φορολογούμενους.   Με μυστικές, αδιαφανείς διαδικασίες προέβη, ουσιαστικά, σε σειρά εγκληματικών ενεργειών - με την ανοχή και συνέργεια του αστικού πολιτικού προσωπικού και της εγχώριας ολιγαρχίας - κατά της χώρας μας, απορυθμίζοντας πλήρως την οικονομία της.  Μέσω των δανείων από τον δήθεν «Μηχανισμό Στήριξης», οι ζημίες των τραπεζών πέρασαν κατ’ ευθείαν στον Ελληνικό λαό που πληρώνει ακατάπαυστα για τις βρωμιές των διεθνών απατεώνων του καπιταλισμού. Η ΕΚΤ, ελέγχοντας το τραπεζικό σύστημα μιας χώρας, μπορεί εύκολα να της προκαλέσει οικονομική ασφυξία αν δεν πειθαρχήσει στις εντολές της. Γι αυτό σήμερα δεν χρησιμοποιούν όπλα και σφαίρες  εξ αρχής εναντίον των λαών. Καταστρέφουν την οικονομία μειώνοντας την πίστωση του τραπεζικού τομέα, κλείνοντας τις τράπεζες, υποτιμώντας τις τιμές των ακινήτων, εξαναγκάζοντας σε ανεργία μεγάλο αριθμό εργαζομένων, μειώνοντας μισθούς και συντάξεις, ωθώντας σε μετανάστευση κλπ. Έτσι δημιουργούν τις προϋποθέσεις παράδοσης και υποταγής στις ορέξεις τους. Στη νεότερη και σύγχρονη ελληνική ιστορία, οι δανειστές - ληστές, κυριολεκτικά λεηλάτησαν τη χώρα μας, της συμπεριφέρθηκαν πάντα σαν κλέφτες και τοκογλύφοι και ουδέποτε ενδιαφέρθηκαν για τις τραγικές συνθήκες που δημιουργούσαν στο λαό της . Η Ελλάδα, και όχι μόνο, ήταν για τους δανειστές μια ευκαιρία εύκολου πλουτισμού, ενώ το χρέος της  ήταν πάντα μια θηλιά περασμένη στο λαιμό του λαού της. Οι σύγχρονοι Μαυροκορδάτοι του αστικού πολιτικού προσωπικού, (Τσίπρας, Μητσοτάκης, Παπανδρέου, Φώφη, Θοδωράκης κλπ), μαζί με τους σύγχρονους κοτζαμπάσηδες των επιχειρηματικών ομίλων, συμμετέχουν ενεργά στο σφίξιμο αυτής της θηλιάς και συνεπώς εναπόκειται στις λαϊκές δυνάμεις του τόπου να σπάσουν τη θηλιά για να γλυτώσουμε από την ασφυξία που μας καταδίκασαν οι μνημονιακές και φιλοΝΑΤΟϊκές δυνάμεις, ψηφίζοντας ταξικά σε όλες τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις.

                                                       Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                        Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης      

Υβριδικός πόλεμος: Επιχείρηση Βενεζουέλα

Η ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο που υφίσταται τέτοιας έκτασης και έντασης κυβερνοεπίθεση από την αμερικανική αυτοκρατορία του κακού. Γίνεται  μια πρωτοφανής επίθεση ενάντια στην ενεργειακή υποδομή της χώρας που διεξάγεται με τη βοήθεια ειδικών πρακτόρων των μυστικών υπηρεσιών ΗΠΑ – Ισραήλ και ντόπιων αργυρώνητων ανθρώπων τους, που τοποθέτησαν τους κατάλληλους καταστροφικούς ιούς στο λογισμικό του ηλεκτρονικού συστήματος διαχείρισης και ελέγχου, σε θέσεις- κλειδιά, του ενεργειακού συστήματος της χώρας.  Παράλληλα, άλλος ιός καταστρέφει τα πληροφοριακά συστήματα των δικτύων κλάδων της βιομηχανίας και της χρηματοπίστωσης, ενώ όπλα Ηλεκτρομαγνητικού Παλμού τοποθετημένα πιθανώς σε Drones εξουδετέρωσαν πολλά μοτέρ και γεννήτριες σε όλη τη χώρα (νοσοκομεία, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, δημόσιες επιχειρήσεις, ύδρευση κλπ). Πρόκειται για τεράστια καταστροφή που μπορεί να υποστεί μια χώρα, χωρίς να πέσει ούτε μια σφαίρα  στο έδαφός της, αν δεν έχει πάρει τα κατάλληλα μέτρα θωράκισης των δικτύων της από τέτοιου είδους επιθέσεις και δεν έχει εκπαιδεύσει το απαιτούμενο προσωπικό για την υπεράσπισή τους. Είναι η καινούργια μορφή πολέμου (υβριδικός ή 4^ης γενιάς  πόλεμος) που έχει ήδη εφαρμοστεί στο ναζιστικό πραξικόπημα στην Ουκρανία, στη Λιβύη και στη Συρία αλλά όχι σε τέτοια πληρότητα και έκταση όσο τώρα στη Βενεζουέλα.  Συνδυάζεται δε με βαρύτατες οικονομικές, χρηματοπιστωτικές, διπλωματικές  κυρώσεις, αποκλεισμούς και - πρωτοφανή στα χρονικά - κλοπή 31 δισεκατομμυρίων δολαρίων, από λογαριασμούς σε ξένες τράπεζες, του Μπολιβαριανού κράτους. Εκεί, πραγματικά γίνεται γενική πρόβα για εφαρμογή  μεθόδων και πρακτικών της σύγχρονης κυβερνοτεχνολογίας αιχμής, όχι μόνο  σε άλλες «απείθαρχες» χώρες  που έχουν σειρά ( Νικαράγουα – Κούβα) αλλά και στους κύριους αντιπάλους των παρανοϊκών τεράτων της Ουάσιγκτον, που είναι η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν. Και προς τις ηγεσίες των δύο πρώτων χωρών απευθύνθηκε ο πρόεδρος Μαδούρο δηλώνοντας: «Ο δρόμος για την επίλυση της τρέχουσας σύγκρουσης στη Βενεζουέλα θα είναι ο τρόπος επίλυσης όλων των συγκρούσεων στον κόσμο από δω και πέρα. Παραμένει να δούμε αν οι εμπλεκόμενες δυνάμεις θα ανεχτούν την χαοποίηση της διεθνούς τάξης, ακριβώς όταν είναι καιρός να αναλάβουν ηγετικό ρόλο».  Ευτυχώς ομάδες ειδικών από Ρωσία και Κίνα είναι ήδη στη χώρα προκειμένου να αντιμετωπιστεί η εξελισσόμενη καταστροφή.

 ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ λοιπόν της κατασκευής χάους στη Βενεζουέλα,   βύθισαν μεγάλο μέρος της στο σκοτάδι, με εγκληματικές ενέργειες εκείνων που διόρισαν τον καραγκιόζης πρακτορίσκο Γκουαϊδό ως «μεταβατικό πρόεδρο». Τώρα, αυτός τους καλεί να επέμβουν για να σώσουν τη χώρα από τον «τύραννο Μαδούρο». Αυτές οι ξεδιάντροπες δηλώσεις είναι που έπεισαν και τον τελευταίο κάτοικο της πολύπαθης χώρας να μην πιστεύει και να μην συμμετέχει σε κινητοποιήσεις  που συνεχώς αναγγέλλει αυτός ο αδίστακτος απατεώνας και  εγκληματίας. Μόνο μερικές εκατοντάδες μισθοφόροι  «διαδηλωτές» συμμετέχουν πλέον στα καλέσματα αυτής της γλοιώδους αμερικάνικης μαριονέτας, κάνοντας τα αφεντικά του να αφρίζουν από το κακό τους, για την αποτυχία τους. Κι ενώ ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ, Ντε Ζάγιας, υπέβαλε έκθεση (Μάρτιος του 2018) στον διεθνή αυτόν Οργανισμό, όπου η Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ,  δεν διαπιστώνει καμία ανθρωπιστική κρίση στη Βενεζουέλα, οι πάντες τον αγνοούν, προωθώντας την ακριβώς αντίθετη άποψη της μαφίας του Λευκού Οίκου. Αυτή η έκθεση αποσιωπήθηκε από τα κατευθυνόμενα δυτικά ΜΜΕ, ώστε να δυσφημιστεί η εκλεγμένη κυβέρνηση και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για βίαιη ανατροπή της. Έτσι άρχισαν κλιμακωτές κυρώσεις και κάθε είδους αποκλεισμοί ώστε να την εξαναγκάσουν σε παράδοση. Κυρώσεις που συνοδεύονται από μια γιγαντιαία εκστρατεία εξαπάτησης της διεθνούς κοινής γνώμης με ψευδείς ειδήσεις και μονταρισμένο οπτικό υλικό, επιθετική προπαγάνδα και ψευτο-ανθρωπιστική ρητορική, προκειμένου να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι ο «ανθρωπιστικός» σκοπός αγιάζει τα εγκληματικά μέσα. Δυστυχώς, ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ καταπατάται με τον πιο βάναυσο τρόπο από ΗΠΑ και τα τσιράκια της με συνέπεια το γεωπολιτικό σύστημα που στηρίζουν, να γεννά τα στυγνότερα γεωπολιτικά εγκλήματα χωρίς καμία τιμωρία μέχρι σήμερα. Δεν θέλουν μια πολιτική λύση ούτε στη Βενεζουέλα, ούτε στη Συρία, ούτε στην Ουκρανία ούτε πουθενά. Επιδιώκουν την εξαθλίωση των λαών, την πρόκληση πραγματικής ανθρωπιστικής κρίσης ώστε να την χρησιμοποιήσουν σαν πρόσχημα για στρατιωτική επέμβαση που θα επιφέρει την διάλυση και λεηλασία της χώρας –στόχου από τις αμερικανικές πολυεθνικές.  

      

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ καθόλου τυχαίο λοιπόν που Ρωσία, Κίνα και Ιράν έχουν ουσιαστικά αποσυνδεθεί από το δυτικό αμερικανοκρατούμενο Ιντερνέτ, με την Ρωσία και την Κίνα να έχουν κατασκευάσει δικά τους εσωτερικά διαδίκτυα (Intranet) και μηχανές αναζήτησης. Στη Ρωσία, τις ROSKOMNAZOR, RUNET, YANTEX, Vkontakte κλπ.  Και στην Κίνα, τις ΒAIDU, TENCENT, WEIBO, Alibaba κλπ. Σκοπός τους είναι να διασφαλίσουν την κυβερνοάμυνα των χωρών τους από κυβερνοεπιθέσεις του τύπου που βλέπουμε π.χ στη Βενεζουέλα, με ένα  ισχυρό σύστημα διαδικτυακών φίλτρων. Είναι πλήρη συστήματα από πλατφόρμες και υπηρεσίες εντελώς ανεξάρτητες από αμερικανικής προέλευσης υλικά και λογισμικά, κατασκευασμένα από εγχώριες εταιρίες, που  συνεισφέρουν δραστικά στην απόκτηση τεχνολογικής εθνικής αυτάρκειας, υπεροχής και ανεξαρτησίας. Έτσι συνδυάζοντας ένα πλέγμα εγχώριων περιοριστικών κανονισμών με τεχνολογικές καινοτομίες, δημιούργησαν ένα αδιαπέραστο σύστημα κυβερνοπροστασίας από τον διεθνή   «ωτακουστή» NSA, των ΗΠΑ, προκειμένου να μην έχει δυνατότητα πρόσβασης σε θέματα κυρίως Εθνικής Ασφάλειας, αλλά και στα παντοειδή δίκτυά τους. Με αυτόν τον τρόπο, τα δεδομένα των χρηστών τους (Ρώσων και  Κινέζων), δρομολογούνται μέσω κόμβων και δικτύων εντός των χωρών τους, άρα μένουν στις χώρες  και δεν μεταφέρονται σε σέρβερ που βρίσκονται στο εξωτερικό, συνήθως επί αμερικανικού εδάφους,   από τους οποίους, εκτός από συλλογή χρήσιμων πληροφοριών, μπορεί και να παρεμποδιστεί η ροή τους προς τον τελικό αποδέκτη, προκαλώντας  χάος και τεράστιες ζημίες σε υποδομές και υπηρεσίες  των δύο χωρών, όπως έγινε στη Βενεζουέλα.  Με λίγα λόγια, οι δυο χώρες δεν θέλουν ένα αποκεντρωμένο και χαοτικό διαδίκτυο που θα κυριαρχούν οι δυνάμεις της αγοράς και η online ροή πληροφοριών θα γίνεται χωρίς να λογαριάζονται τα εθνικά σύνορα. Καθώς αυτό βολεύει μόνο τις εταιρίες και τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, που έτσι διευκολύνονται εξαιρετικά οι υποκλοπές τους.  Η χώρα μας βρίσκεται ήδη, με ευθύνη της Τσιπραϊκής  κλίκας, στη δίνη ενός υβριδικού πολέμου που έχουν εξαπολύσει ΗΠΑ-ΝΑΤΟ –ΕΕ-Ισραήλ, εναντίον κυρίως της Ρωσίας αλλά και της Κίνας. Ένα πόλεμο που δεν έχουν καμία ελπίδα να κερδίσουν, αλλά που συντηρεί ένα κλίμα έντασης ανασφάλειας και φόβου, ικανού να ξεγελά μεγάλο μέρος του κόσμου που αναζητά λύσεις από τους ντόπιους Γκουαϊδό. Η ατολμία Τσάβες και Μαδούρο για σοσιαλιστικό μετασχηματισμό, επέτρεψε στην ολιγαρχία της Βενεζουέλας να διατηρήσει την πραγματική οικονομική εξουσία στη χώρα και να απαιτεί τώρα και την πολιτική. Αυτό ας γίνει μάθημα σε όσους, εντός κι εκτός Ελλάδας,  επιμένουν στη συνύπαρξη με το μεγάλο κεφάλαιο των χωρών τους.

                                                 Κ.Α. Αποστολόπουλος

                                    Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης