Σταύρωση δίχως Ανάσταση

Η ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ πολιτική εξαθλίωσης του ελληνικού λαού από την Τσιπροκυβέρνηση ανδρεικέλων της ευρωπαϊκής μαφίας, επιδεινώνει σταθερά όλα τα οικονομικά-κοινωνικά προβλήματα, οδηγώντας στην απόγνωση τα λαϊκά στρώματα. Το δημόσιο χρέος που όλο και αυξάνεται (τώρα στο 180% του ΑΕΠ), απαιτεί για την εξυπηρέτησή του 15,5 δις ευρώ μόνο το 2017. Τα ιδιωτικά χρέη αυξάνονται αδιάκοπα. Τα κόκκινα δάνεια ξεπέρασαν τα 110 δις, τα χρέη στο δημόσιο τα 95 δις, στα δε ασφαλιστικά ταμεία τα 30 δις.  Κι επειδή η αύξηση του ΑΕΠ (αν γίνει) δεν θα ξεπεράσει το 0,5% αντί για 2,7% που προβλέπουν οι απατεώνες της Κομισιόν και της «κυβέρνησης», θα  ενεργοποιηθεί ο περιβόητος «κόφτης» που θα επιφέρει νέες περικοπές των δημοσίων δαπανών, δηλαδή των μισθών και συντάξεων. Που σημαίνει περαιτέρω φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων, συντριβή των εργασιακών δικαιωμάτων, φυγή της νρεολαίας στο εξωτερικό, ενώ παράλληλα διενεργείται η μεγαλύτερη και συστηματικότερη  λεηλασία της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας από κτήσεως του ελληνικού κράτους. Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, το οικονομικό επιτελείο της «κυβέρνησης» πάει στην Ουάσιγκτον, όπου το Σαββατοκύριακο (22-23 Απριλίου) στην Εαρινή Σύνοδο του ΔΝΤ, συζητούνται τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το ελληνικό χρέος. Εκεί θα κουβαληθούν και όλοι οι αρμόδιοι ευρωληστές, προκειμένου να βρουν με τους ομοίους τους στο ΔΝΤ μια συμβιβαστική λύση για το μοίρασμα των ιματίων της δύστυχης Ελλάδας, έτσι ώστε να περιορίσουν τους τσακωμούς για το ποιος κάνει λάθη και ποιός θα αρπάξει τα περισσότερα.  Η ελληνική πλευρά πάει εκεί χωρίς, ως συνήθως, να έχει τίποτα στα χέρια της. Το μόνο που κουβαλάνε οι Τσιπροτσακαλώτοι στις «διαπραγματεύσεις», είναι κάποιες τεχνικές εφαρμογής των μέτρων που τους επιβάλλουν οι δανειστές. Τίποτα άλλο. Έχουν καταντήσει μπαλάκι του πίγκ πόγκ ανάμεσα σε ΔΝΤ και Γερμανία. Άγονται και φέρονται από τη συμμορία των πιστωτών, άβουλοι και άμοιροι, εκλιπαρώντας να τα «βρουν» μεταξύ τους. Στην ουσία, οι ληστρικοί δανειστές (ευρωπαίοι κι αμερικανοί), ψάχνουν να βρουν τον τρόπο (την απάτη) που θα αναδιαρθρώσουν το ελληνικό χρέος ώστε να μπορούν να το βαφτίσουν «βιώσιμο» και να μας ξεζουμίζουν έτσι στο διηνεκές. Ξέρουν βέβαια (το έχει παραδεχτεί πρόσφατα το ΔΝΤ) ότι το ελληνικό χρέος είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο», αλλά μπροστά στον κίνδυνο στάσης πληρωμών από την Ελλάδα προς τους δανειστές, κάνουν τα πάντα ώστε να συνεχιστεί με «μηχανική υποστήριξη» η λεηλασία της πατρίδας μας. Ταυτόχρονα όμως τονίζουν, ότι η «οριστική ποσοτική συγκεκριμενοποίηση των μέτρων για το χρέος» θα γίνει το 2018, έτσι ώστε αυτά να χρησιμοποιούνται σαν εργαλεία εκβιασμού προς τις κυβερνητικές μαριονέτες για πιστή εφαρμογή των εξοντωτικών «μεταρρυθμίσεων» μέχρι τότε. Στη συνέχεια τα απόλυτα «ναι» στους δανειστές, ο γκουρλομάτης Κούλης με τον υστερικό βιβλιοπώλη Άδωνη, θα αναλάβουν να υλοποιήσουν τις «μεταρρυθμίσεις» ώστε να «έχει συνέχεια το κράτος». Έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει οργανώσει  και στήσει το πιο ολέθριο έργο στη νεότερη ιστορία της Ελλάδας, παραδίδοντας στη μητσοτακική ΝΔ που μαζί με τα υπόλοιπα μνημονιακά σκύβαλα, θα ολοκληρώσουν την  καταστροφή της.  Συνεπώς το μόνο σίγουρο για την Ελλάδα, αν ο λαός μείνει άπραγος, είναι η μαρτυρική, ατέρμονη Σταύρωση. Η Ανάσταση, καθώς η κοινωνία ανεβαίνει τον καθημερινό της Γολγοθά, φαντάζει πολύ μακρινή και δύσκολη.

ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ γλύφοντας τους αμερικανούς με την ψευδαίσθηση ότι θα βοηθήσουν στο ζήτημα του χρέους, παρέχουν όλο και περισσότερες   «διευκολύνσεις» (ειδικά στη Σούδα) για τους τυχοδιωκτισμούς των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή. Παρατείνουν έτσι την αρρωστημένη ύπαρξή τους, που από τη μια συντελεί στην κατεδάφιση της χώρας, ενώ από την άλλη  την εμπλέκει στους εγκληματικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ - ΝΑΤΟ –ΕΕ για τη συνέχιση των πολέμων σε Συρία, Ιράκ, Υεμένη, Ουκρανία, φέρνοντάς την σε απ’ ευθείας αντιπαράθεση με την  Ρωσία. Η ανεγκέφαλη ηγετική κλίκα των Συριζανέλ, συνδέει την τύχη της χώρας μας με τις ενέργειες της κυβέρνησης Τράμπ που ακόμα και μετά τις εκλογές την λοιδωρούσε. Της πιο ανεύθυνης κι επικίνδυνης κυβέρνησης  στην ιστορία των ΗΠΑ. Ο Τράμπ, φαίνεται ζήλεψε τις κωλοτούμπες του Τσίπρα και παραδόθηκε αμαχητί στο βαθύ αμερικανικό κράτος (κολοσσιαίες εταιρίες- πεντάγωνο – μυστικές υπηρεσίες), που για να επιβιώσει κατασκευάζει εχθρούς και κινητοποιεί μεγάλο μέρος των υποτακτικών του ανά την υφήλιο εναντίον τους, προκειμένου να διατηρήσουν την κυριαρχία τους στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη. Στο στόχαστρο τώρα είναι κυρίως η Ρωσία, αλλά και η Κίνα την οποία προσπαθεί τώρα, με πρόσχημα τα πυρηνικά της Β. Κορέας, να προσεταιριστεί εναντίον της Ρωσίας. Όμως η συνετή και αποφασιστική αντίδραση των δύο χωρών στις γκανγκστερικές ενέργειες των αμερικανών κανιβάλων, συνοδευόμενη από επίδειξη και χρήση εξαιρετικά αποτελεσματικών οπλικών συστημάτων στα πεδία πολέμου, έχουν αποτρέψει μέχρι στιγμής νέο μεγάλο πόλεμο. Το φιάσκο της πρόσφατης πυραυλικής επίθεσης σε αεροδρόμιο της Συρίας, όπου από τους 60 Τόμαχωκ οι 36 έπεσαν στη Μεσόγειο μόνο με χρήση ηλεκτρονικών αντιμέτρων, καθώς οι  Ρώσοι δεν   χρησιμοποίησαν ούτε έναν από τους S-400 ήταν ένα οδυνηρό σόκ για τους αμερικανούς που διαπίστωσαν την αποτελεσματικότητα της ζώνης A2/AD (Ζώνη αποκλεισμού πρόσβασης και άρνηση περιοχής) που έχουν στήσει οι Ρώσοι. Στη συνέχεια, η θαρραλέα στάση  του Κίμ και η επιμονή της Κίνας για επίλυση του Κορεατικού μόνο με διπλωματία, έφεραν αποτελέσματα. Οι θερμοκέφαλοι νατοϊκοί εγκληματίες πέραν μιας χυδαίας, εμετικής ρητορικής, αποδείχτηκε ότι δεν έχουν τα κότσια για μεγάλο πόλεμο. Συντηρούν όμως μια επικίνδυνη ένταση σε πολλά μέρη του πλανήτη με στόχο πιο σφιχτό μάντρωμα των υποτακτικών τους στην αυλή τους, την αποτροπή σχέσεών τους με τη Ρωσία ώστε να την πλήξουν οικονομικά και την αύξηση των παραγγελιών στις πολεμικές τους βιομηχανίες.

 ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, παρ’ ότι εξαπατήθηκαν οικτρά από τους γιαλαντζί αριστερούς, ανέχτηκαν και υπόμεναν πρωτόγνωρες καταστάσεις με την ελπίδα κάποιας ανταμοιβής στο μέλλον. Την ελπίδα όμως τους την σκότωσαν και μαρτύριο χωρίς ελπίδα δεν έχει απολύτως κανένα νόημα, είναι μάταιο και προμηνύει εκρηκτικές καταστάσεις, που θα αποτινάξουμε την απαισιοδοξία και την παραίτηση, παίρνοντας τη χώρα στα χέρια μας. 

                                                    Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                           Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

                        

                Το όπιο του Ελληνικού λαού

ΕΝΩ Η ΧΩΡΑ μας βρίσκεται στην πιο καταστρεπτική φάση της ιστορίας της,  ο  μισός πληθυσμός της επιβιώνει με το ζόρι και τα σύννεφα πολέμου μαζεύονται πάνω από την περιοχή μας, η ανεκδιήγητη Συριζοκυβέρνηση ασκείται στον διαπραγματευτικό τουρισμό (Αθήνα – Βρυξέλλες) που πάει διαρκώς από το κακό στο χειρότερο. Πραγματικά, ποιον νομίζουν ότι κοροϊδεύουν αυτοί οι άθλιοι τύποι, που ενώ έχουν χάσει κάθε έρεισμα στην ελληνική κοινωνία, συνεχίζουν να την εμπαίζουν τόσο αισχρά, και να μας πουλάνε «διαπραγμάτευση» για πράγματα που έχουν ήδη υπογράψει στο τρίτο μνημόνιο και κυρίως στο εκ 41 σελίδων φονικό συμπληρωματικό (Supplemental MoU) του, που τους πλάσαραν οι δανειστές το περυσινό καλοκαίρι (17/6/2016). Διότι τα μνημόνια δεν είναι κείμενα γενικών αρχών, είναι κείμενα που περιγράφουν με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες όλα όσα γίνονται και πρόκειται να γίνουν σε βάρος της Ελλάδας και του λαού της. Δεν χρειάζονται λοιπόν ούτε επεξηγήσεις ούτε διαπραγματεύσεις. Είναι εντελώς ξεκάθαρα ως προς την κακουργηματική τους σαφήνεια. Κάθε φορά όμως που έρχεται η σειρά εφαρμογής των μέτρων που προβλέπονται, στήνεται ένα κακόγουστο θέατρο δήθεν διαπραγματεύσεων μεταξύ Δανειστών και εκάστοτε κυβερνητικών, προκειμένου να μας παραμυθιάζουν ότι γίνεται κάποια προσπάθεια για μαλάκωμα των αντιλαϊκών μέτρων με στόχο  την άμβλυνση ή αποτροπή λαϊκών αντιδράσεων. Εφτά χρόνια  τώρα, παίζεται το ίδιο  βρώμικο σικέ παιχνίδι σε βάρος του ελληνικού λαού, που ακούει από το πρωί ως το βράδυ στα τηλεπαράθυρα για «σκληρές διαπραγματεύσεις» με τους πιστωτές μετά τις οποίες, όχι μόνο δεν κερδίζει τίποτα, αλλά φορτώνεται πάντα και με πιο σκληρά μέτρα.

ΟΙ ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΟΙ έλληνες διαπραγματευτές φεύγουν πάντα «ηττημένοι»  μπροστά στους «ανυποχώρητους σκληρούς δανειστές», όπως λένε. Βέβαια, η «έντιμη ήττα», για την οποία εργάζεται άοκνα και το μνημονιακό σκυλολόϊ της δήθεν αντιπολίτευσης (Κούλης, Φώφη, Σταύρος και Λεβέντης), πλασάρεται έντεχνα από τα ευρωλάγνα ΜΜΕ ως αναγκαία πράξη σωτηρίας της χώρας. Καθώς, έχουν συνδέσει τη σωτηρία της χώρας με τη γρήγορη και επακριβή εφαρμογή των μνημονιακών επιταγών που - όπως αποδείχτηκε - όσο πιο πιστά τις ακολουθούν τόσο επιταχύνεται η πορεία της προς την ανυπαρξία. Δυστυχώς όμως, μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού έχει εθιστεί στη αναλγησία, την ανικανότητα και την ακατάσχετη μπουρδολογία της  Τσιπροκυβέρνησης, κι αυτό της δίνει χρόνο να συνεχίσει την αδιέξοδη πορεία  προς τον όλεθρο. Οι «πολιτικά ορθοί» δημοσιογράφοι της πεντάρας, οι δημοσιολόγοι, οι τηλεπωλητές της πολιτικής ξευτίλας και της δυστυχίας μας, μαζί με τον  συρφετό των μνημονιακών πολιτικάντιδων που πάντα μιλούν για εμάς χωρίς εμάς και κυρίως εναντίον μας, έχουν ξεσαλώσει. Πασχίζουν να μας πείσουν πως αν τελειώσει η αξιολόγηση, σωθήκαμε. Ό,τι δήθεν, αν τελειώσει γρήγορα, τα μέτρα εναντίον μας θα είναι  μαλακότερα. Έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα βιασύνης και πανικού, ώστε η μεν Τσιπροκυβέρνηση να υπογράψει, χωρίς φόβο αντιδράσεων τα πάντα, ο δε λαός να  αποδεχτεί τη νέα συμφωνία σαν λύτρωση αφού σε αντίθετη περίπτωση θα  μας περιμένουν υποτίθεται κι άλλα χειρότερα.  Έτσι, φτάσαμε σ’ αυτό που περιγράφει ο Μάρξ για τη θρησκεία και παραφράζοντάς τον θα έλεγα ότι: «το μνημόνιο έγινε το όπιο του ελληνικού λαού. Αποχαυνώνει και ταυτόχρονα ανακουφίζει».

 ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ των αντιλαϊκών Συμφωνιών και Συνθηκών, την άγρια λιτότητα, την κυριαρχία του χρηματοοικονομικού κεφαλαίου, τον εργασιακό μεσαίωνα, την Ευρώπη που παράγει και στη συνέχεια απωθεί  πρόσφυγες, έχουν αυξηθεί δραματικά οι ανισότητες και η φτώχεια. Όλες οι μη συμβατικές πρακτικές έχουν αποτύχει. Η ποσοτική χαλάρωση, η πιστωτική χαλάρωση, τα μηδενικά επιτόκια, τα αρνητικά επιτόκια, δεν κατάφεραν τίποτα πέρα από την τόνωση των κερδοσκοπικών παιχνιδιών στις αγορές κεφαλαίου κι εμπορευμάτων. Γι αυτό η ΕΚΤ προσανατολίζεται στη διακοπή της ποσοτικής χαλάρωσης (QE) από το επόμενο έτος. Κάτι που, σύμφωνα με οικονομικούς αναλυτές,  αυξάνει τον κίνδυνο διάλυσης της ευρωζώνης με συνέπεια να εξετάζεται πλέον σοβαρά το τι θα συμβεί στις χώρες της ευρωζώνης, όπως η Ελλάδα, όταν πλέον δεν θα υπάρχει ευρώ. Επίσης τονίζουν ότι, το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο δεν μπορεί να εγγυηθεί τη βιωσιμότητα της Ευρωζώνης. Και πολύ σωστά, γιατί το «υπάρχον θεσμικό πλαίσιο», σε γενικές γραμμές ήδη από τις πρώτες στιγμές συγκρότησης του Ευρωπαϊκού μορφώματος (Συνθήκη  της Ρώμης 1957), το διαμόρφωσε μια ομάδα φιλοναζί.  Συγγραφέας του κειμένου που υπεγράφη ως «Συνθήκη της Ρώμης», ήταν ο Βάλτερ Χαλστάϊν, καθηγητής Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου στη ναζιστική Γερμανία και πρωτεργάτης των διαπραγματεύσεων μεταξύ Χίτλερ και Μουσολίνι. Αυτός τότε, είχε οραματιστεί και περιγράψει τη νομική δομή της μελλοντικής Ευρώπης  υπό τον έλεγχο του Χίτλερ και των γερμανικών μονοπωλίων.  Μετά δε τη συντριβή της  ναζιστικής Γερμανίας από τον Κόκκινο Στρατό, προσχώρησε στους Αμερικανούς και έγινε ο βασικός σύμβουλος του Αντενάουερ, πρώτου προέδρου της Δ. Γερμανίας, διαμορφώνοντας την εξωτερική πολιτική της χώρας, με κύριο άξονα τον αντικομμουνισμό. Και δεν ήταν ο μόνος. Στο ναζιστικό σκυλολόϊ («εξέχουσες προσωπικότητες», τους αποκαλούν σήμερα) που προετοίμασαν την συνάντηση της Ρώμης και συνέταξαν το τελικό κείμενο της Συνθήκης, συμμετείχαν ο ιταλός Γκαετάνο Μαρτίνο, στέλεχος του φασιστικού καθεστώτος του Μουσολίνι, ο Γάλλος Αντουάν Πινέ, στέλεχος του φιλοναζιστικού καθεστώτος του Βισύ στη Γαλλία, οι φιλοναζιστές Τζόζεφ Μπέκ από το Λουξεμβούργο, Βίλεμ Μπεγιέν ολλανδός τραπεζίτης και ο Βέλγος Ανρί Σπάακ, που αργότερα έγινε ο πρώτος γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ. Όλα αυτά τα ναζιστοειδή, μαζί με εκατοντάδες άλλα, είναι αυτοί, που με την αμέριστη οικονομική και στρατιωτική στήριξη των αμερικανών, ανέλαβαν να οικοδομήσουν τη νέα «δημοκρατική» Ευρώπη με στόχο όχι την «ευημερία των λαών της» αλλά την λειτουργία της σαν προγεφύρωμα των ΗΠΑ εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης τότε και της Ρωσίας σήμερα.  Θέλησαν, και οι επίγονοί τους το έχουν σε σημαντικό βαθμό καταφέρει, να νεκραναστήσουν την Χιτλερική ιδέα της υποδούλωσης (δήθεν ένωσης) της Ευρώπης με  όπλα όχι πλέον  άρματα κι αεροπλάνα, αλλά τις τράπεζες και τα δάνεια  επί δανείων.

 Σ’ ΑΥΤΟ το σημείο είμαστε σήμερα και, δυστυχώς για την ώρα, την απελπισία και την οργή μεγάλων τμημάτων των λαϊκών τάξεων στην Ευρώπη και διεθνώς, την καρπώνεται η ακροδεξιά. Άρα, προοδευτικοί, αριστεροί και κομμουνιστές πρέπει να συσπειρωθούμε ενάντια στον κοινό εχθρό (νεοναζιστικός καπιταλισμός) σε ένα ευρύ ενιαίο μέτωπο, στη βάση ενός μίνιμουμ προγράμματος που θα περιλαμβάνει: μονομερή διαγραφή του δημόσιου χρέους, συντεταγμένη έξοδο από ευρωζώνη και ΕΕ, άμεση έξοδο από τη Νατοϊκή συμμορία, εθνικοποίηση και στη συνέχεια κοινωνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας και του τραπεζικού συστήματος, μετάβαση σε εθνικό νόμισμα  και απαλλοτρίωση, σε πρώτη φάση, των βασικών επιχειρήσεων του δημοσίου που έχουν ξεπουληθεί σε ιδιώτες. Αν δεν συμβεί αυτό, θα παρακολουθούμε ανήμποροι τον Μεσαίωνα που επιστρέφει καλπάζοντας.

                                                Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                       Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης        

   H  25η Μαρτίου και η Συνθήκη της Ρώμης

Με το να κάμεις μιαν επανάσταση και ν’ αποτινάξεις το ζυγό, δεν έκαμες τίποτα. Το 1821 αυτό έκαμε. Το να μη ξαναεμπέσεις σε ζυγό – αυτό είναι επανάσταση. ( Γιάννης Σκαρίμπας )

ΚΙ ΕΧΕΙ απόλυτο δίκιο ο Σκαρίμπας στον ορισμό της επανάστασης, καθώς και στο 1821 και μεταγενέστερα στο 1941 συνέβησαν ακριβώς τα ίδια τραγικά λάθη. Την πρώτη φορά, με το τέλος της επανάστασης δεν ήρθε η ανεξαρτησία και η ελευθερία, όπως γράφουν τα επίσημα βιβλία της ιστορίας και μαθαίνουμε στα σχολεία, αλλά η αλλαγή εξωτερικού δυνάστη. Απαλλαγήκαμε από τους Τούρκους και πέσαμε κυρίως στους Άγγλους, αλλά και στους Γάλλους. Με τους εσωτερικούς δυνάστες - κοτζαμπάσηδες,  Φαναριώτες πολιτικάντηδες και ανώτερο κλήρο - να προσκυνάν τους νέους επικυρίαρχους, προκειμένου να διατηρήσουν τα προνόμιά τους και την εξουσία τους στα εξαθλιωμένα λαϊκά στρώματα.  Με αυτούς συμμάχους, μπόρεσε έκτοτε ο αγγλικός παράγοντας να δέσει την Ελλάδα χειροπόδαρα παρέχοντας δάνεια με επαχθείς όρους, προκαλώντας δύο εμφυλίους (1823-25) και διώκοντας, φυλακίζοντας και δολοφονώντας, με το τέλος της επανάστασης και σε συνεργασία με την Βαυαρική καμαρίλα του βασιλιά Όθωνα, όλους τους αγωνιστές (Θ. Κολοκοτρώνη, Πλαπούτα, Νικηταρά κ.ά) που είχαν δείξει φιλορωσικές διαθέσεις ή τάσεις πλήρους ανεξαρτησίας. Και μάλιστα τους πρωτεργάτες της επανάστασης τους έσυραν στα δικαστήρια με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, όπως ακριβώς έκαναν τη δεύτερη φορά, εκατόν είκοσι χρόνια αργότερα, οι επίγονοί τους χίτες και ταγματασφαλίτες με τους   αγωνιστές της εθνικής αντίστασης.  Όσοι πολέμησαν τους κατακτητές ήταν προδότες κι έπρεπε να εκτελεσθούν, ενώ όσοι συνεργάστηκαν μαζί τους έγιναν ήρωες και τους ταίριαζαν τιμές. Η ιστορία επανελήφθη στην πιο αποκρουστική της μορφή.  Οι Άγγλοι, ήταν  και τη δεύτερη φορά οι εξωτερικοί δυνάστες που ήρθαν πάλι με τη μάσκα των απελευθερωτών για να εξοντώσουν τους πραγματικούς απελευθερωτές του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ. Γρήγορα όμως έδωσαν τη θέση τους στην ανερχόμενη ιμπεριαλιστική δύναμη, τις ΗΠΑ, για να τελειώσουν τη «δουλειά», μετατρέποντας την Ελλάδα σε ισχυρό αντισοβιετικό προμαχώνα.

ΜΕ ΤΟΝ ΞΕΣΗΚΩΜΟ του ’21 δεν μπόρεσε να πραγματωθεί το όραμα που περιγράφει ο Ρήγας στη Χάρτα του. Την ίδρυση δηλαδή, ενός Βαλκανοασιατικού κράτους με επικρατούσα παιδεία την ελληνική, όπου όλοι οι καταπιεζόμενοι από τους Τούρκους λαοί, Έλληνες, Σέρβοι, Βούλγαροι, Αλβανοί, Βλάχοι θα είχαν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Μάλιστα,  στο νέο ελεύθερο κράτος θα συγκαταλέγονταν και όσοι τούρκοι  θα εδέχοντο να αποσχιστούν από τον Σουλτάνο. Τις  καινοτόμες κι επικίνδυνες για τους ισχυρούς της εποχής ιδέες του όμως, ο  Ρήγας δεν πρόλαβε να τις υποστηρίξει καθώς οι πράκτορες του αυστριακού Μέττερνιχ τον παρέδωσαν στους τούρκους που τον έπνιξαν στο Δούναβι. Αλλά ο μεγαλύτερος εχθρός του Ρήγα, των πανανθρώπινων ιδεών του και της επανάστασης, ήταν ο πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε΄, που με την «Πατρική Διδασκαλία» - ένα σκοταδιστικό και εμετικά τουρκόφιλο κείμενο - προειδοποιούσε για «τας νεοφανείς ελπίδας της ελευθερίας» που αποτελούν «έντεχνο παγίδα» για να παραπλανήσουν τους ευσεβείς. Και για να αποφύγουν την παγίδα, ο πατριάρχης συμβούλευε υποταγή στην «ισχυράν βασιλείαν των Οθωμανών», που ήταν δώρο του Θεού προς τους ορθόδοξους χριστιανούς  για να τους προστατεύει από τις αιρέσεις. Οι πραγματικοί ορθόδοξοι χριστιανοί, όφειλαν κατά τον πατριάρχη, να  υποταχθούν με ευγνωμοσύνη στους θεόσταλτους αφέντες και να ξεχάσουν κάθε μάταιη συζήτηση για απατηλές ελευθερίες. Το «νυν θρυλλούμενον σύστημα της ελευθερίας», που είχε εμφανιστεί στις χώρες της Δύσης εκείνη την εποχή, αντέβαινε προς «τα ρητά της θείας Γραφής και των Αγίων Αποστόλων, οπού μας προστάζουν να υποτασσόμεθα εις τας υπερεχούσας αρχάς». Και δεν έφταναν οι συνεχείς παραινέσεις του πατριάρχη προς τους Έλληνες να μην επαναστατήσουν, χρησιμοποίησε και το όπλο του αφορισμού - που για πολλούς ανθρώπους εκείνη την εποχή – ήταν χειρότερος και από τον θάνατο. Έτσι αφόρισε τον Κολοκοτρώνη και τους καπεταναίους της Πελοποννήσου, στη συνέχεια τον ηγέτη της επανάστασης Αλέξανδρο Υψηλάντη, τη Φιλική Εταιρεία, καθώς και όλους όσους συμμετείχαν στην εθνεγερσία, με συνέπεια να προκληθεί μεγάλη ζημία στην υπόθεση της επανάστασης, καθώς πολλοί φοβήθηκαν κι εγκατέλειψαν πρόωρα τον αγώνα.  Ωστόσο η επαναστατημένη Ελλάδα προκάλεσε το καίριο χτύπημα στην «Ιερά Συμμαχία», που συγκροτήθηκε το 1815 από τις: τσαρική Ρωσία, Πρωσία, Αυστρία, Αγγλία, Γαλλία. Επρόκειτο για  μια αντιδραστική, αντιλαϊκή λυκοσυμμαχία των τότε μοναρχιών της Ευρώπης, που τα συμφέροντά τους συγκρούσθηκαν τόσο πολύ στη σύνοδο της Βερόνας (1822) για την Ελλάδα, ώστε έκτοτε δεν ξανασυναντήθηκαν ποτέ. Αυτή ήταν η πιο θετική, για τους λαούς της Ευρώπης, συνεισφορά της ελληνικής επανάστασης. Η διάλυση της  συμμορίας των βασιλιάδων. Στις μέρες μας, ίδιας βαρύτητας χτύπημα θα μπορούσε να δοθεί, όχι απλά  στις αντιδραστικές, αλλά στις καθαρά εγκληματικές οργανώσεις που αποκαλούνται  Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ, αν η πλειοψηφία του λαού μας απαιτούσε την πλήρη αποδέσμευση της χώρας μας απ’ αυτές κι από το απατεωνίστικο δυτικό νομισματικό σύστημα που μας φορτώνει διαρκώς χρέη, φτώχεια, μιζέρια και βία. Προς το παρόν αυτό δυστυχώς δεν έγινε και η ηγετική μαφία της Ευρωένωσης ετοιμάζεται να γιορτάσει (στις 25 Μαρτίου) τα 60 χρόνια της συνθήκης της Ρώμης (ιδρυτική συνθήκη της ευρωσυμμορίας) δηλαδή τα 60 χρόνια συστηματικής εκμετάλλευσης και  αρπαγής πλούτου των ευρωπαϊκών λαών, και όχι μόνο, από το ληστρικό μεγάλο κεφάλαιο (τραπεζίτες, χρηματιστές, εφοπλιστές, επιχειρηματικοί όμιλοι). Κι ακριβώς για ν’ αποκρύψουν την κλεπτοκρατική διάσταση του μορφώματος που έστησαν, σκαρφίζονται μύρια όσα.  

  

ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ με κάθε τρόπο να μας αποκόψουν από τη λαϊκή μας παράδοση, την κληρονομιά, την ιστορική μας μνήμη, να ξεχάσουμε τους ήρωές μας, να εγκαταλείψουμε το σθένος μας, να χάσουμε την έμπνευσή μας,  να καταλήξουμε αιχμάλωτοι, αφοπλισμένοι, αναλώσιμοι, απασχολήσιμοι, νεοραγιάδες. Και γι αυτό χρησιμοποιούν τη γλώσσα, μέσω της καταλυτικής προπαγάνδας των ηλεκτρονικών κύρια ΜΜΕ, σαν βασικό εργαλείο της επικυριαρχίας τους. Για τα χειρότερα πράγματα  που  κάνουν ή σκοπεύουν να κάνουν σε βάρος των λαών, παραθέτουν τις ωραιότερες λέξεις  μέσα σε ακατανόητες σύνθετες εκφράσεις, ώστε  να ερμηνεύονται από τους πολλούς με την καλύτερη εκδοχή τους, στοχεύοντας έτσι στην αποδόμηση των κοινωνικών αντιδράσεων. Οι ευρώδουλοι, δεξιοί κι αριστεροί είναι οι νέοι γενίτσαροι που τρομοκρατώντας την κοινωνία, επανακατασκευάζουν τον άνθρωπο ραγιά, που θα υπομένει και δεν θα διεκδικεί τίποτα.  Καταστρέφουν τον ψυχισμό του λαού, τον κάνουν να αισθάνεται  ένοχος για την κατάντια του ίδιου και της χώρας, ενώ τον υποχρεώνουν να ακούει από το πρωϊ ως το  βράδυ τις ίδιες μπαρούφες  για Σόϊμπλε, Μέρκελ, ΔΝΤ και άλλους (θ)εσμούς.  Όμως, η ώρα της εκδίκησης ήρθε. «Μεθώντας με το αθάνατο κρασί του ΄21», ας ακολουθήσουμε το δρόμο που χάραξε ο  Ρήγας: «Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά εξήντα χρόνια σκλαβιά στην ευρωφυλακή….Ο κόσμος να γλυτώσει απ’ αύτη την πληγή κι ελεύθεροι να ζώμεν, αδέλφια εις την γη».

                                                 Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                        Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης    

        

                   

                 Μνημονιακή σαρακοστή

Το κεφάλαιο δεν είναι παρά νεκρή εργασία που, σαν βρικόλακας, ζει μόνο επειδή ρουφάει το αίμα της ζωντανής εργασίας και τόσο περισσότερο ζει,  όσο περισσότερο αίμα ρουφάει. (Κ. Μάρξ)

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ φορά στην ιστορία, το χρήμα έχει ξεφύγει εντελώς από  κρατικούς ελέγχους και βρίσκεται στη δικαιοδοσία ιδιωτικών τραπεζών και χρηματοπιστωτικών οργανισμών που, δεν αναγνωρίζουν εθνικά σύνορα, δεν συμμορφώνονται με κανένα κανονισμό, δεν δέχονται κανένα νόμο εκτός του νόμου της δύναμης του χρήματος. Επιβάλουν δε σκληρά μέτρα ενάντια σ’ εκείνους που παραβιάζουν τους νόμους των αδίστακτων αγορών. Στην Ελλάδα των δέκα εκατομμυρίων, ο κατακερματισμός της Αριστεράς και της Δεξιάς έχει λύσει τα χέρια των τροϊκανών (εκπροσώπων των αγορών), που ενεργούν πλέον στη χώρα με θράσος και πλήρη άνεση ως κατοχικοί γκαουλάϊτερ. Επισκέπτονται την Αθήνα κάθε τρεις και λίγο με μια συγκεκριμένη αποστολή: Την πίεση στο παραδομένο άθλιο Συριζαϊκό μπουλούκι, για γρήγορη ολοκλήρωση ενός αντιλαϊκού νομοθετικού οπλοστασίου και την δημιουργία αποτελεσματικών μηχανισμών, προκειμένου να  συστηματοποιηθεί και να επιταχυνθεί η κλοπή των εισοδημάτων μας και η εκποίησης της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας. Για κανέναν άλλο λόγο δεν έρχονται εδώ αυτά τα καθάρματα των (θ)εσμών (Κομισιόν, ΕΚΤ, ΔΝΤ, ΕΜΣ). Ούτε για διαδικασίες ανάπτυξης, ούτε για ελάφρυνση του χρέους, ούτε για κανένα μέτρο ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων. Απαιτούν με σκαιότητα να πληρώνουμε εγκαίρως τα δάνεια που μας επέβαλαν, να μην τους δημιουργούμε προβλήματα, να μην αντιδρούμε, να ζούμε στη μιζέρια. Να παραμείνουμε σε κατάσταση αφασίας όσο πάει. Μας έφεραν ήδη σε μια κατάσταση μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και θα μείνουμε εδώ εσαεί, αν δεν αποφασίσουμε ν’ αντιδράσουμε οργανωμένα, μαζικά, βίαια, τελειωτικά.  Αλλιώς θα βλέπουμε και θα ξαναβλέπουμε τα ίδια πράγματα να συμβαίνουν: Απανωτές και πάντα «σκληρές διαπραγματεύσεις», μετά τις οποίες όλα τα  μνημονιακά πολιτικά σκύβαλα, τα δέχονται όλα, τα υπογράφουν όλα, τα εφαρμόζουν όλα. Εκείνο που κάθε φορά αλλάζει, είναι το επικαιροποιημένο καλάθι ψεμάτων που τα καλύπτουν.   

ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ που πέρασαν είχαν την τιμητική τους οι μάσκες και η μεταμφίεση. Οι έλληνες έζησαν  στο ρυθμό της αποκριάς και του καρνάβαλου και για λίγο εκτονώθηκαν, ξεχνώντας τη ζοφερή πραγματικότητα. Λησμόνησαν την οδυνηρή πραγματικότητα που τους επέβαλαν εκείνοι που δεν βγάζουν ποτέ τις μάσκες. Που είναι μονίμως μασκαρεμένοι, και που ανάμεσά τους η «αριστερή» μασκαράτα με λάβαρο, την ψευτιά την υποκρισία, τα μεγάλα λόγια, την υποταγή, διασύρει τη χώρα και ταπεινώνει τον κάποτε υπερήφανο λαό της. Εκείνοι που, ο κάποτε γελαστός αλλά πάντα γελασμένος ελληνικός λαός, τους ψηφίζει και τους ξαναψηφίζει για να τον σώσουν. Όλος αυτός ο βρωμερός συρφετός των αστών πολιτικών απατεώνων  που η πλειοψηφία του λαού μας αρνείται να πετάξει από την πλάτη του. Τόσο αποτελεσματική είναι η πλύση εγκεφάλου που υφίσταται από τα δημόσια και ιδιωτικά κανάλια και τις καταρρέουσες ευρωφυλάδες, ώστε κάθε ψευδολογία που μεταδίδουν να θεωρείται σοβαρό επιχείρημα. Όπως για παράδειγμα, το ότι για κάθε ευρώ που θα μας περικόπτουν (δηλαδή θα μας κλέβουν) από δω και πέρα, θα μας δίνουν σαν αντιστάθμισμα ένα άλλο Είναι να βγάζεις το καπέλο στη Τσιπραϊκή κλίκα για την εφευρετικότητά της στην εξαπάτηση και στο παραμύθιασμα.  Κάθε ίχνος ντροπής και φιλότιμου έχουν εξοβελισθεί πλέον μπροστά στην λατρεία της καρέκλας.

Η ΕΛΛΑΔΑ σήμερα βιώνει την μεγαλύτερη οικονομική συντριβή και κοινωνική εξαθλίωση από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του εμφυλίου. Η γενική κρίση του καπιταλισμού και ειδικότερα το εγκληματικό «πάση θυσία στο ευρώ» και τα ασφυκτικά δεσμά της ευρωζώνης, είναι οι βασικές αιτίες κατάρρευσης της χώρας μας, όπως και της σοβαρής κρίσης που σοβεί στην ευρωζώνη και στην ΕΕ. Η συνεχιζόμενη παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ απλά εξαπλώνει τη  φτώχεια σε όλο και περισσότερους, ενώ αυγατίζει τον πλούτο όλο και λιγότερων. Η με απάτη ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη (ΟΝΕ)  το 2001 και η πρόσδεση της ήδη υπερδανεισμένης οικονομίας της με  την ευρωζωνική και το ληστρικό τραπεζικό της σύστημα, ήταν επόμενο ότι θα κατέληγε σε συμφορά. Διότι, ONE σημαίνει μεταβίβαση της νομισματικής κυριαρχίας από τα κράτη-μέλη στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) που έχει το αποκλειστικό προνόμιο έκδοσης του κοινού νομίσματος και καθορίζει (θεωρητικά) μια ενιαία νομισματική πολιτική για όλα τα κράτη της Ευρωζώνης. Έτσι, τα κράτη για να ενταχθούν στην ΟΝΕ, εκχωρούν και την εθνική τους ανεξαρτησία και το κυριαρχικό δικαίωμα της έκδοσης του νομίσματος σε μια υπερεθνική κεντρική τράπεζα, με έδρα την Φραγκφούρτη, και με μοναδική εντολή την σταθερότητα των τιμών, τίποτα άλλο. Καμία αναφορά, για παράδειγμα, στην απασχόληση. Γι  αυτό τους βλέπουμε να επιτίθενται με τέτοια σφοδρότητα στην εργασία. Τους ενδιαφέρει μόνο η σταθερότητα της κερδοφορίας τους, που την πετυχαίνουν  κάνοντας λάστιχο την εργασία με ωριαίες, δίμηνες, πεντάμηνες και οχτάμηνες (συνήθως μη αμειβόμενες) απασχολήσεις. Τις συνέπειες τις βιώνουμε στο πετσί μας με το μισό πληθυσμό της χώρας να είναι κάτω από ή στα όρια της φτώχειας.

ΕΝΑ ΚΡΑΤΟΣ της ευρωζώνης, όπως η Ελλάδα, δεν μπορεί να δημιουργήσει χρήμα μέσω της Κεντρικής του Τράπεζας, ακόμα και  σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Είναι υποχρεωμένο να δανείζεται με υψηλό επιτόκιο από τις ιδιωτικές τράπεζες που με τη σειρά τους δανείζονται με ασήμαντο επιτόκιο από την ΕΚΤ, κερδίζοντας τεράστια ποσά σε βάρος του λαού της χώρας κι εκτοξεύοντας  το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος στα ύψη. Με λίγα λόγια, κάθε ένας από μας είτε εργαζόμενος(απασχολούμενος), είτε συνταξιούχος, που πληρώνεται σε ευρώ, πληρώνεται με δανεικά χρήματα. Αν δε και οι τράπεζες κινδυνεύουν με χρεοκοπία λόγω των αδιάκοπων κερδοσκοπικών τους παιχνιδιών στα χρηματιστήρια, τότε η μαφιόζικη ηγετική κλίκα της Ευρωζώνης υποχρεώνει τους λαούς  να τις διασώσουν, φορτώνοντάς τους με μνημόνια. Δηλαδή με τεράστια δάνεια σε ευρώ, που δεν μπορούν να αποπληρωθούν ποτέ, ώστε να δεσμεύονται στην αέναη εξυπηρέτησή τους,  γενεές γενεών. Για όσους/ες δεν το έχουν ακόμη καταλάβει, αυτή είναι η παγίδα του μεταμφιεσμένου γερμανικού μάρκου, του ευρώ. Μπαίνεις και δεν βγαίνεις ποτέ, καθώς σε πνίγουν με τη θηλιά του χρέους που εσαεί αυξάνουν. Δηλαδή, σε μια δίχως τέλος Σαρακοστή που δεν οδηγεί  σε κανενός είδους Ανάσταση.

 ΜΑΣ ΕΦΤΑΣΑΝ σε απόλυτο αδιέξοδο. Προοπτική εντός ευρώ και ΕΕ δεν υπάρχει καμία.  Ο ελληνικός λαός να αποβάλλει το φόβο και τη μοιρολατρεία, να πετάξει στα σκουπίδια τους μασκαρεμένους σωτήρες, κι επιτέλους να βγει στο προσκήνιο. Να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων και παίρνοντας τον έλεγχο της χώρας στα χέρια του, να διαγράψει μονομερώς το χρέος  οδηγώντας την μακριά από τους δυνάστες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

                                                      Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                           Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

                  

  Οι   «έντιμοι  συμβιβασμοί»

Το παρόν που καταριέστε, ήταν το μέλλον που επιλέξατε και θα γίνει παρελθόν που δυστυχώς θα ξεχάσετε.  (ΑΡΚΑΣ)

«ΕΝΤΙΜΟΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ». Πόσες φορές έχουμε ακούσει αυτή τη φράση στα χρόνια της μνημονιακής καταχνιάς από όλες τις εθελόδουλες «κυβερνήσεις» ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και τώρα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Είναι η γνωστή δικαιολογία όταν πρόκειται να τα δώσουν όλα.  Οι πρώην αφισοκολλητές, πρώην προλετάριοι, πρώην αριστεροί, πρώην προοδευτικοί, πρώην αγωνιστές του Σύριζα, παρά τις ηρωϊκές κορώνες για Σόϊμπλε και ΔΝΤ και τις «σκληρές» διαπραγματεύσεις, έχουν συμφωνήσει και υπογράψει από τις 12/7/2015, όλα όσα καμώνονται ότι καταριούνται σήμερα και συγκεκριμένα: α) Η Ελληνική Βουλή  δεν θα νομοθετεί χωρίς την άδεια των δανειστών, β) Το πρωτογενές πλεόνασμα θα είναι 3.5% του ΑΕΠ για τουλάχιστον 10 χρόνια, γ) θα ψηφιστούν όσα μέτρα λιτότητας και διαρκούς λεηλασίας του λαού και της χώρας απαιτηθούν, προκειμένου να βγαίνει το 3,5%, δ ) Σε περίπτωση που η Ελλάδα αναγκασθεί να βγει ή  εκδιωχθεί από την ευρωζώνη, η χώρα θα υποχρεωθεί να καταβάλει ολόκληρο το χρέος σε ευρώ εγκαίρως, ε) Σε περίπτωση που το ΔΝΤ αποχωρήσει από το «πρόγραμμα», τότε ακυρώνεται το τρίτο μνημόνιο και η Ελλάδα πηγαίνει σε άτακτη χρεοκοπία. Τελικά είτε με το ΔΝΤ, είτε χωρίς αυτό, η Ελλάδα είναι καταδικασμένη σε σκληρά μέτρα και σε πλήρες αδιέξοδο. Το 3^ο μνημόνιο, άρα και τα δανεικά, λήγουν το 2018. Η έξοδος της χώρας στις διαβόητες αγορές δεν πρόκειται να συμβεί καθώς το χρέος είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο», οπότε καμιά αγορά δε δανείζει όταν ξέρει ότι δεν πρόκειται να πάρει τα λεφτά της πίσω. Για τους ίδιους λόγους, ούτε και νέα (4^η) δανειακή σύμβαση είναι διατεθειμένοι να υπογράψουν οι ευρωπαίοι «αλληλέγγυοι» καθώς το μεγαλύτερο μέρος των δανεικών το έχει δώσει ο ΕΜΣ που τα έχει δανειστεί από τράπεζες που φοβούνται μη χρεοκοπήσουν.  Επειδή όμως το θέμα είναι βαθύτατα πολιτικό και σχετίζεται με την ύπαρξη της διαλυόμενης Ευρώπης, είναι πολύ πιθανό να ανασκευάσουν τα περί μη βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους ώστε να δοθεί  ένα ποσό στην Ελλάδα από το ΔΝΤ και να διευθετηθεί προσωρινά  η κατάσταση, ώστε να σωθεί πάλι το ευρώ σε βάρος μας. Αλλά, επειδή οι  στιγμές είναι πολύ κρίσιμες, το επικοινωνιακό παιχνίδι είναι αναγκαίο. Η Συριζοπαρέα πουλάει «αντίσταση», η οποία μετά την απαραίτητη κινδυνολογία - για να μειωθούν οι κοινωνικές διαμαρτυρίες – θα έχει την γνωστή κατάληξη που είχαν τα ανάλογα τερτίπια όλων των προηγούμενων «σωτήρων»: τον «έντιμο συμβιβασμό», δηλαδή την ανέντιμη συνθηκολόγηση σε βάρος του λαού.

ΔΙΕΘΝΩΣ, μια πολιτικοοικονομική καταιγίδα βρίσκεται σε εξέλιξη. Η κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας είναι εκρηκτική. Το παγκόσμιο χρέος ξεπερνά τα 230 τρις δολάρια, όταν το παγκόσμιο ΑΕΠ είναι μόλις 75 τρις. Ποτέ άλλοτε δεν υπήρξε τόσο τεράστιος όγκος κεφαλαίων, να ξεχειλίζει την παγκόσμια οικονομία. Τα κολοσσιαία χρέη καθιστούν χώρες και επιχειρήσεις αφερέγγυες για δανεισμό και η πολυδιαφημισμένη QE (ρευστότητα) που παρέχουν οι κεντρικές τράπεζες δεν πάει στην παραγωγική διαδικασία αλλά σε τραπεζική κερδοσκοπία από την κίνηση των κεφαλαίων μέσω των χρηματιστηρίων που καταρρίπτουν το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Γι αυτό και οι οικονομολόγοι προειδοποιούν ότι αυτή την περίοδο στις αγορές επωάζεται το μεγαλύτερο κράχ της σύγχρονης ιστορίας. Έχουμε λοιπόν μια υπερσυσσώρευση κεφαλαίου, που σύμφωνα με τους νόμους του καπιταλισμού, πρέπει να καταστραφεί ένα μέρος του ώστε να επανεκκινήσει η οικονομία. Όμως το 75% αυτών των κεφαλαίων βρίσκεται στα χέρια των μεγάλων διεθνών .τραπεζών και αν καταστραφεί μεγάλο μέρος των κεφαλαίων τους θα χρεοκοπήσουν παρασύροντας μαζί τους μεγάλα κράτη και ολόκληρες οικονομίες. Αυτό όμως θέλουν με κάθε τρόπο να αποφύγουν χτυπώντας περιφερειακές χώρες, όπως η Ελλάδα, και άλλες χώρες της Νότιας Ευρώπης. Από την κρίση αυτή η χώρα μας δεν πρόκειται να ανακάμψει όσο βρίσκεται εντός ευρώ και ΕΕ. Ανήκει σ’ εκείνες τις χώρες που σχεδιάζουν να μετατρέψουν σε ερείπια στα πλαίσια της διεθνούς καταστροφής κεφαλαίου. Δεν θα διστάσουν  να ρευστοποιήσουν ολόκληρη τη χώρα προκειμένου να στηριχτούν οι διεθνείς αγορές και κυρίως το κλυδωνιζόμενο ευρώ.  Φοβούμενοι ωστόσο τις βίαιες λαϊκές αντιδράσεις που ενδεχομένως παρεμποδίσουν ή και ανατρέψουν αυτές τις πολιτικές και τους εμπνευστές τους, πασχίζουν να δημιουργήσουν εχθρούς ώστε να στρέψουν προς αυτούς την προσοχή του κόσμου. Από τη μια λοιπόν εκμεταλλεύονται την ελεγχόμενη από ΗΠΑ – ΕΕ(ΝΑΤΟ), ισλαμιστική τρομοκρατία, κι από την άλλη μια υστερική και άκρως επικίνδυνη εχθρότητα προς τη Ρωσία. Σήμερα βέβαια δεν υπάρχει το συγκρουσιακό περιβάλλον που διαμόρφωνε η αντίθεση καπιταλισμού-υπαρκτού σοσιαλισμού, γι αυτό και οργάνωσαν το ναζιστικό πραξικόπημα στην Ουκρανία ώστε να αναγκάσουν τη Ρωσία να αντιδράσει και να βρίσκουν δικαιολογία για τη δαιμονοποίησή της. Έχουν την εντύπωση ότι επειδή προκάλεσαν, με τη βοήθεια της προδοτικής κλίκας Γκορμπατσόφ, την διάλυση της ΕΣΣΔ, η Ρωσία οφείλει να συμπεριφέρεται εσαεί σαν ηττημένη που θα πρέπει να υπακούει αδιαμαρτύρητα τις προσταγές των «νικητών», ώστε να μην επανακάμψει ποτέ. Και μπορεί να παλινόστησαν τον καπιταλισμό, αλλά δεν μπόρεσαν να σκοτώσουν τον πατριωτισμό, την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια των ανθρώπων της μεγάλης αυτής χώρας. Έτσι,  η υπό τον Πούτιν ηγετική ομάδα, έδωσε στη Ρωσία τέτοια ισχύ που της επιτρέπει να μη λειτουργεί πλέον όπως ήθελαν οι Δυτικοί με συνέπεια να ενεργοποιηθεί ξανά η εχθρότητα της Δύσης.

ΤΟ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΌ παραλήρημα του Μακάρθι στη δεκαετία του ’50, έχει μετατραπεί σήμερα σε ΗΠΑ και ΕΕ, σε υστερικά αντιρωσικό και παρ’ όλο ότι ο κόσμος δεν «τσιμπάει» όπως τότε, η ελευθερία δράσης και οι πολλές αρμοδιότητες που έχουν δοθεί στους γκανγκστερικής νοοτροπίας νατοϊκούς στρατηγούς, μπορεί να οδηγήσουν την ανθρωπότητα  σε νέο πλανητικό μακελειό.  Ο Τράμπ και το επιτελείο του  «σπρώχνονται» μεθοδευμένα από το βαθύ αμερικανικό κράτος, στο δρόμο των Ομπάμα –Κλίντον. Συνεπώς μια περιφερειακή ή μεγαλύτερη σύγκρουση με τη Ρωσία είναι πλέον πολύ πιθανή. Η έξοδος λοιπόν της Ελλάδας από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, που πιθανόν να ακολουθηθεί και από άλλες χώρες, θα επιφέρει μεγάλη αναστάτωση και αποδυνάμωση στην Ευρωνατοϊκή συμμορία που  θα την αναγκάσουν να ματαιώσει τα σχέδιά της για νέο αιματοκύλισμα της Ευρώπης. Η άμεση, οργανωμένη αποδέσμευση από την ευρωκόλαση λοιπόν, είναι η μόνη λύση. Διότι, η εδώ συμμορία του ευρώ οδηγεί τη χώρα στην απόλυτη καταστροφή και το λαό της στην πλήρη εξαθλίωση.

                                               Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                        Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

.

  

                     

                   Ντροπή, Αλέξη

Το τέστ μιας πολιτικής είναι πως ολοκληρώνεται, κι όχι πως ξεκινά. Η δαιμονοποίηση του Πούτιν δεν είναι πολιτική, αλλά άλλοθι για την απουσία πολιτικής. Το τέστ στην Ουκρανία δεν είναι η απόλυτη ικανοποίηση, αλλά η ισορροπημένη δυσαρέσκεια. ( Κίσινγκερ )

ΠΡΟΣ το παρόν όμως, φαίνεται ότι επικρατεί η άποψη του άλλου καθάρματος και συμβούλου πολλών αμερικανών προέδρων, του Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, ο οποίος επιμένει ότι «για την Αμερική το κύριο γεωπολιτικό λάφυρο είναι η Ευρασία (Ουκρανία, Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν κλπ). Η Ευρώπη είναι το προγεφύρωμα της Αμερικής στην Ευρασιατική ήπειρο. Η διατήρηση αυτού του προγεφυρώματος και η επέκτασή του προς ανατολάς βρίσκονται σε άμεση συνάφεια με την ασφάλεια της Αμερικής». Φανταστείτε να έκαναν ανάλογες δηλώσεις Ρώσοι ιθύνοντες, λέγοντας ότι για τη Ρωσία το κύριο γεωπολιτικό λάφυρο είναι η Κ. Αμερική και το Μεξικό καθώς έχουν άμεση συνάφεια με την ασφάλεια της Ρωσίας. Θα είχε γίνει ήδη πόλεμος. Αλλά ευτυχώς στην άλλη πλευρά βρίσκονται νουνεχείς άνθρωποι κι όχι κανίβαλοι.  Ωστόσο, για τους θρασύτατους υπερόπτες της αυτοκρατορίας του κακού, ο μόνος  τρόπος για να επιβάλουν διεθνώς τη «δημοκρατία» τους, προκειμένου  να καταληστεύσουν τους πάντες,  είναι η βία και ο πόλεμος, οικονομικός και στρατιωτικός. Η Αμερική είναι η μόνη χώρα στον πλανήτη, που  στα 240 χρόνια της ύπαρξής της βρίσκεται σε  πόλεμο τα 223. Έχει 950 βάσεις σε 140 χώρες που στοχεύουν κυρίως τη Ρωσία αλλά και την Κίνα, και φτιάχνει συνεχώς νέες. Προσπαθεί δε να πείσει τους πάντες ότι… συνεχώς απειλείται. Γι αυτό και χώρες, όπως η Ρωσία και η Κίνα, λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπόψη τέτοιες απειλές, εξοπλιζόμενες με βαρύτατο κόστος, μέχρι τα δόντια, προκειμένου να αποτρέψουν και αν χρειαστεί να συντρίψουν τους Γιάνκηδες εισβολείς μαζί με τα Νατοϊκά ασκέρια τους.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ η άθλια Συριζαϊκή «κυβέρνηση», άθυρμα στα χέρια των αμερικανών και ευρωπαίων  οικονομικών - και όχι μόνο – δολοφόνων, τρέχει με μεγάλη προθυμία να ικανοποιήσει όλες τις βρώμικες αποστολές που της αναθέτουν, χωρίς την παραμικρή αντίρρηση. Έτσι με εντολή του αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα, του ίδιου που οργάνωσε και διηύθυνε το ναζιστικό πραξικόπημα στο Κίεβο το 2014, ο ανεκδιήγητος  πρωθυπουργός μας μαζί με τον φαιδρότατο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιά, πήγε στο Κίεβο ( 8 και 9 Φεβρ.) να νομιμοποιήσει και να αναγνωρίσει την παραπαίουσα κυβερνητική συμμορία των ταγμάτων εφόδου της Ουκρανίας. Αγκαλιές και φιλιά με ανθρώπους που διαπράττουν καθημερινά  πιο ειδεχθή εγκλήματα  από τους τζιχαντιστές στη Συρία (φρικτά βασανιστήρια, αποκεφαλισμοί, βιασμοί, εξαγωγή κι εμπορία οργάνων από αιχμαλώτους και ομήρους)  σε βάρος των ηρωϊκών πολιτοφυλάκων του Ντονμπάς της Αν. Ουκρανίας. Δηλαδή, σε βάρος των ανθρώπων που μάχονται εναντίον του ναζισμού και αρνούνται να ξεπουληθεί η χώρα τους στα δυτικά αρπακτικά των ΗΠΑ και της ΕΕ. Εγκλήματα που επιμελώς αποκρύπτονται από τα δυτικά κατευθυνόμενα ΜΜΕ καθώς τα θύματα δεν είναι «δικοί» τους αλλά ρωσόφωνοι που προφανώς δεν είναι άνθρωποι. Επισκέφθηκες ένα καθεστώς που εκθειάζει ως «ήρωες και πατριώτες», τους συνεργάτες των χιτλερικών στον Β’ Π.Πόλεμο ανεγείροντάς τους μνημεία, την ίδια στιγμή που καταστρέφει τα μνημεία όσων τους πολέμισαν. Πήγες λοιπόν, να συναντηθείς με τον ψυχοπαθή μεθύστακα Ποροσένκο, τον μεγαλοβιομήχανο πράκτορα της CIA  που τον τοποθέτησε σαν πρόεδρο της άτυχης χώρας, ώστε η Ουκρανία να αποτελέσει τον πολιορκητικό κριό εναντίον της Ρωσίας στη σύγκρουση που μεθοδευμένα ετοιμάζουν. Ενάμισυ εκατομμύριο άνθρωποι του Ντονμπάς έχουν εξαναγκαστεί να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς προς τη Ρωσία και τρία εκατομμύρια είναι οι μετανάστες από άλλες περιοχές της Ουκρανίας προς την Ευρώπη, για να σωθούν από τη φτώχεια και τις διώξεις των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου. Οι Έλληνες της Ουκρανίας, που βρίσκονται στην περιοχή της Μαριούπολης  και  γειτονεύει με το Ντονμπάς, κατηγορούνται από τα φασιστοειδή του Κιέβου ότι μιλούν «τη γλώσσα του Πούτιν», έτσι αποκαλούν τη Ρωσική γλώσσα,  και ελληνικά και όχι την ουκρανική, απειλούμενοι συνεχώς με διώξεις.  Θα το θέσεις αυτό Αλέξη στον ψυχάκια Ποροσένκο ή θα το παραβλέψεις και θα  του υποσχεθείς ότι θα κάνεις ότι μπορείς για βοήθεια και στήριξη του εγκληματικού καθεστώτος από την ΕΕ;  

   

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ   σου Αλέξη, δεν έγινε σε τυχαία χρονική στιγμή. Έγινε  σε μια περίοδο που τα φασιστοειδή του Κιέβου κλιμακώνουν επικίνδυνα τις καθημερινές επιθέσεις εναντίον των αγωνιστών του Ντονμπάς, δολοφονώντας κυρίως αμάχους, καθώς μόλις αντιμετωπίζουν τους ένοπλους μαχητές το βάζουν στα πόδια. Ενεργούν σαν διεθνείς προβοκάτορες, εξυπηρετώντας τα σχέδια του βαθέως αμερικανικού κράτους και των ομοίων του στην ΕΕ, που επιδιώκουν όχι μόνο την ένταση αλλά και την σύγκρουση με την Ρωσία. Έχουν μεταφέρει τεράστιες δυνάμεις του ΝΑΤΟ ακριβώς στα σύνορα της Ρωσίας με τις βαλτικές χώρες την Πολωνία και την Ρουμανία, για να αντιμετωπίσουν δήθεν την… «επιθετικότητα» της Ρωσίας. Τροφοδοτούν παράλληλα τον πόλεμο στη Συρία και δημιουργούν ένταση στην περιοχή μας μεταξύ Αλβανίας(Κοσόβου)-Σερβίας και Ελλάδας –Τουρκίας.  Αλέξη, σε εκθέτουν κάθε μέρα και πιο πολύ. Ακολουθείς ένα δρόμο χωρίς επιστροφή, που συνεχώς σε απομακρύνει ακόμα και από τους πιο αφελείς κι εύπιστους οπαδούς σου. Και δεν είναι τυχαίο. Οι ευρωνατοϊκές συμμορίες θέλουν να έχουν κοντά τους όσο μπορούν περισσότερους συνενόχους για να τους χρησιμοποιήσουν εναντίον των λαών στην επερχόμενη σύγκρουση, κι εσύ είσαι ένας απ’ αυτούς.  Η δήθεν πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική της «κυβέρνησής» σου, δεν είναι παρά μια εντελώς μονοδιάστατη πολιτική εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κεφαλαίου της ευρωνατοϊκής συμμορίας.

                                                      Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                          Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

                

     Ευρώ ή δραχμή και εθνική επιβίωση;

ΤΟ  ΔΝΤ σε δυο διαδοχικές Εκθέσεις του για την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και για προαπαιτούμενα προκειμένου να συμμετάσχει στο ελληνικό «πρόγραμμα», περιγράφει με τα πιο μελανά λόγια την κατάσταση της χώρας μας για την οποία βέβαια φέρει την κύρια ευθύνη. Τονίζει λοιπόν ότι το ελληνικό χρέος είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο» σε βαθμό, που το 2060 θα φθάσει στο απίθανο ύψος του 275% του ΑΕΠ. Για την δεύτερη δε αξιολόγηση (44 νέα πολύ σκληρά μέτρα  πλήρους εξαθλίωσης του λαού και ξεπουλήματος της χώρας, πρέπει να πάρει η Αθήνα για να την κλείσει), για την οποία συνεχίζονται οι υποτιθέμενες διαπραγματεύσεις, απαιτεί τέτοιες άγριες «μεταρρυθμίσεις» (δηλαδή απορυθμίσεις), που πραγματικά καθιστούν την υλοποίησή της αδύνατη. Στην ουσία δηλαδή, το ΔΝΤ μιλώντας για μη βιώσιμο χρέος προδιαγράφει πλέον την πτώχευση της χώρας, ενώ όσο σκληρά μέτρα και να ληφθούν η χώρα δεν θα μπορέσει να βγει στις περιβόητες αγορές και να αποφύγει, όπως λένε, τη χρεοκοπία - λες και τη χρεοκοπία δεν την έφεραν οι αγορές. Με λίγα λόγια, η πατρίδα μας είναι θανάσιμα εγκλωβισμένη στο τέλμα του ευρώ και των μνημονίων που της δημιούργησαν ένα τεράστιο χρέος, και οδηγείται σε άτακτη χρεοκοπία μέσα στην καπιταλιστική Ευρώπη. Οχτώ χρόνια (το 2010) μετά την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, με τη συνέργεια της συμμορίας  Σημίτη, η χώρα μας χρεοκόπησε κάτω από τα  συνδυασμένα χτυπήματα των εγχώριων πολιτικών συμμοριών ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, της χρηματοπιστωτικής μαφίας, των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, και των τριών αμερικανικών οίκων (διατεταγμένης εξοντωτικής) αξιολόγησης. Ωστόσο, λόγω των κινδύνων της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, φρόντισαν η χρεοκοπία να είναι συντεταγμένη, δηλαδή ελεγχόμενη, καθώς μόνον με αυτήν μπόρεσαν  να διατηρήσουν εκείνες τις πολιτικές και κρατικές δομές που εξασφάλιζαν τη συνέχιση της επιβίωσης  του σάπιου καθεστώτος απάτης και κερδοσκοπίας, που οδήγησε την Ελλάδα σ’ αυτή την κατάντια. Φρόντισαν λοιπόν να ενισχύσουν τις καθεστωτικές δομές επικοινωνίας-προπαγάνδας και καταστολής σε τέτοιο βαθμό, ώστε απέτρεψαν ή διέλυσαν μαζικές οργανωμένες λαϊκές αντιδράσεις που θα οδηγούσαν σε ανατροπή των κυβερνητικών εγκαθέτων του Βερολίνου, οι οποίοι έτσι επιβιώνουν μέχρι σήμερα.

 ΤΟ ΚΟΙΝΟ νόμισμα, το ευρώ, ως γνωστόν δεν εισήχθη εξ αρχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά επεβλήθη αργότερα από το γερμανικό κεφάλαιο ως το  βασικό εργαλείο της κυριαρχίας του στην Ευρώπη και διεθνώς. Γι αυτό και η μάχη που δίνει η γερμανική ολιγαρχία  για τη σωτηρία του ευρώ και των ληστρικών τραπεζών είναι τόσο πεισματώδης και ανηλεής. Το αποτέλεσμα είναι, ο ελληνικός λαός να πληρώνει πανάκριβα την διάσωση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού και του όπλου του, του ευρώ, επί εφτά συναπτά χρόνια.  Το ευρώ, είναι το ξένο νόμισμα που συνετέλεσε  καθοριστικά   στην διάλυση της ελληνικής οικονομίας και κατάρρευση της κοινωνίας, αφού  στα χρόνια που κυκλοφορεί υπερδιπλασίασαν βίαια το χρέος της χώρας,  φτάνοντάς το (επισήμως) στα 330 δις ευρώ  και με φρενήρη ανοδική πορεία. Εντός του ευρώ η χώρα, απ’ άκρου σε άκρο, ξεπουλιέται αλύπητα για ένα κομμάτι ψωμί και η καταστροφή της παραγωγικής της βάσης και των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της αγγίζουν τα όρια του μη αναστρέψιμου. «Σας πτώχευσαν δολίως κι έβγαλαν δισεκατομμύρια σεσημασμένοι διεθνείς χρηματοσυμμορίτες», λέει ο  Ελβετός καθηγητής οικονομικών Μάνφρεντ Γκέρτνερ κι έχει απόλυτα δίκιο.  Να γιατί η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ είναι θέμα ζωής ή θανάτου για τη χώρα και το λαό μας.  Κι ακριβώς, επειδή η πλειοψηφία πλέον του λαού έχει αντιληφθεί την καταστροφική δράση του ευρώ, οι ευρωλάγνοι έχουν πανικοβληθεί και ξημεροβραδιάζονται στα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης να μας τρομοκρατήσουν για το επερχόμενο τέλος του κόσμου αν φύγουμε από το ευρώ. Δημοσιογράφοι μισθοφόροι των Βρυξελλών, αργυρώνητοι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι της πεντάρας, εκπαιδευμένα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια δήθεν οικονομικοί συντάκτες, και μπουλούκια βολεμένων οικονομολογούντων, ξελαρυγγιάζονται να μας πείσουν για το πόσο κακή είναι η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα.  «Δεν θα έχουμε να φάμε», «θα πεθάνουμε από το κρύο», «θα κάνουμε πλούσιους όσους έχουν τα ευρώ τους έξω» και «θάχουμε έλλειψη βασικών φαρμάκων», επειδή δήθεν η «η Ελλάδα δεν παράγει τίποτε». Όλη αυτή η δημιουργία πανικού γύρω από το εθνικό μας νόμισμα, οφείλεται αποκλειστικά στη συνειδητή προσπάθεια των εγχώριων βολεμένων να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των δανειστών για να μη χάσουν οι ίδιοι τα  παχυλά τους προνόμια με αντάλλαγμα βέβαια την δική μας καταστροφή. Και δυστυχώς αυτή η αντεθνική προπαγάνδα βρίσκει  ανταπόκριση λόγω της απόλυτης εμπιστοσύνης που δείχνουν πολλοί έλληνες σε οτιδήποτε  ξένο και ειδικά ευρωπαϊκό, παρ’ ότι η Ευρώπη βρίσκεται από καιρό σε τροχιά παρακμής και αυτοκαταστροφής. Γιατί όμως να τους πιστέψουμε τώρα ότι θα μας σώσουν με το ευρώ, αφού είναι οι ίδιοι που μας κατέστρεψαν επίσης με το ευρώ; Άλλωστε, η διάλυση της ευρωζώνης μέρα με την ημέρα φαίνεται όλο και πιο πιθανή, συνεπώς γιατί να μένουμε σε κάτι που πολύ σύντομα δεν θα υπάρχει. Μένοντας βέβαια Ευρώπη, η πορεία μας προς την άβυσσο είναι προδιαγεγραμμένη εν μέσω  οικτρών «διαπραγματεύσεων»,  «αξιολογήσεων», συμμετοχής ή όχι του ΔΝΤ και διαρκών συνθηκολογήσεων.

Η ΕΛΛΑΔΑ πρέπει να αποχωρήσει από το ευρώ, αλλά με ταξικών προδιαγραφών GREXIT κι όχι όπως επιθυμεί ο σακάτης Σόϊμπλε και η παρέα του, που επιδιώκουν την άτακτη χρεοκοπία εντός ΕΕ, με μνημονιακή κυβέρνηση, ώστε να λεηλατηθεί πλήρως η χώρα και να μετατρέψουν το  λαό της σε δουλοπάροικους. Οι προϋποθέσεις εξόδου από το ευρώ και μετάβασης σε εθνικό νόμισμα είναι: α) Μονομερής διαγραφή του χρέους. Σταματάμε άμεσα την πληρωμή τόκων και χρεολυσίων αφού το χρέος είναι προϊόν απάτης, πλάνης κι εκβιασμού. β) Η (ιδιωτική) Τράπεζα της Ελλάδας περνάει στη πλήρη κυριότητα του Ελληνικού κράτους κι εκκαθαρίζεται από όλους τους ξένους επιτρόπους, μετόχους και φιλοευρωπαϊκά στοιχεία. Τα ίδια ακριβώς και στο υπόλοιπο τραπεζικό σύστημα, ώστε να επιβληθεί αυστηρός έλεγχος στη διακίνηση των κεφαλαίων, προκειμένου να μη φυγαδευτεί στο εξωτερικό ούτε ένα ευρώ, αλλά ούτε και «σήκωμα» των καταθέσεων στο εσωτερικό. Τα πρώτα αυτά μέτρα εξαγγέλλονται και υλοποιούνται άμεσα, ακόμη κι εντός μιας ημέρας, προκειμένου να επακολουθήσει η εξαγγελία μετάβασης στο εθνικό νόμισμα και να ξεκινήσουν όλες οι απαραίτητες δράσεις για τη συντομότερη δυνατή έναρξη κυκλοφορίας του, που θα ελέγχεται πλέον άμεσα από την 100% κρατική ΤτΕ. Ωστόσο για την προστασία του εθνικού νομίσματος από τις παντοειδείς επιθέσεις που θα δεχτεί από τους εγχώριους ευρώδουλους και τους ξένους πάτρωνές τους πρέπει να αλλάξει ουσιαστικά και το οικονομικό μοντέλο της χώρας. Δηλαδή, σε πρώτη φάση, διάλυση όλων των μνημονιακών δομών και τιμωρία των υπευθύνων.  Επαναφορά στο δημόσιο και κοινωνικοποίηση όλων των παραγωγικών μονάδων, των δομών  και υπηρεσιών που ξεπουλήθηκαν σε ιδιώτες, ώστε να στηριχθεί και ισχυροποιηθεί το εθνικό νόμισμα, προκειμένου να ασκηθεί μια πραγματικά φιλολαϊκή νομισματική (έλεγχος κυκλοφορίας, επιτόκια) και δημοσιονομική (φορολογία, δημόσιες δαπάνες, δημόσιος δανεισμός) πολιτική στη χώρα μας.  Στην πορεία βέβαια και άλλες μεγάλες ιδιωτικές παραγωγικές μονάδες θα κληθούν να ενταχθούν στη δημόσια οικονομική λειτουργία, ώστε να  υπάρξει αυτάρκης εθνική παραγωγή και να ενισχυθεί περαιτέρω το εθνικό νόμισμα, να μειωθεί δραστικά το άναρχο της καπιταλιστικής διαδικασίας προς όφελος της χώρας και των λαϊκών στρωμάτων. Με όπλο το εθνικό νόμισμα, μια λαϊκή κυβέρνηση θα μπορέσει να χρηματοδοτήσει ένα ευρύ πρόγραμμα δημόσιων και ιδιωτικών παραγωγικών επενδύσεων στον αγροτικό τομέα, τη βιοτεχνία και τη βιομηχανία, οι οποίες θα αυξάνουν τον πλούτο της χώρας, τα λαϊκά εισοδήματα και θα μειώνουν την ανεργία.

 ΣΗΜΕΡΑ και με τις δεδομένες συνθήκες  κατακερματισμού του προοδευτικού χώρου (κομμουνιστές + αριστερά, εκτός Σύριζα), καμία από τις δυνάμεις αυτές μόνη της δεν μπορεί να αναλάβει την διαχείριση μια τόσο μεγάλης προσπάθειας και τόσο ριζικών αλλαγών. Συνεπώς, το ΚΚΕ, η πιο ισχυρή, η πιο συνεκτική, η πιο συνεπής αντιμνημονιακή, αντικαπιταλιστική δύναμη του χώρου, πρέπει να αναλάβει μια σοβαρή πρωτοβουλία  συνεννόησης και κοινής δράσης των δυνάμεων αυτών πάνω σε μια μίνιμουμ πολιτική ατζέντα που να περιλαμβάνει: Αποδέσμευση από ΕΕ κι όχι μόνο από την ΕΖ. Μονομερή διαγραφή του χρέους. Εθνικό νόμισμα με τις προϋποθέσεις που αναφέρθηκαν. Έξοδος από το ΝΑΤΟ. Αν είμαστε σύμφωνοι σ’ αυτά δεν χρειάζεται ταύτιση απόψεων σε όλα τα άλλα. Και μόνο η αναγγελία μιας τέτοιας συμφωνίας θα  ενεργοποιήσει τα πατριωτικά αριστερά αντανακλαστικά μεγάλης μερίδας του προοδευτικού κόσμου που απογοητεύτηκε και αποστασιοποιήθηκε από την τραγική απάτη ΣΥΡΙΖΑ. Θα συνδράμει  και θα συσπειρωθεί  γύρω από τη νέα πολιτική σύμπραξη, εγκαταλείποντας τους μνημονιακούς χώρους κύρια του Σύριζα, του ΠΑΣΟΚ και  των άλλων μνημονιακών αποκομμάτων, δημιουργώντας ένα πλειοψηφικό ρεύμα που θα διεκδικήσει την διακυβέρνηση της χώρας με προοπτική ριζικών αλλαγών. Ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση κι αυτοκαταστρέφεται από τις αγεφύρωτες αντιθέσεις, τα συγκρουόμενα συμφέροντα, την απύθμενη διαφθορά. Εμείς δεν μπορούμε να παρακολουθούμε απλά την αποσύνθεσή του. Πρέπει, με κοινές δράσεις, να την επιταχύνουμε. Διαφορετικά, οι ραγδαίες εξελίξεις που προδιαγράφονται  θα μας προσπεράσουν. Το μνημονιακό τσουνάμι και η λαίλαπα της χρεοκοπίας θα σαρώσουν τη χώρα σε τέτοιο βαθμό που θα είναι εξαιρετικά δύσκολη αν όχι αδύνατη η όποια προσπάθεια οργάνωσης ενός λαϊκού κινήματος,  που θα απαλλάξει την πατρίδα μας από την μνημονιακή  βαρβαρότητα.

                                                   Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                          Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης