Ντροπή, Αλέξη

Το τέστ μιας πολιτικής είναι πως ολοκληρώνεται, κι όχι πως ξεκινά. Η δαιμονοποίηση του Πούτιν δεν είναι πολιτική, αλλά άλλοθι για την απουσία πολιτικής. Το τέστ στην Ουκρανία δεν είναι η απόλυτη ικανοποίηση, αλλά η ισορροπημένη δυσαρέσκεια. ( Κίσινγκερ )

ΠΡΟΣ το παρόν όμως, φαίνεται ότι επικρατεί η άποψη του άλλου καθάρματος και συμβούλου πολλών αμερικανών προέδρων, του Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, ο οποίος επιμένει ότι «για την Αμερική το κύριο γεωπολιτικό λάφυρο είναι η Ευρασία (Ουκρανία, Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν κλπ). Η Ευρώπη είναι το προγεφύρωμα της Αμερικής στην Ευρασιατική ήπειρο. Η διατήρηση αυτού του προγεφυρώματος και η επέκτασή του προς ανατολάς βρίσκονται σε άμεση συνάφεια με την ασφάλεια της Αμερικής». Φανταστείτε να έκαναν ανάλογες δηλώσεις Ρώσοι ιθύνοντες, λέγοντας ότι για τη Ρωσία το κύριο γεωπολιτικό λάφυρο είναι η Κ. Αμερική και το Μεξικό καθώς έχουν άμεση συνάφεια με την ασφάλεια της Ρωσίας. Θα είχε γίνει ήδη πόλεμος. Αλλά ευτυχώς στην άλλη πλευρά βρίσκονται νουνεχείς άνθρωποι κι όχι κανίβαλοι.  Ωστόσο, για τους θρασύτατους υπερόπτες της αυτοκρατορίας του κακού, ο μόνος  τρόπος για να επιβάλουν διεθνώς τη «δημοκρατία» τους, προκειμένου  να καταληστεύσουν τους πάντες,  είναι η βία και ο πόλεμος, οικονομικός και στρατιωτικός. Η Αμερική είναι η μόνη χώρα στον πλανήτη, που  στα 240 χρόνια της ύπαρξής της βρίσκεται σε  πόλεμο τα 223. Έχει 950 βάσεις σε 140 χώρες που στοχεύουν κυρίως τη Ρωσία αλλά και την Κίνα, και φτιάχνει συνεχώς νέες. Προσπαθεί δε να πείσει τους πάντες ότι… συνεχώς απειλείται. Γι αυτό και χώρες, όπως η Ρωσία και η Κίνα, λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπόψη τέτοιες απειλές, εξοπλιζόμενες με βαρύτατο κόστος, μέχρι τα δόντια, προκειμένου να αποτρέψουν και αν χρειαστεί να συντρίψουν τους Γιάνκηδες εισβολείς μαζί με τα Νατοϊκά ασκέρια τους.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ η άθλια Συριζαϊκή «κυβέρνηση», άθυρμα στα χέρια των αμερικανών και ευρωπαίων  οικονομικών - και όχι μόνο – δολοφόνων, τρέχει με μεγάλη προθυμία να ικανοποιήσει όλες τις βρώμικες αποστολές που της αναθέτουν, χωρίς την παραμικρή αντίρρηση. Έτσι με εντολή του αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα, του ίδιου που οργάνωσε και διηύθυνε το ναζιστικό πραξικόπημα στο Κίεβο το 2014, ο ανεκδιήγητος  πρωθυπουργός μας μαζί με τον φαιδρότατο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιά, πήγε στο Κίεβο ( 8 και 9 Φεβρ.) να νομιμοποιήσει και να αναγνωρίσει την παραπαίουσα κυβερνητική συμμορία των ταγμάτων εφόδου της Ουκρανίας. Αγκαλιές και φιλιά με ανθρώπους που διαπράττουν καθημερινά  πιο ειδεχθή εγκλήματα  από τους τζιχαντιστές στη Συρία (φρικτά βασανιστήρια, αποκεφαλισμοί, βιασμοί, εξαγωγή κι εμπορία οργάνων από αιχμαλώτους και ομήρους)  σε βάρος των ηρωϊκών πολιτοφυλάκων του Ντονμπάς της Αν. Ουκρανίας. Δηλαδή, σε βάρος των ανθρώπων που μάχονται εναντίον του ναζισμού και αρνούνται να ξεπουληθεί η χώρα τους στα δυτικά αρπακτικά των ΗΠΑ και της ΕΕ. Εγκλήματα που επιμελώς αποκρύπτονται από τα δυτικά κατευθυνόμενα ΜΜΕ καθώς τα θύματα δεν είναι «δικοί» τους αλλά ρωσόφωνοι που προφανώς δεν είναι άνθρωποι. Επισκέφθηκες ένα καθεστώς που εκθειάζει ως «ήρωες και πατριώτες», τους συνεργάτες των χιτλερικών στον Β’ Π.Πόλεμο ανεγείροντάς τους μνημεία, την ίδια στιγμή που καταστρέφει τα μνημεία όσων τους πολέμισαν. Πήγες λοιπόν, να συναντηθείς με τον ψυχοπαθή μεθύστακα Ποροσένκο, τον μεγαλοβιομήχανο πράκτορα της CIA  που τον τοποθέτησε σαν πρόεδρο της άτυχης χώρας, ώστε η Ουκρανία να αποτελέσει τον πολιορκητικό κριό εναντίον της Ρωσίας στη σύγκρουση που μεθοδευμένα ετοιμάζουν. Ενάμισυ εκατομμύριο άνθρωποι του Ντονμπάς έχουν εξαναγκαστεί να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς προς τη Ρωσία και τρία εκατομμύρια είναι οι μετανάστες από άλλες περιοχές της Ουκρανίας προς την Ευρώπη, για να σωθούν από τη φτώχεια και τις διώξεις των ναζιστικών ταγμάτων εφόδου. Οι Έλληνες της Ουκρανίας, που βρίσκονται στην περιοχή της Μαριούπολης  και  γειτονεύει με το Ντονμπάς, κατηγορούνται από τα φασιστοειδή του Κιέβου ότι μιλούν «τη γλώσσα του Πούτιν», έτσι αποκαλούν τη Ρωσική γλώσσα,  και ελληνικά και όχι την ουκρανική, απειλούμενοι συνεχώς με διώξεις.  Θα το θέσεις αυτό Αλέξη στον ψυχάκια Ποροσένκο ή θα το παραβλέψεις και θα  του υποσχεθείς ότι θα κάνεις ότι μπορείς για βοήθεια και στήριξη του εγκληματικού καθεστώτος από την ΕΕ;  

   

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ   σου Αλέξη, δεν έγινε σε τυχαία χρονική στιγμή. Έγινε  σε μια περίοδο που τα φασιστοειδή του Κιέβου κλιμακώνουν επικίνδυνα τις καθημερινές επιθέσεις εναντίον των αγωνιστών του Ντονμπάς, δολοφονώντας κυρίως αμάχους, καθώς μόλις αντιμετωπίζουν τους ένοπλους μαχητές το βάζουν στα πόδια. Ενεργούν σαν διεθνείς προβοκάτορες, εξυπηρετώντας τα σχέδια του βαθέως αμερικανικού κράτους και των ομοίων του στην ΕΕ, που επιδιώκουν όχι μόνο την ένταση αλλά και την σύγκρουση με την Ρωσία. Έχουν μεταφέρει τεράστιες δυνάμεις του ΝΑΤΟ ακριβώς στα σύνορα της Ρωσίας με τις βαλτικές χώρες την Πολωνία και την Ρουμανία, για να αντιμετωπίσουν δήθεν την… «επιθετικότητα» της Ρωσίας. Τροφοδοτούν παράλληλα τον πόλεμο στη Συρία και δημιουργούν ένταση στην περιοχή μας μεταξύ Αλβανίας(Κοσόβου)-Σερβίας και Ελλάδας –Τουρκίας.  Αλέξη, σε εκθέτουν κάθε μέρα και πιο πολύ. Ακολουθείς ένα δρόμο χωρίς επιστροφή, που συνεχώς σε απομακρύνει ακόμα και από τους πιο αφελείς κι εύπιστους οπαδούς σου. Και δεν είναι τυχαίο. Οι ευρωνατοϊκές συμμορίες θέλουν να έχουν κοντά τους όσο μπορούν περισσότερους συνενόχους για να τους χρησιμοποιήσουν εναντίον των λαών στην επερχόμενη σύγκρουση, κι εσύ είσαι ένας απ’ αυτούς.  Η δήθεν πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική της «κυβέρνησής» σου, δεν είναι παρά μια εντελώς μονοδιάστατη πολιτική εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κεφαλαίου της ευρωνατοϊκής συμμορίας.

                                                      Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                          Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

                

     Ευρώ ή δραχμή και εθνική επιβίωση;

ΤΟ  ΔΝΤ σε δυο διαδοχικές Εκθέσεις του για την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και για προαπαιτούμενα προκειμένου να συμμετάσχει στο ελληνικό «πρόγραμμα», περιγράφει με τα πιο μελανά λόγια την κατάσταση της χώρας μας για την οποία βέβαια φέρει την κύρια ευθύνη. Τονίζει λοιπόν ότι το ελληνικό χρέος είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο» σε βαθμό, που το 2060 θα φθάσει στο απίθανο ύψος του 275% του ΑΕΠ. Για την δεύτερη δε αξιολόγηση (44 νέα πολύ σκληρά μέτρα  πλήρους εξαθλίωσης του λαού και ξεπουλήματος της χώρας, πρέπει να πάρει η Αθήνα για να την κλείσει), για την οποία συνεχίζονται οι υποτιθέμενες διαπραγματεύσεις, απαιτεί τέτοιες άγριες «μεταρρυθμίσεις» (δηλαδή απορυθμίσεις), που πραγματικά καθιστούν την υλοποίησή της αδύνατη. Στην ουσία δηλαδή, το ΔΝΤ μιλώντας για μη βιώσιμο χρέος προδιαγράφει πλέον την πτώχευση της χώρας, ενώ όσο σκληρά μέτρα και να ληφθούν η χώρα δεν θα μπορέσει να βγει στις περιβόητες αγορές και να αποφύγει, όπως λένε, τη χρεοκοπία - λες και τη χρεοκοπία δεν την έφεραν οι αγορές. Με λίγα λόγια, η πατρίδα μας είναι θανάσιμα εγκλωβισμένη στο τέλμα του ευρώ και των μνημονίων που της δημιούργησαν ένα τεράστιο χρέος, και οδηγείται σε άτακτη χρεοκοπία μέσα στην καπιταλιστική Ευρώπη. Οχτώ χρόνια (το 2010) μετά την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, με τη συνέργεια της συμμορίας  Σημίτη, η χώρα μας χρεοκόπησε κάτω από τα  συνδυασμένα χτυπήματα των εγχώριων πολιτικών συμμοριών ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, της χρηματοπιστωτικής μαφίας, των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, και των τριών αμερικανικών οίκων (διατεταγμένης εξοντωτικής) αξιολόγησης. Ωστόσο, λόγω των κινδύνων της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, φρόντισαν η χρεοκοπία να είναι συντεταγμένη, δηλαδή ελεγχόμενη, καθώς μόνον με αυτήν μπόρεσαν  να διατηρήσουν εκείνες τις πολιτικές και κρατικές δομές που εξασφάλιζαν τη συνέχιση της επιβίωσης  του σάπιου καθεστώτος απάτης και κερδοσκοπίας, που οδήγησε την Ελλάδα σ’ αυτή την κατάντια. Φρόντισαν λοιπόν να ενισχύσουν τις καθεστωτικές δομές επικοινωνίας-προπαγάνδας και καταστολής σε τέτοιο βαθμό, ώστε απέτρεψαν ή διέλυσαν μαζικές οργανωμένες λαϊκές αντιδράσεις που θα οδηγούσαν σε ανατροπή των κυβερνητικών εγκαθέτων του Βερολίνου, οι οποίοι έτσι επιβιώνουν μέχρι σήμερα.

 ΤΟ ΚΟΙΝΟ νόμισμα, το ευρώ, ως γνωστόν δεν εισήχθη εξ αρχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά επεβλήθη αργότερα από το γερμανικό κεφάλαιο ως το  βασικό εργαλείο της κυριαρχίας του στην Ευρώπη και διεθνώς. Γι αυτό και η μάχη που δίνει η γερμανική ολιγαρχία  για τη σωτηρία του ευρώ και των ληστρικών τραπεζών είναι τόσο πεισματώδης και ανηλεής. Το αποτέλεσμα είναι, ο ελληνικός λαός να πληρώνει πανάκριβα την διάσωση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού και του όπλου του, του ευρώ, επί εφτά συναπτά χρόνια.  Το ευρώ, είναι το ξένο νόμισμα που συνετέλεσε  καθοριστικά   στην διάλυση της ελληνικής οικονομίας και κατάρρευση της κοινωνίας, αφού  στα χρόνια που κυκλοφορεί υπερδιπλασίασαν βίαια το χρέος της χώρας,  φτάνοντάς το (επισήμως) στα 330 δις ευρώ  και με φρενήρη ανοδική πορεία. Εντός του ευρώ η χώρα, απ’ άκρου σε άκρο, ξεπουλιέται αλύπητα για ένα κομμάτι ψωμί και η καταστροφή της παραγωγικής της βάσης και των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της αγγίζουν τα όρια του μη αναστρέψιμου. «Σας πτώχευσαν δολίως κι έβγαλαν δισεκατομμύρια σεσημασμένοι διεθνείς χρηματοσυμμορίτες», λέει ο  Ελβετός καθηγητής οικονομικών Μάνφρεντ Γκέρτνερ κι έχει απόλυτα δίκιο.  Να γιατί η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ είναι θέμα ζωής ή θανάτου για τη χώρα και το λαό μας.  Κι ακριβώς, επειδή η πλειοψηφία πλέον του λαού έχει αντιληφθεί την καταστροφική δράση του ευρώ, οι ευρωλάγνοι έχουν πανικοβληθεί και ξημεροβραδιάζονται στα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης να μας τρομοκρατήσουν για το επερχόμενο τέλος του κόσμου αν φύγουμε από το ευρώ. Δημοσιογράφοι μισθοφόροι των Βρυξελλών, αργυρώνητοι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι της πεντάρας, εκπαιδευμένα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια δήθεν οικονομικοί συντάκτες, και μπουλούκια βολεμένων οικονομολογούντων, ξελαρυγγιάζονται να μας πείσουν για το πόσο κακή είναι η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα.  «Δεν θα έχουμε να φάμε», «θα πεθάνουμε από το κρύο», «θα κάνουμε πλούσιους όσους έχουν τα ευρώ τους έξω» και «θάχουμε έλλειψη βασικών φαρμάκων», επειδή δήθεν η «η Ελλάδα δεν παράγει τίποτε». Όλη αυτή η δημιουργία πανικού γύρω από το εθνικό μας νόμισμα, οφείλεται αποκλειστικά στη συνειδητή προσπάθεια των εγχώριων βολεμένων να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των δανειστών για να μη χάσουν οι ίδιοι τα  παχυλά τους προνόμια με αντάλλαγμα βέβαια την δική μας καταστροφή. Και δυστυχώς αυτή η αντεθνική προπαγάνδα βρίσκει  ανταπόκριση λόγω της απόλυτης εμπιστοσύνης που δείχνουν πολλοί έλληνες σε οτιδήποτε  ξένο και ειδικά ευρωπαϊκό, παρ’ ότι η Ευρώπη βρίσκεται από καιρό σε τροχιά παρακμής και αυτοκαταστροφής. Γιατί όμως να τους πιστέψουμε τώρα ότι θα μας σώσουν με το ευρώ, αφού είναι οι ίδιοι που μας κατέστρεψαν επίσης με το ευρώ; Άλλωστε, η διάλυση της ευρωζώνης μέρα με την ημέρα φαίνεται όλο και πιο πιθανή, συνεπώς γιατί να μένουμε σε κάτι που πολύ σύντομα δεν θα υπάρχει. Μένοντας βέβαια Ευρώπη, η πορεία μας προς την άβυσσο είναι προδιαγεγραμμένη εν μέσω  οικτρών «διαπραγματεύσεων»,  «αξιολογήσεων», συμμετοχής ή όχι του ΔΝΤ και διαρκών συνθηκολογήσεων.

Η ΕΛΛΑΔΑ πρέπει να αποχωρήσει από το ευρώ, αλλά με ταξικών προδιαγραφών GREXIT κι όχι όπως επιθυμεί ο σακάτης Σόϊμπλε και η παρέα του, που επιδιώκουν την άτακτη χρεοκοπία εντός ΕΕ, με μνημονιακή κυβέρνηση, ώστε να λεηλατηθεί πλήρως η χώρα και να μετατρέψουν το  λαό της σε δουλοπάροικους. Οι προϋποθέσεις εξόδου από το ευρώ και μετάβασης σε εθνικό νόμισμα είναι: α) Μονομερής διαγραφή του χρέους. Σταματάμε άμεσα την πληρωμή τόκων και χρεολυσίων αφού το χρέος είναι προϊόν απάτης, πλάνης κι εκβιασμού. β) Η (ιδιωτική) Τράπεζα της Ελλάδας περνάει στη πλήρη κυριότητα του Ελληνικού κράτους κι εκκαθαρίζεται από όλους τους ξένους επιτρόπους, μετόχους και φιλοευρωπαϊκά στοιχεία. Τα ίδια ακριβώς και στο υπόλοιπο τραπεζικό σύστημα, ώστε να επιβληθεί αυστηρός έλεγχος στη διακίνηση των κεφαλαίων, προκειμένου να μη φυγαδευτεί στο εξωτερικό ούτε ένα ευρώ, αλλά ούτε και «σήκωμα» των καταθέσεων στο εσωτερικό. Τα πρώτα αυτά μέτρα εξαγγέλλονται και υλοποιούνται άμεσα, ακόμη κι εντός μιας ημέρας, προκειμένου να επακολουθήσει η εξαγγελία μετάβασης στο εθνικό νόμισμα και να ξεκινήσουν όλες οι απαραίτητες δράσεις για τη συντομότερη δυνατή έναρξη κυκλοφορίας του, που θα ελέγχεται πλέον άμεσα από την 100% κρατική ΤτΕ. Ωστόσο για την προστασία του εθνικού νομίσματος από τις παντοειδείς επιθέσεις που θα δεχτεί από τους εγχώριους ευρώδουλους και τους ξένους πάτρωνές τους πρέπει να αλλάξει ουσιαστικά και το οικονομικό μοντέλο της χώρας. Δηλαδή, σε πρώτη φάση, διάλυση όλων των μνημονιακών δομών και τιμωρία των υπευθύνων.  Επαναφορά στο δημόσιο και κοινωνικοποίηση όλων των παραγωγικών μονάδων, των δομών  και υπηρεσιών που ξεπουλήθηκαν σε ιδιώτες, ώστε να στηριχθεί και ισχυροποιηθεί το εθνικό νόμισμα, προκειμένου να ασκηθεί μια πραγματικά φιλολαϊκή νομισματική (έλεγχος κυκλοφορίας, επιτόκια) και δημοσιονομική (φορολογία, δημόσιες δαπάνες, δημόσιος δανεισμός) πολιτική στη χώρα μας.  Στην πορεία βέβαια και άλλες μεγάλες ιδιωτικές παραγωγικές μονάδες θα κληθούν να ενταχθούν στη δημόσια οικονομική λειτουργία, ώστε να  υπάρξει αυτάρκης εθνική παραγωγή και να ενισχυθεί περαιτέρω το εθνικό νόμισμα, να μειωθεί δραστικά το άναρχο της καπιταλιστικής διαδικασίας προς όφελος της χώρας και των λαϊκών στρωμάτων. Με όπλο το εθνικό νόμισμα, μια λαϊκή κυβέρνηση θα μπορέσει να χρηματοδοτήσει ένα ευρύ πρόγραμμα δημόσιων και ιδιωτικών παραγωγικών επενδύσεων στον αγροτικό τομέα, τη βιοτεχνία και τη βιομηχανία, οι οποίες θα αυξάνουν τον πλούτο της χώρας, τα λαϊκά εισοδήματα και θα μειώνουν την ανεργία.

 ΣΗΜΕΡΑ και με τις δεδομένες συνθήκες  κατακερματισμού του προοδευτικού χώρου (κομμουνιστές + αριστερά, εκτός Σύριζα), καμία από τις δυνάμεις αυτές μόνη της δεν μπορεί να αναλάβει την διαχείριση μια τόσο μεγάλης προσπάθειας και τόσο ριζικών αλλαγών. Συνεπώς, το ΚΚΕ, η πιο ισχυρή, η πιο συνεκτική, η πιο συνεπής αντιμνημονιακή, αντικαπιταλιστική δύναμη του χώρου, πρέπει να αναλάβει μια σοβαρή πρωτοβουλία  συνεννόησης και κοινής δράσης των δυνάμεων αυτών πάνω σε μια μίνιμουμ πολιτική ατζέντα που να περιλαμβάνει: Αποδέσμευση από ΕΕ κι όχι μόνο από την ΕΖ. Μονομερή διαγραφή του χρέους. Εθνικό νόμισμα με τις προϋποθέσεις που αναφέρθηκαν. Έξοδος από το ΝΑΤΟ. Αν είμαστε σύμφωνοι σ’ αυτά δεν χρειάζεται ταύτιση απόψεων σε όλα τα άλλα. Και μόνο η αναγγελία μιας τέτοιας συμφωνίας θα  ενεργοποιήσει τα πατριωτικά αριστερά αντανακλαστικά μεγάλης μερίδας του προοδευτικού κόσμου που απογοητεύτηκε και αποστασιοποιήθηκε από την τραγική απάτη ΣΥΡΙΖΑ. Θα συνδράμει  και θα συσπειρωθεί  γύρω από τη νέα πολιτική σύμπραξη, εγκαταλείποντας τους μνημονιακούς χώρους κύρια του Σύριζα, του ΠΑΣΟΚ και  των άλλων μνημονιακών αποκομμάτων, δημιουργώντας ένα πλειοψηφικό ρεύμα που θα διεκδικήσει την διακυβέρνηση της χώρας με προοπτική ριζικών αλλαγών. Ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση κι αυτοκαταστρέφεται από τις αγεφύρωτες αντιθέσεις, τα συγκρουόμενα συμφέροντα, την απύθμενη διαφθορά. Εμείς δεν μπορούμε να παρακολουθούμε απλά την αποσύνθεσή του. Πρέπει, με κοινές δράσεις, να την επιταχύνουμε. Διαφορετικά, οι ραγδαίες εξελίξεις που προδιαγράφονται  θα μας προσπεράσουν. Το μνημονιακό τσουνάμι και η λαίλαπα της χρεοκοπίας θα σαρώσουν τη χώρα σε τέτοιο βαθμό που θα είναι εξαιρετικά δύσκολη αν όχι αδύνατη η όποια προσπάθεια οργάνωσης ενός λαϊκού κινήματος,  που θα απαλλάξει την πατρίδα μας από την μνημονιακή  βαρβαρότητα.

                                                   Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                          Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

             

               Οι αγρότες πάλι στους δρόμους

Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ έχει περάσει πλέον σε μια εξαιρετικά ανησυχητική επιθετική  φάση. Μια υπερεξουσία λίγων δυτικών μεγιστάνων, συγκεντρώνει κολοσσιαίο πλούτο που τους δίνει την ισχύ και δυνατότητα να καταβροχθίζουν όχι μόνο τον πλούτο των λαών αλλά και ολόκληρες τις χώρες τους. Και μάλιστα όχι μόνο τις φτωχές αλλά και τις πλούσιες. Ποτέ άλλοτε στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν παραγόταν τόσος πλούτος και ποτέ αυτός ο υπερπλούτος δεν συσσωρευόταν στα χέρια τόσο λίγων ανθρώπων-τεράτων.  Οι ΗΠΑ, είναι η χώρα που ελέγχεται ασφυκτικά και περισσότερο από κάθε άλλη στον κόσμο,  από μια ελάχιστη οικονομική ολιγαρχία, αφού 0.1 % του πληθυσμού τους (περίπου 300.000 άτομα) κατέχει το 50% του πλούτου της. Και με ορμητήριο τη γεωγραφική πλατφόρμα  των ΗΠΑ,  η ολιγαρχία αυτή επιχειρεί να εξουσιάσει ολόκληρο τον πλανήτη, ελέγχοντας τα παγκοσμιοποιημένα κεφάλαια μέσω των οικονομικών μηχανισμών που έχει δημιουργήσει (ΔΝΤ, Παγκόσμια τράπεζα κ.ά). Αυτή η ολιγαρχία, χρησιμοποιώντας την στρατιωτική ισχύ του  αμερικανικού κράτους και των υποτελών της στο ΝΑΤΟ, διαλύει και λεηλατεί ολόκληρες χώρες για να διασφαλίσει και επεκτείνει την εξουσία της και την ισχύ της.  Κερδοσκοπεί πάνω στα ερείπια που αφήνει στο πέρασμά της, και τελικά  γίνεται ιδιοκτήτης αυτών των χωρών. Σήμερα, τα συσσωρευμένα κεφάλαια της διεθνούς ολιγαρχίας είναι πολύ μεγαλύτερα από τα εθνικά αποθέματα των μεγάλων χωρών. Αυτό της δίνει την δυνατότητα (με δάνεια, παράγωγα, νομισματικές ισοδυναμίες, κ.ά) να γίνεται σταδιακά ιδιοκτήτης του παγκόσμιου πλούτου και συνεπώς ιδιοκτήτης του πλανήτη. Έτσι, οι λαοί της ανθρωπότητας μετατρέπονται σε υποτελείς αυτής της μικρής ολιγαρχίας που  χρησιμοποιεί τις δυνάμεις καταστολής των (δικών της) κρατών για την επιβολή της δικιάς της εξουσίας ώστε να διοχετεύεται ο παγκόσμιος πλούτος στα δικά της θησαυροφυλάκια.

Η ΕΛΛΑΔΑ δεν είναι το «πειραματόζωο», όπως την αποκαλούν πολλοί, αλλά μέρος της εφαρμογής αυτού του σχεδίου της αμερικανικής κι ευρωπαϊκής ολιγαρχίας, ώστε να καταστεί  ιδιοκτησία των πέραν κάθε φαντασίας κεφαλαίων που κυκλοφορούν στον πλανήτη και αλλάζουν βίαια τον χαρακτήρα των εθνών-κρατών, μετατρέποντάς τα σε παραρτήματα των απρόσωπων ιδιοκτητών τους, με υποτελείς κυβερνητικούς διαχειριστές και υπηκόους δουλοπάροικους νέου τύπου.  Για να επιταχυνθεί η διαδικασία άλωσης μιας χώρας, όπως η Ελλάδα, από τις αγέλες των «επενδυτών», υποχρεώνουν τους εγκάθετους κυβερνώντες της χώρας, να μεταβάλουν ριζικά κι αυτό το αστικό νομικό της πλαίσιο, ώστε κάθε δικλείδα ασφαλείας να καταργείται υπέρ των επενδυτών-αρπακτικών. Αυτόν ακριβώς το ρόλο παίζουν οι μνημονιακές συμβάσεις. Τα εργασιακά δικαιώματα, η παιδεία, η υγεία, οι επικοινωνίες, οι μεταφορές, η ενέργεια, οι τράπεζες, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, οι δρόμοι, το περιβάλλον, η ιδιωτική περιουσία, ο δημόσιος πλούτος, απογυμνώνονται από κάθε προστασία και παραδίδονται σχεδόν τζάμπα, βορά στο συρφετό απατεώνων επενδυτών για εκμετάλλευση. Κι αυτό το ονομάζουν αποκρατικοποίηση-ιδιωτικοποίηση που θα βοηθήσει δήθεν στην αποπληρωμή του χρέους και στην ανάπτυξη. Βέβαια ούτε το χρέος εξυπηρετούν, καθώς τα ποσά που καταβάλλονται είναι ασήμαντα λόγω της τεράστιας υποτίμησης, ούτε επενδύουν στην παραγωγική διαδικασία αφού προτιμάται η σπέκουλα στα χρηματιστήρια. Αλλά, το τελικό χτύπημα το δίνουν στον πρωτογενή τομέα, ώστε να έχουν στα χέρια τους το πιο σημαντικό παράγοντα για την ίδια τη  ζωή των ανθρώπων: Την διατροφή τους. Ελέγχοντας τρόφιμα και νερό μιας χώρας, ελέγχουν απόλυτα τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις των κατοίκων της, εκβιάζοντας με διακοπή τροφοδοσίας που οδηγεί σε πείνα, δίψα και θάνατο, αν δεν υπακούσουν στις εντολές τους. Έτσι, η ολιγαρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει με τέτοιο τρόπο διαμορφώσει την  ΚΑΠ, ώστε να καθιστά όλο και πιο ασύμφορη την αγροτική και κτηνοτροφική ενασχόληση για τους μικρομεσαίους αγρότες και κτηνοτρόφους και όλο και πιο συμφέρουσα για εγχώριους και ξένους μεγαλοτσιφλικάδες και πολυεθνικές του κλάδου. Πρώτα με τις επιδοτήσεις, όπου το 80% κατευθύνεται  στο 20% που αποτελούν οι μεγαλοαγρότες, και το υπόλοιπο 20% σε όλους τους φτωχομεσαίους που οδηγούνται έτσι σε εγκατάλειψη των παραδοσιακών καλλιεργειών τους. Στη συνέχεια με τις ποσοστώσεις, όπου απαγορεύεται παραγωγή ενός προϊόντος πέραν μιας ποσότητας που καθορίζουν τα ευρωκαθάρματα, αφαιρείται η δυνατότητα να προσθέσουν οι αγρότες μας κάτι στο εισόδημά τους, ενώ την ίδια στιγμή η χώρα εισάγει αυτά τα προϊόντα απ’ έξω. Και τα χτυπήματα συνεχίζονται  με την υπερφορολόγηση, την αύξηση του κόστους παραγωγής (κατάργηση αγροτικού πετρελαίου, αύξηση τιμής της ηλ. ενέργειας, την αύξηση του ΦΠΑ στα αγροεφόδια) και το απαράδεκτο ασφαλιστικό που λειτουργεί  ως ένα επιπλέον φορολογικό, αφαιρώντας πολύτιμους πόρους από την αγροτική οικογένεια, οδηγώντας την σε πλήρες αδιέξοδο.

ΣΤΟΧΟΣ των ευρωνονών είναι να φέρουν αγρότες και κτηνοτρόφους σε απόγνωση, ώστε να παραδώσουν τζάμπα τη γη τους  και τα ζώα τους στους μεγαλοτσιφλικάδες και στις  μεγάλες πολυεθνικές του κλάδου, που καιροφυλακτούν να αρπάξουν τεράστιες εκτάσεις εύφορης γης και κολοσσιαίες ποσότητες νερού, για μονοκαλλιέργειες μεταλλαγμένων και για μεταποίηση χαμηλής ποιότητας προϊόντων. Είναι κάτι που ήδη κάνουν στη Κεντρική Αφρική, στη Ν. Αμερική, στην ΝΑ. Ασία και σε πολλές  χώρες της ΕΕ, κύρια της Αν. Ευρώπης, παράγοντας εκατομμύρια τόνους μεταλλαγμένα τρόφιμα, που τα παίζουν στα χρηματιστήρια αισχροκερδώντας σε βάρος του περιβάλλοντος  και της υγείας των λαών του πλανήτη που τα καταναλώνουν. Οι εταιρείες αυτές αποσπούν μεγάλες φορολογικές ελαφρύνσεις στις χώρες που δραστηριοποιούνται, ενώ με τις οικονομίες κλίμακας που δημιουργούν, εξαφανίζουν όποιους αγρότες τολμούν να παραμείνουν στα χωράφια τους, καθώς με το ολιγοπωλιακό καθεστώς που επιβάλλουν, καθορίζουν ανεξέλεγκτα μη ανταγωνιστικές προς τα προϊόντα τους τιμές. Τα ίδια παθαίνουν ήδη και οι κτηνοτρόφοι παραγωγοί γάλακτος, όπου με την επιμήκυνση της διάρκειας του «φρέσκου», βγαίνουν εκτός αγοράς καθώς το εισαγόμενο είναι πιο φθηνό.  Μ’ αυτές τις πολιτικές της ΕΕ, δεν είναι μόνο οι εργάτες του πρωτογενούς τομέα που οδηγούνται στην ανεργία, είναι κι ένας εξίσου μεγάλος αριθμός εργαζομένων στο δευτερογενή τομέα της μεταποίησης αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, που θα έχουν την ίδια τύχη. Ταυτόχρονα, η παντοειδής ενίσχυση και προστασία των αγροδιατροφικών πολυεθνικών κολοσσών με κοινοτικούς κι εθνικούς πόρους, τις καθιστά ικανές να αλλάξουν συνολικά τον διατροφικό χάρτη της χώρας μας και να καταστρέψουν την βιοποικιλότητα, με τραγικές συνέπειες όχι μόνο για τους αγρότες αλλά για το σύνολο του πληθυσμού της χώρας.

ΣΥΝΕΠΩΣ, ο αγώνας των αγροτών – κτηνοτρόφων δεν είναι συντεχνιακός, όπως θέλουν να τον παρουσιάσουν τα παπαγαλάκια του συστήματος. Αφορά όλους μας, και πρέπει να στηρίξουμε τον αγώνα τους όχι μέσα στα στενά πλαίσια   ικανοποίησης των βασικών αιτημάτων τους, αλλά στην ευρύτερη προοπτική της πλήρους αποδέσμευσης της πατρίδας μας από τα δεσμά της παραπαίουσας ευρωαλητείας. Καμία λύση στο αγροτικό, όπως και σε κάθε πρόβλημα της χώρας, δεν μπορεί να υπάρξει εντός ευρώ και ΕΕ.

                                                     Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                           Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

              

             Η διαχρονική απάτη  ΠΑΣΟΚ

Το μόνο που χρειάζεται το κακό για να θριαμβεύσει είναι να μην κάνουν τίποτα οι καλοί. 

 

(Έντμουντ  Μπέρκ, ιρλανδός στοχαστής και πολιτικός,  1729- 1797)

Η ΑΚΟΥΡΑΣΤΗ και πολυμήχανη ηγετική κλίκα του ΠΑΣΟΚ δεν το βάζει κάτω. Τα σκουπίδια της ιστορίας, τα πολιτικά πτώματα, βγήκαν από τον σκουπιδοτενεκέ που τους πέταξε ο λαός και συνενώθηκαν στη προσπάθειά τους να εξαπατήσουν πάλι όσους αφελείς έχουν απομείνει σ’ αυτή τη χώρα. Ο ΓΑΠ, θρασύς, αηδιαστικά γελοίος, ψεύτης, πιόνι των αμερικανών και βασικός πρωτεργάτης της εθνικής μας καταστροφής, έτρεξε να χωθεί στη «Δημοκρατική Συμπαράταξη» της Φώφης για να σωθεί και να μας «ξανασώσει». Μαζί του κι όλο το κοπάδι των γερασμένων πασοκικών αποβρασμάτων που κυριολεκτικά ρήμαξαν για 25 χρόνια τη χώρα, με τα άπειρα ψεύδη, τις αμέτρητες κλεψιές, τα κολοσσιαία σκάνδαλα και τις θεσμοποιημένες λαμογιές τους. Η πιο απεχθής όμως έκφραση του νεοφιλελευθερισμού και της εθελοδουλείας, τα «ορφανά» - Διαμαντοπούλου, Ραγκούσης, Φλωρίδης - του αρχιερέα της διαπλοκής και «εκσυγχρονιστή» Σημίτη, προτίμησαν να στήσουν δικό τους μαγαζάκι στη Θεσ/νίκη καθώς πιστεύουν ότι μόνον μ’ αυτούς η χώρα δεν θα ξεφύγει ούτε πόντο από την ολέθρια ευρωπαϊκή  της πορεία. 

   

ΤΑ ΣΑΠΙΑ υποπροϊόντα του κόμματος της εθνικής παρακμής, προσπαθούν εναγωνίως να συγκροτήσουν δύο νεφελώδη πολιτικά μορφώματα: ένα της «κεντροαριστεράς» με Φώφη-ΓΑΠ κι ένα της «κεντροδεξιάς» με τα προαναφερθέντα απομεινάρια του σημιτισμού που πιθανόν να συμμετέχει κι ο χοντρο-Μπένυ. «Κεντροδεξιά» και «Κεντροαριστερά» είναι  σχήματα απάτης που δεν διαφέρουν σε τίποτα, αφού μαζί με τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, ορκίζονται στη καπιταλιστική Ευρώπη, στο ΝΑΤΟ και στην τήρηση των μνημονίων που ρήμαξαν κυριολεκτικά τη χώρα μας. Η πρώτη κλίκα, κοιτάζει προς τα «αριστερά» ανδρείκελα του Σύριζα που έσπευσαν, βλέποντας την ραγδαία τους κατάρρευση, να δηλώσουν ότι «κεντροαριστερά χωρίς Αριστερά δεν υπάρχει», συμφωνώντας απόλυτα με τον ΓΑΠ. Η άλλη, της κεντροδεξιάς, αλλοιθωρίζει προς τους υποταγμένους του γερμανόδουλου κεντροδεξιού (κατά δήλωσή του) Κούλη Μιζοτάκη. Έτσι η κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ έγινε αφορμή για την επανεμφάνιση και συγκόλληση των πασοκικών ζόμπι, που μυρίστηκαν εκλογές και πιστεύουν ότι μ’ αυτές τις αγυρτίες θα επανεγκλωβίσουν τα κοπάδια των απερίσκεπτων πασόκων που πριν δυο χρόνια έδωσαν τη νίκη στον γητευτή Τσίπρα, πετώντας τους ίδιους στα σκουπίδια. Βέβαια, μέσα στη σύγχυση που προκαλεί το σημερινό παγκόσμιο οικονομικό-πολιτικό χάος, τα αμερικανικά κι ευρωπαϊκά επιτελεία ενδιαφέρονται πρωτίστως να μην μετατοπιστούν λαϊκές μάζες προς ριζοσπαστικές ταξικές κατευθύνσεις. Γι αυτό, δημιουργούν διαρκώς «κινήματα» (εφεδρείες) και (απο)κόμματα τύπου ΓΑΠ, Θεοδωράκη, Λεβέντη κλπ,  πετυχαίνοντας την πολυδιάσπαση του εκλογικού σώματος και την γέννηση  πολιτικών καραγκιόζηδων, που αν χρειασθεί, είναι πρόθυμοι σε συνεργασίες με τα κυρίαρχα πολιτικά σχήματα συμβάλλοντας στην ισχυροποίησή τους για την διαιώνιση του συστήματος. Εξασφαλίζουν έτσι την πολιτική τους επιβίωση, ισχυριζόμενοι ξεδιάντροπα ότι «θυσιάζονται για την πατρίδα». Στην πραγματικότητα όμως, θα αποτελέσουν σωσίβια κυρίως για τον Σύριζα αλλά και για τη ΝΔ, εν όψει της νέας «αριστερής» περιόδου που προαλείφεται με τον Σύριζα. Ο Σύριζα φούσκωσε αγκαλιάζοντας τους αρουραίους του ΠΑΣΟΚ. Τώρα, όσα έμειναν έξω είναι πρόθυμα να συνεργαστούν μαζί του, ώστε να επανέλθουν από το παράθυρο στην εξουσία κραυγάζοντας, οι αναίσχυντοι, ότι «με τη Δεξιά μας χωρίζει άβυσσος». Φαίνεται πάντως, ότι δεν έχουν αντιληφθεί ότι με υλικά κατεδάφισης δεν χτίζεις τίποτα, παρά μόνο μπαζώνεις. Δεν έχουν αντιληφθεί ότι η πολιτική τους διαδρομή στη λαμογιά,  στην απάτη και στην υπηρέτηση των ευρωμνημονίων, δεν μπορεί διαγραφεί από τη συλλογική λαϊκή μνήμη.   Έχουν χάσει πλέον την ικανότητα να αρθρώνουν και την  παραμικρή διαφορετική πολιτική πρόταση, πέραν εκείνης που επιβάλει η συμμόρφωση με τα μνημόνια που οι ίδιοι  ψήφισαν με χέρια και με πόδια. Δεν έχουν αντιληφθεί ότι τα μνημόνια επανακαθόρισαν πολλές αν όχι όλες τις παραμέτρους της ελληνικής κοινωνίας. Αυτά, διέστρεψαν και αλλοίωσαν συνειδήσεις, επέφεραν πολλές πολιτικές μετατοπίσεις και ενίσχυσαν τάσεις πολιτικού αναχωρητισμού. Όσοι δεν τα βλέπουν αυτά και ονειρεύονται την προτεραία κατάσταση, που ενδεχομένως θα συμβεί κατά τρόπο μαγικό, είναι εκτός τόπου και χρόνου. Επικοινωνία με μια κοινωνία που τιμωρείται ανελέητα από τις πολιτικές επιλογές τους, δεν μπορεί να συμβεί με παλιά ξεθωριασμένα συνθήματα, με προτάσεις μνημονιακών «μεταρρυθμίσεων»  και με αναπαλαιωμένα υλικά. Η Φώφη ονειρεύεται να γίνουν το τρίτο κόμμα στη Βουλή, αλλά ευτυχώς η παρουσία του άθλιου κι επικίνδυνου ΓΑΠ, ίσως της στερήσει ακόμη και την πέμπτη θέση.

 ΜΕ ΤΕΤΟΙΕΣ απατεωνιές, τέτοιον εμπαιγμό, ευελπιστούν να διασωθεί το όλον ΠΑΣΟΚ  και πιθανόν να επιστρέψει ως εφιάλτης στο πολιτικό σκηνικό της χώρας για να συνεχίσει το καταστρεπτικό του έργο. Θυμόμαστε όλοι τι συνέβαινε επί ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Η ψήφος μαζί με την αξιοπρέπεια, ανταλλασσόταν ή πουλιόταν για κανένα διορισμό, καμιά νομιμοποίηση αυθαιρέτου, κανένα θαλασσοδάνειο, καμιά κομπίνα κλπ. Έτσι, έμαθαν τον κόσμο να ψηφίζει στα τυφλά, έναντι των παραπάνω ανταλλαγμάτων-παροχών, ευνούχισαν την αγωνιστική του διάθεση και τον έστειλαν στον καναπέ.  Στο ΠΑΣΟΚ, από τη γέννησή του, βρήκαν καταφύγιο οι πιο άρρωστες, οι πιο βρώμικες, οι πιο επικίνδυνες, οι πιο αμοράλ δυνάμεις αυτής της χώρας. Δεν τόχουν σε τίποτα να μεταμορφώνονται σε οτιδήποτε, προκειμένου να παραμένουν στην πολιτική σκηνή του τόπου. Στις τελευταίες ευρωεκλογές είχαν μεταμορφωθεί σε «Ελιά». Τώρα σε «Δημοκρατική Συμπαράταξη». Το μεγαλύτερο έγκλημα όμως που έχουν διαπράξει είναι ότι διέστρεψαν πλήρως τις έννοιες του σοσιαλισμού και γενικότερα της αριστεράς. Έτσι, το έργο της τελικής συντριβής αυτών εννοιών, που ανέλαβε το μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν πιο εύκολο και δεν συνέβαλε μόνο στη νεκρανάσταση της Δεξιάς, αλλά καταρρέοντας, απετέλεσε και το όχημα της αναβίωσης των μπάζων του ΠΑΣΟΚ. Είναι φανερό λοιπόν, ότι χωρίς  οργανωμένο, γενικό ξεσηκωμό για την ανατροπή όλης της πολιτικοοικονομικής σαπίλας  που λεηλατεί τη χώρα, είμαστε καταδικασμένοι να μην έχουμε κανένα απολύτως αύριο.  

                                                 Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                      Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

                          

                                          Καλή  χρονιά

Άπαξ κι ένα έθνος εκχωρήσει τον έλεγχο του νομίσματος και της πίστωσης σε ξένους, δεν έχει σημασία ποιος θεσπίζει τους νόμους του κράτους. Η τοκογλυφία πάνω στο χρέος, από τη  στιγμή που θα επικρατήσει, θα συντρίψει οποιοδήποτε έθνος. Όλες οι συζητήσεις περί εθνικής κυριαρχίας, περί κοινοβουλίου και περί δημοκρατίας είναι ανώφελες και μάταιες. (Μάκ Κένζι Κίνγκ, πρωθυπουργός Καναδά 1927-1948)

«ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ», η χιλιοειπωμένη φράση των ημερών. Τη λέμε και την ακούμε ακατάπαυστα αυτές τις μέρες, αλλά λίγοι την εννοούν κι ελάχιστοι πια την πιστεύουν. Σημείο κι αυτό της μνημονιακής καταχνιάς, της απάνθρωπης λιτότητας και της δικτατορίας του ευρώ που έχουν επιβληθεί από το μεγάλο ευρωπαϊκό κεφάλαιο. Άλλωστε, η «καλή χρονιά» για φέτος είναι η αρχή μιας  νέας λεηλασίας που τα ευρωενωσιακά καθάρματα και τα ντόπια τσιράκια τους πιστεύουν ότι  θα κρατήσει 99 χρόνια, όσο και η μόνιμη αθλιότητα που εκπροσωπούν. Έχουν την πεποίθηση ότι θα συνηθίσουμε στη μιζέρια, θα συμφιλιωθούμε με την απελπισία και την απόγνωση, θα πνίγουμε την οργή μας, θα σταματήσουμε ν’ αγανακτούμε. Τα  λαμπάκια που ανάβουν οι δήμοι, οι «καλές γιορτές και καλή χρονιά» που μας εύχονται οι φωτεινές επιγραφές και οι χαζοχαρούμενες τηλεπαρουσιάστριες, μοιάζουν πλέον σαν χλευασμός προς  τα εκατομμύρια άνεργων, άστεγων και πάμπτωχων της χώρας μας. Άλλωστε και οι γιορτές είναι ταξικές. Οι έχοντες  καλοπερνούν, οι υπόλοιποι απλά κάνουν οφθαλμόλουτρα. Ωστόσο, η προσωρινή συγκατάθεση που έδωσε ο λαός στον τυχάρπαστο Τσίπρα, μετατρέπεται σταδιακά σε μια μορφή ιδρυματισμού που φαίνεται να προκαλεί, σε όχι ασήμαντο τμήμα του λαού, η  επταετής διαβίωση εντός των ευρωμνημονίων. Μεγάλο μέρος του κόσμου έχει εξουθενωθεί ψυχικά και σωματικά. Η μονοτονία κυριαρχεί στην καθημερινότητά μας. Τα ίδια μνημονιακά σκύβαλα, από τους ίδιους πολιτικούς χώρους υποστηρικτών των μνημονιακών πολτικών, εμφανίζονται προκλητικά κι αναίσχυντα σε όλα τα κανάλια, επαναλαμβάνοντας πρωϊ- μεσημέρι - βράδυ τα ίδια εμετικά επιχειρήματα, τις ίδιες ανοησίες, τα ίδια ψεύδη, τις ίδιες υποσχέσεις, για έβδομο τώρα χρόνο, ώστε να πάμε αγόγγυστα να ακουμπήσουμε τον τελευταίο οβολό μας στα γκισέ των ληστρικών τραπεζών τους. Μετά, εμφανίζονται δεκάδες τηλεοπτικοί σέφ, προτείνοντας στους άφραγκους τηλεθεατές, σπέσιαλ φαγητά και τρόπους μαγειρέματος για χορτάτους. Τα σόου κλείνουν πάντα με ψηλοτάκουνες και σχεδόν ξεβράκωτες  κατσίκες που μυρικάζουν και ξεκατινιάζονται ολημερίς μεταξύ τους, στοχεύοντας την νοημοσύνη και την αισθητική μας. Σκοπεύουν έτσι να μας μετατρέψουν σε ηλιθίους αλλά με smart τηλεοράσεις.

ΚΑΝΕΙΣ πια δεν παρακολουθεί τις «ειδήσεις». Η ακροαματικότητα των δελτίων έχει πέσει στο ναδίρ, αφού όλοι γνωρίζουν εκ των προτέρων τι,  πως και γιατί  θα ειπωθεί. Από το εξωτερικό έρχονται οι διαρκείς απειλές του ναζιστή Σόϊμπλε και της γκιόσας Μέρκελ, οι ηλιθιότητες του Ολλάντ, οι εκβιασμοί και οι τεχνικές συμβουλές «σωτηρίας» των διαφόρων (Θ)εσμών και οι έντεχνες καταστροφολογικές διαδόσεις  διαφόρων εντύπων, οίκων και funds. Κι όλα αυτά για να μεταφραστούν στο εσωτερικό, από τους υπάκουους νυν και  πρώην   κυβερνητικούς διαχειριστές, σε κάθε λογής περικοπές δαπανών για τα λαϊκά στρώματα και κάθε λογής διευκολύνσεις και προνόμια για τους κεφαλαιοκράτες. Η ανεκδιήγητη «κυβέρνηση» των ΤσιπροΜπούληδων, στο πανικό της από την δημοσκοπική και πραγματική της κατάρρευση  έδωσε ένα επίδομα ανακούφισης στους φτωχούς (μικρό μέρος από τη προηγηθείσα φοροληστεία τους), υπό τον όρο όμως (Α) ότι δεν θα το ξανακάνει και (Β) της αποδοχής της μονιμότητας του μηχανισμού που παράγει κι ενισχύει αυτή τη φτώχεια τους.  Όσο για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να ακούγεται, καθώς η κατάσταση ιδιαίτερα στην ευρωζώνη είναι τόσο άθλια που ακόμα και συζητήσεις για περικοπές χρέους - με τις τράπεζες στα όρια χρεοκοπίας - να απαγορεύονται δια ροπάλου. Έτσι, από τον ερχόμενο Μάρτιο μέχρι τον Ιούλιο, δηλαδή μέσα σε 5 μήνες, η χώρα μας είναι υποχρεωμένη να δώσει στους ευρωληστές και στο ΔΝΤ 10,5 δις ευρώ για αποπληρωμή χρέους που εκείνοι μας επέβαλαν. Που θα βρεθούν τόσο πολλά λεφτά σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα; Από τους δήθεν επενδυτές-πλιατσικολόγους της δημόσιας περιουσίας μας; Σοβαροί επενδυτές, ως γνωστόν, δεν υπάρχουν. Έχουν μετατραπεί όλοι σε σπεκουλαδόρους και κυνηγάνε το γρήγορο κέρδος που προσφέρουν τα παράγωγα των χρηματιστηρίων. Έτσι η ελληνική, αλλά και η παγκόσμια (πραγματική) οικονομία μένει καθηλωμένη γιατί δεν έχει «καύσιμα» να κινηθεί και να αναπτυχθεί. Αλλά ακόμα και να βρεθούν τα λεφτά με τον γνωστό πια τρόπο της υπερφορολόγησης και των περικοπών μισθών, συντάξεων και κοινωνικών υπηρεσιών, το τερατώδες χρέος που φόρτωσαν τη χώρα, αντί να μειώνεται θα αυξάνεται αφού, ελλείψει ανάπτυξης, εξυπηρετείται μόνο με αναχρηματοδότηση, δηλαδή με συνεχή δανεισμό. Τα βουνά χρεών που έχουν συσσωρευτεί στην Ελλάδα αλλά και στην ευρωζώνη  είναι μη αναστρέψιμα.  Απαιτούν όλο και περισσότερα νέα χρήματα με συνεχώς χαμηλότερα επιτόκια, καθώς επίσης και νέα χρέη για την εξυπηρέτηση των παλιών συν τα καινούργια. Οπότε κάποια στιγμή, το υπάρχον χρηματοπιστωτικό σύστημα νομοτελειακά θα καταρρεύσει. Με αυτό το ενδεχόμενο, επιδίδονται σε συνεχείς προκλήσεις και τεράστια πολεμική προετοιμασία εναντίον της Ρωσίας κρατώντας την ανθρωπότητα σε συνεχή ένταση και στρέφοντας την προσοχή της σε τεχνητό «εχθρό».

 ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ, το θέατρο των «διαπραγματεύσεων» με τους ευρωαλήτες των (θ)εσμών, καλά κρατεί. Εμφανίζονται κυνικοί και αδίστακτοι απέναντι στους υπουργούς-μεταφορείς σακιδίων του Σύριζα, κατακρατώντας τα λεφτά της δόσης που έχουν υποσχεθεί, ώστε να επιβάλουν στη Συριζοκυβέρνηση τη δικιά τους αποκλειστικά φόρμουλα μέτρων ολοκληρωτικής εξαθλίωσης του λαού μας.  Τους διεμήνυσαν, ότι «καμία δόση δανεικών δεν θα δοθεί πριν την ολοκλήρωση της 2^ης αξιολόγησης», δηλαδή πριν ληφθούν επιπλέον μέτρα 5 δις ευρώ, που σίγουρα θα μας αποτελειώσουν. Δεν μπορεί λοιπόν να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε αδιαμαρτύρητα την συστηματική μας εξόντωση με τα μνημόνια της λιτότητας, της κοινωνικής λεηλασίας και της απαξίωσης, στο όνομα της παραμονής της χώρας στο ευρώ και στην ΕΕ που κυριολεκτικά διέλυσαν τη χώρα μας. Βέβαια, είναι γεγονός, πως και του εξαιρετικά άσχημου, οι άνθρωποι αδυνατούν να του αποδώσουν έγκαιρα την προσοχή που του πρέπει. Οι περισσότεροι περιμένουν, πάντα περιμένουν, περιμένοντας τους λίγους να δράσουν.  Η ιστορία διδάσκει όμως, πως πολλά πράγματα που έμοιαζαν αδύνατα, έγιναν δυνατά, όταν οι πολλοί, οι ταξικές λαϊκές δυνάμεις, πήραν την τύχη στα χέρια τους.  Πρέπει να γίνει κοινή συνείδηση, ότι  «Καλή Χρονιά» εντός ευρώ, ΕΕ  και ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να δούμε ούτε σε 99 χρόνια. Γι αυτό, προϋπόθεση και πρώτο βήμα για την επιβίωσή μας, την επανάκτηση της χώρας μας και της αξιοπρέπειάς μας, είναι μόνο ο σκληρός αγώνας για έξοδο από τις εγκληματικές αυτές οργανώσεις  και αναζήτηση νέων διεθνών συνεργασιών – συμμαχιών αμοιβαία επωφελών, που θα μπορούμε να στηριχτούμε.

                                                     Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                        Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης    

          

 Υποκρισία κι επιλεκτική αγανάκτηση για τη

                          Συρία

Στον πόλεμο η αλήθεια είναι τόσο πολύτιμη, που θα πρέπει πάντοτε να προστατεύεται από μια φρουρά από ψεύδη.  (Ουίνστον Τσόρτσιλ)

ΤΑΔΕ έφη ο μέγας μάγιστρος του ψεύδους, ο κατασκευασμένος από τα δυτικά ΜΜΕ ως «πατέρας της νίκης» στον Β’ Π.Π. Ο βρετανός ηγέτης που πρότεινε στον πρόεδρο Τρούμαν τη ρίψη ατομικών βομβών εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης αμέσως μετά το τέλος του μεγάλου πολέμου για να «πνίξουν το μωρό στην κούνια, πριν προλάβει να κάνει δικό της ατομικό όπλο». Είναι αυτή η εγκληματική φυσιογνωμία, η οποία σε συνεργασία με το «γέρο της δημοκρατίας», τον εγχώριο μέγιστο πολιτικό απατεώνα Γ. Παπανδρέου, προκάλεσαν τον καταστρεπτικό εμφύλιο στην πατρίδα μας, δίνοντας  εντολή στα αγγλικά  στρατεύματα που κατέλαβαν την Ελλάδα, μετά την αποχώρηση των γερμανών ναζιστών, να «συμπεριφέρονται σαν σε χώρα υπό κατοχή». Ξεκίνησε έτσι, μια σφαγή όλων εκείνων που είχαν πολεμήσει τους χιτλερικούς κατακτητές,  ώστε να παραδοθεί η εξουσία σ’ εκείνους που συνεργάστηκαν με τους γερμανούς κατακτητές, αφού τώρα συνεργάζονταν με τους Άγγλους. Η Ελλάδα, όπως  σήμερα στον οικονομικό τομέα, αποτέλεσε τότε το εργαστήριο εφαρμογής των πιο βρώμικων μεθόδων (Άγγλων και Αμερικανών) εξόντωσης ενός λαϊκού κινήματος και των  αγωνιστών του, με τραγικές συνέπειες που πληρώνουμε μέχρι σήμερα. Αμέσως μετά, σειρά είχαν η Κορέα, χώρες της Λ. Αμερικής, της Αφρικής, το Βιετνάμ, το Ιράν κ.ά ων ουκ έστιν αριθμός. Σε κάθε επέμβαση, οι ιμπεριαλιστές, όχι μόνο βελτίωναν τις εγκληματικές τους μεθόδους, αλλά και χρησιμοποιούσαν στρατιώτες από τις χώρες που είχαν κατακτήσει σε προηγούμενες επεμβάσεις, όπως ακριβώς έκαναν οι Ρωμαίοι και μετέπειτα οι Γερμανοί ναζιστές. Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος δημιουργίας του ΝΑΤΟ. Να χρησιμοποιούν ξένους για την προώθηση κι εξυπηρέτηση κύρια των συμφερόντων της αμερικανικής ολιγαρχίας, χωρίς ή με ελάχιστες απώλειες για τους ίδιους τους αμερικανούς. Τα τελευταία 15 χρόνια  όλες οι μεγάλες δυνάμεις του ΝΑΤΟ (Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία), με μπροστάρη και συντονιστή τις ΗΠΑ, δημιούργησαν δεκάδες εμφυλίους και στη συνέχεια  επιτέθηκαν μέσω «αντιπροσώπων» (νέο κόλπο που τους επιτρέπει δικαιολογημένη επέμβαση δήθεν για ειρήνευση και ανθρωπιστικούς λόγους), σε μια σειρά χώρες της Β. Αφρικής και της Μ.  Ανατολής με στόχο την διάλυσή τους, την αρπαγή κι εκμετάλλευση του φυσικού τους πλούτου (κύρια του ενεργειακού)  και τον εξανδραποδισμό των λαών τους. Ταυτόχρονα πετύχαιναν και την παρεμπόδιση πρόσβασης κύρια της Ρωσίας αλλά και της Κίνας στις αντίστοιχες περιοχές. Τα κατάφεραν παντού εκτός από τη Συρία. Εκεί έσπασαν τα μούτρα τους, με τεράστιο κόστος βέβαια για το λαό και τις υποδομές της χώρας.  Γι αυτό και τέτοιο μένος εναντίον του Άσαντ, του ηγέτη της χώρας που μπόρεσε και οργάνωσε το μεγαλύτερο μέρος του λαού του να αντισταθεί νικηφόρα στα στίφη των μισθοφόρων αποκεφαλιστών που έστειλαν οι «ευαίσθητοι δημοκράτες» της Δύσης να υπερασπιστούν δήθεν τα ανθρώπινα δικαιώματα που αυτός και η κυβέρνησή του καταπατούσαν. Ο ίδιος  ο Άσαντ έχει πει, πολύ σωστά, για την επίθεση που δέχεται η χώρα του, ότι: « Αυτός είναι ένας παγκόσμιος πόλεμος εναντίον της Συρίας, με δεκάδες χώρες εναντίον μας. ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Σαουδική Αραβία, Τουρκία, Κατάρ, κ.ά, χρηματοδοτούν, εκπαιδεύουν κι εξοπλίζουν τους τρομοκράτες. Κατά συνέπεια δεν μπορούμε να μιλάμε για πολιτική λύση κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες. Μόνο αν αυτές οι χώρες σταματήσουν τις παρεμβάσεις τους, ο πόλεμος θα τελειώσει και τότε μπορούμε να καθίσουμε στο τραπέζι του διαλόγου για εύρεση λύσης». Ο λόγος λοιπόν που κάλεσε τη Ρωσία να τον βοηθήσει ήταν  ακριβώς γιατί μια μικρή χώρα όπως η δική του, δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τη συνδυασμένη επίθεση Δύσης και εμίρηδων του Κόλπου. Κι εκ των πραγμάτων φαίνεται πως έκανε πολύ καλή επιλογή.

 ΤΑ ΔΥΤΙΚΑ Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης έχουν φρικάρει μετά την συντριπτική ήττα που υπέστησαν στο Χαλέπι, οι χαϊδεμένοι τους μισθοφόροι δολοφόνοι από τις δυνάμεις του «κακού» Άσαντ και των «κακών» Ρώσων. Οι δυτικοί χάνουνε τη «δουλειά», για την οποία τόσα είχαν επενδύσει, κι έχουν πέσει σε ένα άνευ προηγουμένου  θρήνο και οδυρμό για τους δήθεν μετριοπαθείς «αντάρτες», μεγιστοποιώντας το υποκριτικό ενδιαφέρον τους και για τους αμάχους. Την ίδια στιγμή, μεταδίδουν συστηματικά ψεύδη περί βιαιοτήτων, μαζικών εκτελέσεων και βιασμών του άμαχου πληθυσμού από κυβερνητικούς στρατιώτες, ενώ αυτά έγιναν από   τα ισλαμιστικά αποβράσματα προκειμένου  να τρομοκρατήσουν τους αμάχους και να τους  χρησιμοποιήσουν σαν ανθρώπινη ασπίδα ώστε να αποφύγουν τους βομβαρδισμούς από το στρατό και τη ρωσική αεροπορία.  Και μάλιστα, όταν Ρώσοι και Άσαντ ζήτησαν την δημιουργία «ανθρωπιστικών διαδρόμων» για τη διαφυγή των αμάχων, οι τζιχαντιστές δεν άφησαν να φύγει κανείς, σκοτώνοντας και όποιον αποτολμούσε να διαφύγει. Ακόμα και μετά την συντριβή τους, οι τζιχαντιστές που βαφτίστηκαν «αντάρτες» από τα δυτικά ΜΜΕ, εκμεταλλεύτηκαν την δυνατότητα αποχώρησης που (κακώς) τους έδωσαν Ρώσοι και Σύριοι, για να βγάλουν από την πόλη – μέσα σε ασθενοφόρα - μεγάλες ποσότητες κλεμμένου συναλλάγματος και  χρυσού, όπλα, πολλούς αιχμαλώτους στρατιώτες καθώς και 14 (σύμφωνα με Σύριους δημοσιογράφους) Νατοϊκούς αξιωματικούς, που τους καθοδηγούσαν στη διάρκεια των μαχών. Αυτό το τελευταίο ήταν η αιτία που σταμάτησε προσωρινά η εκκένωση της πόλης για να γίνονται προσεκτικότεροι έλεγχοι και οι πράκτορες αυτοί να χρησιμοποιηθούν αργότερα σαν διαπραγματευτικό ατού στα χέρια του Άσαντ. Με την πάροδο του χρόνου πάντως, θα αποκαλυφθεί σε όλο της το βάθος και έκταση η εγκληματική επέμβαση της Δύσης στη μαρτυρική χώρα.  Ωστόσο δεν προκαλεί εντύπωση η υιοθέτηση του αμερικανοΝατοϊκού αφηγήματος για τον πόλεμο στη Συρία από την δημόσια τηλεόραση και την υποταγμένη κυβέρνηση των ΣυριζοΑνέλ. Ενοχλεί όμως η στάση ορισμένων τμημάτων της Αριστεράς που είτε συντάσσονται με τους ευρωατλαντιστές,  είτε τηρούν ίσες αποστάσεις ανάμεσα στους θύτες και τα θύματα. Εδώ όμως πρέπει να επιλέξουμε συνειδητά πλευρά, καθώς η πλευρά του αραβικού  τζιχαντισμού και των Νατοϊκών πατρώνων του, αντιπροσωπεύει κάτι εξαιρετικά επαχθές και μη διαχειρίσιμο πολιτικά από τη δική μας πλευρά. Δεν πρέπει δε να ξεχνάμε ότι οι «ίσες αποστάσεις» ευνοούν πάντα την πλευρά του ισχυρότερου.

                                                       Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                             Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

                  

       Κυπριακό και  μνημονιακή λεηλασία

Στην αρχή μας αγνοούν, μετά μας γελοιοποιούν, στη συνέχεια μας πολεμούν και στο τέλος νικάμε. ( Μαχάτμα Γκάντι)

ΑΜΦΙΡΡΟΠΕΣ κι εντελώς απρόβλεπτες οι εξελίξεις στη γεωπολιτική σφαίρα από τη στιγμή που η Νέα Τάξη, την οποία επέβαλλε βίαια το δυτικό κεφάλαιο στην υφήλιο, βρίσκεται σε πανικό αλλά δεν είναι διατεθειμένη να εγκαταλείψει αμαχητί την εξουσία. Η εκλογή Τράμπ στις ΗΠΑ άλλαξε τα δεδομένα, και πλέον όλα είναι ρευστά. Πανίσχυρες ομάδες οικονομικών συμφερόντων στις ΗΠΑ ευνοημένες από το προηγούμενο καθεστώς Κλίντον - Ομπάμα, διαβλέπουν ότι θα χάσουν την πρωτοκαθεδρία τους από ανάλογες ομάδες γύρω από τον νέο πρόεδρο μετά τις 20 Γενάρη. Και μαζί με τις Κλιντονικές ομάδες θα πληγούν ενδεχομένως και τα διαπλεκόμενα μ’ αυτές συμφέροντα στην ΕΕ, γι αυτό και παρακολουθούμε μια  συστηματική και συντονισμένη επίθεση, μέσω των μεγάλων γνωστών συγκροτημάτων ΜΜΕ εκατέρωθεν του Ατλαντικού, εναντίον του νεοεκλεγέντος προέδρου. Η ηγεμονία των ΗΠΑ αμφισβητείται έμπρακτα πλέον στην Ασία από την Κίνα, στην δε Ευρώπη και Μ. Ανατολή από την Ρωσία. Ο Τράμπ δείχνει να έχει την πρόθεση να δώσει μεγαλύτερο βάρος στο εσωτερικό των ΗΠΑ, και να αποδεχτεί πλανητική συγκυριαρχία και με άλλους άλλους πόλους του παγκόσμιου καπιταλισμού. Ο νέος πρόεδρος και το επιτελείο του, φαίνεται έχουν συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι το «φθινόπωρο» της αμερικανικής ηγεμονίας στον πλανήτη έφτασε και πρέπει να βρεθεί σύντομα ένα βιώσιμο mondus vivendi με τους άλλους διεθνείς «παίκτες» ( κυρίως Κίνα και Ρωσία), πριν η σημερινή περίοδος της μεγάλης αστάθειας και όξυνσης των ανταγωνισμών  εγκατασταθεί για τα καλά  στον κόσμο.

ΣΤΙΣ συνθήκες αυτές, η Ελλάδα είναι εντελώς αποδυναμωμένη σε οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό και πνευματικό επίπεδο. Βιώνουμε συνθήκες που αντιστοιχούν στις χειρότερες φάσεις της ιστορίας μας, ως νεοελληνικού κράτους. Οι  άθλιες, παραδομένες στις απαιτήσεις της συμμορίας των δανειστών, κυβέρνηση και αστική αντιπολίτευση, ούτε θέλουν ούτε μπορούν να παρακολουθήσουν και συνεπώς να αξιοποιήσουν, τις ρευστές και δραματικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις και το ιδιότυπο χάος προς το οποίο οδεύει ο πλανήτης. Απλά σέρνονται πίσω από τις επιλογές των ευρωπαίων απατεώνων και της απερχόμενης εγκληματικής αμερικανικής διοίκησης. Οδηγούν τη χώρα μας στο περιθώριο και σε τέτοια διεθνή ανυποληψία, ώστε  κινδυνεύει να  υποστεί στο άμεσο μέλλον νέους «εθνικούς ακρωτηριασμούς». Η ένταξη στην ΕΕ και ειδικά στην ευρωζώνη δολοφόνησαν την Ελλάδα μετατρέποντάς την σε τυμπανιαίο πτώμα που ο καθένας τρέχει να αρπάξει ό,τι μπορεί. Δεν είναι τυχαία λοιπόν η συντονισμένη και μεθοδευμένη επίθεση (φραστική προς το παρόν) από νεοοθωμανούς Τούρκους, Αλβανούς και  Σκοπιανούς, που ο καθένας τους διεκδικεί μεγαλύτερο ή μικρότερο κομμάτι γης μας, προβάλλοντας βέβαια αστεία επιχειρήματα. Παρ’ όλα αυτά      πρέπει να ευγνωμονούμε τον Ερντογκάν γιατί με την αδιαλλαξία του (σε κάθε υποχώρηση της κυπριακής πλευράς ζητάει όλο και περισσότερα) απέτρεψε, προς το παρόν, τη συμφωνία, δηλαδή την κατάλυση του κυπριακού κράτους, μέσω απερίγραπτων διαπραγματεύσεων του ίδιου τύπου που κάνουν οι Συριζαίοι με τους (Θ)εσμούς. Πράγματι, αρχικά οι ευρωνατοϊκοί έχωσαν τον Αναστασιάδη και τον τουρκοκύπριο Ακιντζή μέσα σε ένα απομονωμένο ξενοδοχείο σε ένα βουνό της Ελβετίας, απαγόρεψαν στους δημοσιογράφους την είσοδο και πίεσαν για συμφωνία πάνω σε χειρότερη εκδοχή του σχεδίου Ανάν (δύο συνιστώντα κράτη, με τον τουρκικό στρατό κατοχής να παραμένει στο νησί, τελικά διχοτόμηση και απείραχτες οι βρετανικές βάσεις)  που ο κυπριακός λαός το είχε απορρίψει με σχεδόν 80% το 2004. Κι όλα αυτά για να μη γίνουν δήθεν διαρροές και χαλάσουν οι συνομιλίες, στην πραγματικότητα όμως, για να μην πληροφορηθούν οι κύπριοι έγκαιρα τι τους περιμένει.  Διότι τα δυτικά αφεντικά, γνωρίζουν πολύ καλά ότι με την  ελληνική και κυπριακή ηγεσία δεν θα έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα, καθώς εκείνο που τις διακρίνει είναι η υποτέλεια και η υποχωρητικότητα. Υποχωρούν διαρκώς για να δείξουν πόσο «αξιόπιστες» είναι. Εξάλλου, η άθλια κατάσταση στην Ελλάδα, τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα στην ΕΕ,  και η εξόντωση των τζιχαντιστών μισθοφόρων των ΗΠΑ-ΕΕ στο μέτωπο της Συρίας, από τα συνδυασμένα χτυπήματα της Ρωσικής ΠΑ και του συριακού στρατού, δημιουργούν κινδύνους γενικότερης αποσταθεροποίησης προς όφελος της Ρωσίας στην περιοχή.

ΟΙ ΠΙΕΣΕΙΣ λοιπόν, οι εκβιασμοί και οι απειλές Τούρκων και Νατοϊκών προς τις ασπόνδυλες, άλλωστε, ηγεσίες της Ελλάδας και Κύπρου θα ενταθούν μέχρις ότου έγκαιρα συμφωνήσουν και υπογράψουν τα πάντα ώστε να αλυσοδεθεί και η Κύπρος στο Νατοϊκό άρμα. Γι αυτό, και το προσωρινό αδιέξοδο στις συνομιλίες του παραδομένου Αναστασιάδη και του Ακιντζή (μαριονέτας του δουλέμπορα Ερντογκάν), στην Ελβετία, εκνεύρισε αμερικανούς, βρετανούς και ευρωπαίους αξιωματούχους που κατέφθασαν στη Λευκωσία μεταφέροντας το μήνυμα ότι «το παιχνίδι δεν τέλειωσε». Φυσικά, ο πρόεδρος Αναστασιάδης, ακολουθώντας το παράδειγμα των ελλαδιτών συναδέλφων του, δεν θα δυσκολευτεί να υπογράψει τελικά ό,τι του πλασάρουν σαν «λύση», ώστε να ικανοποιηθεί η Τουρκία και να μην προβάλλει προσκόμματα  στα γενικότερα σχέδια των ΗΠΑ- ΕΕ για Ιράκ, Ιράν, Κουρδικό, καθώς έχουν θορυβηθεί από την επερχόμενη απώλεια της Συρίας προς όφελος της Ρωσίας. Η συμμορία Ερντογάν, έχοντας συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι χάθηκε η Συρία στην οποία είχαν επενδύσει πολλά, προσπαθεί με κάθε τρόπο να κερδίσει από αλλού. Οπότε, Κύπρος και Ελλάδα, διαλυμένες από την μνημονιακή επέλαση και με ανύπαρκτες ηγεσίες, θεωρούνται πιο ευάλωτοι στόχοι για επίθεση. Για την Ελλάδα ανακάλυψε την «Λωζάνη» και τα «σύνορα της καρδιάς», ενώ για την Κύπρο πιέζει για «λύση» που ουσιαστικά θα αφαιρεί από τους ελληνοκύπριους κάθε δυνατότητα για τον έλεγχο του νησιού. Είναι πολύ πιθανό, στις 12 Γενάρη  που θα γίνει η νέα συνάντηση, να υπογραφεί η ληξιαρχική πράξη θανάτου της Κυπριακής Δημοκρατίας και να συμβεί το αντίθετο από εκείνο για το οποίο αγωνίστηκε ο τέως πρόεδρος Τάσος Παπαδόπουλος: Ο καταστροφικός θεατρίνος Αναστασιάδης, ενώ «παρέλαβε κράτος να παραδώσει κοινότητα», που να μην μπορεί να προβάλλει αντιρρήσεις ή διεκδικήσεις στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της περιοχής από αμερικανικές, ευρωπαϊκές, τουρκικές και ισραηλινές εταιρίες. Να προωθηθεί ο σχεδιαζόμενος αγωγός Ισραήλ-Τουρκίας, και βέβαια να αποτραπεί ενδεχόμενη ανάμειξη της Ρωσίας στην περιοχή. Επιδίωξή τους είναι, μέσω του σχεδιαζόμενου αυτού αγωγού, να πλημμυρίσουν την Ευρώπη με μεσογειακό αέριο ώστε να εκτοπιστεί εντελώς το ρωσικό, επιφέροντας έτσι σοβαρό πλήγμα στην ρωσική οικονομία. Ιθύνοντες κύκλοι ΗΠΑ και ΕΕ, βιάζονται πολύ ώστε να υπάρξουν «τετελεσμένα», φοβούμενοι πιθανή επανεξέταση της αυτοκρατορικής πολιτικής των ΗΠΑ υπό τη νέα διακυβέρνηση Τράμπ, καθώς και ενδεχόμενη αντίδραση του ελληνικού λαού στη συνεχιζόμενη μνημονιακή λεηλασία που ίσως οδηγήσει και σε αμφισβήτηση του γεωπολιτικού στάτους της χώρας.   Οι ΣυριζΑνέλ βέβαια δουλεύουν χοντρά το λαό  για δήθεν σύντομη έξοδο από την σκληρή ταξική επταετή κρίση, ενώ  με τα νέα μέτρα θα έχουμε περεταίρω επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου των λαϊκών στρωμάτων, αφού το συνεχιζόμενο «πρόγραμμα» πτωχοποιεί περισσότερο την ελληνική κοινωνία και δημιουργεί ασφυκτικές συνθήκες για τα επόμενα 44 τουλάχιστον χρόνια (ως το 2060). Ας ελπίσουμε ότι στις επερχόμενες εκλογές ο λαός δεν θα ξαναψηφίσει ανακύκλωση των μνημονιακών δυνάμεων, αλλά έξοδο από το ληστρικό ευρωπαϊκό μόρφωμα, με άρνηση του χρέους που μας επέβαλαν.

                                                     Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                         Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης