Τα Τεχνικά   Προγράμματα  των δήμων

Με αφορμή την υποβολή προς έγκριση, από το Δ.Σ του δήμου Μεσσήνης, του νέου τεχνικού προγράμματος που σχεδίασε η δημοτική αρχή για το 2016, η θέση της «Λαϊκής  Συσπείρωσης» περιγράφεται παρακάτω.

 Στο Τεχνικό Πρόγραμμα του δήμου Μεσσήνης όπως και στα  αντίστοιχα προγράμματα όλων των δήμων της χώρας, αποτυπώνονται ξεκάθαρα τα αποτελέσματα των αντιλαϊκών μνημονιακών πολιτικών που έχουν δραματικές επιπτώσεις τόσο στους εργαζόμενους των δήμων όσο και στη καθημερινότητα των δημοτών που χρησιμοποιούν τις κουτσουρεμένες πλέον υπηρεσίες των δήμων. Η Αυτοδιοίκηση στα χέρια δυνάμεων κυρίως του μνημονιακού τόξου ( ΝΔ- ΠΑΣΟΚ- ΣΥΡΙΖΑ) δεν είναι θύμα αλλά συνεργός και πρωτεργάτης της δημοσιονομικής κρίσης και της γενικότερης εξαθλίωσης του λαού μας, καθώς υπήρξε και συνεχίζει να είναι, ο βασικός μοχλός υλοποίησης της μνημονιακής πολιτικής. Τα ευρωαρπακτικά έχουν φροντίσει, ιδιαίτερα την τελευταία εξαετία, να επιβάλλουν ένα τόσο ασφυκτικό νομοθετικό πλαίσιο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ώστε αν κανείς αυτοδιοικητικός προσπαθήσει να κινηθεί εκτός αυτού του πλαισίου, συναντά ανυπέρβλητα τείχη. Όμως, οι Αυτοδιοικητικές αρχές αντί, μαζί με τους δημότες, να αντιδράσουν στη θηλιά που τις πνίγει προτίμησαν την ευκολία και σιγουριά του αυτόματου πιλότου της πειθαρχίας στις ευρωενωσιακές εντολές. Ενός πιλότου, που αν αυτή η κατάσταση συνεχιστεί για λίγα ακόμα χρόνια, θα οδηγήσει τις Περιφέρειες και τους Δήμους να χάσουν πλήρως τον δημόσιο χαρακτήρα τους μετατρεπόμενοι σε γραφεία εξυπηρέτησης ντόπιων και ξένων ιδιωτικών συμφερόντων. Τίποτα δεν μπορεί να γίνει στους δήμους αν δεν είναι ενταγμένο σε κάποια συγκεκριμένα  ευρωπαϊκά προγράμματα που τα διαχειρίζεται όμως – με εντολή της ΕΕ- ένας εσμός από εταιρίες (πραγματικές ή φαντάσματα) αρπακτικών, αφαιρώντας ένα σημαντικό μέρος των κονδυλίων σε κοστοβόρες  δήθεν μελέτες και εκπαίδευση, κατευθύνοντάς τα παράλληλα σε επιλεγμένους αποδέκτες. Τίποτα δεν έρχεται στους δήμους αν δεν «φιλτραριστεί» πρώτα απ’ αυτούς τους ειδήμονες της απάτης. Ωστόσο, οι δημοτικές αρχές, όπως και το ευρώδουλο πολιτικό προσωπικό της χώρας,   στο σύνολό τους σχεδόν, έχουν αποδεχθεί το ρόλο του διαχειριστή των πολύ συγκεκριμένων διαδικασιών που έχουν επιβληθεί από την συμμορία των δανειστών. Το μεγαλύτερο μέρος του δημόσιου χρήματος που προοριζόταν για τους δήμους πάει τώρα στη τσέπη των δανειστών, προκαλώντας τεράστιες δυσκολίες στη μισθοδοσία των εργαζομένων, στην κατασκευή έργων και στις λειτουργικές ανάγκες των δομών του Δήμου, αναγκάζοντας έτσι τους δήμους να απολύσουν το μισό προσωπικό τους και  να το αντικαθιστούν, εν μέρει, από κακοπληρωμένο (από κοινοτικά κονδύλια) προσωπικό ολιγόμηνης απασχόλησης κάθε χρόνο. Χιλιάδες έργα σε όλη την επικράτεια έχουν μείνει στο στάδιο των μελετών ή ημιτελή. Πολλοί μικροί εργολάβοι μένουν απλήρωτοι, ενώ το αντίθετο συμβαίνει με τους «εθνικούς» εργολάβους που αποζημιώνονται αδρά χωρίς να κάνουν τίποτα. Καμία οργανωμένη κι αποτελεσματική αντίδραση για την κατακόρυφη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης που έχει επιφέρει δραματική συρρίκνωση των δημοτικών δραστηριοτήτων, από το κεντρικό αυτοδιοικητικό όργανο, την ΚΕΔΕ, που αρκείται σε φιλολογικού χαρακτήρα ανακοινώσεις για την τιμή των όπλων. Αντίθετα, ο πολυπράγμων πρόεδρός της Γ. Πατούλης, μαζί με τον  Γ. Μπουτάρη και τον περιφερειάρχη Π. Τατούλη, εργάζονται πυρετωδώς μόνο για την σύσφιγξη (μέχρι πνιγμού μας) των ελληνογερμανικών σχέσεων μέσω του Δούρειου ίππου της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης (DGV), που έστησαν το 2010 ο ΓΑΠ με την Μερκελ. Πρόκειται για ένα μηχανισμό λεηλάτησης του πλούτου της χώρας μας. Ένα στρατηγικό εγχείρημα της γερμανικής ολιγαρχίας που αποσκοπεί στον έλεγχο κι εκμετάλλευση των πόρων της Ελλάδας (ενέργεια, ακίνητη περιουσία, διαχείριση απορριμμάτων, τουριστικές υποδομές κι εκπαίδευση, κονδύλια του ΕΣΠΑ, κ.ά). μέσω των αυτοδιοικητικών δομών, όπου θα καθορίζεται και το είδος της «αναπτυξιακής» τους πορείας.

 ΤΩΡΑ, το νέο ΕΣΠΑ προβάλλει ως η μόνη πηγή χρηματοδότησης για επενδύσεις στους δήμους, αλλά στη σχεδίασή του δεν έγινε δεκτή καμία πρόταση κι αυτής ακόμα της ευρώδουλης ΚΕΔΕ. Εντωμεταξύ εκατοντάδες έργα μεταφέρονται στο επόμενο ΕΣΠΑ 2014-2020, γεγονός που συνεπάγεται την απώλεια κονδυλίων του τρέχοντος ΕΣΠΑ και αντίστοιχης συρρίκνωσης κονδυλίων του επόμενου προγράμματος. Πρόκειται για ποσά της τάξης των 4.3 δις ευρώ του νέου ΕΣΠΑ που έχουν δεσμευτεί για δράσεις του προηγούμενου. Κι επειδή στο νέο ΕΣΠΑ τα ποσά που προορίζονται για κατασκευή έργων είναι μόλις 4.5 δις, γίνεται φανερό ότι δεν υπάρχουν πια περιθώρια για νέα δημόσια έργα τα επόμενα χρόνια. Από την άλλη, η ΣΑΤΑ (Συλλογική Απόφαση Τοπικής Αυτοδιοίκησης) που αποτελεί το μερίδιο των ΟΤΑ από το ΠΔΕ (Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων) δεν θα ξεπεράσει  τα 130 εκατομμύρια ευρώ για το 2015 και πολύ λιγότερα για το 2016.  Να σημειωθεί ότι η ΣΑΤΑ είναι η μοναδική πηγή χρηματοδότησης για μικρομεσαία έργα στους δήμους, οπότε πετσοκόβοντάς την αφαιρείς κάθε δυνατότητα όποια κατασκευής και στοιχειώδους τοπικής ανάπτυξης. Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν τι είδους τεχνικά προγράμματα-κοροϊδία καλούνται να σχεδιάσουν οι δήμοι και να τα υποβάλλουν μάλιστα προς έγκριση στο Παρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας προς έγκριση. Βέβαια το Παρατηρητήριο, όντας όργανο της τρόϊκας, θα εγκρίνει τα πιο φτωχά για τους δήμους ώστε να μη ξεφεύγουν από το πλαίσιο της βάρβαρης λιτότητας, ενώ για τις περιφέρειες θα εγκρίνει εκείνα που θα ενισχύσουν συμφέροντα συγκεκριμένων μεγαλοκατασκευαστών, προκειμένου να συνεχιστεί η διασπάθιση εθνικών και κοινοτικών πόρων.  Οι μνημονιακές πλειοψηφίες των Δήμων, αμήχανες διαμαρτύρονται χαμηλόφωνα για την κατάντια της αυτοδιοίκησης. Αν έχουν κότσια όμως, ας προκαλέσουν ένα έκτακτο συνέδριο της ΚΕΔΕ που να αποφασίσουν το κλείσιμο των δήμων όλης της χώρας. Θα είναι η μεγαλύτερη υπηρεσία στη πατρίδα, καθώς με το λαό συμπαραστάτη θα δοθεί ένα συντριπτικό χτύπημα στην κλεπτοκρατική Ευρωένωση και τους ντόπιους συνεργάτες της.

                                        Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                Δημοτικός  σύμβουλος Μεσσήνης     

      

      Ανακεφαλαιοποίηση:   η υπέρτατη απάτη

Εάν ο κόσμος αντιληφθεί πως λειτουργεί το τραπεζικό μας σύστημα, θα ξεσπάσει επανάσταση – και μάλιστα από το επόμενο πρωί.  ( Χένρυ Φόρντ,  αμερ. μεγιστάνας αυτ/των)

ΑΠΟ ΤΟ 2008 που κορυφώθηκε η διεθνής καπιταλιστική κρίση, οι καπιταλιστές ασχολούνται συνεχώς με διασώσεις των βασικών τους εργαλείων: των τοκογλυφικών τραπεζών τους. Οι αμερικανοί ξόδεψαν 700 δις δολάρια, επισήμως, για να τις σώσουν. Ανεπισήμως κάποιοι μιλούν για το αστρονομικό ποσό  των 19 τρις δολαρίων. Οι αντίστοιχες διασώσεις για τις ευρωπαϊκές τράπεζες στοίχισαν στους ευρωπαϊκούς λαούς πάνω από 5.1 τρις ευρώ. Ανάλογα μυθώδη ποσά χρειάστηκαν και οι ιαπωνικές τράπεζες. Οικονομικοί αναλυτές υπολογίζουν ότι  ένα ποσό περίπου ίσο με το 15% του παγκόσμιου ΑΕΠ ( δηλαδή 10 τρις δολάρια) διοχετεύθηκε στους αλητήριους τραπεζίτες για να σωθούν από τη χρεοκοπία και να συνεχίσουν τα βρώμικα παιχνίδια τους σε βάρος του παγκόσμιου πληθυσμού. Τα λεφτά αυτά έχουν προκαλέσει μια πρωτοφανή πλημμυρίδα ρευστότητας στις ίδιες τις τράπεζες ( όχι σε όλες) και τρομακτική συσσώρευση του παγκόσμιου πλούτου στα χέρια ελάχιστων διεθνών απατεώνων. Πρόσφατη έκθεση της μεγάλης ελβετικής τράπεζας Credit Suisse    συμπυκνώνει σε δύο μόλις αριθμούς τον απολογισμό της διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης: Το 0.7% του παγκόσμιου πληθυσμού συγκεντρώνει το 47% του παγκόσμιου πλούτου, την ίδια στιγμή που το 71% του παγκόσμιου πληθυσμού συγκεντρώνει μόλις το 3% του παγκόσμιου πλούτου. Αυτό είναι, μέχρι στιγμής, το αποτέλεσμα και των ληστρικών τραπεζικών διασώσεων που απαιτεί η καπιταλιστική ανάπτυξη παράγοντας την αβυσσαλέα ανισότητα  μεταξύ ανθρώπων αλλά και κρατών. Οι ΣυριζοΑνέλ υπογράφοντας το τρίτο Μνημόνιο ανέλαβαν να ξανασώσουν (για τρίτη φορά σε μια πενταετία) τις τράπεζες υποσχόμενοι στα ευρωαφεντικά τους ότι θα αρπάξουν γύρω στα 14 δις ευρώ από τον διαλυμένο κοσμάκη να τα δώσουν στους αναξιοπαθούντες τραπεζίτες. Γι αυτό και δεν είναι τυχαίο ότι το δημοσιονομικό κόστος του τρίτου μνημονίου είναι ίδιο ακριβώς με αυτό που ζητάν οι τραπεζίτες: 14 δις ευρώ. Από το 2008 μέχρι το τέλος του 2014, τα πρασινογάλαζα γιουσουφάκια των τραπεζιτών τους χάρισαν   κρατικό χρήμα 190 δις ευρώ, ενώ τώρα, η για δεύτερη φορά «αριστερά», σκοπεύει σαν πρώτη δόση να τους «φιλοδωρήσει» με 10 δις από αφαίμαξη του κόσμου και άλλα 4 δις αναμένεται να προσφέρουν οι ιδιώτες κερδοσκόποι από τα κλεμμένα. Έτσι ο λογαριασμός  θα ανέβει  στα 204 δις ευρώ. Με βάση όμως την σημερινή χρηματιστηριακή αξία των «ελληνικών» συστημικών τραπεζών, που δεν ξεπερνάει (και των τεσσάρων μαζί) τα 5 δις ευρώ, θα μπορούσε, αν είχαμε πραγματική ελληνική κυβέρνηση, να τις αποκτήσει όχι μία αλλά 40 φορές, εκπαραθυρώνοντας όλα τα τρωκτικά  των ΔΣ των τραπεζών, αρχής γενομένης από την ΤτΕ. Για την  εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών, μια λαϊκή κυβέρνηση, όχι μόνο δεν θα έδινε δεκάρα για την «διάσωση», αλλά θα τους ζήταγε και τα ρέστα κλείνοντας όλα τα μέλη των ΔΣ  στη φυλακή.  Ωστόσο, ο εθελόδουλος, τραπεζοεξαρτώμενος  πρωθυπουργός μας,  επειδή το ψεύδος του έχει γίνει πλέον δεύτερη φύση, είπε στο άφωνο ασκέρι των κυβερνητικών βουλευτών του, ότι δήθεν οι τράπεζες που θα χρηματοδοτηθούν (ανακεφαλαιοποιηθούν) θα έχουν και αντίστοιχο management. Δηλαδή συμμετοχή του δημοσίου στο ΔΣ των τραπεζών και στη λήψη αποφάσεων. Κάτι το οποίο όμως  απαγορεύει το 3^ο μνημόνιο που το συριζαϊκό μπουλούκι ούτε καν έχει διαβάσει. Εκεί προβλέπεται «εξυγίανση» (μέσω της ανακεφαλαιοποίησης) των τραπεζών ώστε να παραδοθούν στο ευρωπαϊκό και κυρίως στο γερμανογαλλικό χρηματιστικό κεφάλαιο χωρίς ζημίες.

ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ότι ο βασικός κλεπτοκρατικός «θεσμός» που υλοποιεί την ανακεφαλαιοποίηση είναι το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) που δήθεν ανήκει στο ελληνικό Δημόσιο, ενώ στην πραγματικότητα ανήκει στην τρόϊκα και  στήθηκε απ’ αυτήν το 2013 για να επιβλέπει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, δηλαδή την ελληνική οικονομία και να ενημερώνει τα διεθνή αρπακτικά για το που να κτυπήσουν. Η τότε κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου πήρε αμέσως ένα  μεγάλο  δάνειο 50 δις ευρώ από τον EFSF και παραχώρησε τα χρήματα στα τρωκτικά του ΤΧΣ, ώστε να αρχίσουν να εξυπηρετούν τα συμφέροντα της μαφίας των αφεντικών τους δανειστών. Έτσι, ενώ το Ταμείο  ανήκει στους ευρωαλήτες, διαχειρίζεται ζεστό χρήμα του δυστυχισμένου ελληνικού λαού και σε βάρος του. Σ’ αυτό το Ταμείο, το ΔΣ επιλέγεται από  6μελή επιτροπή οργάνων της ΕΕ, ώστε να το διαχειρίζονται απόλυτα δικοί τους άνθρωποι. Οπότε η «κυβέρνηση» και να θέλει δεν μπορεί να παρέμβει, καθώς η ευρωμαφία έχει επιβάλει και την «ανεξαρτησία» του Ταμείου η οποία πρέπει να «είναι πλήρως σεβαστή». Άρα οι γαλλογερμανοί – κι όχι οι Τσιπροκαμένοι-  ελέγχουν πλήρως το ΤΧΣ και μέσω αυτού τις διοικήσεις και το management των τραπεζών. Επί πλέον, βάσει των μνημονιακών επιταγών, τα μέλη των ΔΣ και τα ανώτατα διευθυντικά στελέχη των τραπεζών θα ορίζονται χωρίς κρατικές παρεμβάσεις,  περιλαμβάνοντας στη σύνθεσή τους τουλάχιστον τρείς «διεθνείς εμπειρογνώμονες» έκαστο, οι οποίοι και θα προεδρεύουν σε όλες τις επιτροπές των συμβουλίων. Μιλάμε συνεπώς για πλήρη παράδοση της διοίκησης και του management σε εκπροσώπους της διεθνούς χρηματοσυμμορίας  οι οποίοι απαιτούν, το μεν κόστος της διάσωσης  να φορτωθεί πάλι στις πλάτες του ο πενόμενος ελληνικός λαός, ενώ η ιδιοκτησία των τραπεζών να περιέλθει στα χέρια τους. Γι αυτό η μεταφορά κολοσσιαίων ποσών από τα λαϊκά στρώματα για τη σωτηρία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και η σκανδαλώδης διαδικασία με την οποία αυτή διενεργείται, επιστρατεύει όλη την αστική υποκρισία και ψευδολογία για να δικαιολογηθεί. Αυτά τα ποσά βαρύνουν άμεσα το Δημόσιο χρέος – δηλαδή τους εργαζόμενους και συνταξιούχους- για να υποστηριχθεί δήθεν η περιβόητη ρευστότητα των τραπεζών. Υπόψιν ότι τα ποσά της ανακεφαλαιοποίησης  πάνε μόνο για αναπλήρωση ζημιών από τα ρισκαδόρικα παιχνίδια της τραπεζικής αγυρτείας, την αποκατάσταση της «κεφαλαιακής τους επάρκειας» και όχι για αύξηση της ρευστότητας στην αγορά ή για δάνεια. Μέχρι σήμερα, το τραπεζικό σύστημα έχει χορηγήσει δάνεια στεγαστικά, καταναλωτικά, επιχειρηματικά άνω των 300 δις. Τα μισά, περίπου (150 δις) είναι πλέον καθυστερούμενα, επισφαλή. Άρα με τις διαδοχικές ανακεφαλαιοποιήσεις όχι μόνο έχουν καλυφθεί οι επισφάλειες αλλά θα έπρεπε να έχουν κι ένα τεράστιο περίσσευμα,  πάνω από 50 δις. Γιατί λοιπόν ζητάνε κι άλλα χρεοκοπώντας το κράτος κι εξαθλιώνοντας τον κοσμάκη; Που πήγαν τόσα λεφτά; Η απάντηση είναι ότι τα πιο πολλά έχουν χαθεί σε τραπεζικά παιχνίδια με χρηματιστηριακές φούσκες και τοξικά παράγωγα που είναι οι αγαπημένες ενασχολήσεις των τραπεζιτών, καθώς και σε θαλασσοδάνεια.

 Η ΤΩΡΙΝΗ ανακεφαλαιοποίηση θα γίνει σε αναλογία 25% σε κοινές μετοχές και κατά 75% σε μετατρέψιμα ομόλογα (Cocos). Δηλαδή με τα χρήματα που τους δίνει το κράτος (όλοι εμείς δηλαδή) εκδίδουν ομόλογα τα οποία αν δεν αποπληρωθούν (κι αυτό κάνουν οι τραπεζίτες) μετατρέπονται αυτόματα σε μετοχές της ίδιας της τράπεζας.  Από την άλλη, οι τράπεζες με νόμο απαλλάσσονται και από μελλοντική φορολογία (λέγεται Αναβαλλόμενος  Φόρος και μετατρέπει τις ζημίες σε κεφάλαιο) προκειμένου να επιστρέψουν άτοκα –ποτέ δεν τα επέστρεψαν- τα ποσά από τα Cocos. Στη δε αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου που καλούν οι τραπεζίτες   τους μετόχους και μη,  για να μη χρειαστούν μεγάλη κρατική βοήθεια, γίνεται το έλα να δεις. Οι παλαιοί μεγαλομέτοχοι (οι τραπεζίτες) αρκεί να βάλουν στην αρχή το 1/10 της αύξησης και αυτόματα αποκτούν δικαίωμα για αγορά στο μέλλον και των υπολοίπων 9/10 μέσω του κόλπου με τα «δικαιώματα» (warrants). Με αυτά, η μελλοντική τιμή εξαγοράς είναι ίδια με την αρχική. Οπότε οι τραπεζίτες αρκεί να κάνουν ανατίμηση της μετοχής μελλοντικά και δεν χρειάζεται να βάλλουν ούτε ευρώ, εμπορευόμενοι τα κέρδη από τα «δικαιώματα».  Τέλος, όσες μετοχές εκδοθούν αρχικά και δεν καλυφθούν από μελλοντικές αυξήσεις κεφαλαίου ή από αποπληρωμή των Cocos, θα είναι κοινές χωρίς ψήφο. Αυτό αφορά βέβαια το κράτος που ενώ  θα τις κατέχει δεν θα έχει μέρισμα ούτε δικαίωμα στη διοίκηση των τραπεζών, προκειμένου αυτές να μείνουν κυρίως σε ξένα κερδοσκοπικά funds που είναι και η απαίτηση της ΕΕ.  Αυτό το δώρο στο ντόπιο και ξένο τραπεζικό κεφάλαιο έκανε το μνημονιακό τόξο (ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ-Ε.Κ) που ψήφισαν από κοινού υπέρ της ανακεφαλαιοποίησης  στο κοινοβούλιο.  Δυστυχώς η πλειοψηφία των ελλήνων επιβράβευσε με την ψήφο της αυτόν που τους υποσχέθηκε προεκλογικά, πως θα ολοκληρώσει την καταστροφή που οι προηγούμενοι δρομολόγησαν, με έναν ακόμη πιο βίαιο κι αυταρχικό τρόπο. Τώρα ακινητοποιημένη πληρώνει αγόγγυστα φόρους για την εξυπηρέτηση ενός χρέους που είναι αδύνατον να  αποπληρωθεί. Κι αν δεν αφυπνιστεί, το μέλλον όλων μας είναι ζοφερό και προδιαγεγραμμένο, αφού το έγκλημα που δεν τιμωρείται αποτελεί ένα κατά πολύ μεγαλύτερο έγκλημα.

                                                  Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                          Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

                     

               

 Η απελευθέρωση της  λεηλασίας

Σημαδιακές μέρες διάλεξε το κωμικό ανδρείκελο γερμανών και αμερικανών, ο γάλλος πρόεδρος  Φ. Ολλάντ, να έρθει στην Ελλάδα. Βέβαια κι αυτός λέει  ότι είναι σοσιαλιστής κι αριστερός, κάτι δηλαδή ανάμεσα στους δύο αδίστακτους πολιτικούς απατεώνες Παπανδρέου και Τσίπρα, που όμως εκπροσωπεί  μια τεράστια βιομηχανική και χρηματοοικονομική δύναμη, τη Γαλλία. Ήρθε λοιπόν σε μια χώρα, σε έναν λαό  που ετοιμάζεται να τιμήσει για άλλη μια φορά το μοναδικό, το πραγματικό, το αληθινό  «ΟΧΙ» της σύγχρονης ιστορίας του. Ένα ΟΧΙ που αναγκάστηκε, λόγω των τότε δεσμεύσεων της άρχουσας τάξης προς τον ξένο  παράγοντα (κυρίως την Αγγλία), να εκφέρει ο Μεταξάς και που υλοποίησε με τον αγώνα και τις αναρίθμητες θυσίες του ο ελληνικός λαός κι όχι η αστική τάξη και οι ολιγάρχες της χώρας, που στη πλειοψηφία τους συνεργάστηκαν κι ωφελήθηκαν από τον κατακτητή. Όσοι δε δεν συνεργάστηκαν φανερά με τους ναζί, συνεργαζόντουσαν στα κρυφά και με τους Άγγλους, έτσι ώστε στο τέλος του πολέμου να είναι με τον νικητή, όποιος κι αν ήταν αυτός. Δημιουργούσαν έτσι τις προϋποθέσεις προκειμένου να διατηρήσουν την εξουσία τους  μετά το τέλος του πολέμου.

 ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ για τη χώρα και το λαό της τα κατάφεραν. Τα κατάφεραν γιατί η τότε ηγεσία του ΚΚΕ και οι σύμμαχοί του στο ΕΑΜ, παρά τον συντριπτικό υπέρ τους συσχετισμό δυνάμεων, θέλησαν δείχνοντας ανωτερότητα και πολιτικό ήθος, να συνεργασθούν με τον πιο κυνικό πολιτικό, τον πιο αδίστακτο δημαγωγό και αντικομμουνιστή,  τον άνθρωπο των άγγλων,  Γ. Παπανδρέου.Έτσι όμως διέπραξαν ασυγχώρητα λάθη διαπραγματευόμενοι συνεχώς  με τον Παπανδρέου, παράγοντες των αστικών κομμάτων και άγγλους, δίνοντας πολύτιμο χρόνο στους τελευταίους να φέρουν στρατό και να οργανώσουν τις φασιστικές συμμορίες χιτών και ταγματασφαλιτών. Το αποτέλεσμα ήταν οι μεγάλοι απόντες του αγώνα (Παπανδρέου και Σία), υποστηριζόμενοι από τα κανόνια των άγγλων ιμπεριαλιστών, να καταφέρουν κάτι πρωτόγνωρο ιστορικά: οι νικημένοι ουτιδανοί να νικήσουν τους νικητές. Δέχθηκαν να υπογράψουν σε σύντομο χρονικό διάστημα – από το Μάη του 44 ως το Φλεβάρη του 45- τρείς κατάπτυστες συμφωνίες, τη μία χειρότερη από την άλλη: Λίβανος, Καζέρτα, Βάρκιζα. Κι έτσι δεν μπόρεσαν τελικά να διαμορφώσουν μια στρατηγική που θα οδηγούσε με επαναστατικό τρόπο στην επίλυση του προβλήματος της πολιτικής εξουσίας στη χώρα μας. Η χώρα στη συνέχεια έπεσε στα νύχια των αγγλοαμερικανών καπιταλιστών και υφίσταται μια συνεχή καταλήστευση του πλούτου της ο ρυθμός της οποίας έχει κορυφωθεί την τελευταία πενταετία. Με «προγράμματα» και «συμφωνίες» μας αλυσόδεσαν με χρέη κι ενοχές. Υποθήκευσαν όχι μόνο τα σπίτια, το μισθό, το πλούτο που η εργατική μας τάξη παράγει, αλλά και το παρόν και το μέλλον κάθε λαϊκής οικογένειας. 

ΜΕ ΒΑΣΗ αυτές τις συμφωνίες, έρχονται ένας – ένας, ευρωπαίοι κι αμερικανοί αγύρτες να αρπάξουν ό,τι προλάβει ο καθένας, καθώς όλη η χώρα βγήκε στο σφυρί κι ο λαός της κάθε μέρα εξαθλιώνεται. Και αυτή τη διαρπαγή την ονομάζουν «επένδυση». Ήρθε λοιπόν και το γελοίο ανθρωπάκι εκ Γαλλίας, σαν ο επικεφαλής ντήλερ μιας αγέλης αρπακτικών (απο-επενδυτών) που τον ακολουθούσε για να συμμετάσχουν στο πλιάτσικο της δύσμοιρης χώρας μας. Για τον τομέα ενέργειας η Total (πετρέλαια) και η EDF (ηλ. Ενέργεια). Για κατασκευές η VINCI. Για διαχείριση υδάτων και αποβλήτων η  VEOLIA και η SUEZ. Για τους σιδηροδρόμους η SNCF κλπ.  Όλες αυτές δεν είναι τυχαίες εταιρείες. Έχουν ληστρικό παρελθόν και παρόν, αφού έχουν ισοπεδώσει πολλές χώρες της Αφρικής και της Ν. Αμερικής.  Ανήκουν στην κατηγορία των επενδυτών της αρπαχτής.  Συνεννοούνται πρώτα με τις κυβερνήσεις ανδρεικέλων των υπερχρεωμένων χωρών να απαξιώνουν ό,τι πολύτιμο και κερδοφόρο ανήκει στο δημόσιο κι έπειτα  έρχονται για άγριο πλιάτσικο. Δεν δίνουν δεκάρα για στήσιμο νέων επιχειρήσεων ή δομών. Παίρνουν τα έτοιμα τζάμπα κι αυτό το προβάλουν σαν επένδυση. Δηλαδή ονομάζουν επένδυση την λαφυραγωγία, που όμως ποτέ δεν έφερε ανάπτυξη  σ’ αυτόν που την υφίσταται.  Ακολουθεί η απόλυση  των περισσότερων εργαζόμενων και η κατάργηση των όποιων συμβάσεων εργασίας για τους υπόλοιπους, που τους πληρώνουν με λιγότερο από το ήμισυ του αρχικού τους μισθού. Στη συνέχεια, τα έσοδα φεύγουν κατ’ ευθείαν στο εξωτερικό, ενώ έχουν ήδη αποσπάσει χαριστικές ρυθμίσεις και φοροαπαλλαγές προς όφελός τους. Δρουν ανεξέλεγκτα, κι εξαναγκάζουν την εθνική οικονομία να προσαρμόζεται στους ρυθμούς και στις ανάγκες ξένων οικονομιών με τις οποίες οι εν λόγω επιχειρήσεις είναι συνδεδεμένες. Έτσι, η χώρα χάνει έσοδα, εργασία, κατανάλωση, έλεγχο στρατηγικών τομέων της. Όμως  αυτός είναι ο κεντρικός στόχος των μνημονιακών πολιτικών. Να υποχρεώνουν το δημόσιο να υποστεί έναν απίστευτο περιορισμό της δυνατότητας να χρηματοδοτεί την σε ύφεση ευρισκόμενη οικονομία, προκειμένου να κατευθύνει τους πόρους του στη συμμορία των δανειστών. Αλλά και οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, εξαναγκάζονται να υπερχρεώνονται για να επιβιώσουν, κατευθύνοντας πόρους στο τραπεζικό σύστημα, που κι αυτό  περιήλθε στα χέρια της μαφίας των δανειστών, αφού πρώτα οι ζημίες του κρατικοποιήθηκαν μέσα σε ένα όργιο κλοπής και απάτης ώστε να τις πληρώνουν τα άφταιγα λαϊκά στρώματα. Το τεράστιο πλήθος των μακροχρόνια ανέργων και υποαπασχολούμενων που δημιουργήθηκε, χάνει σταδιακά τα προσόντα  και τις δεξιότητές του και είτε οδηγείται στη μετανάστευση είτε στην αχρήστευση. Κι από πάνω, η έμμεση και η άμεση υπερφορολόγηση σε συνδυασμό με την ολοκληρωτική κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους και των παροχών του δημοσίου τομέα, διαμορφώνουν ένα πνιγηρό κοινωνικό περιβάλλον που συρρικνώνει συνεχώς την οικονομία. Τελικά,  η συμμορία των δανειστών που εκπροσωπούνται από το κουαρτέτο (ΕΜΣ, ΕΚΤ, ΔΝΤ, Κομισιόν), ξηλώνει συστηματικά κάθε κρατική δομή και στοιχείο, προκειμένου κάθε (αστική) κυβέρνηση τώρα και στο μέλλον, να μην διαθέτει την παραμικρή δυνατότητα επανάκτησης τέτοιων εργαλείων, ώστε να μπορεί να ασκεί αυτόνομη εσωτερική κι εξωτερική πολιτική. Ήδη  η «κυβέρνηση» των ΑνελοΣυριζαίων έχει απεμπολήσει κάθε δικαίωμα συμμετοχής της στην σχεδίαση αυτών των πολιτικών. Στο εσωτερικό τον λόγο έχει το κουαρτέτο και στο εξωτερικό συντάσσονται και προωθούν τα συμφέροντα των αμερικανών γκάνγκστερ και του σιωνιστικού Ισραήλ, συμμετέχοντας ενεργά στις νατοϊκές προετοιμασίες για σύγκρουση θανάτου με τη Ρωσία λόγω του πολέμου στη Συρία, όπου οι βασικοί «παίχτες» ΗΠΑ - Ρωσία- Κίνα και οι σύμμαχοί τους, μάχονται για τελική επικράτηση.

 Η ΚΡΑΤΙΚΗ γαλλική τηλεόραση, σχολιάζοντας την επίσκεψη Ολλάντ, έκανε ρεπορτάζ με τίτλο: « Η Γαλλία κάνει τα ψώνια της». Παρουσιάζει την Ελλάδα σαν κατάστημα που έχει βαρέσει κανόνι και ξεπουλάει με σύνθημα «το αφεντικό τρελάθηκε», παραθέτοντας και μια λίστα με το τι μπορούν ακόμα οι γάλλοι επιχειρηματίες να αρπάξουν τζάμπα.   Σε τόση μεγάλη εκτίμηση έχει η «σύμμαχος» Γαλλία την Ελλάδα και την κυβέρνηση ανδρεικέλων ΤσιπροΚαμένου, που έστησαν οι ευρωατλαντικοί και οι σιωνιστές «φίλοι» της. Ξέρουν ότι ο έμπορος ελπίδων, το όργανο των μεγάλων συμφερόντων, ο Τσίπρας   και η κλίκα του, είναι αποφασισμένοι να τελειώσουν τη «δουλειά» που άφησαν στη μέση ο ΓΑΠ και οι μετά απ’ αυτόν γαλαζοπράσινοι ΝαιΝαίκοι. Βλέπουν ότι βιάζονται να πουλήσουν όσο-όσο, όσο πιο γρήγορα γίνεται, όσα περισσότερα μπορούν, ενώ το τρίτο μνημόνιο ισοπεδώνει ό,τι άφησαν όρθιο τα δύο προηγούμενα. Αλλά γι αυτό κατασκεύασαν  τον ΣΥΡΙΖΑ και τον προωθούν για να δώσει τη χαριστική βολή στην Ελλάδα και το λαό της. Να εκτελέσει τα τελευταία «συμβόλαια θανάτου» που θα αποδομήσουν ολοκληρωτικά την εθνική μας υπόσταση, τις ιστορικές και κοινωνικές μας κατακτήσεις, την πολιτισμική μας κληρονομιά.  Δεν πρέπει να αφήσουμε λοιπόν τον εκλεκτό των ΗΠΑ και της Ευρωζώνης να απελευθερώσει την λεηλασία της χώρας. Όσοι ξεγελάστηκαν ή αδρανοποιήθηκαν από τον Συριζαϊκό «ψεκασμό» να αφυπνιστούν, να τους γυρίσουν την πλάτη και να κατέβουν στους δρόμους του αγώνα μαζί με τις ταξικές δυνάμεις για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών και απορυθμίσεων. Αν τους αφήσουμε να εξαντλήσουν την τετραετία θα πάψουμε να υπάρχουμε σαν λαός και σαν χώρα.

                                              Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                       Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

.

                    

     

              Πόλεμος στη Συρία - Προσφυγικό

ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ πρώτα δημιουργούν  ένα  πρόβλημα και μετά φροντίζουν να αποκομίσουν κέρδη απ’ αυτό υποκρινόμενοι ότι εργάζονται δήθεν για τη λύση του. Η μανία των αμερικάνων κι ευρωπαίων ολιγαρχών να αποκτήσουν με την βία τον πλούτο  άλλων χωρών και παράλληλα να επεκτείνουν την γεωστρατηγική τους επιρροή σε βάρος κυρίως της Ρωσίας και της Κίνας,  έχει φτάσει σε  εξαιρετικά επικίνδυνο για την ανθρωπότητα σημείο. Μπροστά στην αχαλίνωτη αμερικανική επιθετικότητα και αλαζονεία, η αυτοσυγκράτηση, η υπομονή, η σταθερότητα των θέσεων, οι προσπάθειες συνεννόησης συνδυασμένες με τις απαραίτητες κινήσεις και επίδειξη ισχύος, από τη μεριά της ρωσικής και κινεζικής ηγεσίας,  έχουν αποτρέψει μέχρι στιγμής τον Αρμαγεδδώνα  που επιδιώκουν οι διεθνείς γκάνγκστερ της Δύσης. Η ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ και τις συμμάχους της εξασθένησε σημαντικά την ισχύ της σημερινής Ρωσίας που μαζί με την Κίνα στράφηκαν στον καπιταλισμό  και εντάχθηκαν στις οικονομικές δομές του. Οι λαοί τους βιώνουν καθημερινά τις καταστρεπτικές συνέπειες που έχει η έκθεση των καπιταλιστικών οικονομιών των χωρών τους στις γιγάντιες χρηματοπιστωτικές δομές των απατεώνων της Δύσης, καθώς οι κυβερνήσεις τους είναι υποχρεωμένες να ακολουθούν, τις καθιερωμένες στη Δύση, αντιλαϊκές πολιτικές.  Έτσι, και οι δύο χώρες, ακολουθώντας πλέον τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, δεν μπόρεσαν να αποφύγουν την οικονομική καπιταλιστική κρίση η οποία τις καθιστά πιο ευάλωτες στη σύγκρουσή τους με τη Δύση η οποία  επιτίθεται ταυτόχρονα σε πολλά μέτωπα επιδιώκοντας την εξασθένηση και  υποταγή τους.

ΩΣΤΟΣΟ διάλεξαν τον δρόμο της μετριοπαθούς διπλωματίας. Υποθέτω όμως ότι οι ηγεσίες τους, ύστερα από τόσες εξαπατήσεις από τους δυτικούς «εταίρους» τους, να έχουν καταλάβει ότι οι Δυτικοί την διπλωματία δεν την χρησιμοποιούν για επίλυση των προβλημάτων, αλλά  αποκλειστικά σαν μανδύα εξαπάτησης της διεθνούς κοινής γνώμης και τίποτα περισσότερο. Η Ουάσιγκτον και οι νατοϊκοί υποτελείς της  ποτέ δεν σεβάστηκαν διμερείς ή διεθνείς συμφωνίες. Σύντομα δημιουργούν τις προϋποθέσεις για να  τις αθετήσουν, επιρρίπτοντας πάντα την ευθύνη στους άλλους. Τρανταχτό παράδειγμα, η αθέτηση της συμφωνία Μπούς-Γιέλτσιν για μη επέκταση του ΝΑΤΟ Ανατολικά. Ένα πράγμα μόνο σέβονται: Τη δύναμη. Εάν δεν είσαι ισχυρός δεν έχεις καμία ελπίδα επιβίωσης με αυτά τα καθάρματα. Κι ευτυχώς, οι δύο χώρες έχουν επαρκή στρατιωτική και οικονομική ισχύ ώστε να αποτρέπουν, για την ώρα, την μεγάλη σύρραξη. Οποιαδήποτε συνεργασία λοιπόν με τους δυτικούς εγκληματίες είναι αδύνατο να επιτευχθεί, εκτός αν εξυπηρετεί τα άνομα συμφέροντά τους. Η Ουάσιγκτον και τα τσιράκια της στην ΕΕ (ΝΑΤΟ), ποτέ δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως «εταίροι» όπως (από ευγένεια;) τους αποκαλεί ο Πούτιν, ενώ ξέρει ότι είναι οι πιο επικίνδυνοι εχθροί. Γιατί στην  Ουάσιγκτον ένα μόνο πράγμα τους απασχολεί και γι αυτό εργάζονται συνεχώς κι αδιάλειπτα: Η παγκόσμια ηγεμονία, τίποτα λιγότερο. Σ’ αυτό όμως στέκονται εμπόδιο οι δύο μεγάλες χώρες που φυσικά  δεν έχουν τη διάθεση να παραχωρήσουν την κυριαρχία και τον πλούτο τους στα δυτικά αρπακτικά.  Με την οικονομία τους όμως στα χέρια των ολιγαρχών η προσπάθεια αυτή συναντά μεγάλες δυσκολίες. Έτσι η Κίνα βοηθά την Ρωσία καθώς έχει επίγνωση του γεγονότος ότι αν ηττηθεί γεωστρατηγικά  η Ρωσία από τις ΗΠΑ, σύντομα θα έχει και αυτή την ίδια μοίρα. Συνεπώς, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε απλά με  ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις  μεταξύ ΗΠΑ,ΕΕ από τη μια και Ρωσίας, Κίνας από την άλλη. Εδώ διακυβεύεται η ίδια ακεραιότητα και  η ύπαρξη των δύο μεγάλων χωρών Ρωσίας και Κίνας που δεν μπορούν, προς το παρόν τουλάχιστον, να χαρακτηριστούν σαν ιμπεριαλιστικές καθώς δεν χρησιμοποιούν την στρατιωτική τους ισχύ για να επεκτείνουν την πολιτική και οικονομική τους επιρροή σε άλλες χώρες.

     

ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ, ο πόλεμος κυρίως εναντίον της Ρωσίας είναι οικονομικός,  με τις πολύπλευρες κυρώσεις (κλοπή πολλών δισεκατομμυρίων από ρωσικές επιχειρήσεις) εναντίον της να έχουν επιφέρει σοβαρά πλήγματα στην οικονομία της, στα οποία συνεισφέρει και η κατευθυνόμενη από ΗΠΑ – OPEC πτώση των τιμών πετρελαίου και αερίου. Οι τοπικοί πόλεμοι που προκαλούν και συντηρούν ΗΠΑ και τα νατοϊκά τους τσιράκια, από το Αφγανιστάν, Ιράκ, Συρία μέχρι την Λιβύη και την Ουκρανία στοχεύουν ακριβώς στην ασφυκτική περικύκλωση της Ρωσίας με εχθρικά καθεστώτα και στη διαρπαγή του ενεργειακού πλούτου αυτών των χωρών και μεταφορά του στην Ευρώπη μέσω αγωγών αμερικανικών συμφερόντων. Άμεση συνέπεια τότε, θα είναι η διακοπή των ενεργειακών ροών από τη Ρωσία προς την Ευρώπη, που θα καταφέρει καθοριστικό πλήγμα στη ρωσική οικονομία η οποία σε μεγάλο ποσοστό (σχεδόν 50%), στηρίζεται στις εξαγωγές αερίου και πετρελαίου. Έτσι σχεδιάζουν μέσω κάποιας «έγχρωμης επανάστασης», να φέρουν στην εξουσία μια νέα,  υποτελή στην Ουάσιγκτον, ηγεσία στη Μόσχα. Δεν ήταν λοιπόν απρόσμενη η (δυστυχώς καθυστερημένη) επέμβαση των ρώσων ύστερα από αίτημα της  συριακής κυβέρνησης. Άφησαν το ενισχυόμενο από ΗΠΑ-ΝΑΤΟ φίδι του τζιχαντισμού να γιγαντωθεί, να προκαλέσει ανείπωτη καταστροφή  στη άτυχη χώρα και τώρα τρέχουν να μαζέψουν τα ασυμάζευτα. Πως θα εξοντωθούν όμως οι 80.000 έμμισθοι, φανατισμένοι μακελλάρηδες του «Ισλαμικού κράτους» και των παραφυάδων του (δήθεν μετριοπαθούς αντιπολίτευσης), από κάθε γωνιά του πλανήτη που βρίσκονται παντού και σκορπούν το θάνατο σε όλη τη χώρα;  Άλλοι στρατολογημένοι από τις δυτικές μυστικές υπηρεσίες κι άλλοι από τα κηρύγματα σχιζοφρενών χοτζάδων, προσέρχονται κατά χιλιάδες στη μαρτυρική Συρία και διαπράττουν πρωτόγνωρες φρικαλεότητες σε βάρος ειρηνικών ανθρώπων. Δεν είναι εμφύλιος λοιπόν, όπως σκόπιμα διαδίδουν τα ενσωματωμένα και πιστοποιημένα στις νατοϊκές δομές έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα για να συκοφαντήσουν τον πρόεδρο Άσαντ. Πρόκειται για συγκεκαλυμμένη και οργανωμένη εισβολή από ΗΠΑ-ΝΑΤΟ μέσω αντιπροσώπων(τζιχαντιστών) που είναι η μοντέρνα εκδοχή των πολέμων.  Το ίδιο έγινε στη Λιβύη, αλλά και στην Ουκρανία, όπου οι αντιπρόσωποι εδώ είναι οι ναζί. Είναι τέτοιο το μέγεθος του τρόμου που σκορπάνε τα τζιχάντια, ώστε οι περισσότεροι Σύροι κοιτάνε πώς να φύγουν αντί να καταταγούν στο στρατό και να υπερασπιστούν τη πατρίδα τους. Η χειμαρρώδης αυτή φυγή ενισχύεται, διευκολύνεται και χρηματοδοτείται στη βάση ενός πολύ καλά οργανωμένου σχεδίου από την   CIA και νατοϊκές υπηρεσίες, υλοποιούμενη από συγκεκριμένες ΜΚΟ, σκοτεινά Ιδρύματα,  Ευρωπαϊκά ταμεία και τοπικούς κυβερνητικούς παράγοντες των χωρών διέλευσης και υποδοχής, όπου γίνεται βέβαια και μεγάλο πλιάτσικο των σχετικών κονδυλίων.  Διαθέτουν τεράστια χρηματικά ποσά για να «αδειάσουν» τη χώρα και να μείνει έτσι ανυπεράσπιστη στην επέλαση των ισλαμοφασιστών, που στη συνέχεια θα την παραδώσουν στα δυτικά μονοπώλια, όπως ακριβώς στη Λιβύη. Είναι το πιο οργανωμένο και απεχθές έγκλημα στην Ιστορία μετά την «Τελική Λύση» του Χίτλερ. Ήδη έχουν ξεριζώσει το ένα τρίτο (7.000.000) του πληθυσμού της χώρας που σπρώχνοντάς το σε Τουρκία και Ελλάδα υφίσταται τα πάνδεινα από συνεργαζόμενα κυκλώματα δουλεμπόρων και κάθε λογής εκμεταλλευτών, που έχουν στήσει «επιχειρήσεις» δισεκατομμυρίων ευρώ. Στη συνέχεια, αφού δημιουργήσουν σωρεία προβλημάτων κυρίως στη χώρα μας, προωθούνται στην «πολιτισμένη» Ευρώπη όπου βιομήχανοι κι επιχειρηματίες περιμένουν πως και πώς να δείξουν την «αλληλεγγύη» τους, προσφέροντάς τους εργασία με μισθούς Βουλγαρίας που ήταν ένα από  τα ζητούμενα αυτής της επέμβασης: Η απόκτηση πάμφθηνου και υπάκουου εργατικού δυναμικού μέσω της  καταστροφής άλλων χωρών. Αυτός όμως είναι ο καπιταλισμός.

 ΣΤΗΝ ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ και υποκριτική ΕΕ που συνεργεί στην εξαθλίωση λαών και διάλυση χωρών όπως η Συρία, κάνουν δήθεν Συνόδους Κορυφής  για τους πρόσφυγες, αλλά το μόνο που συζητάνε είναι το πώς θα διαχειριστούν την κατάσταση που διαμόρφωσαν, ώστε να αυξήσουν τα κέρδη τους από την εκμετάλλευση  των ανθρώπων που έδιωξαν από τον τόπο τους. Σ’ αυτήν την Ευρώπη και τις εγκληματικές της πολιτικές υποκλίνεται η «αριστερή» μας κυβέρνηση, υποσχόμενη και στήριξη σε ενδεχόμενη ανοιχτή νατοϊκή επέμβαση στη Συρία που θα μας φέρει αντιμέτωπους με τη Ρωσία. Το κολοσσιαίο λάθος που έκανε ο ελληνικός λαός τον Σεπτέμβρη ψηφίζοντας Μνημόνιο και παραμονή στην ΕΕ,  θα μας εμπλέξει  σε πολύ άσχημες περιπέτειες.

                                     Κ. Α. Αποστολόπουλος

                            Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης       

                                                   

                          Εκλογές: και εγένετο ΠΑΣΟΚ

ΤΟ ΚΟΜΜΑ που ταλαιπώρησε τη χώρα για 40 χρόνια δεν το βάζει κάτω. Μετά το πρώτο μνημονιακό χτύπημα και την διάλυση του κόμματος, οι Πασόκοι της διασποράς δεν έμειναν άστεγοι. Έτρεξαν να χωθούν στον ανερχόμενο Σύριζα και πουλώντας αντιμνημόνιο κατάφεραν, με την πολυετή τεχνογνωσία στην ίντριγκα και την διαπλοκή που κατέχουν, να αναδειχθούν σε κύρια συνιστώσα του. Με την αμέριστη συμβολή των ευρωατλαντιστών, εξεδίωξαν όλες τις αριστερές φωνές από το κόμμα και την προηγούμενη κυβέρνηση, μετατρέποντας τον ΣΥΡΙΖΑ σε καθαρό ΠΑΣΟΚ νούμερο 2. Έτσι μετά τον ανασχηματισμό, που χρησιμοποίησαν εκλογές για να γίνει, σε όλα τα υπουργεία βρίσκει κανείς υπουργούς, αναπληρωτές, γενικούς γραμματείς  από το βαθύ ΠΑΣΟΚ. Το κόμμα που καπηλευόμενο το όνομα της αριστεράς και του σοσιαλισμού διέπρεψε στη ρεμούλα, στη διαφθορά και στη διαπλοκή. Έβαλε την Ελλάδα στην παγίδα του ευρώ, έφερε την τρόϊκα και το μνημόνιο μετατρέποντας τη χώρα σε αποικία χρέους. Τώρα συνεχίζει, αναβαθμισμένο με «νωπή εντολή» από  απερίσκεφτους ψηφοφόρους μαζί με τους καλούς μαθητές της παρέας  Τσίπρα, το έργο της συστηματικής λεηλασίας της χώρας και της εξαθλίωσης του λαού της. Κι αυτό πιθανόν να γίνει χωρίς μεγάλες λαϊκές αντιδράσεις καθώς η μακρόχρονη πασοκική κυριαρχία έχει αφοπλίσει τη διάθεση των λαϊκών μαζών για μαχητικές διεκδικήσεις, απέναντι στις όλο και πιο σκληρές ευρωπαϊκές καπιταλιστικές πολιτικές

.

ΤΟ ΠΑΣΟΚ της Φώφης μαζί με το ΠΑΣΟΚ του Τσίπρα συγκεντρώνουν 42% του εκλογικού σώματος, ποσοστό που πήρε κάποια φορά ο Ανδρέας στα καλύτερά του. Αδιανόητο κι όμως συνέβη. Και συνέβη διότι η τεχνογνωσία της χειραγώγησης των μαζών, μέσω κυρίως της συνεργασίας  δημοσκόπων και ενσωματωμένων ΜΜΕ, έχει φτάσει στα ύψη. Επί ένα μήνα βομβάρδιζαν σε 24ωρη βάση το λαό με τη δήθεν ισοπαλία ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ. Ο φόβος μην επανέλθει «το παλιό», η Δεξιά, όπως διέδιδαν, συγκράτησε τους υπό έξοδο απογοητευμένους συριζαίους στο «μαντρί» με συνέπεια οι φυσικοί τους υποδοχείς, το ΚΚΕ και η ΛΑ.Ε, να υποστούν πλήγμα. Το μεν ΚΚΕ δεν πήρε την τρίτη θέση όπως αναμενόταν, η δε ΛΑ.Ε έμεινε εκτός Βουλής.   Ουσιαστικά, πριμοδότησαν έτσι τα φασιστοειδή της Χ.Α, που κατέλαβε άνετα την τρίτη θέση για να χρησιμοποιηθεί σαν λύση ύστατης ανάγκης όταν το σύστημα βρεθεί σε κίνδυνο. Συνετέλεσαν δε ώστε να μπει στη Βουλή το γελοίο εννεαμελές μπουλούκι του Β. Λεβέντη.  Παρ’ όλα αυτά, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς πως γίνεται ένας λαός που βρίσκεται στον έκτο χρόνο της κρίσης να παραπλανάται σε τέτοιο βαθμό, ενώ βλέπει και ξέρει την αλήθεια, ώστε να ψηφίζει πάλι τους «δοκιμασμένους». Αυτούς που του υπόσχονται την αρπαγή του εισοδήματος και της περιουσίας του, προκειμένου να «μείνουμε στο ευρώ». Γι αυτόν τον ομαδικό μαζοχιστικό παραλογισμό μόνο σε ψυχολόγους και ψυχιάτρους πρέπει να προστρέξουμε. Ίσως έχουν την εξήγηση ότι οι ψηφοφόροι θέλγονται από την πλάνη γιατί δεν μπορούν να αντέξουν τη διάσταση της καταστροφής που έρχεται.

ΝΙΚΗΤΗΣ των εκλογών βέβαια είναι η τροϊκα και κυρίως το Βερολίνο αφού ένας στους δύο ψηφοφόρους  προτίμησε να μην προσέλθει στις κάλπες, πιστεύοντας ότι έτσι τιμωρεί τους υπεύθυνους της κατάντιας του. Όμως πέτυχε ακριβώς το αντίθετο. Δια της αποχής ψήφισε υπέρ της πολιτικής που του επιβάλλεται και τον μετατρέπει σε δουλοπάροικο. Ας ελπίσουμε όμως ότι όσοι/ες έμειναν μακριά από τις κάλπες θα κατέβουν στους δρόμους για να ανατρέψουμε στη πράξη τα μνημόνια, αλλιώς θα μπούμε σε μια σκοτεινή εποχή όπου ο φασισμός θα πλασαριστεί σαν δήθεν αντισυστημική φωνή σε ένα ενιαίο κοινοβουλευτικό μπλόκ μνημονιακών δυνάμεων στήριξης των πιο ακραίων καπιταλιστικών πολιτικών της ευρωσυμμορίας. Η κατάσταση που διαμορφώνεται στη χώρα μας είναι τραγική, καθώς τα κέντρα λήψης αποφάσεων για το μέλλον του τόπου μας βρίσκονται μακριά, στις μητροπόλεις του άγριου, απάνθρωπου καπιταλισμού: Βρυξέλλες,  Ουάσιγκτον και κυρίως Βερολίνο. Στα πλαίσια παραχώρησης της εθνικής μας κυριαρχίας, οι δανειστές για να εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη αφαίμαξη του λαού και την λεηλασία της χώρας, όρισαν σαν νέο κυβερνήτη της Ελλάδας, τον ολλανδό Μάαρτεν Φερβέϊ, έναν ευρωπαίο επίτροπο,  που είναι γενικός διευθυντής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ανατέθηκε η προεδρία της εικοσαμελούς Task Force (Ομάδας Δράσης) για την Ελλάδα. Τα καθήκοντά του είναι ο διαρκής έλεγχος της ακριβούς εφαρμογής των μνημονίων που ψηφίστηκαν κι έγιναν αποδεκτά από τις τελευταίες μνημονιακές κυβερνήσεις.  Αυτός και η ομάδα του αναλαμβάνουν πλέον την σύνταξη νόμων και νομοθετημάτων για την «εύρυθμη λειτουργία» του ελληνικού «κράτους», σύμφωνα με τις επιθυμίες των τροϊκανών εντολέων του. Και γράφω «κράτος», σε εισαγωγικά, διότι στο διοριστήριο του Φερβέϊ  η Ελλάδα δεν αναφέρεται ως κράτος αλλά ως «περιοχή υπό την εποπτεία της ΕΕ».  Τους νόμους αυτούς θα είναι υποχρεωμένοι να ψηφίζουν στη Βουλή, χωρίς την παραμικρή αντίρρηση, όλοι όσοι ξετσίπωτα κόπτονται ότι το «3^ο μνημόνιο ήταν αναγκαίο για την σωτηρία της πατρίδας». Αλλιώς δεν θα χρηματοδοτείται (με τον γνωστό εκβιαστικό  τρόπο) η χώρα. Δηλαδή στη Βουλή, εκτός του ΚΚΕ, θα υπάρχει ένα κοπάδι ΝαιΝαίδων από όλα τα άλλα κόμματα που απλά θα υπογράφουν χωρίς καν να μπαίνουν στο κόπο να διαβάσουν (δεν χρειάζεται αφού δεν δικαιούνται να κάνουν μη αρεστές τροποποιήσεις)  εισαγόμενους, έτοιμους εφαρμοστικούς  νόμους ξεκληρίσματος των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων, εκποίησης της χώρας μας στους εγχώριους και ξένους «επενδυτές» της αρπαχτής έναντι πινακίου φακής και πλούσιας χρηματοδότησης του τραπεζικού συστήματος. Ωστόσο,  ο  ολλανδός και το ασκέρι του δεν θα αρκεστούν μόνο στη σύνταξη νόμων.  Σύμφωνα με τους όρους του τρίτου μνημονίου, τους παρέχονται πλήρεις εξουσίες διακυβέρνησης της χώρας αφού όλα τα υπουργεία και οι βασικές υπηρεσίες της «περιοχής» θα είναι υπό τον άμεσο έλεγχό τους. Γι αυτό και όλοι οι γενικοί γραμματείς των υπουργείων, για σιγουριά, είναι ήδη διορισμένοι από την τρόϊκα. Όλα τα έσοδα του κράτους θα πηγαίνουν σε ένα Ταμείο εγγυήσεων ελεγχόμενο από την τρόϊκα, όπως και ο τομέας τραπεζικών επενδύσεων. Όλη η περιουσία του ελληνικού (κάποτε) κράτους θα «αξιοποιηθεί» από τον ολλανδό ο οποίος θα την ξεπουλήσει για να εξοφλήσει πρώτα και κύρια τους γερμανούς απατεώνες-πιστωτές. Θα έχουμε λοιπόν μια εικονική, τυπική κυβέρνηση και Βουλή, υπό τον ολλανδό γκαουλάϊτερ στη θέση του γερμανού Ράϊχενμπαχ. Ο εντολοδόχος πρωθυπουργός Τσίπρας, ο Καμένος και λοιποί ανήθικοι εξαπατητές του ελληνικού λαού, θα παριστάνουν πως κυβερνούν κοροϊδεύοντας τους εαυτούς τους αλλά τσακίζοντας τον λαό. Τελικά, οι εκλογές δεν ήταν παρά το απαραίτητο μέσο παραγωγής μιας απόλυτα ελεγχόμενης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας που θα «διευκολύνει» την διακυβέρνηση αυτής της περιοχής (όχι κράτους πια) από τον ολλανδό Φερβέϊ. Για ποιο παράλληλο πρόγραμμα λοιπόν μιλάνε ο Τσίπρας και η αυλή του;

ΣΑΡΑΝΤΑ χρόνια στην ΕΕ και εξήντα στο ΝΑΤΟ έχουν προκαλέσει ανείπωτη καταστροφή στο ψυχισμό των Ελλήνων. Οι χαμερπείς και δουλοπρεπείς έχουν αυξηθεί επικίνδυνα. Το σύνδρομο κατωτερότητας έγινε γνώρισμα των περισσότερων. Το ξένο είναι πάντα το καλλίτερο. Οι περισσότεροι δεν τολμούν να σκεφτούν έξοδο από την ΕΕ, όπως εκείνοι που παραμένοντας χρόνια έγκλειστοι σε ένα ίδρυμα παθαίνουν ιδρυματισμό. Δεν ξέρουν τι να κάνουν εκτός ιδρύματος και προτιμούν μέσα στο ίδρυμα. Για πάρα πολλούς η περηφάνια είναι άγνωστη και η αυτοπεποίθηση χαμένη. Όλοι/ες αυτοί/ες κλήθηκαν και με την ψήφο τους επικύρωσαν την εξαθλίωση όλων μας,  δίνοντας την ευκαιρία για «δεύτερη φορά αριστερά». Ξαναεπέλεξαν τον Τσίπρα  γιατί δηλώνει «αριστερός», τους υπόσχεται την ασφάλεια της Ευρωφυλακής, είναι νέος κι έχει ελκυστική φυσική παρουσία. Έτσι για κεντρικό προεκλογικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ είχαν το «ψηφίζουμε για πρωθυπουργό». Ούτε για πρόγραμμα, ούτε για σχέδια, ούτε για προοπτική, αλλά για πρωθυπουργό. Ήξεραν ότι τα τρία αυτά πράγματα θα λειτουργήσουν, σε συνδυασμό και με τον φόβο για καταστροφή εκτός ευρώ, σαν κουρτίνα απόκρυψης  της πλάνης για την ασφάλεια που δήθεν παρέχουν τα  μνημόνια εντός ευρώ. Και πέτυχαν.   Όμως,  όσοι αντάλλαξαν την ελευθερία με την ασφάλεια θα διαπιστώσουν για άλλη μια φορά ότι χάνουν και την ελευθερία και την ασφάλεια.

                                                        Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                         Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης   

                 

                                                 Oι  μνημονιακές εκλογές

Ένας λαός που εκλέγει διεφθαρμένους, κλέφτες, προδότες και απατεώνες δεν είναι θύμα είναι συνεργός τους. ( Τζόρτζ  Όργουελ)

Η  ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ σπείρα-κατασκευαστής  των μνημονιακών πολιτικών, σε συνεργασία με το ντόπιο παράρτημά της, τους ολιγάρχες και το «δικό» τους πολιτικό προσωπικό (ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ,ΑΝΕΛ) ζητούν επιτακτικά τη γρήγορη επικύρωση-νομιμοποίηση των κατάπτυστων αντιλαϊκών «συμφωνιών»  του Ιουλίου και από τις λαϊκές μάζες, μέσω των εκλογών εξπρές της 20^ης Σεπτεμβρίου, πριν νοιώσουν τα καταστροφικά τους αποτελέσματα από τον επόμενο κιόλας μήνα. Με τις κατευθυνόμενες και κατά παραγγελία δημοσκοπήσεις και έναν ορυμαγδό κινδυνολογίας και καταστροφολογίας για τις λύσεις εκτός ΕΕ, σπρώχνουν (χωρίς να τους πολυβγαίνει) τον σμπαραλιασμένο κι απρόσεχτο ελληνικό λαό στη δοκιμασμένη παγίδα ενός νέου δικομματισμού (ΝΔ – υπόλοιπο ΣΥΡΙΖΑ), που του υπόσχεται έναν αργό βασανιστικό θάνατο, «εντός του κοινού μας σπιτιού». Στη φυλακή της ΕΕ. Βιάζονται για την «Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση» (ίδια απάνθρωπη οικονομική και κοινωνική πολιτική για όλα τα κράτη -μέλη), που προωθούν εδώ και χρόνια οι ευρωτοκογλύφοι, στα πλαίσια της οποίας όμως δεν υπάρχει κανένα  περιθώριο για άσκηση εθνικής οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής. Όλα πρέπει να λειτουργούν για τα συμφέροντα των τραπεζικών κι επιχειρηματικών ομίλων σε βάρος των απλών εργαζομένων. Κι αυτό ακριβώς το πετυχαίνουν με τις μνημονιακές πολιτικές. Δηλαδή με ασφυκτικές πολιτικές αέναου δανεισμού και εξυπηρέτησής του που παράγει συνεχώς χρήμα από το μηδέν για τα καπιταλιστικά παράσιτα της ΕΕ, οδηγώντας παράλληλα σε εξαθλίωση τεράστιες λαϊκές μάζες.  Οι όποιες κυβερνήσεις αναδειχθούν πρέπει να εξυπηρετούν αυτόν τον κεντρικό στόχο των ευρωαπατεώνων. Αυτό βιώνουμε ήδη στη χώρα μας όπου, αν πιστέψουμε στις δημοσκοπήσεις, ο ίδιος ο φοβισμένος κι απελπισμένος λαός σκάβει το λάκκο του με τα ίδια του τα χέρια πριμοδοτώντας την μνημονιακή εξάδα κομμάτων (ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ- Ένωση Κεντρώων), που έχουν ως προεκλογικό τους πρόγραμμα μόνο το μνημόνιο. Κι αυτό σαν συνέπεια των αυταπατών και ψευδαισθήσεων που καλλιέργησε ο όλος ΣΥΡΙΖΑ (ΣΥΡΙΖΑ+ΛΑ.Ε) προκαλώντας τελικά  τεράστια ζημιά στο λαϊκό κίνημα. Τα έξη κόμματα  δίδαξαν και διδάσκουν τον λαό πώς να υποχωρεί και πώς να υποτάσσεται. Πώς να συμβιβάζεται με τα ελάχιστα και να μην διεκδικεί γιατί δήθεν «δεν γίνεται αλλιώς», εγκλωβίζοντας μεγάλες μάζες ανθρώπων που είναι σε απόγνωση, στο δρόμο του ραγιαδισμού. Νεκρανάστησαν λοιπόν  την πασπαρτού ΔΗΜΑΡ και την συγκόλλησαν στη παρέα της Φώφης για να φτιάξουν τον «τρίτο πόλο», που θα προσκολληθεί με τη σειρά του στο νέο κυβερνητικό σχήμα που σχεδιάζουν. Προωθούν επίμονα το συρικνούμενο ευρωΠΟΤΑΜΙ . Επανέφεραν στη δημοσιότητα τον περιθωριακό Β. Λεβέντη, ένα γηραλέο, γελοίο τηλεοπτικό προϊόν των παλαιών σκουπιδοκάναλων  που κάποτε ψυχαγωγούσε τον κάθε πικραμένο με τις απειλητικές του μπούρδες. Σκάϊ, Μega, ΑΝΤ1 - τα βασικά κανάλια της διαπλοκής και προώθησης των μνημονίων- έχουν αναλάβει εργολαβικά την αναβάθμισή του σε συστημικό πολιτικό παράγοντα αφού αυτός ο σοβαροφανής γελωτοποιός διαφημίζει παντού την αναγκαιότητα των μνημονίων. Τον κατέστησαν χρήσιμο παίκτη στο κατακερματισμένο πολιτικό τοπίο που διαμόρφωσαν, προτείνοντας στη μερίδα των ανεγκέφαλων, πολιτικά αφελών και χαβαλετζήδων ψηφοφόρων να χάσουν την ψήφο τους…λεβέντικα. Έτσι με την τεράστια διασπορά των ψήφων σε δεκάδες κόμματα και αποκόμματα, περιχαρής η ευρωατλαντική αλητεία και κλεπτοκρατία, είναι σίγουρη  ότι δεν θα τεθούν σε κίνδυνο οι τερατώδεις μηχανισμοί υφαρπαγής κινητής και ακίνητης περιουσίας της χώρας μας και του λαού της που στήθηκαν την τελευταία πενταετία.

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ όπως η ΓΓΔΕ (Γεν.Γραμματία Δημ. Εσόδων), το ΤΑΙΠΕΔ, η ΕΛΣΤΑΤ, το ΤΧΣ, το νέο υπερΤαμείο εκποίησης της Δημόσιας περιουσίας, το Δημοσιονομικό Συμβούλιο καθώς και  δεκάδες μικρότερα δήθεν ανεξάρτητα  όργανα και τεχνικά κλιμάκια που επέβαλαν οι Τροϊκανοί, ασκούν μια τρομακτική εποπτεία και έλεγχο σε κάθε είδους δραστηριότητα στη χώρα και δεν επιτρέπουν την παραμικρή απόκλιση από τα «συμφωνηθέντα». Όλοι αυτοί οι «ανεξάρτητοι» μηχανισμοί κηδεμονίας και λεηλασίας της χώρας, διοικούνται από μικτά συμβούλια υψηλά αμειβόμενων «ελλήνων» και τροϊκανών ανθρώπων της αγοράς, που δεν υπόκεινται σε κανενός είδους έλεγχο. Δεν λογοδοτούν σε κανέναν. Έχουν απαλλαγεί εκ προοιμίου από ποινικές και αστικές ευθύνες για όποιες αποφάσεις λάβουν. Έχουν στόχο την ιδιωτικοποίηση και τον πλήρη έλεγχο της διαχείρισης του κράτους αφού, δια νόμου, παρακάμπτουν και τον κοινοβουλευτικό έλεγχο δημιουργώντας τετελεσμένα. Συνεπώς  όποια σύνθεσης κυβέρνηση της χώρας προκύψει, θα έχει διακοσμητικό, διεκπεραιωτικό  χαρακτήρα και δεν θα έχει κανένα λόγο στη σχεδίαση και άσκηση δικής της πολιτικής. Για μεγαλύτερη δε σιγουριά, η μαφία των Βρυξελλών  θα αξιολογεί ακόμα κι αυτά τα «ανεξάρτητα» όργανα-μηχανισμούς στη  χώρα, ανά τακτά χρονικά διαστήματα από άλλο, καθαρά ευρωπαϊκό, «ανεξάρτητο» πάλι όργανο για να αποτρέπει τυχόν αποκλίσεις από τις κατευθύνσεις που  τους έχουν δοθεί.  Αντιλαμβάνεσθε λοιπόν σε τι δεσμωτήριο έχει εγκλωβιστεί  η χώρα και ο λαός της και τι κολοσσιαίος αγώνας χρειάζεται να γκρεμίσουμε αυτές τις δομές, να εκδιώξουμε την ξένη ακρίδα και να ξαναπάρουμε τη χώρα στα χέρια μας. Άρα, οι μπούρδες  της Τσιπραϊκής κλίκας περί «παραλλήλου προγράμματος» που δήθεν θα απαλύνει την σκληρότητα των μνημονιακών μέτρων μόνο σαν ανέκδοτο μπορεί να ακούγονται. Οι «κουτόφραγκοι» έχουν πάρει τα μέτρα τους  ώστε τίποτα να μην γίνεται χωρίς την έγκρισή τους.  Από την άλλη είναι φανερό γιατί ο αρχιτσέλιγγας Μεϊμαράκης, στη σικέ τηλεμαχία της προηγούμενης Δευτέρας, κάλεσε τον δήθεν «ακατάδεχτο» Τσίπρα να περνούν την ώρα στα γραφεία των κομμάτων τους με  καφεδάκι και αστειάκια, καθώς γνωρίζει ότι όποιο κυβερνητικό σχήμα και να προκύψει από τις εκλογές, θα κινηθεί στις ήδη στρωμένες μνημονιακές ράγες. Όλα εμπεριέχονται στα μνημόνια και τυχόν παραλείψεις ή διευκρινήσεις θα έρχονται με μαίηλ από τις Βρυξέλλες. Απώτατος σκοπός των ευρωγκάνγκστερ είναι η αδυναμία αποπληρωμής των δανείων και η αρπαγή της εθνικής περιουσίας από το νέο υπερταμείο που ελέγχει η εταιρεία του Σόϊμπλε.

ΓΙΑ ΝΑ ΓΟΝΑΤΙΣΟΥΝ πιο γρήγορα τη χώρα μας, κατευθύνουν πάνω της δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες την εβδομάδα σε μια επιχείρηση που έχει οργανωθεί και συντονίζεται από ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ σε συνεργασία με τους ανελέητους ισλαμοφασίστες του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ) που δήθεν το καταπολεμούν. Πρόκειται για μια καλοστημένη επιχείρηση που σύμφωνα με υπολογισμούς και έρευνες της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τη μετανάστευση, έχει αποφέρει περί τα 10 δις δολάρια την τελευταία τριετία σε συνεργαζόμενα κυκλώματα δουλεμπόρων κι από τις δύο πλευρές του Αιγαίου μέχρι και τη Γερμανία, σε ΜΚΟ, σε διεφθαρμένους κρατικούς υπαλλήλους και σε υψηλόβαθμα στελέχη των μηχανισμών της ΕΕ και των ΗΠΑ. Οι αιμοδιψείς δολοφόνοι του ΙΚ τρομοκρατούν τους κατοίκους της Συρίας και του Ιράκ και τους αναγκάζουν, έναντι αδράς αμοιβής, να περάσουν στην Τουρκία, αδειάζοντας έτσι ολόκληρες περιοχές των χωρών αυτών από τους φυσικούς τους προστάτες.  Η εγκληματική επεμβατική πολιτική ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ επιδιώκει : από τη μια, καταστρέφοντας τις χώρες αυτές να τους αποσπά  ανεμπόδιστα τον φυσικό τους πλούτο, κι από την άλλη με τα εκατομμύρια των προσφύγων που δημιουργούνται, να κατασκευάζει ένα πάμφθηνο εργατικό δυναμικό που θα συμπιέσει προς τα κάτω τις ήδη χαμηλές αμοιβές των εργαζομένων  σε ΕΕ και ΗΠΑ. Το ίδιο ακριβώς άδειασμα της χώρας μας από τους ανθρώπους της, πετυχαίνουν κι εδώ όχι με πόλεμο αλλά με καταστροφικές οικονομικές πολιτικές. Με αυτούς λοιπόν τους διεθνείς δολοφόνους δεν διαπραγματευόμαστε το πως θα μας εκτελέσουν. Προετοιμαζόμαστε κι οργανώνουμε μια μεγάλη λαϊκή συμμαχία για να τους αντιμετωπίσουμε με όποιο μέσο και τρόπο χρειαστεί. Εγκαταλείπουμε τη λογική του «δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς» και  ενισχύουμε  με την ψήφο μας το ΚΚΕ που κινείται σε τροχιά εκτός ΝΑΤΟ και ΕΕ με στόχο ο λαός να γίνει επιτέλους ιδιοκτήτης της χώρας και του μεγάλου πλούτου της.

                                             Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                    Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης  

               

            Μνημόνια  διαρκείας  και  εκλογές

Στις δυτικές «δημοκρατίες» ( ΗΠΑ- ΕΕ), έχουν βρει τον τρόπο να παρατείνουν τη ζωή και να παγιώνουν την κυριαρχία του οικονομικού τους συστήματος, του καπιταλισμού. Εξαπατούν τον κόσμο με απανωτές  εκλογές εκφέροντας και το απίθανο ιδεολόγημα ότι «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα». Αρκεί η προσφυγή στις κάλπες κι όλα λύνονται. Διότι γνωρίζουν ότι από τις κάλπες ουδέποτε έχει προκύψει φιλολαϊκή λύση, απλά γίνεται ανανέωση προς το χειρότερο, των διαχειριστών του συστήματος. Οι ολιγαρχίες της κάθε χώρας φτιάχνουν δεκάδες κόμματα με τα πιο απίθανα  ονόματα -αλλά με την ίδια πολιτική- ώστε να ξεγελούν το λαό ότι υπάρχει δημοκρατία αφού έχει την ελευθερία επιλογής του κόμματος που θέλει να κυβερνήσει. Δεν φοβούνται για το πιο κόμμα θα επικρατήσει γιατί όλα, εκτός των κομμουνιστικών, λειτουργούν για  την διατήρηση και διασφάλιση του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, που όμως οδηγεί στην άγρια εκμετάλλευση των εργαζομένων, άρα στην άμετρη κερδοφορία των κεφαλαιοκρατών. Κι ενώ πιστεύεις ότι ψηφίζεις άφοβα κι ελεύθερα, ουσιαστικά  επιλέγεις τον δυνάστη σου, δηλαδή τη μερίδα εκείνη του κεφαλαίου που χρηματοδότησε και στήριξε το κόμμα που ψήφισες.

ΕΤΣΙ ΟΠΟΙΟ κόμμα κι αν εκλεγεί, μετά τις ανούσιες, κραυγαλέες και κοστοβόρες προεκλογικές φιέστες, συνεχίζει από εκεί που σταμάτησαν τα προηγούμενα ώστε να έχουμε «συνέχεια του κράτους», δηλαδή συνέχεια στην κερδοφορία του κεφαλαίου, συνέχεια στη διαφθορά και στη διαπλοκή, με παράλληλη ραγδαία φτωχοποίηση του λαού. Το πρόβλημα λοιπόν για το λαό δεν λύνεται μέσω της κάλπης, αν με την ψήφο του στέλνει εκ περιτροπής το ένα ή το άλλο συστημικό κόμμα στους κυβερνητικούς θώκους. Δεν λύνεται αν «τιμωρεί» τους μεν σαν ανίκανους και «διορίζει» τους δε σαν ικανούς. Στη χώρα μας θα λυθεί αν τιμωρήσει ουσιαστικά την πλουτοκρατία μαζί με τους πολιτικούς της εκπροσώπους (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΝΔ-ΠΟΤΑΜΙ-ΠΑΣΟΚ-ΧΑ). Αν, κατεβαίνοντας στους δρόμους, επιλέξει και με την πάλη του  επιβάλει έναν άλλο τρόπο ανάπτυξης προς όφελος των δικών του συμφερόντων και υπέρ του δικαιώματος στη ζωή.  Δεν πρόκειται για κάτι εύκολο, ο λαός θα χρειαστεί να ματώσει για να πάρει τη χώρα στα χέρια του, καθώς αυτοί που νέμονται την εξουσία δεν θα του την παραδώσουν αμαχητί. Χρειάζεται λοιπόν συστηματική και οργανωμένη δουλειά μέσα από την ένταξη σε ταξικά συνδικάτα (ΠΑΜΕ) και οργανώσεις ώστε ο αγώνας να έχει χειροπιαστό αποτέλεσμα. Από την άλλη,  τα ψευτοαριστερά κόμματα και κινήματα τύπου ΣΥΡΙΖΑ και της αποσχισθείσας ΛΑ.Ε, δεν θέτουν θέμα πάλης για ανατροπή του παρόντος βάρβαρου συστήματος αφού ούτε που διανοούνται την έξοδο από την καπιταλιστική κόλαση της ΕΕ.  Η έξοδος από την Ευρωζώνη (ΕΖ) αλλά παραμονή στην ΕΕ που προβάλλει η ΛΑ.Ε, δεν μας γλυτώνει από την βάναυση κυριαρχία των ευρωπαϊκών κανόνων που ευνοούν μόνο τους μεγάλους τραπεζικούς κι επιχειρηματικούς ομίλους. Τα στελέχη της ΛΑ.Ε έχουν μεγάλη ευθύνη διότι όχι μόνο δεν παρεμπόδισαν αλλά συνέπραξαν και από υπουργικές θέσεις, είτε με την σιωπή τους είτε με την συμμετοχή τους, στην εφτάμηνη μεθόδευση της ηγετικής κλίκας του Σύριζα  να οργανωθεί και να πλασαριστεί το τρίτο μνημόνιο. Δυστυχώς, αυτού του είδους τα κινήματα παίζουν-και στη χώρα μας και παγκοσμίως- το ρόλο αναχώματος για παρεμπόδιση της ριζοσπαστικοποίησης των λαϊκών μαζών και πολύ εύκολα μεταλλάσσονται σε διαχειριστές του συστήματος που υποτίθεται καταπολεμούν. Με τη ρητορική τους χειραγωγούν τον λαό να παραμένει εγκλωβισμένος και να βολοδέρνει στη φυλακή της ΕΕ χωρίς καμία ελπίδα διεξόδου. Η ΛΑ.Ε  παίζει ήδη το ρόλο του αριστερού αμορτισέρ στους εκκωφαντικούς κραδασμούς που προκαλεί το δεξιό καθαρά μνημονιακό  κουφάρι του ΣΥΡΙΖΑ που απόμεινε μετά την διάσπαση και τις αποχωρήσεις μελών και στελεχών του. Ο Σύριζα, με την διάσπασή του μπήκε σε πορεία αποσύνθεσης. Ακόμα κι αν κερδίσει τις εκλογές ο Τσίπρας, θα είναι η αρχή του τέλους και για το κόμμα και για τον ίδιο.  Αυτό το έχει δείξει η κρίση.  Τα μνημόνια καταπίνουν τους διαχειριστές τους. Θα υπάρξει συνεπώς σοβαρό πρόβλημα μετά τις εκλογές για το ποιος θα ηγηθεί της συγκυβέρνησης που θα προκύψει για να εφαρμόσει σωρευτικά τα τρία μνημόνια, καθώς ο πρωθυπουργός αυτός θα υπογράψει το πολιτικό του τέλος. Τη λύση βέβαια, αν δεν τη δώσει ο λαός με τις κινητοποιήσεις του, θα τη δώσουν οι γερμανοί προστάτες τους που θα επιλέξουν ποιόν θα «κάψουν». 

ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ  ΕΖ η χώρα μας υπέστη πλήρη αποδιοργάνωση της οικονομίας  και της κοινωνίας. Η βιομηχανία της σε μεγάλο βαθμό διαλύθηκε, η γεωργία δέχτηκε αποφασιστικό πλήγμα από το απότομο άνοιγμα στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και ο δανεισμός με χαμηλά επιτόκια έκαναν αυτή την διαδικασία αρχικά να φαίνεται ανώδυνη. Ήταν όμως μια καλοστημένη παγίδα για να μπούμε στο λαβύρινθο του χρέους από τον οποίο δεν θα βγούμε ποτέ μέσω των μνημονίων αλλά μόνο με μονομερή διαγραφή του, καθώς πρόκειται για εντελώς παράνομο κι επαχθές φορτίο στις πλάτες του ελληνικού λαού.  Με το ευρώ έγινε και γίνεται μια γιγαντιαία μεταφορά πόρων στις ισχυρότερες οικονομίες του Βορρά που δεν πρόκειται ποτέ να επιστραφούν στο Νότο. Η ΕΖ είναι ένας σκληρός κλεπτοκρατικός μηχανισμός με άτεγκτους κανόνες που δεν συμβιβάζεται με τίποτε διαφορετικό απ’ αυτούς. Η ένταξη στο ευρώ προϋποθέτει, διαρκή και άγρια λιτότητα, απορύθμιση αγορών, ιδιωτικοποιήσεις, εκμηδενισμό του Δημοσίου, πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, διαρκή εποπτεία από τους αγύρτες της ΕΖ κλπ. Δηλαδή έναν αργό βασανιστικό θάνατο καθώς δεν  σου αφήνουν κανένα περιθώριο για φιλολαϊκές μεταρρυθμίσεις. Τους ενδιαφέρει μόνο να στήσουν προτεκτοράτα του σύγχρονου χρηματιστηριακού φασισμού. Σ’ αυτό λοιπόν το κολαστήριο για τους λαούς, ο παραιτηθείς πρωθυπουργός  που «νοιώθει δικαιωμένος και υπερήφανος γιατί η επιλογή του συνιστά πράξη ευθύνης», υπόσχεται ότι αν εκλεγεί, θα πατάξει την φοροδιαφυγή, την διαφθορά και την διαπλοκή στη χώρα μας και ότι έτσι «θα εξομαλύνει τις σκληρές συνέπειες του μνημονίου». Κι αυτά τα λέει χωρίς ίχνος ντροπής σε μια ρημαγμένη κοινωνία, σε ένα λαό οργισμένο από τη συνεχή κοροϊδία, από το ψέμα κι από τις πλαστές υποσχέσεις αυτού του ίδιου. Όμως θα συμβεί ακριβώς το αντίθετο, γιατί η ευρωζώνη είναι η κοιτίδα αυτών των φαινομένων. Με αυτά έχουν δημιουργηθεί μεγάλα στρώματα βολεμένων και συνενόχων στο έγκλημα που εξελίσσεται κατά του κόσμου της εργασίας και του μόχθου. Όλα αυτά, όχι μόνο δεν θα παταχθούν αλλά θα διογκωθούν, γι αυτό και οι μεγάλοι βαρόνοι της διαπλοκής, οι ειδικοί της φοροαποφυγής πανηγυρίζουν ήδη για το νέο μνημόνιο καθώς μυρίζονται τα τεράστια κέρδη που θα τους αποφέρει. Κάθε μέρα που περνάει –με τις μνημονιακές πολιτικές ενεργές - η χώρα πουλιέται κομμάτι-κομμάτι, γεμίζει κοινωνικά ερείπια και ο λαός της βυθίζεται στο τέλμα της εξαθλίωσης και της ανυποληψίας.  Οι κάθε είδους «συμφωνίες» με τους ευρωπαίους δυνάστες που υπόγραψαν ή πρόκειται να υπογράψουν τα μνημονιακά ασπόνδυλα όλων των ευρώδουλων κομμάτων της χώρας μας, θα υποθηκεύσουν τη ζωή μας στους τραπεζίτες για όσο θα υπάρχει η ΕΕ. Η χώρα συνεχώς θα καταρρέει μέχρι να καταντήσει μια Ελεύθερη Οικονομική Ζώνη για τη διεθνή επιχειρηματική και κερδοσκοπική αλητεία. Οι  εκλογές αυτές λοιπόν είναι πολύ πιο σημαντικές  από όλες τις προηγούμενες. Κρίνεται η ίδια η ύπαρξη της πατρίδας μας και το αν στο εξής θα ζήσουμε σαν άνθρωποι ή σκλάβοι. Προσέξτε τι θα ψηφίσετε, γιατί αν ενισχύσετε τους μνημονιακούς θα σας πουν αύριο ότι έχουν τη «νωπή εντολή» σας να ξεχαρβαλώσουν ό,τι έχει απομείνει όρθιο. Ειδικά ο αριστερός κόσμος που ένοιωσε προδομένος ακολουθώντας τον ΣΥΡΙΖΑ, να συναντηθεί και να δυναμώσει το ΚΚΕ που απόδειξε στην πράξη  την ορθότητα της σθεναρής του στάσης να μη συμμετέχει σε ευρώδουλες κυβερνήσεις διαχείρισης του καπιταλισμού.

                                            Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                   Δημοτικός σύμβουλος  Μεσσήνης