Που και πως πάμε

          « Όταν μπεις σε λάθος τρένο, κάθε σταθμός είναι  λάθος σταθμός.» ( αμερικ. παροιμία)

Ο κόσμος εξαπατήθηκε απόλυτα από το πολυτασικό τσούρμο του Σύριζα κι ενώ ψήφισε «πρώτη φορά Αριστερά», άθελά του ψήφισε και για τρίτη φορά  μνημόνιο. Ένα μνημόνιο, που αν δεν το ακυρώσει με την οργανωμένη πάλη του, κυριολεκτικά θα ισοπεδώσει  αυτόν και τη χώρα καθώς η σκληρότητα των απαιτήσεων της συμμορίας των δανειστών και η διαρκής επιτήρηση της εφαρμογής του δεν αφήνει το παραμικρό περιθώριο ελιγμών, όπως ψευδώς διατείνονται οι ΝαιΝαίδες της «περήφανης διαπραγμάτευσης» του Σύριζα. Μιλάμε για απόλυτη κοινωνική καταστροφή. Για ένα αποδεδειγμένα καταστροφικό πρόγραμμα λιτότητας που επινόησαν οι απεχθείς εκπρόσωποι της μεγαλύτερης απάτης της παγκόσμιας ιστορίας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης μαζί με το δολοφονικό ΔΝΤ. Μια απάτη που έχει στηθεί αριστοτεχνικά εδώ και δεκαετίες, καταληστεύοντας όλους τους λαούς της Ευρώπης και όχι μόνο.

ΑΣ ΔΟΥΜΕ για παράδειγμα τι εστί, ο με τον ψευδεπίγραφο τίτλο, νέος(από το 2012) Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ) στον οποίο -μέσα σε ένα περιβάλλον παγκόσμιου κράχ των χρηματαγορών- υπέβαλε αίτηση δανεισμού ύψους 85 δις ευρώ, η ελληνική κυβέρνηση. Ο ΕΜΣ είναι ένας μόνιμος μηχανισμός επιβολής ελεγχόμενης χρεοκοπίας, ένα χρηματοπιστωτικό τερατούργημα, δήθεν για στήριξη αλλά στην ουσία για διάλυση κρατών. Είναι ο πιο δολοφονικός μηχανισμός της ΕΕ, με έδρα το Λουξεμβούργο, για  χώρες της Ευρωζώνης που τις έχουν σπρώξει στην υπερχρέωση, όπως τη δική μας, κι έχει αποκλειστικό σκοπό την προστασία των τραπεζών, δηλαδή του ευρώ, κι όχι την διάσωση των χωρών που δανειοδοτεί. Το ΔΣ του ΕΜΣ έχει απόλυτη εξουσία στις χώρες-θύματα που δανείζει, οι οποίες οφείλουν «να συμμορφώνονται άνευ όρων και αμετάκλητα» σε όσα τους υπαγορεύει. Πρόκειται για έναν εντελώς ανεξέλεγκτο κλεπτοκρατικό μηχανισμό, που εδρεύει στην πατρίδα του αρχιαπατεώνα Γιουνκέρ, ώστε να μην υπόκειται σε κανένα έλεγχο και καμία εξουσία δικαστική ή άλλης μορφής. Τα μέλη του ΔΣ και το προσωπικό του έχουν πλήρη ασυλία και ακαταδίωκτο. Μπορούν να προβαίνουν σε κατασχέσεις ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, να αγνοούν αποφάσεις κυβερνήσεων, να ρίχνουν μη αρεστές κυβερνήσεις και να διορίζουν εκπροσώπους που επιλέγουν αυτοί. Τα κεφάλαιά του προέρχονται από υποχρεωτικές (αναλογικές) εισφορές όλων των χωρών της ΕΕ που όμως πρέπει να δίνονται εντός 7 ημερών από τη στιγμή που θα τα ζητήσει. Αν δεν συμβεί αυτό, μπορεί να προβαίνει σε κατασχέσεις ιδιωτικής περιουσίας χωρίς κανένα δικαστήριο να μπορεί να ακυρώσει τις αποφάσεις του. Ο ΕΜΣ δεν δανείζει απ’ ευθείας το  κράτος –μέλος που έχει ανάγκη, αλλά τις ιδιωτικές τράπεζες από τις οποίες  πρέπει να δανειστεί στη συνέχεια το κράτος, αυξάνοντας έτσι το κόστος δανεισμού του. Επιπλέον, ο ΕΜΣ διέπεται από το «καθεστώς του προνομιούχου πιστωτή», που σημαίνει ότι ο δανειζόμενος υποχρεούται να επιστρέφει, πρώτα στον ΕΜΣ, εγκαίρως και στο ακέραιο ό, τι έχει δανειστεί συν τους τόκους. Δηλαδή δεν επιτρέπονται ούτε αναδιαρθρώσεις χρέους ούτε κουρέματα, όπως ακριβώς συμβαίνει και με το ΔΝΤ. Κι ενώ  στο καταστατικό του προβλέπεται να μην δανείζει χώρες  των οποίων το χρέος είναι μη διαχειρίσιμο (όπως η Ελλάδα), αυτοί το παρέβλεψαν μπροστά στα  τεράστια κέρδη που προσδοκούν να αποκομίσουν από το νέο ξεζούμισμα του λαού και της χώρας μας. Ουσιαστικά ο ΕΜΣ είναι το ευρωπαϊκό πλέον ΔΝΤ με όλα τα μέλη του ΔΣ  να είναι τροϊκανοί και πρόεδρός του αυτή την περίοδο ο γνωστός… λάτρης της Ελλάδας, Γερούν  Ντάϊσελμπλουμ που είναι και πρόεδρος του Γιούρογκρουπ ( συμβούλιο υπουργών οικονομικών). Δίνουν δε δάνειο  αφού το κράτος-θύμα υπογράψει υποχρεωτικά Μνημόνιο Κατανόησης (ΜΚ) στο οποίο το πρώτο που ζητείται είναι η αποδοχή της απώλειας της εθνικής του κυριαρχίας, ώστε να διευκολυνθεί «η συμμετοχή της χώρας στις διαδικασίες  ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης», και το δεύτερο, η χωρίς την παραμικρή παρέκκλιση εφαρμογή των όσων αποφασίζουν ο ΕΜΣ και η Κομισιόν. Γι αυτό και η Κομισιόν συνυπογράφει το ΜΚ σε συνεργασία με την ΕΚΤ και ενδεχομένως το ΔΝΤ, ώστε όλο αυτό το κουαρτέτο(ΕΜΣ-ΕΚΤ-Κομισιόν-ΔΝΤ) της λησταρχίας να παρακολουθεί διαρκώς την «συμμόρφωση της χώρας προς τους όρους του ΜΚ». Με άλλα λόγια, το κράτος που δανείζεται από τον ΕΜΣ χάνει και την εθνική του κυριαρχία και την κρατική του υπόσταση αφού θα ενσωματώνεται πλήρως, στο κατασκευαζόμενο υπερκράτος των Βρυξελλών. Άρα με την ένταξή μας στον ΕΜΣ τελειώνουμε σαν Ελλάδα. Όσοι/ες λοιπόν στηρίζουν τα κόμματα του «μένουμε Ευρώπη» είναι συνεργοί στο φρικτό τέλος και στην απερίγραπτη λεηλασία που απεργάζεται για τη χώρα μας το συνδικάτο του εγκλήματος  της ευρωζώνης.

Ο ΕΜΣ ΟΜΩΣ θέλει εγγυήσεις για να δανείσει. Και τι εγγυήσεις; Υποθήκευση ολόκληρης της χώρας μας, καθώς γνωρίζουν ότι με την προσθήκη του νέου δανείου το χρέος της Ελλάδας ξεπερνάει πλέον τα 410 δις ευρώ, δηλαδή το 210% του ΑΕΠ, άρα γίνεται εντελώς μη διαχειρίσιμο. Τότε γιατί το δίνουν; Για να υποχρεώσουν τις ευρώδουλες μνημονιακές εταίρες που κυβερνούν τη χώρα να κηρύξουν στάση πληρωμών, οπότε οι δανειστές θα έχουν το δικαίωμα να αρπάξουν ό,τι έχουμε και δεν έχουμε ( περιουσία +καταθέσεις), καθώς όλες οι συμφωνίες που γίνονται διέπονται από το αγγλικό δίκαιο που ευνοεί μόνο τον πιστωτή. Παράλληλα από τους διεθνείς κερδοσκόπους θα εισπραχθούν εκατοντάδες δις από ασφάλιστρα κινδύνου, τα γνωστά  CDS, και τα τερατώδη στοιχήματα που παίζονται για παραμονή στο ευρώ ή Grexit. Για να εξασφαλίσουν λοιπόν την απρόσκοπτη και πλήρη λεηλασία της χώρας, προχώρησαν  στη δημιουργία ενός νέου Ταμείου (Φορέα Ιδιωτικοποίησης το λένε) που θα αντικαταστήσει το υπάρχον ΤΑΙΠΕΔ και θα συλλέξει υποτίθεται 50 δις ευρώ (σχεδόν το 1/3 του ΑΕΠ) από το ξεπούλημα υπαρχόντων και μελλοντικών περιουσιακών μας στοιχείων με σκοπό, τάχα, να αποπληρωθεί μέρος του χρέους και το υπόλοιπο να χρησιμοποιηθεί για, την μόνιμη πια, χρηματοδότηση από το λαό (ανακεφαλαιοποίηση) των αδηφάγων τραπεζών. Στην ουσία βέβαια θα επαναληφθεί άλλη μια μεγάλη ρεμούλα προς όφελος των ημετέρων, όπως και με το ΤΑΙΠΕΔ. Το άθλιο Συριζαϊκό επιτελείο λοιπόν υπέγραψε την πλήρη υποθήκευση της χώρας να την αναλάβει αυτό το Ταμείο με έδρα στην Αθήνα, με γρήγορες, εξευτελιστικές, αδιαφανείς και μεροληπτικές διαδικασίες. Το χαρακτήρισαν «Ανεξάρτητη» Αρχή και θα στελεχωθεί με «έλληνες», τσιράκια των τροϊκανών,  ώστε να δίνουν αναφορά μόνο στα αφεντικά τους, βγάζοντας στο σφυρί τα πιο πολύτιμα περιουσιακά μας στοιχεία, συνολικά 80.000 ακίνητα του δημοσίου: Το Ελληνικό, τα ολυμπιακά ακίνητα, όλα τα ΞΕΝΙΑ, τα λιμάνια Πειραιά, Θες/νίκης και δέκα ακόμη περιφερειακά, τα αεροδρόμια της Αθήνας, Θες/νίκης και 14 περιφερειακά, όλες τις μεγάλες μαρίνες, την Εγνατία οδό και τα έσοδα από τα διόδια εθνικών οδών. Ό,τι έχει απομείνει από ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΟΔΙΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΕΛΤΑ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΕΛΠΕ. Το Φυσικό αέριο, αστικές συγκοινωνίες, νησιά, βραχονησίδες, δημόσιες εκτάσεις, τρέχοντα και μελλοντικά έσοδα από εκμετάλλευση παραγωγικών πόρων όπως πετρέλαιο και αέριο, αλλά και διάφορες πηγές κρατικών εσόδων, όπως π.χ φόροι σε ποτά και τσιγάρα, καθώς και πώληση όλων των περιουσιακών στοιχείων των ελληνικών τραπεζών στο εξωτερικό.  Αλλά οι ξένοι και έλληνες επενδυτές της αρπαχτής που θα αγοράσουν τζάμπα τις δημόσιες επιχειρήσεις θα προβούν αμέσως σε απολύσεις και σε αυξήσεις τιμών. Έτσι το κόστος ζωής θα αυξηθεί δραματικά. Οι  μαζικές ιδιωτικοποιήσεις θα οδηγήσουν σε συνθήκες που μας γυρίζουν στις αρχές του περασμένου αιώνα. Μιλάμε για τρομακτικό εφιάλτη. Για μετατροπή της χώρας σε αδειανό πουκάμισο. Για συντριβή της Ελλάδας. Αν ο λαός επιτρέψει αυτήν την γιγαντιαία ληστεία, και δεν αντισταθεί βίαια στην καθολική δήωση της χώρας, στην οποία δυστυχώς συμφώνησε η «αριστερή» της κυβέρνηση, είναι άξιος της τύχης που του επιφυλάσσουν. Τον εξανδραποδισμό του και τη μετατροπή του σε δουλοπάροικο. Η τραγική κατάσταση στην οποία θα περιέλθει η χώρα, θα εξαναγκάσει ίσως και πάνω από ένα εκατομμύριο έλληνες να μεταναστεύσουν προς την Γερμανία και άλλες χώρες πράγμα που θα συμβάλλει στην πτώση των μισθών πανευρωπαϊκά, τάση που θα ενισχύεται από την αμείωτη εισροή προσφύγων από τις εμπόλεμες περιοχές του πλανήτη. Πρόκειται δηλαδή για έναν ταξικό πόλεμο ενάντια στους εργαζόμενους της Ευρώπης. Κάτι στο οποίο ο Σύριζα και τα άλλα ψευτοαριστερά κόμματα στην Ευρώπη συμμετέχουν ενεργά πλέον.   

   

Ο ΓΝΩΣΤΟΣ αμερικανός οικονομολόγος Τζ. Στίγκλιτς γράφει σχετικά με τα παραπάνω: «Το νέο μνημόνιο δεν έχει λογική ούτε για την Ελλάδα ούτε για τους πιστωτές της. Είτε εφαρμοστεί σωστά είτε όχι, θα οδηγήσει σε μη βιώσιμα επίπεδα χρέους, σε βαθύτερη ύφεση, σε απαράδεκτα επίπεδα ανεργίας κι αενάως αυξανόμενη ανισότητα στην Ελλάδα. Το πρόγραμμα της τρόϊκας είναι ασυνάρτητο. Αν οι στόχοι δεν επιτευχθούν και είναι βέβαιο ότι δεν θα επιτευχθούν, θα επιβληθούν αυτόματα επιπλέον δόσεις λιτότητας». Και σημειώνει με νόημα: «την αριστερή κυβέρνηση την βλέπουν σαν ευκαιρία να επιβληθεί στην Ελλάδα ένα οικονομικό πλαίσιο που δεν θα μπορούσε να υιοθετηθεί με κανέναν άλλο τρόπο». Αυτό το τελευταίο, που επισημαίνει ο αμερικανός καθηγητής, είναι ο επαίσχυντος ρόλος που αποδέχτηκε να παίξει η επιτελική ομάδα του Σύριζα και είναι κάτι που δεν θα της το συγχωρήσει ποτέ ο λαός μας. Το επιτελείο Τσίπρα δίνει φιλί  ζωής στη φρικτή πραγματικότητα της ΟΝΕ που καταρρέει μέσα στα χρέη και στη διαφθορά. Το διαπλεκόμενο συνδικάτο της ΟΝΕ απέτυχε  και οι επιπτώσεις θα είναι δραματικές για όλη την ΕΕ. Οικονομικοί αναλυτές λένε ότι, η νέα κατακλυσμική παγκόσμια κρίση που έρχεται δεν θα μοιάζει με καμιά άλλη. Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι αυτό θα ξεκινήσει από τις ΗΠΑ, γι αυτό και τρέμουν μήπως συμβεί κάποιο «ατύχημα» στην Ευρώπη και επιταχύνει την κατάρρευσή τους. Μια κρίση που δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο. Θα πάρει μαζί της ισχυρούς και ανίσχυρους, δίκαιους και αδίκους, όλη την ανθρωπότητα. Ήδη με τις υπονομευτικές ενέργειες των ΗΠΑ και ΕΕ, οι εξαρτημένες οικονομίες Ρωσίας και Κίνας κλυδωνίζονται σε μεγάλη κρίση με συνέπεια ο κίνδυνος ενός μεγάλου πολέμου να είναι πλέον ορατός. Μοναδική διέξοδος τώρα είναι η όσο το δυνατόν συντομότερη έξοδος από ΕΕ και ΝΑΤΟ, για να μη μας πάρουν μαζί τους στον επερχόμενο όλεθρο. Δυστυχώς ο Σύριζα επέλεξε την υποταγή γιατί δεν θέλει τη ρήξη με την ευρωσυμορία . Και τούτο γιατί δεν αμφισβητεί το άκαμπτο διεθνές πλαίσιο της χώρας(ΕΕ+ΝΑΤΟ). Αυτό το πλαίσιο όμως επιβάλλει τον πιο σκληρό καπιταλισμό και δεν επιτρέπει το παραμικρό περιθώριο άσκησης έστω και στοιχειώδους κοινωνικής και εθνικής πολιτικής. Είναι ανάγκη λοιπόν, οι πατριώτες από κάθε πολιτικό χώρο, οι άνθρωποι της  «αριστερής πλατφόρμας», να ξεχάσουν τα περί ενότητας με τους ευρωπαϊστές, να συμπορευτούν με τον κόσμο του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ σε μια κοινή προσπάθεια ακύρωσης των μνημονιακών διαδικασιών, και προετοιμασία συντεταγμένης, έγκαιρης και αποτελεσματικής εξόδου από το σκοτεινό μπουντρούμι της ευρωφυλακής.

                                                           K. A.  Αποστολόπουλος

                                            Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης     

  

           

         

 Ολοκλήρωση της εθνικής μειοδοσίας

                       Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις

                       τούτο προσπάθησε τουλάχιστον, μην την εξευτελίσεις.  ( Κ. Καβάφης)

Εθνική μειοδοσία, σύμφωνα με το λεξικό Μπαμπινιώτη, είναι η προδοσία σε βάρος της πατρίδας που εκδηλώνεται  με αδικαιολόγητη υποχωρητικότητα προς ζημία των εθνικών συμφερόντων κατά την άσκηση πολιτικής εξουσίας. Δηλαδή, αυτό ακριβώς που παρακολουθούμε τα τελευταία πέντε χρόνια από τους ζηλωτές των μνημονίων.Τις κυβερνήσεις των Παπανδρέου, Παπαδήμου, Πικραμένου, Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη, προσφάτως δε και από τον πρίγκηπα της αντιμνημονιακής ρητορικής και κωλοτούμπας Αλέξη Τσίπρα. Βέβαια οι σοβαροί παρατηρητές των εξελίξεων στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και στον Κόσμο δεν εξεπλάγησαν από το αποτέλεσμα της υποτιθέμενης σκληρής διαπραγμάτευσης με μέλη του αρχηγείου της ευρωμαφίας στο γήπεδό τους και σύμφωνα με τους όρους τους. Η αντιλαϊκή και αντεθνική κατάληξη ήταν προδιαγεγραμμένη καθώς ο αδύναμος συνομιλητής (Τσίπρας), ορκιζόταν σε θεούς και δαίμονες την πίστη του  στην Ευρωζώνη, στον σκληρό δηλαδή πυρήνα της καπιταλιστικής απάτης, της κερδοσκοπίας και του ασύστολου τζόγου εντός ΕΕ, καθώς και στο θανατηφόρο όπλο της, το ευρώ. Μετά  την συντριπτική  συνθηκολόγηση στο κλειστό δωμάτιο των Βρυξελλών, τον ακραίο εξευτελισμό του ίδιου και της χώρας από τους στυγνούς εκβιαστές-δανειστές, ό άνθρωπος που θα έσκιζε τα μνημόνια, που υποστήριξε (χλιαρά) το «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα – παγίδα, γιατί τον διευκόλυνε αφάνταστα να βγει το «ΝΑΙ», υπέγραψε αυτούσιο και άνευ όρων το 3^ο και πλέον επαχθές λαοκτόνο μνημόνιο, όπως του το υπέβαλαν οι αδίστακτοι λωποδύτες της Ευρωζώνης υπό την πίεση των αμερικανών γκάνγκστερ, για μια προσωρινή περίοδο τριών ετών, πριν έρθει το επόμενο ακόμη χειρότερο. Μια συμφωνία που δεν λύνει τίποτα. Και είναι προϊόν ενός βιαστικού προσωρινού συμβιβασμού μεταξύ αμερικανικού και ευρωπαϊκού κεφαλαίου μπροστά στην τεράστια απειλή για τις κυοφορούμενες σε βάρος τους γεωπολιτικές ανακατατάξεις λόγω κυρίως της επέμβασής τους  στην Ουκρανία, αλλά και εκείνων στη Μέση Ανατολή και Β. Αφρική όπου ΗΠΑ και ΝΑΤΟ έχουν απόλυτη ανάγκη τις βάσεις τους στην Ελλάδα για τα εν εξελίξει δολοφονικά τους σχέδια. Κι επειδή οι ΗΠΑ παρακμάζουν πολύ γρήγορα, αν υπάρξει κρίση στην Ευρωζώνη, η τζογαδόρικη οικονομία τους θα οδηγηθεί σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις καθώς υπάρχουν πάρα πολλά παράγωγα συνδεδεμένα με ομόλογα, μετοχές, νομίσματα και πολιτική αξιοπιστία. Αν μια ευρωπαϊκή χώρα αποχωρήσει από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, η αμερικανική αυτοκρατορία τελειώνει, παρασυρόμενη από το σαθρό οικοδόμημα της ΕΕ  και της Ευρωζώνης που οι εκπρόσωποί της γίνανε μαλλιά κουβάρια, στην διαπραγμάτευση με Τσίπρα, για το μοίρασμα των ιματίων ενός δικού τους μέλους, της Ελλάδας. Γι αυτό και το αμείωτο ενδιαφέρον του Ομπάμα για τις διαπραγματεύσεις, που εκτιμώντας το ο ανεκδιήγητος Δραγασάκης, μιμήθηκε τον πανάθλιο ανθέλληνα Σημίτη «ευχαριστώντας κι αυτός τις ΗΠΑ». Ξέρετε, η Τσίπα από το Τσίπρα  διαφέρουν μόλις κατά ένα μικρό «ρ», κάτι που ως φαίνεται δεν έχει αντιληφθεί  ακόμα ο Αλέξης.

 Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ που υπογράφτηκε για προσφυγή σε νέο δανεισμό 85 δις ευρώ στον ΕΜΣ για αποπληρωμή παλαιών δανείων και ανακεφαλαίωση τραπεζών ώστε να βρισκόμαστε σε ελεγχόμενη χρεοκοπία, αν εφαρμοστεί, θα φέρει επιπλέον εξοντωτική λιτότητα στο λαό, πρωτόγνωρες απορρυθμίσεις σε όλους τους τομείς της οικονομίας, συνεχή και αδιάλειπτη εποπτεία σε όλο τον κρατικό μηχανισμό από μια ξένη εταιρία Holding που θα αναλάβει και την εκποίηση των πιο πολύτιμων κρατικών assets (περιουσιακών στοιχείων) της χώρας. Έτσι, μέσω αλλεπάλληλων ιδιωτικοποιήσεων και με πλήρη έλεγχο των ενεργειακών δομών και κοιτασμάτων της χώρας, ώστε να αποκλειστεί και κάθε συνεργασία με την Ρωσία,  θα ενταθεί ο φαύλος κύκλος της ύφεσης, της ακραίας φτώχειας, ενώ η κρίση θα επιδεινωθεί.  Η Ελλάδα  καταργείται πλέον σαν οργανωμένη κοινωνία, χάνει την κρατική της υπόσταση και μετατρέπεται σε μόνιμη αποικία χρέους. Αποδεικνύεται συνεπώς, ότι η για «πρώτη φορά αριστερά» δεν είχε προετοιμαστεί για τίποτα διαφορετικό, καθώς δεν θέλησε ποτέ τη ρήξη με τους δυνάστες, προτίμησε δυστυχώς τη ρήξη με τον λαό. Ωστόσο, στην Ελλάδα που έχει  ήδη εισέλθει σε φάση κανιβαλισμού, ο λαός της σε μεγάλο βαθμό ακόμη, ακούει και πείθεται δυστυχώς από τους εγχώριους και ξένους νεκροθάφτες του, διαπράττοντας το ένα λάθος μετά το άλλο. Και σ’ αυτό φέρει τεράστια ευθύνη η δήθεν αριστερή κυβέρνησή του, που όχι απλά τον εγκατέλειψε αλλά τον παρέδωσε στα νύχια των ορνέων της διεθνούς κερδοσκοπίας με την σχιζοφρενική εμμονή της για λύση «εντός ευρώ». Οι γύπες αυτοί  του καπιταλισμού, σε συνεργασία με την εγκληματική κλίκα των Γουόλ Στρήτ, ΔΝΤ, ΕΚΤ, Παγκόσμιας Τράπεζας, Ντόϊτσε Μπανκ και των Οίκων αξιολόγησης,  τον τελευταίο χρόνο έχουν επικεντρωθεί κύρια στη διολίσθηση του ευρώ έναντι του δολαρίου και άλλων σκληρών ξένων νομισμάτων, αλλά και στις χαοτικές για κρατικά ομόλογα διακυμάνσεις, καθώς σε μεγάλο  βαθμό αυτά χειραγωγούνται από τους ίδιους. Μέσω των δικών τους πλέον ΜΜΕ,  συντηρούν τεχνητά μια ακατάσχετη κινδυνολογία περί πολιτικής αστάθειας κι επικείμενης  χρεοκοπίας της καταχρεωμένης μας χώρας – παρ’ ότι μέλους της ζώνης του ευρώ - ώστε να ανεβοκατεβαίνει η συναλλαγματική ισοτιμία ευρώ/δολαρίου και οι αλήτες της επιθετικής κερδοσκοπίας να αποκομίζουν εκ του ασφαλούς, άκοπα και γρήγορα κέρδη εκατοντάδων δις ευρώ, ποντάροντας στο ολοκαύτωμα της ελληνικής οικονομίας και στην εξόντωση του λαού μας. Για να πάρουμε μια ιδέα του τι παίζεται σε βάρος του λαού μας και των λαών της οικουμένης ας δούμε τα στοιχεία που παρέχει το ΔΝΤ για το 2014: τότε, παίχτηκαν κερδοσκοπικά κεφάλαια στην διακύμανση της ισοτιμίας ευρώ/δολαρίου και άλλων σκληρών νομισμάτων του ασύλληπτου ύψους των 400 τρις δολαρίων. Αν λάβουμε υπόψη ότι το παγκόσμιο ΑΕΠ ήταν μόνο 70 τρις δολάρια, καταλαβαίνουμε ότι όλοι αυτοί οι οικονομικοί δολοφόνοι, οι αγύρτες του καπιταλισμού, οι  σταυρωτήδες των λαών, έπαιξαν σε ένα χρόνο ποσά εξαπλάσια από  τον πλούτο του πλανήτη.  Μετέτρεψαν την Ελλάδα  στο αγαπημένο καζίνο των διεθνών κερδοσκόπων γι αυτό και παρατείνουν το δράμα της με στόχο την χρεοκοπία ώστε να ασκούνται ανεμπόδιστα στη λεηλασία της. Όταν λοιπόν αυτά τα καθάρματα, αποκομίζουν  τόσο εύκολα τέτοια κολοσσιαία κέρδη, είναι ποτέ δυνατόν  να εγκαταλείψουν το προσοδοφόρο παιχνίδι τους σε βάρος της χώρας μας αλλά και κάθε υπερχρεωμένης χώρας της οικουμένης; Όχι. Ποτέ με τη θέλησή τους. Τα μνημόνια είναι δική τους ανακάλυψη που με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «πακέτα διάσωσης», χρησιμοποιούνται για την αέναη ληστεία λαών και χωρών. Οι κυβερνήσεις λοιπόν που υπογράφουν και εφαρμόζουν μνημόνια, ενεργούν συνειδητά αποκλειστικά προς όφελος των μεγάλων επαγγελματιών κερδοσκόπων (τους αποκαλούν διαχειριστές κεφαλαίων), αλλά και των φανερών και σκιωδών τραπεζιτών, των πολυεθνικών, των μεγαλοεπιχειρηματιών, των οφσόρ, όλων δηλαδή των λουλουδιών του καπιταλιστικού υποκόσμου που ασύστολα αισχροκερδούν.  Να γιατί είναι επιτακτική ανάγκη η χωρίς καθυστέρηση οργάνωση των λαϊκών μαζών σε μαζικές ταξικές οργανώσεις με ένα και μοναδικό στόχο. Το γκρέμισμα κι όχι την  διαχείριση του συστήματος που παράγει κι εκτρέφει τους φονιάδες τους: του καπιταλισμού.

Οι ΦΑΣΤ ΤΡΑΚ συζητήσεις στη Βουλή τις τελευταίες μέρες σχετικά με την τελεσιγραφική σε βάρος της χώρας συμφωνία  έδειξαν περίτρανα δύο πράγματα. Η Συριζαϊκή ψευτοαριστερά πέταξε τον αντιμνημονιακό φερετζέ της και ευθυγραμμίστηκε πλήρως με τα αστικά  ευρώδουλα σαπρόφυτα (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ), υποσχόμενη τη συνδιαχείριση, τη διαπλοκή κι όχι τη ρήξη με το σάπιο σύστημά τους. Ενώ οι σχετικά λίγες φωνές και επικοινωνιακού τύπου  αντιδράσεις από την λεγόμενη «αριστερή πλατφόρμα» ήρθαν πολύ αργά και χωρίς κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο παρεμπόδισης της κυβερνητικής κατρακύλας, χωρίς σοβαρή προετοιμασία του λαού. Η γελοιοποίησή τους δε ολοκληρώθηκε όταν, αφού ψήφισαν «όχι» στο υπερμνημόνιο, έβγαιναν έξω από τη Βουλή δηλώνοντας ότι είναι όλοι ενωμένοι, ότι στηρίζουν την (μνημονιακή πλέον)  κυβέρνησή τους και θα την βοηθήσουν στη συνέχιση του  έργου της. Δηλαδή στην υλοποίηση του νέου μνημονίου που προηγουμένως είχαν αρνηθεί. Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο. Ύστερα απ’ αυτά ο λαός δεν πρέπει να παραιτηθεί, τρομοκρατημένος από το σφυροκόπημα των  καναλιών της διαπλοκής και της αλλοπρόσαλλης Συριζαϊκής ηγεσίας.  Εναλλακτική υπάρχει και θα επιτευχθεί με σταδιακό ξεδόντιασμα των καπιταλιστικών δομών και δεσμεύσεων (συνοπτικά): α) έξοδος από την ΕΕ και ΝΑΤΟ με ταυτόχρονη και άμεση κοινωνικοποίηση όλου του τραπεζικού συστήματος και των βασικών παραγωγικών μονάδων της χώρας, με πρώτες τις πρώην και νυν δημόσιες επιχειρήσεις. β) Έκδοση εθνικού νομίσματος, με βάση τον τεράστιο εθνικό μας πλούτο  και αυστηρό έλεγχο ροής κεφαλαίων. γ)Έναρξη σοβαρών οικονομικών συναλλαγών με τα εθνικά νομίσματα με τους BRICS, ιδίως με Ρωσία και Κίνα που αποδέχονται συναλλαγές τέτοιας μορφής.

                                                   K. A. Αποστολόπουλος

                                    Δημοτικός σύμβουλος  Μεσσήνης

         

     Μένουμε Ευρώπη; – Χάνουμε Ελλάδα

       « Η τακτική πριν την στρατηγική είναι ο θόρυβος πριν την ήττα.»   ( στρ/γός  Σούν Τσού)

Σ’ αυτή την μικρή φράση ενός κινέζου στρατηγού περιγράφεται με απόλυτη σαφήνεια το άκρως επικίνδυνο θέατρο που εξακολουθεί να παίζει η ηγεσία του Σύριζα συναγελαζόμενη και χαριεντιζόμενη με τους αδίστακτους, κυνικούς καπιταλιστές χρηματοσυμμορίτες Ευρωζώνης και ΗΠΑ, αγνοώντας επιδεικτικά τη λαϊκή θέληση και όλες τις προεκλογικές της υποσχέσεις-δεσμεύσεις, αν αυτές θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν σαν στρατηγικός στόχος. Με την καταστροφική της εμμονή για «αντιμνημονιακή λύση εντός ευρώ», μοναδικό αποτέλεσμα της δήθεν διαπραγμάτευσης όλων αυτών των μηνών, ήταν ο απόλυτος εγκλωβισμός στα ασφυκτικά πλαίσια των  απαιτήσεων των δανειστών-δυναστών που νομοτελειακά οδήγησε  στην υποβολή πρότασης (47+10 σελίδων, που συμπίπτει 95% με την πρόταση των δανειστών) για νέο μνημόνιο, από την ίδια την «αριστερή» ελληνική  κυβέρνηση για να τους … κατευνάσουν, όπως ισχυρίζονται οι συριζαίοι. Μια πρόταση, που παρά τον καθαρά μνημονιακό της χαρακτήρα, ρίχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων από τους τροϊκανικούς «θεσμούς» που αντιπρότειναν μια  χειρότερη πρόταση-οδοστρωτήρα. Για να αντιληφθείτε το μέγεθος της ενδοτικότητας της κυβέρνησης  Τσίπρα δεν έχετε παρά να σταθείτε σε ένα από τα πιο αρνητικά σημεία της πρότασής της: Την αποδοχή της αφαίρεσης ουσιαστικά όλων των οικονομικών αρμοδιοτήτων από κάθε ελληνική κυβέρνηση και την εκχώρησή τους σε πιστούς υπαλλήλους των γερμανών και τροϊκανών.  Συγκεκριμένα: α) Δέχονται η συλλογή εσόδων του κράτους να γίνεται από μια δήθεν «Ανεξάρτητη Αρχή Φόρων και Τελών» και β) Δέχονται τον διαρκή έλεγχο της εκτέλεσης του προϋπολογισμού από ένα ανεξάρτητο από την κυβέρνηση «Δημοσιονομικό Συμβούλιο», που θα έχει την εξουσία-σε περίπτωση που παρουσιάζονται αρνητικές αποκλίσεις από τους στόχους – να αποφασίζει και να προβαίνει το ίδιο σε διορθωτικές κινήσεις (οριζόντιες περικοπές σε όλα τα υπουργεία). Βέβαια αυτά δεν αποτελούν κάτι καινούργιο. Από τέτοιες «Ανεξάρτητες» Αρχές, που όμως εξαρτώνται πλήρως από την γερμανοκρατούμενη ΕΚΤ, έχει γεμίσει πια η ΕΕ με τις κυβερνήσεις, που τυπικά εκλέγονται με «δημοκρατικές» διαδικασίες, να παίζουν όλο και πιο διακοσμητικό ρόλο. Κι αυτό γίνεται μέσα στα πλαίσια μιας συστηματικής, επίμονης προσπάθειας για την διακυβέρνηση των κρατών-μελών της ΕΕ από «Αρχές» που θα έχουν πλήρη νομική ασυλία, δεν θα λογοδοτούν στις κυβερνήσεις-μαριονέτες και θα κατευθύνονται από την μαφιόζικη κλίκα των Βρυξελλών, ώστε να επιτευχθεί η πλήρης ομογενοποίηση, και ο απόλυτος πολιτικός, οικονομικός και στρατιωτικός έλεγχος της ΕΕ. Το αποτέλεσμα των εκλογών και το είδος της κυβέρνησης που θα προκύπτει, ουδόλως ενδιαφέρει τους αγύρτες της ευρωένωσης. Εκείνο που απαιτούν, είναι η όποια «κυβέρνηση» προκύπτει να κινείται χωρίς αντιρρήσεις μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια των Ευρωζωνικών πολιτικών, ώστε να χειραγωγείται με άνεση από τις εγκληματικές  χρηματιστικές και στρατιωτικές συμμορίες της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ που δεν ανέχονται την παραμικρή αμφισβήτηση στις άκρως επικίνδυνες τυχοδιωκτικές τους πολιτικές στον πλανήτη. Ήδη Γερμανία-Γαλλία-Μ. Βρετανία και ΗΠΑ συνεργάζονται και συζητούν τη Νέα Ευρωπαϊκή Αρχιτεκτονική που θα μετατρέψει τους λαούς σε δουλοπάροικους μέσα στο σκοτεινό οικοδόμημα που σχεδιάζουν. ΕΕ και ΝΑΤΟ, υπό την καθοδήγηση των ΗΠΑ, επιδιώκουν εδώ και καιρό την πλήρη εξουθένωση και υποταγή των ευρωπαϊκών λαών, ώστε να κάμψουν κάθε αντίσταση και αντίδραση στα σχέδιά τους να στραφούν προς μια τελική γιγάντια πολεμική σύγκρουση  αρχικά με την Ρωσία και στη συνέχεια με την Κίνα, για να ξεπεράσουν υποτίθεται την αβυσσαλέα καπιταλιστική τους κρίση, κλέβοντας τον πλούτο αυτών των χωρών.  Η  άθλια οικονομική κατάσταση στην ΕΕ και ιδιαίτερα στη ζώνη του ευρώ, η σταδιακή αποδολαροποίηση της παγκόσμιας οικονομίας, που συνεπάγεται απώλειες στην αμερικανική οικονομία και αμφισβήτηση της ηγεμονικής της θέσης στην υφήλιο, έχουν σημάνει συναγερμό στα δολοφονικά τους επιτελεία που δεν διστάζουν να προετοιμάζουν πόλεμο με την ψευδαίσθηση ότι θα κερδίσουν και θα ανακάμψουν οι οικονομίες - φούσκες που δημιούργησαν.

                                   Το Δημοψήφισμα

Σ’ αυτό το ζοφερό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο περιβάλλον, έρχεται η αλλοπρόσαλλη, παραδομένη στις ύαινες της ευρωζώνης κυβέρνηση  ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να προκηρύξει Δημοψήφισμα με ένα τραγελαφικό δίλημμα: Να επιλέξει ο λαός μεταξύ ενός αριστερού «καλού» μνημονίου και ενός «κακού» των τροϊκανών. Κι αυτό, γιατί όπως λέει ο ΥΠΟΙΚ  Βαρουφάκης, «Καθήκον της κυβέρνησής μας είναι να δεχτεί το πολιτικό κόστος μερικών δύσκολων αποφάσεων που είναι αναγκαίες (δηλαδή «καλό» μνημόνιο)  για να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη των παγκόσμιων εταίρων». Κολλημένοι στη «λύση εντός ευρώ», εξακολουθούν να αποκαλούν «εταίρους» και να αποδίδουν προτεραιότητα έναντι των λαϊκών αναγκών, σε όλο αυτόν τον εσμό των διεθνών απατεώνων που καθημερινά τους εξευτελίζει, επεμβαίνει απροκάλυπτα στα εσωτερικά της χώρας κι έχει δημιουργήσει αφόρητες συνθήκες στο λαό της πατρίδας μας.  Οι δανειστές δεν σταματούν να  υπενθυμίζουν στη Συριζαϊκή ηγεσία, ότι αφού θέλουν λύση «εντός ευρώ» πρέπει να δεχτούν «να τα δώσουν όλα» κι όχι τα περισσότερα. Επιμένουν δε στη λογική αυτή καθώς διαπίστωσαν ότι αποδίδει. Γι αυτό έχουν λυσσάξει οι ίδιοι και τα ντόπια φερέφωνά τους –οι θλιβερές εφεδρείες του μνημονίου, ΝΔΣΟΚ και  βοθροΠόταμο -  ότι το «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα δηλαδή το «ΝΑΙ» στο «καλό» μνημόνιο σημαίνει μη πλήρη ευθυγράμμιση με την μνημονιακή Ευρώπη, άρα μη συμβατότητα με τους κανόνες του ευρώ και συνεπώς απώλειες για τα αφεντικά τους, αυτούς τους ίδιους και τον συρφετό της διαπλοκής που σέρνουν πίσω τους. Η συγκυβέρνηση έδωσε πολλά και πολύ γρήγορα, επιτρέποντας στους δανειστές να χαράζουν με άνεση τις κινήσεις τους για όλο και πιο σκληρά μέτρα. Σε κάθε υποχώρηση της κυβέρνησης προσθέτουν και νέες απαιτήσεις που οι περισσότερες γίνονται αποδεκτές. Έτσι ο Σύριζα θα κληθεί όχι μόνο να παγιώσει το μνημονιακό καθεστώς αλλά και να το επεκτείνει, καθώς η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι παντού η Αριστερά εφαρμόζει καλύτερα κι αποτελεσματικότερα τις πολιτικές του κεφαλαίου. Οι αδίστακτοι εκβιαστές-δανειστές, αυτό που απαιτούσαν τελικά θα το καταφέρουν, αν δεν ξεσηκωθεί  ο λαός για την βίαιη ανατροπή αυτών των πολιτικών. Δηλαδή, να γίνουν όλες οι μνημονιακές εντολές μόνιμοι νόμοι  του ελληνικού κράτους εγκαθιστώντας ένα βάρβαρο πρόγραμμα λεηλασίας, λιτότητας και κατεδάφισης των πάντων, όσο θα υπάρχει ΕΕ.

Η ΕΙΣΟΔΟΣ στο ευρώ οδήγησε στη δίδυμη χρεοκοπία της χώρας, παραγωγική και δημοσιονομική. Τα πρωτογενή πλεονάσματα φέρνουν την βαθειά ύφεση. Κάθε νέα ύφεση γεννά νέα μέτρα. Άρα αποκλείεται οποιαδήποτε ανάπτυξη προς όφελος του λαού.  Αποδεικνύεται  λοιπόν ότι η ένταξη στο ευρώ ήταν το μεγαλύτερο έγκλημα στην νεότερη ιστορία της Ελλάδας. Συνεπώς η παραμονή στο ευρώ συνιστά αυτοκτονία.  Έναν αργό βασανιστικό ευρω-θάνατο με ηθικούς αυτουργούς τον σάπιο κόσμο του ραγιαδισμού, της εθελοδουλείας και της λαμογιάς, που πάντα βρίσκεται σε αφθονία κάθε φορά που η πατρίδα μας περνάει δύσκολες ώρες. Οι μεταλλαγμένοι «έλληνες» ευρωπαϊστές ετοιμάζονται να παραδώσουν ολοκληρωτικά την Ελλάδα στις ορέξεις ενός τσούρμου από επικίνδυνους καραγκιόζηδες- εκπροσώπους του μεγάλου  εγχώριου και ξένου κεφαλαίου με την αμέριστη συνδρομή των καναλαρχών της διαπλοκής (ΣΚΑΪ, ΜΕGA, ALPHA, ANT1) αλλά και της δήθεν δημόσιας ΕΡΤ, που έχουν αναλάβει εργολαβικά την υποστήριξη του «ΝΑΙ» στην Ευρώπη δηλαδή του «ΝΑΙ» στα μνημόνια, εκχέοντας καθημερινά τόνους ευρωδηλητηρίου και ισχυρές δόσεις τρομοκρατίας  στις μάζες των αηδιασμένων, απηυδισμένων  και κυρίως παραπληροφορημένων τηλεθεατών τους. Προετοίμασαν το κλείσιμο, με ενέργειες Ντράγκι, των τραπεζών για να προκαλέσουν το απόλυτο χάος στη χώρα που το προωθούν με την πολύωρη καθημερινή τους παρουσία στις τηλεοπτικές οθόνες τα γλοιώδη, θρασύτατα, υστερικά,  υποκείμενα της μνημονιακής σαβούρας (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι), και δεν βρίσκεται ένας εισαγγελέας να τα μαζέψει. Θαυμάστε την Ευρώπη και τους ελεεινούς υποστηρικτές της.

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ έφτασε. Και έφτασε για όλους. Κυρίως για την τρομοκρατημένη κυβέρνηση, που αντί να συμπορευτεί έστω και την τελευταία στιγμή με το ρεύμα της ρήξης με τους κανίβαλους δανειστές, τους εκλιπαρεί για μια μικρή παραχώρηση («έστω και υποψία διευθέτησης του χρέους» είπε ο Ε. Τσακαλώτος, στις 30/6), ώστε να επέλθει συμφωνία και να μην πάμε τελικά σε Δημοψήφισμα.  Διότι  φοβούνται την δυναμική κατά της ΕΕ που αναπτύσσεται, με την ακλόνητη θέση  του ΚΚΕ για  διπλό «ΟΧΙ» στα μνημόνια κυβέρνησης και τρόϊκας και την προτροπή για «μονομερή διαγραφή του χρέους και έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ». Τρέμουν στην σκέψη ότι μπορεί να συγκεντρώσει πολύ υψηλά ποσοστά. Τόσο υψηλά που θα  προβληματίσει πολλούς, εντός και εκτός Ελλάδας, και κυρίως τους ευρωπαϊκούς λαούς  ώστε να κινηθούν προς την ίδια κατεύθυνση με τον ελληνικό για την ανατροπή της ασύδοτης ευρωαλητείας που έχει κάτσει στο σβέρκο τους για έξι δεκαετίες.  

                                        Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης            

                                   

                                                     Ελάτε μαζί μας

« Δεν νομίζω ότι είμαστε στενοί συγγενείς, αλλά αν τρέμετε από αγανάκτηση για κάθε αδικία που γίνεται στον κόσμο, τότε είμαστε σύντροφοι κι αυτό είναι το σημαντικό.» (Τσε  Γκεβάρα)  

         

Η Συριζαϊκή ηγεσία αναφέρεται όλο και λιγότερο στις  (κάποτε) «κόκκινες γραμμές» της, καθώς έχει ήδη αποδεχτεί σαν βάση την κατάπτυστη συμφωνία της 20^ης  Φεβρουαρίου στο Γιούρογκρουπ- την οποία θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν συνάψει οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις- και με την οποία δεσμεύεται: Να ξεχάσει «αμετάκλητα και χωρίς όρους» την κυριαρχία της χώρας,  να αποπληρώνει εγκαίρως και στο ακέραιο όλους τους δανειστές, να μην καταργήσει κανένα μνημονιακό νόμο, να μην προβεί σε καμία μονομερή ενέργεια, να συνεχίσει τις ιδιωτικοποιήσεις-ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, να διατηρήσει τον ΕΝΦΙΑ, την μη αλλαγή του φορολογικού νόμου, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, την εξάρθρωση του ασφαλιστικού, την αύξηση του ΦΠΑ σε τρόφιμα και φάρμακα και γενικά να τηρήσει κάθε μνημονιακή «υποχρέωση» που έχουν υπογράψει τα υπάκουα δουλικά της ΝΔΣΟΚ. Όταν λοιπόν είχε αποδεχτεί όλα αυτά, πριν καν ξεκινήσει η περιβόητη διαπραγμάτευση, τι διαφορετικό περίμενε να περιέχει το τελευταίο  τελεσίγραφο της ληστοσυμμορίας των Βρυξελλών, αφού η μαφία των  δανειστών εκεί πατάει; Η ευρωπαϊκή κλεπτοκρατική αλητεία μαζί με την υπερατλαντική, ουσιαστικά απαίτησαν τώρα την «τήρηση των τότε συμφωνηθέντων», τα οποία συνόψισαν σε ένα κείμενο πέντε σελίδων.   Γιατί εξανίστανται λοιπόν οι Συριζαίοι, και μάλιστα οι ίδιοι  που αποδέχτηκαν την συμφωνία του Φεβρουαρίου; Αλλά αυτά κάνει η «δημιουργική ασάφεια», της τότε Συμφωνίας κύριοι του Σύριζα. Λειτουργεί πάντα υπέρ των ισχυρών. Εσείς όμως το βιολί σας. Δεν σας έφτανε αυτή, εξειδικεύσατε τις προτάσεις σας υπαγωγής της χώρας σε νέο μνημόνιο, με ένα νέο κείμενο 47 σελίδων προς τους εκπροσώπους των δανειστών, όπου όσον αφορά στο χρέος που μας φόρτωσαν οι προσφιλείς σας «εταίροι», σηματοδοτεί την οριστική ακύρωση κάθε προοπτικής για την διαγραφή του. Και μάλιστα προτείνονται τρόποι αποπληρωμής του που να «μην προκαλούν κόστος στους πιστωτές της Ελλάδας»,  όπως συχνά αναφέρεται στο κείμενο. Κι αυτό γιατί η αριστερή μας κυβέρνηση επέλεξε το κόστος να βαρύνει μόνο τα λαϊκά στρώματα της χώρας «συνεργαζόμενη στενά με τους ευρωπαίους και διεθνείς μας εταίρους», όπως υπογραμμίζεται στο κείμενο. Κι επειδή το χρέος ξεπληρώνεται με χρέος, το μέγεθός του όλο και μεγαλώνει, όπως άλλωστε είναι η επιδίωξη των δανειστών που δεν τους ενδιαφέρει η επίλυση της δημοσιονομικής κρίσης αλλά η διαιώνισή της ώστε να συνδυάζουν το διαρκές ξεζούμισμα του ελληνικού λαού με άμεσες πολιτικές παρεμβάσεις προς όφελός τους. Παρ’ όλα αυτά εξακολουθούν να αποκαλούν αυτούς τους μισανθρώπους, τους υπεύθυνους της λεηλασίας της χώρας και της εξαθλίωσης του λαού μας, «εταίρους και συμμάχους», που  δέχτηκαν    μετάθεση λίγων εβδομάδων για τις πληρωμές των δόσεων του χρέους, όπως παρακαλά η κυβέρνηση, καθώς δεν τολμά να προχωρήσει σε πλήρη, οριστική, μονομερή διαγραφή του.  Επιπλέον, τρέχουν  και εκλιπαρούν τους οικονομικούς μας δολοφόνους  για μια πάση θυσία συμφωνία και νέα δανεικά. Μα αν ο λαός ήθελε μια τέτοια συμφωνία που ετοιμάζονται να υπογράψουν, ώστε να μείνουμε στο ευρώ, θα έδινε εντολή στους ορίτζιναλ (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) δημιουργούς της καταστροφής του κι όχι στον άλλα υποσχεθέντα ΣΥΡΙΖΑ.

ΜΕ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ λύπης και οργής ο λαός αναρωτιέται, πόσο θα σκύψετε ακόμα στο όνομα των «διαπραγματεύσεων», του «ευρώ», του «κοινού ευρωπαϊκού μας σπιτιού», της «Ευρώπης που αλλάζει», της «Ένωσης της ισοτιμίας και δημοκρατίας», που καθημερινά όμως αποδεικνύονται επικίνδυνες φαντασιώσεις κι αβυσσαλέα ψεύδη. Πως ανέχεστε τους αλητοναζιστές τύπου Σόϊμπλε να σας κουνάν το δάχτυλο, να μας προσβάλουν σαν χώρα και λαό, να μας υποδεικνύουν να γίνουμε Νεπάλ για να μας «βοηθήσουν»; Πόσο γρήγορα λειτούργησε ο μιθριδατισμός στην υποτέλεια  ώστε να γίνετε πρόσφοροι σε κάθε κατήφορο για να διατηρηθείτε στα πόστα σας; Ή δεν σας ενοχλεί τίποτα απ’ αυτά γιατί με τα διεθνή αποβράσματα που διαπραγματεύεστε σας δένει μια πραγματική εταιρική σχέση; Μια σχέση της οποίας η έκταση και το βάθος ξεδιπλώνονται καθημερινά σπέρνοντας την απογοήτευση και το θυμό στον κόσμο που σας πίστεψε και σας ψήφισε. Ένα κόσμο που τον κάνατε να πιστέψει ότι μπορεί να γλυτώσει από τα νύχια των δανειστών-δυναστών με διαπραγματεύσεις που θα επέφεραν υποτίθεται ριζοσπαστικές αλλαγές εντός της δομής του ευρώ. Αλλά το παραμύθι αυτό πλέον τέλειωσε. Τα γεγονότα έδειξαν και δείχνουν ότι αυτό είναι απολύτως αδύνατο. Η ΟΝΕ σε τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει  και ποτέ δεν θα γίνει φιλική προς  τους λαούς, αφού έχει δομηθεί αποκλειστικά για την προώθηση των συμφερόντων και την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου. Το  καπιταλιστικό μοντέλο της Ευρωζώνης δεν είναι αναπτυξιακό. Είναι μοντέλο παραγωγής χρήματος υπέρ μιας ολιγαρχίας, και δημιουργίας ολιγοπωλιακής εξουσίας και κρίσεων πάντα με μυριάδες ανθρώπινα θύματα. Δημιουργεί δε το χρήμα από την συνεχή πίστωση. Άρα το σύστημα αυτό είναι εξ ορισμού στρεβλό αφού για να θεωρηθεί υγιές, θα πρέπει εσαεί να εκδίδει νέα δάνεια. Δηλαδή η υγεία του εξαρτάται από την παθογένειά του. Αλλά αυτός είναι ο ορισμός του φαύλου κύκλου. Στην εποχή μας το χρήμα δεν είναι πλέον συναλλακτικό μέσο, αλλά προϊόν. Και ως τέτοιο πρέπει να υπερκαταναλωθεί για να κερδίζουν αυτοί που το παράγουν. Έτσι προκύπτει ένας ατέλειωτος ιστός συμφεροντολογίας, απάτης και κερδοσκοπίας που αποτελεί το κύριο γνώρισμα κάθε δραστηριότητας στον καπιταλιστικό κόσμο που ζούμε. Τα χρέη που φορτώνουν τους λαούς δεν είναι τίποτε άλλο από τη σκόπιμη υποδούλωσή τους σε ένα παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα που φτάνει όμως σε αδιέξοδο. Τα χρέη αυτά είναι ανακυκλούμενες, επαναλαμβανόμενες και ασυνάρτητες εγγραφές στα μόνιτορ των υπολογιστών ενός απρόσωπου και χαοτικού συστήματος. Ενός συστήματος που συγκροτεί το διεθνοποιημένο πια κεφάλαιο και ελέγχεται από γιγάντιους οργανισμούς, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η αμερικανική κεντρική τράπεζα Fed. Αυτοί αποφασίζουν για τις τύχες των λαών, ενώ οι κυβερνήσεις αρκούνται σε διακοσμητικό ρόλο. Όποια κυβέρνηση δεν ικανοποιεί τις επιθυμίες τους μπαίνει στο στόχαστρο, αρχικά με διπλωματικές και οικονομικές πιέσεις που αν δεν αποδώσουν, ακολουθούν υπονομευτικές κινήσεις μυστικών και φανερών υπηρεσιών και οργανώσεων απ’ αυτές που έχει δημιουργήσει η CIA και ανατρέπουν ή «λογικεύουν» κυβερνήσεις, εξαγοράζοντας ΜΜΕ, δημοσιογράφους, ΜΚΟ, συνδικάτα, πολιτικούς, σε όλο τον πλανήτη.

ΤΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ κράτη είναι υπερχρεωμένα, η ανεργία αυξάνεται και η οικονομία διολισθαίνει σε  χειρότερου είδους ύφεση. Μπαίνουμε σε μια πιο αβέβαιη πολιτική και οικονομική φάση τόσο σε ότι αφορά την Ελλάδα, όσο και  την Ευρωζώνη στο σύνολό της. Η διαμάχη και ο λυσσαλέος οικονομικός πόλεμος κύρια με την Ρωσία, με αφορμή το αμερικανοκίνητο ναζιστικό πραξικόπημα στην Ουκρανία, μπορεί από ένα (σκόπιμο) «ατύχημα» να οδηγήσει σε μια ευρύτερη σύρραξη με καταστροφικές συνέπειες για όλη την   Ευρώπη. Κοινό λοιπόν συμφέρον ή αμοιβαίο όφελος του λαού μας με τα ευρωκαθίκια και τους φιλοναζιστές της Ευρωζώνης δεν υπάρχει. Ούτε πρόκειται να πειστούν τα λαμόγια του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου για αλλαγή στην πολιτική τους, καθώς το μόνο που απαιτούν είναι η πλήρης και έγκαιρη υποταγή στις εντολές τους που είναι η έγκαιρη αποπληρωμή των δανεικών, δηλαδή η συνεχής φτωχοποίηση του λαού, η εκποίηση όλης της χώρας και η συστράτευση στους πολεμικούς τους τυχοδιωκτισμούς. Άρα χώρος στην ΕΕ, για μια Ελλάδα ελεύθερη και κυρίαρχη, με ένα λαό εργαζόμενο αξιοπρεπώς κι όχι άνεργο και δουλοπάροικο, δεν υπάρχει. Δεν έχουμε καμία πιθανότητα επιβίωσης μέσα στον ατέρμονα κύκλο σκληρής λιτότητας, απόλυτης ύφεσης, γεωπολιτικών και γεωστρατηγικών παιγνίων που επιβάλλουν η ΟΝΕ και οι ΗΠΑ.  Η κυβέρνηση Τσίπρα ξόδεψε πέντε πολύτιμους μήνες σε ζημιογόνες για το λαό διαπραγματεύσεις, κυβερνώντας εν τω μεταξύ με το πρόγραμμα Σαμαρά-Βενιζέλου, για να συνεχίσει η χώρα αταλάντευτα την μνημονιακή της πορεία. Γι αυτό στην καθημερινή ζωή του κόσμου τίποτα δεν άλλαξε προς το καλύτερο. Σε όλες τις θέσεις - κλειδιά του κράτους παραμένουν οι υποστηρικτές και διαχειριστές των καταστροφικών ευρωπαϊκών πολιτικών. Από μια τέτοια κυβέρνηση λοιπόν δεν μπορούν οι λαϊκές μάζες - εντός κι εκτός Σύριζα - να περιμένουν τίποτα αφού με περισσή ευκολία πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων ακόμα και το ανώδυνο πρόγραμμα της Θεσ/νίκης. Ματαιοπονούν λοιπόν όσοι περιμένουν τη ρήξη με την ευρωμαφία απ’ αυτήν την κυβέρνηση.   Προϋποθέσεις για ρήξη με την Ευρωένωση μπορούν να δημιουργηθούν με συνεχείς μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις που δεν θα επιτρέψουν την εφαρμογή καμιάς αντιλαϊκής συμφωνίας με την τρόϊκα.  Δεν πρέπει όμως ο λαός να σταθεί στην απλή ρήξη με την ΕΕ, αλλά να προχωρήσει σε ρήξη και με το οικονομικό μοντέλο που εκπροσωπεί, απαιτώντας  εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση του τραπεζικού τομέα (με τύπωση εθνικού νομίσματος) καθώς και των βασικών μέσων παραγωγής της χώρας μας. Αναπροσανατολισμό της εξωτερικής μας πολιτικής με άμεση έξοδο από το ΝΑΤΟ και κλείσιμο των αμερικανικών βάσεων.  Μόνο με τέτοιες, καθοριστικής σημασίας αλλαγές ο λαός θα πάρει τη χώρα στα χέρια   του,   θα σταματήσει τις καταστροφικές ξενικές επεμβάσεις, θα της δώσει προοπτική.  Ταυτόχρονα θα προετοιμαστεί να αντιμετωπίσει,  με κάθε διαθέσιμο μέσο, την όποια προσπάθεια,  εσωτερικών και εξωτερικών παραγόντων,  ανατροπής της νέας κατάστασης που θα διαμορφωθεί. Ο μόνος πολιτικός φορέας που εγγυάται μια τέτοια καθαρή, ριζοσπαστική λύση που θα κάνει το λαό αφέντη στον τόπο του, είναι το ΚΚΕ. Ένα κόμμα που πρόβλεψε, προειδοποίησε και ανέλυσε σωστά  όλα όσα βιώνουμε σήμερα. Στη γενική λοιπόν ασάφεια και θολούρα που σκόπιμα καλλιέργησαν τα μνημονιακά καθεστώτα, η συμπόρευση με τους κομμουνιστές  εξασφαλίζει τον σωστό προσανατολισμό. Ελάτε μαζί μας.

                                                                

                                           K.A Αποστολόπουλος

                                 Δημοτικός σύμβουλος Mεσσήνης                                                                              

                                                            

.

 

                        

                     Εκτός λαϊκής εντολής σε όλα

     Από τα τσακάλια δεν γλυτώνεις μ’ ευχές και παρακάλια.                                                                           (Κ. Βάρναλης)

Κάνουν τα πάντα – ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, οι πολιτικοί σκερβελέδες της ΝΔΣΟΚ, και το τεχνητό μνημονιακό εμετικό συνονθύλευμα του Ποταμιού -  ώστε να μην απαλλαγούμε από την ομηρία του ευρώ, δηλαδή από τις μνημονιακές πολιτικές και τα τραγικά τους αποτελέσματα. Βέβαια, η καταστροφή  για την ελληνική οικονομία και κοινωνία ξεκίνησε με την είσοδο στην ΕΕ και το ευρώ. Και με το ευρώ δημιουργήθηκαν η μαζική φτώχεια, τα εκατομμύρια των ανέργων και υποαπασχολούμενων, η ραγδαία υποτίμηση αξιών, η συντριβή των εργασιακών σχέσεων, το ξεπούλημα και η χρεοκοπία της χώρας.  Όμως  η πλειοψηφία του λαού, ντοπαρισμένη με μεγάλες δόσεις ευρωπαϊλας από τα  κανάλια της διαπλοκής,  φαίνεται ότι δεν μπορεί - προς το παρόν - να κατανοήσει τι σημαίνει ΕΕ και τα πλοκάμια της που είναι τα ευρώ.  Την ίδια στιγμή, την έχουν κάνει να πιστεύει ότι έξω από το ευρώ μας περιμένει η απόλυτη καταστροφή. Όμως εκτός ευρώ ζουν και λειτουργούν, με πολύ λιγότερα προβλήματα,173 από τις 200 χώρες του πλανήτη και μάλιστα μερικές από τις πιο ισχυρές. Η δε Ελλάδα στα 3000 χρόνια της ύπαρξής της, μόνο τα τελευταία 13 χρόνια συμμετέχει σε Νομισματική  Ένωση  με τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα. Ακόμα, αυτή η πλειοψηφία αδυνατεί να πιστέψει ότι το καθεστώς  διαρκούς λιτότητας στην  Ελλάδα και στην Ευρώπη δεν είναι  πλέον κάτι περαστικό, αλλά  κάτι μόνιμο. Και θα είναι μόνιμο διότι  έτσι εξασφαλίζεται η διαρκής μεταφορά του πλούτου που παράγουν οι λαοί, στο μεγάλο κεφάλαιο, τις τράπεζες και τους επιχειρηματικούς ομίλους. Η λιτότητα, με λίγα λόγια, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του σύγχρονου καπιταλισμού. Είναι μια καθαρά ταξική πολιτική, που δεν θα ανατραπεί με διαπραγματεύσεις, αλλά με οργανωμένο  λαϊκό ξεσηκωμό.

Ο ΑΠΛΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ βιώνει στο πετσί του την άνευ προηγουμένου προσπάθεια που  γίνεται (κύρια από το 2007), για τη διάσωση του διεθνούς καπιταλισμού από την κρίση, μέσω της σταθεροποίησης του βασικού του εργαλείου: Του χρηματοπιστωτικού του συστήματος, με διαρκείς ενέσεις ρευστότητας της τάξης πολλών τρις δολαρίων και ευρώ από τις κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ (Fed) και της ΕΕ (ΕΚΤ).  Για να παραχθούν αυτά τα μυθώδη ποσά εφευρέθηκαν οι μνημονιακές διαδικασίες της «νόμιμης» κλοπής των  λαϊκών εισοδημάτων και περιουσιών,  με συνέπεια την ραγδαία συρρίκνωση της πραγματικής οικονομίας, την ανεργία τη φτώχεια, την εξαθλίωση. Η λιτότητα λοιπόν επεβλήθη και στις ΗΠΑ και στην ΕΕ, για να διασωθούν οι μεγάλες τράπεζες πάνω στις οποίες στηρίζεται το δολάριο και το ευρώ, να μειωθούν δραστικά το εργατικό κόστος και το εργατικό δυναμικό, να επέλθει τεράστια εσωτερική υποτίμηση στις ασθενέστερες και υπερχρεωμένες χώρες, να γιγαντωθεί ο ιδιωτικός και δημόσιος δανεισμός, να εκμαυλιστούν και να χειραγωγηθούν μεγάλες λαϊκές μάζες. Η ΕΕ και ιδιαίτερα η Ευρωζώνη δομήθηκαν έτσι ώστε τα κράτη–μέλη να υπόκεινται άμεσα σε χρηματοπιστωτικούς κινδύνους, να λειτουργούν υπό το άγρυπνο βλέμμα των χρηματαγορών, η ύπαρξή τους να εξαρτάται από το βαθμό της  αξιολόγησης των αγορών και συνεπώς να υποχρεούνται στην προώθηση των συμφερόντων των αγορών σε βάρος των λαών τους. Το όπλο των ευρωπαϊκών χρηματαγορών είναι το ευρώ, που είναι ένα νόμισμα ιδιωτικών τραπεζών, ελεγχόμενο από ένα τεράστιο τραπεζικό καρτέλ, που εκφράζεται από την ΕΚΤ, και η οποία  το δανείζει σε τράπεζες για να το δανείσουν σε κράτη, νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Έτσι, η διαρκής αγορά χρήματος, απαραίτητου για τη λειτουργία κρατών και  επιχειρήσεων, διογκώνει συνεχώς το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος αποφέροντας τεράστια κέρδη στο τραπεζικό αυτό καρτέλ.  Αλλά το κοινό νόμισμα δεσμεύει για κοινές οικονομικές και δημοσιονομικές πολιτικές τις οποίες βέβαια υπαγορεύουν στα όργανα της ευρωένωσης οι χρηματαγορές για να τις επιβάλλουν στη συνέχεια στους λαούς των κρατών – μελών, ανεξάρτητα από την κατάσταση των οικονομιών τους. Επιβάλλει και ελευθερία κίνησης κεφαλαίων, προϊόντων, υπηρεσιών και εργαζομένων(Μάαστριχτ), όπου  οι εθνικές νομοθεσίες υποχωρούν προς όφελος των απαιτήσεων των αγορών. Έτσι εκμηδενίζονται οι αδύναμες οικονομίες, ενισχύονται τα μονοπώλια κι ευνοούνται οι ισχυρές οικονομίες εντός της ευρωζώνης.  Επιπλέον, σε μια Νομισματική Ένωση, όπως η Ευρωζώνη,  η εθνική κυριαρχία γίνεται όνειρο απατηλό, όπως και η αυτόνομη οικονομική πολιτική, καθώς δεν επιτρέπονται πρωτοβουλίες  (μονομερείς ενέργειες)  που  εξυπηρετούν λαϊκές ανάγκες. Προτεραιότητα έχουν μόνο οι απαιτήσεις των αγορών-δανειστών. Επιπλέον  το ευρώ, σχεδιάστηκε και για να αποτελέσει παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα για τις διεθνείς τραπεζικές αγορές και τις αγορές συναλλάγματος και με το οποίο, ειδικά την περίοδο της κρίσης, διεξάγονται οι μεγαλύτερες κερδοσκοπικές κινήσεις σε βάρος επιμέρους οικονομιών. Η ΕΕ και η Ευρωζώνη μετατράπηκαν σε μια αρένα συγκρουόμενων συμφερόντων όπου ευρωπαϊκά, αμερικανικά, κινεζικά και ρωσικά συμφέροντα μάχονται με λύσσα για πιο ευνοϊκή θέση, πιο συμφέρουσες συνεργασίες ή για πλήρη επικράτηση. Ωστόσο επειδή οι αμερικανοί, μέσω του ΝΑΤΟ, διατηρούν την Ευρώπη υπό κατοχή είναι σε πλεονεκτικότερη θέση έναντι των υπολοίπων και κάνουν τα πάντα προκειμένου να  διασφαλίσουν και να επεκτείνουν την ηγεμονία τους. Η σφαγή που προκαλούν στην Ουκρανία, με τις έμμισθες συμμορίες των ναζί και των επαγγελματιών δολοφόνων των μυστικών τους υπηρεσιών, έχει αυτόν ακριβώς το στόχο: τον εξοβελισμό κυρίως του ρωσικού αλλά και του κινεζικού κεφαλαίου από την Ευρώπη καθώς και την ολοκληρωτική απεξάρτησή της από τη ρωσική ενέργεια. Στήνουν λοιπόν μεθοδικά μια «υγειονομική» ζώνη μεταξύ Ευρώπης ( κυρίως της Γερμανίας) και  Ρωσίας, που συγκροτείται από τα φασιστικά καθεστώτα των βαλτικών χωρών, της Πολωνίας, της Ρουμανίας, της Ουκρανίας και της Γεωργίας, πιστεύοντας ότι έτσι θα απομονώσουν την  Ευρώπη από τη Ρωσία και το αμερικανικό κεφάλαιο θα αλωνίζει στην περιοχή χωρίς ανταγωνιστές, ενώ οι οικονομίες Ρωσίας και Κίνας θα υποστούν σοβαρό πλήγμα.

ΑΛΛΑ αυτά συμβαίνουν στον καπιταλισμό, όπου οι δυσκολίες επίλυσης των προβλημάτων προέρχονται περισσότερο από την συνεχή σύγκρουση συμφερόντων παρά από την έλλειψη μεθόδων επίλυσής τους, με συνέπεια να την πληρώνουν πάντα οι λαϊκές τάξεις. Όμως έχουμε φτάσει σε μια εποχή  όπου τα χρήματα πλέον δεν παράγουν πλούτο (ανάπτυξη),  διότι τα χρέη έχουν ξεπεράσει κάθε ανεκτό όριο, όπως επισημαίνουν οι οικονομικοί αναλυτές. Η «χρήση χρέους» με σκοπό την ανάπτυξη έχει συνεχώς μειούμενη απόδοση κι αυτό έχει τρομοκρατήσει τους καπιταλιστές σε Δύση και Ανατολή. Ωστόσο, η κερδοσκοπία των χρηματαγορών καλά κρατεί και μετασχηματίζεται σε όλο και μεγαλύτερες περιουσίες. Κι επειδή απορροφά όλο και περισσότερα κεφάλαια από την πραγματική οικονομία ή ύφεση  βαθαίνει διαρκώς. Επιπρόσθετα, οι δομές των οικονομιών ΗΠΑ και Ευρωζώνης είναι τόσο διαφορετικές, ώστε κάτι που ανακουφίζει την μια, μπορεί να γονατίσει την άλλη. Γι αυτό και οι ΗΠΑ επεμβαίνουν με τόσο τραμπούκικο τρόπο στην Ευρώπη. Θέλουν να υποτάξουν την ευρωπαϊκή στην αμερικανική οικονομία στοχεύοντας και σε πλήρη επικράτηση των αμερικανικών πολυεθνικών και σε αποτελεσματικότερη, για το κεφάλαιο, αντιμετώπιση ενδεχόμενη κρίσης.

ΟΙ ΕΤΕΡΟΚΛΗΤΕΣ  ομάδες και πρόσωπα του Σύριζα, έπεισαν μεγάλο μέρος του οργισμένου και απηυδισμένου από τη μνημονιακή επέλαση λαού μας, ότι μέσα σε αυτό το ζοφερό, άγριο, βάρβαρο, οικονομικό και πολιτικό διεθνές περιβάλλον, είναι δυνατόν μόνο μέσω διαπραγματεύσεων με ανθρώπους-τέρατα που παίζουν  στην παγκόσμια οικονομική και γεωπολιτική αρένα, να αποσπάσουν την έγκρισή τους έστω για λιγοστά και ασήμαντα φιλολαϊκά μέτρα που πρότειναν.  Κι ενώ διαπίστωσαν πολύ γρήγορα ότι οι ευρωμαφιόζοι δεν διαπραγματεύονται, απλά θέτουν τελεσίγραφα και εκβιάζουν, συνεχίζουν επί τέσσερες μήνες μια «σκληρή» διαπραγμάτευση που  οδηγεί σε ποιο ταπεινωτικό μνημόνιο, αποκαλώντας το «έντιμο συμβιβασμό», καθώς είναι δέσμιοι της λύσης «εντός ευρώ». Αλλά δεν είναι δυνατόν να μην έχουν καταλάβει ότι λύση «εντός ευρώ» σημαίνει τη συνέχιση των  μνημονιακών πολιτικών και της ακραίας λιτότητας. Συνεπώς, έχουμε να κάνουμε με ακραίο πολιτικό τσαρλατανισμό από τη μεριά τους και κορυφαία εξαπάτηση του εκλογικού σώματος, που το παραμύθιαζαν ότι μέχρι το τέλος Γενάρη θα έρθει στη Βουλή «ένας νόμος με ένα άρθρο» που θα καταργεί δια παντός τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς τους νόμους. Αντί αυτού κι ύστερα από τέσσερες μήνες περίεργων φανερών και κυρίως μυστικών διαπραγματεύσεων, με τα «τεχνικά κλιμάκια» να «εργάζονται» πυρετωδώς στα κρυφά,  βρέθηκαν «πλήρως και εγκαίρως» εκτός λαϊκής εντολής, παραβιάζοντας όλες τις «κόκκινες γραμμές» κι επιδιώκοντας  «πάση θυσία συμφωνία» υπό τον πέλεκυ της πιστωτικής ασφυξίας. Οι προεκλογικές δεσμεύσεις και οι προγραμματικές δηλώσεις μετατέθηκαν για τις ελληνικές καλένδες, δηλαδή στο ποτέ. Από το  «σκίσιμο του μνημονίου»  πήγαμε στο «σχήμα λόγου» της Ζωής και στις «λεκτικές υπερβολές» του Μητρόπουλου. Η αριστερή μας δε κυβέρνηση δεσμεύτηκε πρόσφατα στον πρύτανη της διαφθοράς Ζ. Κ. Γιουνκέρ (πρόεδρο της Κομισιόν), να «υιοθετήσει τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ σε όλο το εύρος της νομοθεσίας που αφορά την αγορά εργασίας». Δηλαδή να υιοθετήσει ό, τι πιο αντεργατικό κι αντιλαϊκό υπάρχει στον πλανήτη.

 ΕΤΣΙ  οι Συριζαίοι έχοντας εμπεδώσει την τεχνογνωσία εξαπάτησης που τους  μετέφερε ο συρφετός των καιροσκόπων του Πασόκ που βολεύτηκε στις τάξεις τους, πασχίζουν να βρουν με ποιόν τρόπο θα πλασάρουν στον κόσμο τη νέα μνημονιακή συμφωνία  (το 3^ο πακέτο ή μνημόνιο) που ετοιμάζονται να υπογράψουν, χωρίς να προκληθούν ισχυρές αντιδράσεις (ελπίζω όχι επικοινωνιακού χαρακτήρα όπως φαίνεται) από τις αριστερές κι αριστερίστικες ομάδες εντός του Σύριζα, αλλά και χωρίς ευρύτερες λαϊκές αντιδράσεις. Εκτός του ΚΚΕ βέβαια, από τα υπόλοιπα κόμματα του ευρωλιγουρισμού η «συμφωνία» θα προβληθεί σαν δικαίωση της πολιτικής τους. Αλλά για να παρακαμφθούν οι λαϊκές αντιδράσεις και να μπορέσει να εφαρμοστεί,  θα απαιτήσουν «διεύρυνση» του κυβερνητικού σχήματος με συμμετοχή τους ώστε ή να πάμε σε κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» με όλη την μνημονιακή σαββούρα μαζί, ή αλλιώς διάλυσή του και ριζικό ανασχηματισμό του με καραμπινάτους  ευρωπαϊστές.  Φαίνεται όμως, ότι τελικά θα είναι μια αριστερή κυβέρνηση εκείνη που θα επικυρώσει την παράταση και αναβάθμιση του μνημονιακού καθεστώτος. Κάτι που με πείσμα επιδίωκαν οι αδίστακτοι γερμανοί και το ελεεινό συνάφι των Βρυξελλών, ώστε να βγει αβίαστα το συμπέρασμα στις λαϊκές μάζες, «ότι όλοι ίδιοι είναι», άρα δεν χρειάζεται να αγωνιζόμαστε αφού «δεν αλλάζει τίποτα». Κι αυτή θα είναι η μεγαλύτερη ζημιά που θα κάνει ο Σύριζα στο κίνημα, επαναλαμβάνοντας τις αντίστοιχες πρακτικές του Πασόκ καθώς οι άπληστοι υπάνθρωποι των Βρυξελλών, σχεδιάζουν να μας δέσουν χειροπόδαρα για να αποπληρώνεται το παράνομο και ληστρικό χρέος, όσο θα υπάρχει Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα χρέη του ελληνικού δημοσίου όμως είναι εντελώς παράνομα, καθώς αποδεδειγμένα, είναι απότοκα της διαφθοράς και διαπλοκής που μαστίζουν τη χώρα λόγω ένταξής της στην ΕΕ.  Άρα όχι μόνο πρέπει να διαγραφούν μονομερώς  αλλά μπορούμε να  ζητήσουμε κι αποζημίωση αν διεθνοποιήσουμε το θέμα μέσω του ΟΗΕ, καθώς η πράξη διαγραφής παράνομου δημοσίου χρέους είναι εντελώς νόμιμη σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Κι επειδή τέτοιες ενέργειες ούτε που περνούν από το μυαλό της ενσωματωμένης στο σύστημα Συριζαϊκής ηγεσίας, αφού μόνο από μια κυβέρνηση λαϊκής εξουσίας θα μπορούσαν  να υλοποιηθούν, εναπόκειται στις λαϊκές δυνάμεις – εντός κι εκτός Σύριζα- να ακυρώσουν τη συμφωνία στη πράξη, με μαζικές κι οργανωμένες κινητοποιήσεις σε ταξική κατεύθυνση. Η ρήξη με την ευρωμαφία ενέχει πολύ λιγότερους κινδύνους από τη σύμπλευση μαζί της, αρκεί η εξουσία να είναι στα χέρια των λαϊκών δυνάμεων. 

                                                              

                                                        Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                          Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης

                       

                     Η 9η  Μάη:  ημέρα  νίκης κατά του ναζισμού

Την πιο σημαντική επέτειο της σύγχρονης παγκόσμιας ιστορίας, την ημέρα της τελικής συντριβής του ναζισμού από τον Κόκκινο Στρατό, θέλησαν οι άθλιοι ευρωενωσιακοί μαφιόζοι του χρήματος, του τζόγου και της λαμογιάς,  να μαγαρίσουν και να εξαφανίσουν από τις μνήμες των ανθρώπων, βαφτίζοντάς την «ημέρα της Ευρώπης». Ποιάς Ευρώπης;  Των τραπεζιτών, των κερδοσκόπων, της εκμετάλλευσης, των μνημονίων, του χρέους, της βίας, του εγκλήματος και της αναβίωσης του ναζισμού. Οι ευρω«δημοκράτες» προσπαθούν με γιορτές, εκδηλώσεις, διαστρέβλωση και παραχάραξη της Ιστορίας, οχετούς αντικομμουνιστικής υστερίας που εκρέουν καθημερινά από τα ενσωματωμένα Μέσα Μαζικής Εξαχρείωσης, να  ταυτίσουν τον ναζισμό με τον μοναδικό διώκτη του, τον κομμουνισμό. Αποκρύπτουν συστηματικά τις επίμονες κι επανειλημμένες προσπάθειες του Στάλιν να συναφθεί ένα σύμφωνο κοινής στρατιωτικής αντιμετώπισης του Χίτλερ, μεταξύ των τριών δυνάμεων Αγγλίας- Γαλλίας- ΕΣΣΔ, καθώς από τον Μάρτη του 1938 που έγινε η προσάρτηση Αυστρίας στη Γερμανία ήταν φανερές πλέον οι διαθέσεις των γερμανών ναζιστών. Τον Σεπτ. 1938 με την Συμφωνία Μονάχου μεταξύ Γερμανίας-Αγγλίας  και αργότερα Γαλλίας,  διαμελίστηκε η Τσεχοσλοβακία, οπότε η υπό τον Στάλιν σοβιετική ηγεσία βεβαιώθηκε πια ξεκάθαρα για την χιτλερική απειλή ενάντια στη χώρα της και την ανθρωπότητα. Αλλά, κάθε προσπάθεια για στρατιωτική συμφωνία ΕΣΣΔ – Αγγλίας –Γαλλίας συναντούσε την απόλυτη άρνηση των αγγλογάλλων. Κι αυτό γιατί  όπως αποκαλύφθηκε το 2008, με το άνοιγμα των απορρήτων εγγράφων της Συμφωνίας του Μονάχου,  η Αγγλία και η Γαλλία σκόπευαν να στρέψουν τον Χίτλερ κατά της ΕΣΣΔ «ώστε να δουν τα δύο ολοκληρωτικά καθεστώτα να θάβουν το ένα το άλλο». Έτσι αναγκάσθηκαν οι σοβιετικοί, προκειμένου να κερδίσουν λίγο χρόνο μπροστά στην καταιγίδα που ερχόταν, να συνάψουν Συμφωνία μη επίθεσης (κι όχι στρατιωτικής συνδρομής, όπως επεδίωκαν με τους αγγλογάλλους) με την Γερμανία, τον Αυγ. του 1939 (Σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ).  Αυτή η άκρως αναγκαία  και προνοητική τους πράξη  κατασυκοφαντείται από το Δυτικό φιλοναζιστικό σκυλολόϊ ως «συμμαχία με τον Χίτλερ», επειδή εισήλθαν σε τμήμα της  Πολωνίας, μετά την εισβολή των ναζί, για να αντιμετωπίσουν από καλύτερες θέσεις τους χιτλερικούς.

  

ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΝ να πουν ότι μέχρι και το τέλος σχεδόν του πολέμου, τα αμερικανικά και αγγλικά μονοπώλια διατηρούσαν επαφές και  είχαν συναλλαγές με αντίστοιχα γερμανικά. Δεν τολμούν να πουν ότι αμερικανοί και αγγλογάλλοι χρηματοδότησαν το ναζιστικό κόμμα και τους γερμανούς κεφαλαιοκράτες ώστε να γίνουν το αντίπαλο δέος και να στραφούν τελικά κατά της Σοβιετικής Ένωσης. Δεν τολμούν, επισήμως, να παραδεχτούν ότι η μικρή βοήθεια που έδωσαν στη Σοβιετική Ένωση δεν ήταν για να αντισταθεί επιτυχώς στον χιτλερικό εισβολέα, αλλά για να εξασθενίσουν και οι δύο εμπόλεμοι ώστε, μετά την νίκη των χιτλερικών που την θεωρούσαν βέβαιη, να μοιράσουν τον κόσμο σε βάρος μιας Γερμανίας που θα έβγαινε εντελώς αδύναμη από τον πόλεμο. Δεν τολμούν να πουν ότι εξαναγκάστηκαν να αποβιβαστούν στη Νορμανδία, λίγο πριν το τέλος του πολέμου κι όταν η Γερμανία είχε σχεδόν καταρρεύσει από τη θυελλώδη επέλαση του σοβιετικού στρατού, μόνο και μόνο για να μην σταματήσουν οι ρώσοι στις ακτές του Ατλαντικού και χάσουν όλη την Ευρώπη από την εκμετάλλευση. Αγνάντευαν από μακριά και ασφαλώς την γιγαντομαχία της πολιορκίας της πρωτεύουσας του 3^ου Ράϊχ και μετά  την κατάληψή της από τους ήρωες του Κόκκινου Στρατού μπήκαν κι αυτοί μέσα διεκδικώντας με θράσος το μισό Βερολίνο λες κι είχαν αγωνιστεί γι αυτό. Χύνουν ποταμούς κροκοδείλιων δακρύων, κάνουν αναφορές επί αναφορών, θεατρικά και κινηματογραφικά έργα, τηλεοπτικές συζητήσεις και  άπειρα βιβλία για το ολοκαύτωμα των 5.000.000 εβραίων στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και δεν έχουν βρει ούτε μια λέξη για τα 25.000.000 των σοβιετικών ανθρώπων – στρατιωτών και αμάχων πολιτών-  που θυσιάστηκαν για να είναι όλοι αυτοί σήμερα ελεύθεροι και δυστυχώς να βρωμίζουν με τις ενέργειές  τους τον πλανήτη. Σιωπούν εκκωφαντικά για το γεγονός ότι δέκα εκατομμύρια, απ’ αυτή την τρομακτική εκατόμβη των σοβιετικών νεκρών, εξοντώθηκαν με απίστευτες μεθόδους σε  ναζιστικά στρατόπεδα από τα EinsatzGruppen (Μονάδες Ειδικής Δράσης) του αρχιεγκληματία στρατηγού της αντικατασκοπείας Ράϊνχαρτ Γκέλεν. Το κάθαρμα αυτό όχι μόνο δεν προσήχθη στο δικαστήριο της Νυρεμβέργης, αλλά φυγαδεύτηκε από τους αμερικανούς, στελέχωσε την νεοϊδρυθείσα τότε CIA με εκατοντάδες ανώτερα στελέχη των εγκληματικών μονάδων του, ενώ με τα υπόλοιπα χιλιάδες στελέχη των μονάδων που διασώθηκαν, δημιούργησε την νέα υπηρεσία κατασκοπείας της τότε Δυτικής Γερμανίας.  Αργότερα έγινε και το απίστευτο. Ο Γκέλεν προσελήφθη σαν βασικός εκπαιδευτής της… Ισραηλινής Μοσάντ. Γίνεται λοιπόν αντιληπτό γιατί τα τρία αυτά κατ’ επίφαση δημοκρατικά κράτη (ΗΠΑ, Γερμανία, Ισραήλ) ασκούν τις πολιτικές που όλοι γνωρίζουμε και που οδηγούν την ανθρωπότητα σε νέα ολοκαυτώματα. Πολιτικές που στηρίζει και το ελληνικό κράτος, ακόμα και η αριστερή μας κυβέρνηση, αφού εξακολουθεί να είναι σύμμαχος με τους τρείς αυτούς πυλώνες του τυχοδιωκτισμού, του αυταρχισμού και της παγκόσμιας τρομοκρατίας.

 Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ  γέννησε και συντηρεί τον ναζισμό για να αντιμετωπίζει τις κρίσεις  του εξοντώνοντας με πολέμους  και την πείνα τους λαούς.  Άλλωστε η καπιταλιστική οικονομική κρίση του 1929 ήταν η βασική αιτία που ανδρώθηκε το ναζιστικό κόμμα στη Γερμανία, όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερα - με τη νέα κρίση του καπιταλισμού - στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη, όπου τα ναζιστικά κόμματα  ξεφύτρωσαν παντού επηρεάζοντας τις ασκούμενες αντιλαϊκές πολιτικές.   Αν λοιπόν πρέπει να ταυτιστεί με κάτι ο ναζισμός-φασισμός είναι ο καπιταλισμός κι όχι ο κομμουνισμός που είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του. Συνεπώς οι λαοί πρέπει να τιμούν και να δοξάζουν τον Κόκκινο Στρατό, αγνοώντας τις σειρήνες του αντικομμουνισμού, σαν ελάχιστο φόρο τιμής στους ποταμούς αίματος των σοβιετικών ανθρώπων. Σ’ αυτή τη χώρα λοιπόν, τη Ρωσία, και στους ανθρώπους της ταιριάζει σεβασμός κι αιώνια ευγνωμοσύνη κι όχι υπονόμευση, αποκλεισμοί και  κυρώσεις που επέβαλαν τα νεοναζιστικά ανθρωποειδή της Ουάσιγκτον και της ΕΕ.

                                                     Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                            Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης   

                    

 Οι  ψευδαισθήσεις να τελειώσουν

Την εμμονή της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για παραμονή της χώρας εντός ευρώ με κάθε κόστος, εκμεταλλεύονται η μαφία των  δανειστών και οι στυγνοί πολιτικοί τους εκπρόσωποι στους ευρωπαϊκούς καπιταλιστικούς θεσμούς, ώστε να μας κρατούν βυθισμένους στο βάλτο ενός αξεπλήρωτου χρέους και να μας ξεζουμίζουν στο διηνεκές. Ενός χρέους που δημιουργήθηκε- όσο καιρό είμαστε στην ευρωζώνη και κυρίως τα 5 χρόνια της «διάσωσης»- από τους ντόπιους και ξένους τραπεζίτες, τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και τη γαλαζοπράσινη πολιτική σαβούρα, το οποίο τελικά φόρτωσαν,  μέσω των μνημονίων, στις πλάτες του ελληνικού λαού. Με την δέσμευση των προηγούμενων αλλά και της τωρινής κυβέρνησης για «πλήρη και έγκαιρη» αποπληρωμή του, ο λαός εξαθλιώνεται και η χώρα σταδιακά ξεπουλιέται καθώς δεν περισσεύει τίποτα για την πολυσυζητημένη ανάπτυξη, αφού φρόντισαν να καταστρέψουν, δια της ανταγωνιστικότητας, και την παραγωγική βάση της χώρας. Η Ελλάδα περνάει πολύ δύσκολες ώρες σε συνθήκες πρωτόγνωρου οικονομικού αποκλεισμού, απανωτών εκβιαστικών διλημμάτων και συνεχών απειλών για ολική καταστροφή. Η θυσία της Ελλάδας συνεχίζεται για να αποφύγει την διάλυσή της  η ευρωζώνη (EZ), κι ας κάνουν δήθεν τους αδιάφορους οι ευρωληστές των Βρυξελλών ότι δεν θα θιγεί η ΕΖ από ενδεχόμενο Grexit. Και δυστυχώς ούτε αυτό θέλει να εκμεταλλευτεί η μπλοκαρισμένη, φοβισμένη, πολυσυλλεκτική Συριζαϊκή κυβέρνηση όπου το «αριστερά» έχει χαθεί,  υπό την πίεση των δανειστών και των ντόπιων ναιναίκων, σε  μια  ομίχλη έντεχνης σύγχυσης και ασάφειας. Συμμετέχει κι αυτή στην ήδη πεντάχρονη «εκπαίδευση» του λαού μας να αισθάνεται ένοχος γι αυτό που έγινε και συνεπώς να δεχτεί αδιαμαρτύρητα να πληρώνει για τις απάτες των ανθρώπων του χρήματος, εδώ και στην Ευρώπη. Γι αυτό και μετέρχεται τις  ίδιες δικαιολογίες περί «σωτηρίας της πατρίδας» όπως και οι προηγούμενοι καπηλευτές του πατριωτισμού, του συναισθηματισμού, της αφέλειας και του απολιτίκ των περισσότερων ελλήνων.

ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ «διάσωσης» (μνημόνια), ποτέ δεν σχετίζονταν με τη διάσωση της χώρας αλλά με τη διάσωση των τζογαδόρικων τραπεζών, την επαναφορά των εργασιακών σε συνθήκες 19^ου  αιώνα, την συντριβή μισθών και συντάξεων και την ιδιωτικοποίηση της χώρας. Ήταν ένας εκτενής και προσποιητός φαύλος κύκλος, μια παγίδα χρέους και αποπληθωρισμού που συνεχίζει ανεμπόδιστα την καταστροφική του δράση. Αντί λοιπόν να καταγγείλουν αυτά τα πασιφανή,  πάνε και εγκλωβίζονται σε ατέρμονες διαπραγματεύσεις με τα στελέχη της ευρωαλητείας  για να εκταμιεύουν  δανεικά και να ξεπληρώνουν το χρέος, που προεκλογικά υπόσχονταν ότι θα διαγράψουν. Ούτε που διανοούνται βέβαια να  διαγράψουν μονομερώς το κυριολεκτικά επονείδιστο χρέος, που το έχουμε ξεπληρώσει πάνω από τρείς φορές μέχρι τώρα, μέσω των γνωστών εγκληματικών δανειακών συμβάσεων. Να οδηγηθούμε έπειτα εκτός ευρώ και ΕΕ ώστε να ανασάνει η χώρα και να αρχίσει την παραγωγική της ανασυγκρότηση, με το τραπεζικό σύστημα και  τις μεγάλες παραγωγικές μονάδες στα χέρια του λαού, τυπώνοντας παράλληλα και εθνικό νόμισμα. Συγκρότησαν, με μεγάλη καθυστέρηση βέβαια, την Επιτροπή Αλήθειας για το  Χρέος για να αποδείξει υποτίθεται  πόσο τμήμα του χρέους είναι πραγματικό(νόμιμο) και πόσο είναι επαχθές κι επονείδιστο(παράνομο) ώστε να μην πληρωθεί.  Αλλά επειδή η επιτροπή λειτουργεί με ρυθμό χελώνας χωρίς να καταλήγει έγκαιρα (αμφίβολο αν θα καταλήξει) σε καταδικαστικό για δανειστές και δανειολήπτες πόρισμα, ξεπληρώνουν «εγκαίρως και προς όλους» τα παράνομα δάνεια των μνημονίων σε βάρος της λαϊκής τσέπης.  Ο «έντιμος συμβιβασμός» με τους δανειστές, στον οποίο αναφέρεται συνεχώς η κυβέρνηση, έχει ένα και μόνο κερδισμένο:        Τους δανειστές. Διότι αυτοί όντας σε θέση ισχύος, επιβάλλουν την άμεση ικανοποίηση των απαιτήσεών τους, στερώντας έτσι την απαραίτητη χρηματοδότηση για την ανάπτυξη της οικονομίας της χώρας και την  ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων.

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ τελευταία βήματα υποταγής της κυβέρνησης προς τους εκπροσώπους των δανειστών, είναι και η υποχρεωτική (για να αποφύγουν την ευθύνη οι διοικήσεις των οργανισμών) δέσμευση, με ΠΝΠ, των αποθεματικών των Δήμων και Περιφερειών καθώς και, «εθελοντικά», των ασφαλιστικών ταμείων. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα ξεπληρώσουν ομόλογα που λήγουν τον Μάϊο στο δολοφονικό ΔΝΤ, καταθέτοντας τα χρήματα στο υποκατάστημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) στην Ελλάδα, που είναι η Τράπεζα της Ελλάδας (ΤτΕ). Αλλά ως γνωστόν η ΤτΕ δεν είναι της Ελλάδας, αλλά μιας κλίκας ξένων και ντόπιων ιδιωτών που δεν ελέγχονται  από καμία κυβέρνηση έχοντας επί πλέον και πλήρη νομική ασυλία για όποια απάτη διαπράττουν. Άλλωστε και η ΕΚΤ είναι υπεράνω ελέγχου. Τα μέλη του ΔΣ της χαίρουν ισοβίου ασυλίας και δεν ελέγχονται από κανένα ευρωπαϊκό όργανο παρά μόνον από την εξίσου εγκληματική γερμανική Deutsche Bank, γι αυτό και η ΕΚΤ ορθώνεται δίπλα της στην κεντρική λεωφόρο της Φραγκφούρτης. Ουσιαστικά λοιπόν θα καταθέσουν τα λεφτά, μέσω της ΤτΕ, στην ΕΚΤ που, εκτός των άλλων, «πνίγει» τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις της χώρας μας, απορρίπτοντας κατά 98% τα αιτήματά τους για χορήγηση δανείων, οδηγώντας τις έτσι στο λουκέτο. Και όπως καταγγέλλουν υπάλληλοι της ΤτΕ, «η Τράπεζα της Ελλάδας δεν αποφασίζει πλέον. Λειτουργεί απλώς σαν κανάλι  επικοινωνίας του συστήματος με την ΕΚΤ, η οποία εγκρίνει ή απορρίπτει σε καθημερινή βάση (κυρίως απορρίπτει) αιτήματα ακόμη και για μικροποσά της τάξης των 10.000 ευρώ. Το μόνο που εγκρίνει σε χρόνο μηδέν, είναι η χρηματοδότηση των τραπεζών μέσω του ΕLΑ (Έκτακτου Μηχανισμού Ρευστότητας της ΤτΕ, αλλά με επιτόκιο 30 φορές μεγαλύτερο απ’ αυτό που δίνει η ίδια), ώστε να αντικαθιστούν μόνο την συνεχή διαρροή καταθέσεων». Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες λοιπόν, καμία χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας δεν πρόκειται να υπάρξει, που σημαίνει συνέχιση της λιτότητας, αύξηση της ανεργίας, άπλωμα της εξαθλίωσης και σε καμιά περίπτωση «διάσωση». Αξίζει όμως να σταθεί κανείς στις όψιμες αντιδράσεις της ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας) και της ΕΝΠΕ ( Ένωση Περιφερειών). Εκτός των ελάχιστων δημάρχων του ΚΚΕ,  οι 320 Καλλικρατικοί δήμαρχοι του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, της ΔΗΜΑΡ και σε μεγάλο βαθμό και του ΣΥΡΙΖΑ, όταν τα τελευταία πέντε χρόνια πετσοκόφτηκαν, με ΠΝΠ, κατά 60% οι πόροι των ΟΤΑ όχι μόνο δεν αντέδρασαν αλλά στήριξαν με πάθος τις ευρωενωσιακές πολιτικές των μνημονίων, που χωρίς την συνδρομή τους δεν θα μπορούσαν ποτέ εφαρμοστούν. Δεν αντέδρασαν στις απολύσεις του 50% των δημοτικών υπαλλήλων, ούτε στην διαδικασία ιδιωτικοποίησης των δήμων, ούτε στο Παρατηρητήριο των ΟΤΑ, ούτε στην απαγόρευση της διαχείρισης των απορριμμάτων, ούτε και στον αισχρό δουλεμπορικό θεσμό των διμηνητών, πενταμηνητών και οκταμηνητών για κάλυψη πάγιων αναγκών. Σε όλα έλεγαν «ναι». Όλα ήταν και είναι πράξεις «εξυγίανσης» και γίνονται για την «σωτηρία της πατρίδας» έλεγαν και το πίστευαν βαθειά. Τώρα όμως που ήρθε η ώρα να παραδώσουν  και τους «κουμπαράδες» τους,  αναγκάστηκαν να προβούν σε κάποιες θεατρινίστικες, υποκριτικές  αντιδράσεις για το θεαθήναι, που σύντομα σταμάτησαν όταν απέσπασαν την διαβεβαίωση του πρωθυπουργού ότι τα λεφτά τους θα επιστραφούν ( ίσως μέσω της ρύθμισης των 100 δόσεων ή του ΦΠΑ ή του γνωστού κόλπου της μεταφοράς χρημάτων από οργανισμό σε οργανισμό). Όμως η διαβεβαίωση του έλληνα πρωθυπουργού δεν μετράει, γιατί τα λεφτά προωθούνται στην ΕΚΤ δηλαδή στην κατοχή του αρχινονού Ντράγκι και σ’ εκείνον  πρέπει να αποτανθούν. Θα τολμήσουν; Όχι βέβαια, γιατί η ανεξέλεγκτη ΕΚΤ είναι η μόνη που κατέχει την πραγματική εξουσία, κυβερνάει αυταρχικά την ΕΕ και δια της οικονομικής ασφυξίας θα εξαναγκάσει σύντομα την «αριστερή» μας κυβέρνηση σε «συμφωνία». 

   

 ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ την νομισματική αλλά και τη δημοσιονομική πολιτική των ευρωπαϊκών κρατών, μέσω του Συμφώνου Σταθερότητας που έχει θεσμοθετήσει την αιώνια λιτότητα για τους ευρωπαϊκούς λαούς, ιδιαίτερα του Νότου. Από δε το 2013 η ηγεμονία της ΕΚΤ έγινε απόλυτη με τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Συμφώνου για πιο ασφυκτική λιτότητα, και του Συμφώνου για το Ευρώ. Τα δύο κείμενα καθιστούν την ΕΚΤ κέντρο της οικονομικής διακυβέρνησης της Ευρωζώνης, επιβάλλοντας πλεονασματικούς προϋπολογισμούς, αυτόματους μηχανισμούς λιτότητας σε περίπτωση απόκλισης, ρήτρα ετήσιας μείωσης χρέους, κυρώσεις και επιτήρηση του συνόλου των πολιτικών κάθε κράτους-μέλους, από τους μισθούς μέχρι το ασφαλιστικό και από την απασχόληση μέχρι την υγεία. Και το επιστέγασμα της ηγεμονίας της ΕΚΤ στην ΕΕ, είναι η θεσμοθέτηση της πλήρους εποπτείας και ελέγχου του συνόλου των 6000 πιστωτικών ιδρυμάτων της Ευρωζώνης. Η Κομισιόν, το Γιούρογκρουπ, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, λειτουργούν απλά ως δορυφόροι και εκτελεστικά της όργανα. Τα 1100 δις ευρώ που ισχυρίζεται ότι δίνει, σε μηνιαίες δόσεις των 60 δις, στα κράτη της Ευρωζώνης στα πλαίσια της λεγόμενης «ποσοτικής χαλάρωσης» δήθεν για ενίσχυση της ρευστότητας, μεταβιβάζονται κυρίως στις γερμανικές τράπεζες και σε 5 ακόμη χώρες του Βορρά που κυριολεκτικά θα πλημμυρίσουν με κέρδη από χρηματιστική κερδοσκοπία σε βάρος των τσακισμένων από την ύφεση χωρών του Νότου που δεν θα δουν ούτε ένα ευρώ να πηγαίνει για ανάπτυξη. Αυτή είναι η ΕΚΤ και οι δορυφόροι της, τα θεσμικά όργανα της Ευρώπης, εκφραστές της πιο βάρβαρης και πιο χυδαίας μορφής καπιταλισμού, που άπλωσαν την χρηματοπιστωτική δικτατορία τους πάνω σε όλη την Ευρώπη και με τους οποίους νομίζει η κυβέρνηση ότι μπορεί να διαπραγματευτεί.

ΤΟ ΣΟΟΥ ΤΗΣ πολύμηνης διαπραγμάτευσης στήθηκε για να φοβηθεί, να κουραστεί, ν’ απογοητευτεί και τελικά να ενδώσει ο ελληνικός λαός στη συνέχιση των μέτρων εξαθλίωσης που εφάρμοζαν και οι καταραμένοι μνημονιακοί γαλαζοπράσινοι κουραμπιέδες, τώρα όμως από μια «αριστερή» κυβέρνηση. Οι «θεσμοί» ζητάνε εκείνο που είχαν πετύχει με τους προηγούμενους:  Την πλήρη υποταγή και παράδοση. Δεν συμβιβάζονται με τίποτα λιγότερο. Τότε και μόνον τότε, το εγχείρημα των ευρωατλαντιστών στην Ελλάδα θα έχει πετύχει. Το νέο υποκατάστατο του Πασόκ θα έχει εδραιωθεί στη χώρα και η εναλλαγή στη διακυβέρνησή της με τους υστερικούς βιβλιοπώλες, θα έχει εξασφαλιστεί ανώδυνα για το σύστημα των αγορών.  Κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, η χώρα μας δεν αντέχει άλλο στο φαύλο κύκλο του δανεισμού και της εποπτείας των αγορών. Είναι αδύνατο να  εξυπηρετούνται ταυτόχρονα και οι δανειστές και οι λαϊκές ανάγκες. Ο κύκλος των ψευδαισθήσεων περί «άλλης Ευρώπης» με κατανόηση, πρέπει να κλείσει οριστικά. Αν δεν πάτε σε ρήξη με τα ευρωκαθάρματα τώρα, πάτε υποχρεωτικά και σύντομα (πιθανά την άλλη βδομάδα)  σε τρίτο μνημόνιο. Μην συνεχίζετε λοιπόν να εξαπατάτε τον ταλαιπωρημένο λαό μας προσποιούμενοι ότι διαπραγματεύεστε. Η Ελλάδα μας έχει μεγάλους, ποικίλους και σπάνιους φυσικούς πόρους και το κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό να αντιμετωπίσει κάθε ενδεχόμενο,  επιλέγοντας άλλο δρόμο ανάπτυξης προς όφελος του κόσμου της δουλειάς και του μόχθου κι όχι των ληστρικών αγορών.

                                                 Κ. Α. Αποστολόπουλος

                                           Δημοτικός σύμβουλος Μεσσήνης